ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

  عبارت مورد جستجو
تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران

تحلیل


WSIS فرصتی برنده- برنده برای همه (بخش نخست)

دوشنبه, ۷ آذر ۱۳۸۴، ۰۲:۱۱ ب.ظ | ۰ نظر

ایمان بیک - دور دوم اجلاس جهانی درباره جامعه اطلاعات WSIS روز 18 نوامبر (27 آبان ماه 1384) پس از تقریبا یک هفته مذاکرات فشرده، 8 جلسه اصلی ، 308 رویداد موازی و 33 کنفرانس مطبوعاتی در مرکز نمایشگاهی الکرام شهر تونس پایان یافت.
در این اجلاس نزدیک به 19 هزار مشارکت کننده از 174 کشور جهان، نهادهای سازمان ملل بخش خصوصی و جامعه مدنی گرد هم آمدند تا به بررسی راهکارهای کاهش شکاف دیجیتال و بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات در پیشبرد توسعه اقتصادی و اجتماعی بپردازند.
نتیجه این اجلاس نیز در قالب دو سند؛ «تعهد نامه تونس» (Tunis Commitment) به عنوان سند سیاسی و «برنامه تونس برای جامعه اطلاعات» به امضای رهبران کشورهای دنیا رسید.
یوشیو اوتسومی دبیر کل اجلاس و دبیر کل اتحادیه جهانی ارتباطات دور برد (ITU) در نشست پایانی اجلاس هیات‌های نمایندگی کشورهای جهان را خطاب قرارداد و گفت: راه‌ درازی طی شده است، و از طرح ایده این اجلاس در مینیاپولیس آمریکا (در جریان کنفرانس ITO) 7 سال گذشته است.
وی افزود: مرحله اول حرکت ما به سوی جامعه اطلاعات در شهر تونس به پایان رسید؛ کشوری که با پیشنهاد خود ایده این حرکت جهانی را مطرح کرد.
به گفته اوتسومی: WSIS رویداد یگانه‌ای است که در دو مرحله برگزار شده است. براساس این رویکرد یک اجلاس در کشوری توسعه یافته ( سوئیس) و دیگری در یک کشور در حال توسعه (تونس) برپا شد تا به ما اطمینان بخشد، دامنه گسترده‌ای از مسایل مرتبط با جامعه اطلاعات، مورد توجه قرار گرفته و بررسی می‌شود.
اوتسومی افزود: این روند دو مرحله‌ای، ایجاد یک طرح دقیق برای پیاده‌سازی جامعه اطلاعات در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی را ممکن کرده است. WSIS درباره استفاده بهینه از فرصت‌ها و ابزار جدید بحث می‌کند و بر ارزش گفت‌وگو و همکاری جهانی برای تامین نیازهای روبه گسترش قرن 21 تاکید دارد.
به گفته دبیرکل ITU، جامعه اطلاعات می‌تواند یک فرصت برنده- برنده برای همه باشد.
حضور جهانی
دور دوم اجلاس جهانی درباره جامعه اطلاعات براساس آخرین آمار، شاهد حضور 19 هزار و 401 نفر بوده این آمار در مقایسه با دور اول نشانگر افزایش بیش از 4 هزار نفری مشارکت‌کنندگان است که به خودی خود، حاکی از افزایش توجه جهانی به این موضوع است.
در اجلاس تونس 46 رییس دولت و 197 نخست‌وزیر و وزیر، 5 هزار و 857 نماینده از 174 کشور (به همراه اتحادیه و شورای اروپا)، یک هزار و 508 نماینده از 92 سازمان بین‌المللی، 6 هزار و 241 نماینده از 606 سازمان غیردولتی و جامعه مدنی به همراه 4 هزار و 816 نماینده از 266 نهاد بخش خصوصی حضور داشتند و یک هزار و 222 روزنامه نگار به نمایندگی از 642 موسسه رسانه‌ای اخبار و گزارش‌های اجلاس را پوشش می‌دادند.
از ایران نیز 7 خبرنگار و عکاس به همراه هیات علمی- فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به انعکاس اخبار و گزارش‌ها پرداختند.
برای تسهیل در انجام وظایف روزنامه‌نگاران، یک مرکز رسانه‌ها (Press Center) با تعداد زیادی کامپیوتر، اینترنت پرسرعت، پرینتر، فاکس و تلفن تدارک دیده شده بود.
نمایشگاه
ICT 4D (فناوری اطلاعات و ارتباطات در خدمت توسعه) شعار فاز اول اجلاس در ژنو بود که نمایشگاهی را نیز با مضمون همین شعار در کنار خود داشت. در اجلاس تونس جامعه جهانی با شعار ICT UALL (فناوری اطلاعات و ارتباطات برای همه) در نمایشگاهی حاضر شده بود که در آن، 319 غرفه در مساحتی بالغ بر 11 هزار مترمربع برپا شده بود.
غرفه‌های دولتی، بخش خصوصی و جامعه معدنی از 66 کشور جهان در 5 منطقه تعریف شده برای این نمایشگاه، با نام‌های راهکارهای الکترونیکی، دسترسی فراگیر، توسعه و مشارکت، پژوهش، نوآوری و غرفه‌های ملی مرتب شده بود.
این نمایشگاه به موازات خود به برگزاری تعدادی کارگاه آموزشی نیز انجامید.
ایران نیز غرفه‌ای در این نمایشگاه تدارک دید که مورد توجه ملل مختلف جهان قرار گرفت و به گفته حاضران، استقبال از غرفه ایران، مایه شگفتی بود. 10 کارگاه آموزشی از جمله با موضوعات ICT روستایی، آموزش و بهداشت و تجارت، حریم خصوصی در اسلام حاصل فعالیت جنبی نمایشگاهی تیم ایران بود
موضوعات مهم اجلاس
سه موضوع کلیدی نشست‌های مقدماتی اجلاس WSIS یعنی راهبری اینترنت، راهبردهای مالی و مکانیزم‌های پیاده سازی برنامه اقدام و پیگیری اسناد به متن اجلاس کشیده شد و به مباحثات داغ و فشرده‌ای انجامید که در ادامه به نتایج حاصله از هر کدام از این مباحثات خلاصه‌وار اشاره می‌کنیم.

راهبری اینترنت
در واقع موافقت دول جهان در مورد راهبری اینترنت را می‌توان یک نقطه عطف در این مورد دانست. در اجلاس تونس، کشورهای جهان، نیاز به یک فضای مشارکتی برای راهبری اینترنت را مورد تاکید قرار داده و به اصول راهبردی و ساز و کاری جدید دست یافتند. براساس این توافقات، «تمامی دولت‌ها باید نقش و مسوولیتی مساوی در راهبری اینترنت داشته باشند» که در ضمن بر ادامه «پایداری، امنیت و کاربری اینترنت» نیز تاکید می‌کند. همچنین «ملل جهان نباید در تصمیم گیری درباره کدهای ملی و دامین‌های سطح بالا (CC TLD) سایر کشورها مداخله کنند.»
همچنین توافق شد که «تمامی ذینفعان باید در زمینه سیاست‌های عمومی و نام‌های دامنه سطح بالای عمومی (gtlD) به همکاری و مشارکت» بپردازند.
این همکاری که شامل «توسعه و ایجاد اصول عملیاتی جهانی درباره سیاست‌های عمومی راهبری اینترنت» می‌شود، در واقع «مدیریت منابع حیاتی اینترنتی» را مدنظر قرار می‌دهد. براساس توافق‌های صورت گرفته در تونس این فضای مشارکتی در سه ماهه اول سال 2006 میلادی شکل عملیاتی به خود خواهد گرفت.
یکی دیگر از نتایج مهم اجلاس تونس در زمینه راهبری اینترنت ، ایجاد مجمع راهبری اینترنت ( IGF) بود. وظیفه برگزاری این مجمع به دبیر کل سازمان ملل سپرده شده و از طریق آن ، فضایی برای گفت و گو و تبادل نظر تمامی ذی نفعان درباره مسایل وسیاست های عمومی اینترنت ایجاد می شود.
پیش بینی شده که این مجمع ( فوروم) در نیمه اول سال 2006 در قالب گردهم آیی ترتیب داده شده در شهر آتن یونان، تشکیل شود.
IGF در واقع به تبادل اطلاعات و تجربیات موفق می پردازد و به «یافتن راهکارهایی برای مشکلات کاربری اینترنت مشخص کردن نیازهای روبه رشد و قرار دادن آنها در برابر چشم سیاست گذاران و راهبران فنی اینترنت » کمک می کند.
البته مجمع راهبری اینترنت قرار نیست جایگزین سامانه و سازو کار کنونی و موسسات متولی راهبری فنی اینترنت شود. در واقع موضوعات روزانه و فنی اینترنت در حوزه اختیارات این مجمع نیست این موضوع اگر چه مورد نارضایتی بسیاری از کشور های مخالف وضع موجود در راهبری اینترنت است و حاکمان فصلی اینترنت نیز تقلیل مواضع کشور جهان به سطح فوروم را پیروزی خود ارزیابی می کنند، اما واقعیت اینجاست که هیچ کس انتظار تغییر و تحول انقلابی و فوری را در راهبری اینترنت نداشت. راه افتادن این مجمع و از سوی دیگر پیگری موضوع راهبری اینترنت در قالب مکانیزم های پیگیری مصوبات اجلاس WSIS ، به هر حال درهای تحول و تغییر را بازنگه می دارد و این موفقیتی برای موافقان تغییر محسوب می شود.
به عقیده بسیاری از کارشناسان اصول و مواد مورد توافق در اجلاس تونس، نقطه عطفی است در مسیر بین المللی شدن راهبری اینترنت در سال های آینده . ادامه تحول در مدیریت منابع اینترنتی در سطح ملی و منطقه ای به نوعی علایق و حقوق ملی کشور ها را در مدیریت منابع اینترنت آنها ، تضمین می‌کند.
ساز و کارهای مالی
اسناد WSIS بار دیگر بر توافقات ژنو مبنی بر شناسایی بر «ict» به عنوان ابزار کلیدی در استراتژی های توسعه ملی تاکید می کند و به این منظور، ایجاد شرایط مالی مناسب به منظور پیاده سازی ICT در جهت دستیابی به اهداف توسعه هزاره سازمان ملل ضروری است.
این سند تاسیس صندوق همکاری دیجیتالی را تشویق می‌کند. همچنین در آن زمینه‌هایی که می‌توان در آنها، ساز و کارهای مالی موجود را بهبود بخشید، مشخص شده است.
جامعه جهانی تاکید دارد که زیر ساخت‌های ICT به ویژه در کشورهای توسعه نیافته، صرفا با سرمایه‌گذاری عمومی قابل ایجاد نیست.» همچنین مشخص است که «سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و نیروی بازار نیز به تنهایی ضامن حضور کشورهای در حال توسعه در بازار جهانی خدمات ICT» نخواهد بود. بنابراین مشارکت و همکاری قوی‌تر جهانی در این زمینه یک اصل ضروری است.
از این منظر، ایجاد صندوق همکاری دیجیتال که به پیشنهاد آفریقایی‌ها و حمایت کشورهایی همچون سوییس مطرح شد و البته کشورهایی همچون آمریکا، از آغاز به آن روی خوش نشان ندادند و در اجلاس تونس مورد تاکید مجدد قرار گرفت و ساز و کارهای مدیریت آن مشخص شد.

منبع : wsis2005

شهرهاى اینترنتى در قرن ۲۱

يكشنبه, ۶ آذر ۱۳۸۴، ۰۲:۴۸ ب.ظ | ۰ نظر

سایه درمانى - امروزه بحث توسعه شهرها به شبکه جهانى (اینترنت) نیز سرایت پیدا کرده است. شهرها و شهرک هاى جدیدى در فضاى مجازى ظاهر مى شوند که مصالح آنها از خشت و ملات دیجیتالى تشکیل شده اند. این شهر هاى الکترونیکى در زبان عامه با اصطلاح شهرهاى مجازى (Virtual Cities) شناخته مى شوند.

در هر لحظه هزاران نفر از مردم سراسر دنیا مشغول استفاده از این شهرهاى مجازى براى انجام کارهاى روزمره مثل خرید، استراحت و یا ملاقات دوستان هستند.شهرها به طور کلى مراکز جغرافیایى تجمع انسان ها و فعالیت ها و خدماتى است که توسط آنها انجام مى شود. به همین دلیل است که نحوه آرایش عناصر شهرى و شکل امروزى شهرنشینى براى مردم بسیار آشنا است. در نتیجه شهرهاى مجازى مى توانند مدل استعارى تمام اطلاعات و خدماتى باشند که در شهرهاى حقیقى وجود دارند. این شهرها کانون هاى الکترونیکى هستند که حتى انسان هاى ساکن محلات و ساختمان ها را نیز بر روى صفحه نمایش کامپیوتر شما به تصویر مى کشند.براى بررسى شهرهاى مجازى لازم است ابتدا به طبیعت آنها بپردازیم و سپس به سراغ نحوه ساخت و انواع سه بعدى آنها برویم. در نهایت نیز رویکردى به آینده این شهرها خواهیم داشت؛ زمانى که «شهرهاى مجازى- حقیقى» با ظاهرى کاملاً مشابه شهرها و ساختمان ها، ظرفیت ذخیره اطلاعات و از همه مهم تر احساس حقیقى شهرنشینى متولد خواهند شد.عبارت شهر مجازى براى توصیف اشکال گوناگون ذخیره و نمایش اطلاعات به کار مى رود. با این حال تفاوت هاى عمده اى میان انواع شهرهاى مجازى در اینترنت وجود دارد و مى توان آنها را به چهار گروه بزرگ تقسیم کرد.

دسته اول صفحات اینترنتى هستند که خود را «شهر مجازى» معرفى مى کنند، اما ماهیت آنان صرفاً در راهنماها و مجموعه هاى فهرست بندى شده اى از اطلاعات خلاصه مى شود. این صفحات فقط براى دستیابى به مقاصد تبلیغاتى و ترویج صنعت توریسم ساخته مى شوند و به هیچ وجه ارائه کننده وجه ساختمانى و ظاهرى شهرهاى مجازى نیستند. براى مثال مى توان از سایت اینترنتى http://www.brighton.co.uk نام برد.

دسته دوم شهرهاى مجازى مسطح هستند که از نقشه هاى شهرى یا ساختمانى براى نمایش اطلاعات استفاده مى کنند. مثال خوب این صفحات اینترنتى «بولونیاى مجازى» (Virtual Bologna) است که از نقشه جزئیات و مشخصه هاى مهم زمینى و ساختمانى شهر به صورت گرافیکى تشکیل شده است.

دسته سوم شهرهاى مجازى سه بعدى هستند که با استفاده از فناورى «حقیقت مجازى» به مدل سازى ترکیب شهرها با درجات مختلف صحت و نزدیکى به واقعیت مى پردازند. بعداً به چند مثال جالب اشاره خواهیم کرد.

دسته چهارم را مى توان «شهرهاى مجازى واقعى» نامید. یعنى معادل هاى بسیار واقع گرایانه شهرها، که احساس اصیل و حقیقى راه رفتن در یک منطقه شهرى را به مردم القا مى کنند.

براى واقعیت بخشیدن به این احساس، شهر مجازى باید داراى ظاهرى به اندازه کافى واقعى، تنوع خدمات، کارکردها و اطلاعات باشد و از همه مهمتر، بستر مناسبى براى تعاملات اجتماعى میان مردم فراهم کند.

البته درباره امکانات وجودى چنین شهرهایى در اینترنت، بیشتر بحث خواهیم کرد. در ابتدا بد نیست به مطالعه عمیق تر مدل هاى سه بعدى بپردازیم.

روش هاى بسیار متنوعى براى ساخت مدل هاى سه بعدى شهر مجازى در اینترنت مورد استفاده قرار مى گیرد که انسان ها را به حرکت و قدم زدن در آنها قادر مى سازد. رویکرد مشهور و متداول سازندگان این مدل ها، استفاده از زبان مدل سازى واقعیت مجازى (Virtual Reality Modeling Language) است؛ زبان اینترنتى که قادر است اشیاى سه بعدى را در ابعاد مختلف، از مولکول گرفته تا ساختمان ها و شهرها، طراحى کند.این نرم افزار، وسیله اى است بسیار منعطف، کارآمد و قدرتمند که براى ساخت شهرهاى مجازى، از جمله شهر مجازى توکیو از آن استفاده شده است. شهر مجازى توکیو به وسیله شرکت (Planet 9Studio) طراحى شده است. علاوه بر این زبان، فناورى هاى اختصاصى دیگرى توسط شرکت هایى که در این زمینه به نوآورى پرداخته اند، ارائه مى شود. یکى از جالب ترین این روش ها متعلق به شرکت «Superscape» است که در حال حاضر براى تسهیل خرید محصولات به صورت آن لاین، مشغول ساخت شهرهاى مجازى اینترنتى است.

مدل هاى سه بعدى، قابل پیاده شدن (Download) از اینترنت هستند. به طورى که شما بدون نیاز به وصل بودن رایانه تان به اینترنت، مى توانید به جست وجوى آزادانه در خیابان ها و مشاهده جزئیات از همه زوایا بپردازید. البته این مثال ها، با «شهر هاى مجازى واقعى» بسیار فاصله دارند. چرا که اطلاعات موجود در آنها داراى عمق نبوده و در وراى ظاهر حقیقى آنها هیچ تعامل اجتماعى صورت نمى گیرد.
• شهرهاى مجازى واقعى
امروزه گروه هاى مختلفى در سراسر دنیا مشغول تحقیق در زمینه طراحى پیش نمونه هاى این شهرها در فضاى مجازى هستند. یکى از این گروه ها در مرکز تحقیقات مجازى پیشرفته (۱) دانشگاه لندن (۲) فعالیت مى کند. این گروه تحقیقاتى مى کوشد شهر مجازى لندن را با ویژگى هاى ریخت شناسى یک شهر واقعى براى تامین یک محتواى اطلاعاتى غنى و مرجع بسازد. این سیستم همچنین امکان تعامل چندطرفه میان ساکنان و بازدیدکنندگان سایت را فراهم خواهد کرد.

براى آنکه این سایت ها بتوانند حس واقعى زندگى در یک شهر را به مردم القا کنند، باید قابلیت برقرارى تعاملات اجتماعى از طرق ملاقات هاى رو در رو، گفت وگو و یا گپ زدن (Chatting) را داشته باشند. این امر امکان پذیر نخواهد بود مگر به وسیله طراحى اشکال سه بعدى در محیط هاى چندکاربره، که به موجب آن هر تعداد از کاربران مى توانند در یک محل واحد حضور پیدا کنند. هر کدام از این کاربران در این محیط مجازى به صورت یک شکل واره (Avatar) و با ویژگى هاى جسمى خاص شناسایى خواهند شد. شکل واره ها تحت کنترل مستقیم کاربران و با جهت دهى آنان حرکت مى کنند و با آنکه نماینده کاربران در محیط مجازى هستند، اما لزوماً نباید به انسان شباهت داشته باشند. گفت وگوى میان شکل واره ها از طریق کادر مشخص شده براى گپ زدن در صفحه نمایش رایانه صورت خواهد گرفت. با وجود سخت بودن نوشتن و ارسال پیام ها براى انجام گفت و گو این روش همچنان بهترین و عمومى ترین روش ارتباط در اینترنت است.

محققین معتقدند یکى از عوامل دیگرى که مى تواند در ساخت یک شهر مجازى واقعى موثر باشد آن است که تمام ساختار این شهر باید از نظر جغرافیایى قابل ارجاع به واقعیت باشد. این شهرهاى مجازى نسل آینده سیستم هاى اطلاعات جغرافیایى (GIS) را نیز شکل خواهند داد؛ زمانى که تمام اطلاعات جغرافیایى از طریق اشیا به نمایش درخواهند آمد.

زبان مد ل سازى حقیقت مجازى (VRML) امکان طراحى شهرهاى مجازى کم حجمى را مى دهد که پیاده کردن شان (Download) بسیار سریع انجام مى شود. حجم صفحات اینترنتى که از طریق این نرم افزار ساخته مى شوند، بسته به بافت سطوح موجود در صفحه متغیر است. هرچه تنوع بافت ها بیشتر باشد درجه نزدیکى این شهرها به واقعیت بالاتر خواهد رفت. به زودى نسخه VRML2.0 جایگزین نسخه پیشین خواهد شد و امکان نمایش رفتارهاى انسانى در شهرها را تسهیل خواهد کرد.

آیا در قرن بیست و یکم شاهد به حقیقت پیوستن رویاى شهرهاى مجازى خواهیم بود؟
منبع : شرق

اسماعیل آزادی - با بلوکه شدن بیش از 4000 سایت ایرانی توسط هاستینگ آمریکایی و همچنین مسدود شدن برخی نرم افزارهای آنتی ویروس آمریکایی از سوی شرکت های ایالات متحده، چالش های ایران و امریکا وارد عرصه دیجیتال شد.
می گویند پدر و مادر اینترنت امریکایی هستند و فرزندان آنها علاوه بر آمریکا در کشورهای پیشرفته اروپایی به سرعت در حال زاد و ولد هستند. اما به نظر می رسند نوادگان اینترنت را باید در کشورهای درحال توسعه جوان ایران جستجو کرد.
در همین راستا هر چند بسیاری بر این باروند که اینترنت متعلق به کسی نیست و از جمله دستاوردهای تمدن بشری به شمار می رود ولی به نظر می رسد با سیاسی شدن عرصه دیجیتال، این تکنولوژِی نیز در حال تبدیل شدن به یک ابزار برای وارد کردن فشار سیاسی علیه برخی کشورها شده است. زیرا به گفته یکی از مدیران ایران شبکه ITC در آمریکا، خطر قطع اینترنت ایران به وسیله آمریکا یک خطر جدی است و اگر آمریکا این کار را انجام دهد در عرض یک روز مخابرات ایران دچار مشکلات جدی خواهد شد. و کلیه سیستم های مخابراتی، سرویس VoIP، سرویس تلفن همراه و سرویس اینترنتی دانشگاهها و مراکز آموزشی، اطلاعات فرودگاه ها و … از کار می افتد.
هر چند به باور برخی کارشناسان این اقدام از سوی امریکا بعید است و از نظر فنی نیز امکانپذیر نیست. اما به قول این مدیر ایرانی در آمریکا، اگر امریکا این کار را انجام دهد، برای ایران از یک بمب اتم مخرب تر است و هیچ خرجی هم برای آمریکا ندارد.
به هر حال فناوری اطلاعات و خصوصا اینترنت را می توان به کشتی ای تصور کرد که امریکا قصد دارد سوراخی در آن ایجاد کند و البته این اقدام مورد اعتراض دیگر سرنشینان این کشتی قرار خواهد گرفت. هرچند متاسفانه وقتی خبرنگاران از زیرخارجه در مورد بلوکه شدن 4000 سایت ایرانی سوال می کنند اظهار بی اطلاعی می کند. اما آیا مسئولان ICT کشور دراین مورد جوابی دارند و به زبان دیگر چه راهکاری برای مقابله با این اقدام احتمالی امریکا پیش بینی کرده اند ؟
هرچند ممکن است گفته شود که وابستگی اقتصادی ایران به اینترنت تا حدی نیست که بتواند اقتصاد ایران را فلج کند. اما باید به یاد داشت که اگر ما امروز کلیه دبستان های کشور را تعطیل کنیم، در کوتاه مدت در کشور هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد. درواقع تعطیل یا مختل شدن اینترنت در ایران همانند تعطیل کردن مدارس ابتدایی است و به منزله ضربه ای سنگین و غیر قابل جبران بر زیرساخت های اقتصادی کشور به شمار می رود. لذا وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات باید خیلی زود و زودتر در صدد پیدا کردن راهکارهای فنی و یا تجاری برای مواجهه با این مهم باشد و حتی ایجاد یک WAN مستقل و قابل اتصال به شبکه جهانی را از نظر دور ندارد.
در پایان این نکته گفتنی است که برخلاف دوران مدرنیسم که ما با یک فاصله زمانی 200 – 300 ساله وارد آن شدیم، فاصله ی ما با تمدن دیجیتال فاصله بسیار اندکی است و ما به سرعت توانستیم به ابزارها و ادبیات آن دست یابیم. لذا با توجه به سرعت پیشرفت عجیب تکنولوژی های دیجیتال، کوتاهی در این زمینه ایران را از قافله تمدن دیجیتال دور خواهد کرد. و همان مشکلاتی را که ما در مواجهه با مدرنیسم داشتیم درباره تمدن دیجیتال نیز تجربه خواهیم کرد.

منبع: آی سی تی سنتر

نباید به مستعمره مجازی تبدیل شویم

پنجشنبه, ۳ آذر ۱۳۸۴، ۰۳:۱۸ ب.ظ | ۰ نظر

علی شمیرانی – باز هم سایت ها و کاربران ایرانی با بی مهری میزبانان غیر قابل اعتماد آمریکایی خود مواجه شدند تا به این ترتیب یک بار دیگر ثابت شود که تعهد آمریکایی ها در پذیرش حق دسترسی به اطلاعات به عنوان یکی از ارکان حقوق بشر، لطیفه ای بیش نیست.
آمریکایی ها با تداوم این قبیل از اقدامات خود بار دیگر صراحتاً و علناً‌ اعلام کردند که چیزی به عنوان دغدغه حقوق بشر در ذهن و فکرشان جایی ندارد و حقوق بشر زمانی مفهوم می یابد که این کشور قصد کشور گشایی و بلعیدن سرمایه های ملی ملل دیگر را داشته باشد.
از این اقدامات یک جانبه که بگذریم بد نیست سری به داخل مملکت خودمان بزنیم و ببینیم واکنش مسوولان امر در این خصوص چه در گذشته و چه در زمان حاضر چه بوده است.
به اعتقاد نگارنده ما در هیچ کدام از موارد مواجهه با شکل جدید تحریم، یعنی تحریم اطلاعاتی، به هیچ وجه پاسخ درخوری نداده و موضع شایسته ای نیز نگرفته ایم.
این موضوع از دوجهت است چه فنی و چه سیاسی. یعنی ما نه از لحاظ فنی دست به اقدامات عاجل جهت رفع مشکل زده ایم و نه از لحاظ سیاسی و روش های دیپلماتیک به طرح موضوع در محافل و صحنه های بین المللی پرداخته ایم.
ولی امروز کاربران ایرانی و به مفهوم جامع تر و واقعی تر مردم ایران باید به هر طریقی مسوولان را وادار به تحرک بیشتر در این خصوص کنند و در صورت لزوم اقدام به تهیه گزارش ملی از موارد نقض حقوق بشر از سوی آمریکایی ها علیه ایران کرده و نسبت به بازتاب گسترده جهانی اقدامات لازم را به عمل بیاورند.
در این مورد وزارت امورخارجه شاید باید بیشتر از سایر دستگاه ها وارد عمل شده و در راستای وظایف سازمانی خویش صدای اعتراض ایرانیان را به گوش جهان برساند. اگرچه این پایان راه نیست ما باید از لحاظ فنی نیز قوی شویم. باز هم تاکید می شود که در دنیای امروز چاره ای جز قوی شدن نیست در غیر این صورت محکوم به عقب ماندگی و تبدیل شدن به یک مصرف کننده و یک کشور کاملاً وابسته در دنیا خواهیم شد.
در حال حاضر آمریکایی ها و کشورهای پیشرفته روز به روز مرزهای مجازی خود را گستره تر کرده و با کتمرین هزینه به داخل مرزهای مجازی کشورها در حال نفوذ هستند. امروز ما نیز در خانه های خود در محاصره مرزهای مجازی و ناپیدای آمریکایی هایی هستیم.
مخلص کلام آن که اگر در دنیای امروز از مرزها و حریم مجازی کشورمان دفاع نکنیم و قدرتمند نشویم ناگزیر به "مستعمره مجازی" کشورهای قدرتمند تبدیل خواهیم شد. امروز بیش از هر زمان دیگر می توان استعمار مجازی را حس کرد و قطعاً‌ در صورت اهمال، ما اولین قربانیان استعمار مجازی در دنیا خواهیم بود.

IT ، دولت الکترونیکی و تکریم ارباب رجوع

پنجشنبه, ۳ آذر ۱۳۸۴، ۱۱:۰۷ ق.ظ | ۲ نظر

امیر مسعود رادی* - گسترش « عدالت اجتماعی » از جمله رویکرد های جامعه مدنی به شمار می رود که سالیانی است مورد توجه نظریه پردازان علوم اجتماعی قرار گرفته است ، که امید است در عصر جهانی شدن ، با ورود به جامعه اطلاعاتی از سوی دولت الکترونیک تحقق یابد . به همین منظور و در راستای پاسخگویی و رسیدگی به مشکلات مردم که از مهم ترین رویکرد های دولت کریمه به حساب می آید ، اقدامات برنامه ریزی شده ای توسط مسوولان ذیربط طراحی و به مرحله اجرا گذاشته شده است .
دولت الکترونیک یا دهکده جهانی ؟
از جمله اهداف دولت الکترونیک توجه به تکریم ارباب رجوع است ، که در اکثر سازمان ها و شرکت ها به دلیل عدم رسیدگی مناسب و نداشتن متولی مقتدر در این زمینه ، تنها در حد شعار و حرف به صورت یک طرح آزمایشی و نیمه کاره رها شده و متاسفانه در بعد اجرائی هیچگونه اقدام قابل توجهی در این خصوص صورت نگرفته است . البته در سال جاری با برگزاری آزمون طرح تکریم ارباب رجوع از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ، به صورت متمرکز ، در برخی سازمان ها نظیر دانشگاه علوم پزشکی ایران و شرکت مخابرات ایران ، گام مثبتی در زمینه تبیین ، تثبیت و ارزیابی این طرح صورت پذیرفت ، که قابل تامل است ، اما آنچه باید به آن توجه ویژه نمود ، مسکوت ماندن این طرح در سطح کلان سازمان ها و موسسات دولتی خدماتی است . به طوری که مشتریان و مشترکان واقعی استفاده کننده از خدمات برخی از سازمان های دولتی ، رضایت مطلوبی از ارائه دهندگان خدمات مورد نظر ندارند . لذا پیشنهاد می شود ، با بررسی ، ارزیابی و رفع موانع موجود ، نواقص و ضعف های این طرح سر انجام نیافته ، بر طرف و در راستای اجرایی شدن کامل آن ، اقدامات سریع و مناسبی صورت گیرد . تا در این رهگذر ، رضایت مردم شریف کشور عزیز مان جلب شود . گفتنی است ، برنامه ریزی و حمایت روابط عمومی سازمان ها در این مسیر ، بسیار راهگشا و چاره ساز خواهد بود . برای رسیدن به یک دولت الکترونیک و پاسخگو شایسته است در خصوص موارد زیر برنامه ریزی سریع و دقیق صورت گیرد :
1- فرهنگ سازی و آموزش : برای رسیدن به یک جامعه فعال ، زنده و پویا در حوزه پاسخگویی نخستین گام فرهنگ سازی است که در همین راستا نظام آموزشی باید متحول گردد ، در وهله نخست باید در مراحل مختلف تربیتی در کودکان مان حس مسوولیت پذیری را زنده کنیم ، تا آنان بیاموزند که نسبت به خود ، خانواده و جامعه وظایفی دارند . آموزش غیر مستقیم و الگو سازی روش بسیار مناسبی است که به اولیا و مربیان کودک در خانه ، مهد کودک و مدرسه و همچنین در یک فضای وسیع تر در دانشگاه و محیط کار اداری به استادان و مدیران آگاه و مسوول توصیه می شود .
2- پذیرش نقاط ضعف و از بین بردن موانع : مهیا نمودن فضای امن برای طرح سوال و استقبال از پیشنهادهای مردمی ، می تواند گام بسیار مناسبی برای اصلاح روش ها باشد . مستند سازی ، طبقه بندی و پردازش اطلاعات در بانک های امن اطلاعاتی هوشمند ، به منظور دسترسی آسان و سریع به اطلاعات در راستای پاسخگویی به ارباب رجوع و ارجاع انتقاد ها و پیشنهاد ها به مدیران سازمان ها و طراحی و اجرای سیستمی جهت پیگیری سریع انتقادات مردمی .
3- بستر سازی و ایجاد پایگاه اطلاعاتی به روز : خدمات الکترونیکی از راه دور به منظور تحقق دولت الکترونیک در برقراری ارتباط مردمی با روابط عمومی سازمان ها از طریق عضویت در بانک های اطلاعاتی مورد نیاز با اختصاص شناسه و کلمه عبور به استفاده کنندگان ، به منظور دسترسی به هنگام و هدایت ، کنترل و نظارت هر چه بیشتر .
4- اطلاع رسانی سریع و تخصصی : ایجاد خبرگزاری اختصاصی online در سازمان ها و موسسات دولتی به منظور اطلاع رسانی به موقع و سریع به جامعه و پوشش خبری مناسب به سرویس های خبری رسانه های کشور .
دو پیشنهاد و راهکار برای سکان داران ارتباطات فرهنگی داخلی وخارجی کشور
جایگاه روابط عمومی الکترونیک در دولت الکترونیک
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به طور متمرکز و با برنامه ریزی مناسب در خصوص نظارت بر حسن انجام امور پاسخگویی سایر وزارتخانه ها از طریق مجاری روابط عمومی آنها می تواند با تجهیز و تغیر کار بری روابط عمومی سازمان ها ، از مجموعه ای صرفا هزینه بر در حوزه تبلیغات و انتشارات سنتی با محوریت شعار های غیر کاربردی به یک مرکز راهبردی ، آگاه ، مطلع ، شاداب ، پر جنب و جوش و پاسخگو جهت اطلاع رسانی منسجم ، سریع و قدرتمند با ابزار ها و زیر ساخت های کاملا فناوری شده نظیر نشریه الکترونیکی و دسترسی به فضا های پرسش و پاسخ مجازی ، با برنامه ریزی اصولی ، در راستای بهره گیری مناسب از تمام توان علمی ، تخصصی و هنری کارکنان ، کارشناسان و مدیران ، با توجه به باز خورد ها و نیازهای جامعه ، تغیر نگرش درمدیریت سازمان و در نهایت دولت الکترونیک را در راستای تحقق اهداف دولت کریمه محقق سازد .
وزارت امورخارجه دروازه بان جامعه اطلاعاتی
در حوزه بین الملل ، وزارت امور خارجه می تواند با تنظیم برنامه ای منسجم و دقیق نسبت به نظارت بر حسن انجام سیاست های کلان کشور با رعایت اصول قوانین رایج و با در نظر گرفتن نیاز جامعه و تحولات جامعه جهانی در به روز رسانی و تغیر نگرش مدیران دولتی نسبت به تغیرات و تحولات روز جهان در حیطه تخصص کاری سازمان ها از طریق معاونت های بین الملل سایر وزارتخانه ها همت گمارد . تا همزمان با رشد و توسعه جامعه اطلاعاتی جهانی ، کشور نیز به الفبای استاندارد سازی علمی ، تخصصی و فناوری اطلاعات حاکم بر جهان آشنا و در این خصوس برنامه سازی و ارائه طریق شود . تا وظایف این مجموعه تخصصی و کارآمد محدود به برگزاری سفر های خارجی و همایش های پر هزینه نشود و در کنار رسیدگی به این امور، ساز و کار های اصولی همزمان با تحولات ساختاری مناسب در فضایی کاملا دیپلماتیک برای دسترسی آسان به استاندارد های اعمال شده جهانی ، بدون هیچگونه اتلاف وقت و انرژی ، در اسرع وقت ، برای «سازمان دولت » و نیروهای توانمند آن تعریف و به مرحله اجرا گذاشته شود .
* کارشناس و مسوول ارتباط با رسانه های گروهی روابط عمومی شرکت مخابرات ایران

امنیت مجازی یعنی امنیت ملی

چهارشنبه, ۲ آذر ۱۳۸۴، ۱۱:۱۳ ق.ظ | ۰ نظر

علی شمیرانی – امنیت مجازی مترادف است با امنیت ملی. در صحت این جمله شک نکنید و کوچکترین تردیدی هم نداشته باشید. امروز شاهراه های ارتباطی و اطلاعات در دنیا با مساله امنیت ملی و در یک کلام سرنوشت هر کشور درهم تنیده شده است.
به همین خاطر است که آمریکایی ها سالانه میلیاردها دلار صرف تامین امنیت فضای مجازی خود می کنند چرا که کلیه شریان های حیاتی، سیاسی، اقتصادی و بدون اغراق سرنوشت این کشور به این موضوع وابسته شده است. اطلاعات یعنی ثروت و ثروت یعنی قدرت. روزی نیز در آمریکا ازاینترنت صرفاً به عنوان ابزاری برای یک ارتباط ساده دو طرفه استفاده شد اما در یک چشم به هم زدن اینترنت و ارتباطات حتی فراتر از تصور و پیش بینی معمارانش با سرعتی آنچنان شگفت آور پیش رفت که امروز بقا و فنای کشوری همچون آمریکا به شاهراه های ارتباطی و اطلاعاتی اش گره خورده است.
اما موضوع به اینجا نیز ختم نمی شود. در اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعات در تونس،‌ چکیده گزارشی از اتحادیه جهانی مخابرات (ITU) در میان خبرنگارن توزیع شد که بسیار تکان دهنده بود. این گزارش از سرنوشت و مسیر حرکت دنیا با تکیه بر اینترنت و فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی خبر می داد.
فی الواقع اگر "ژول ورن" امروز در کنار ما بود شاید می توانست با توجه به شرایط امروز جهان داستان هایی بنویسد که باور آن همچون مردم دورانش سخت بوده و ما نیز داستان های این نویسنده را در ژانر آثار تخیلی جای می دادیم.
ولی با نگاهی به آن روی گزارش ITU این موضوع دیگر چندان تخیلی به نظر نمی رسد که شاید به زودی و یک روز که در خانه خود هستید، فردی در آنسوی جهان بتواند با فشار دادن چند دکمه کیبرد شما را به قتل برساند. این تخیل نیست.(اگرچه سعی خواهم کرد که به زودی گزارش ITU از مسیر بعدی ارتباطات در دنیا را ترجمه کنم. مطلبی که می تواند نوع نگرش ها را به پیشرفت های بشر در آینده تغییر دهد.)
لیکن در چنین شرایطی که دنیا با سرعتی غیر قابل پیش بینی و ظاهراً غیر قابل توقف در حال تغییر و تبدیل است، ما در کشور خود هنوز با مشکل توسعه مراکز داده (IDC) دست به گریبان هستیم و ظاهراً این موضع با توجه به شرایط ویژه کشور ایران به شکل شایسته ای از سوی مسولان امر مورد توجه واقع نشده است.
تاکید می شود که شرایط ویژه ایران با توجه به پیش بینی های انجام شده که با "تحریم اطلاعاتی" نیزمواجه شده ایم، با سایر کشورهای دنیا دارای تفاوت های اساسی است.در دنیای امروز چاره ای جز قوی شدن نیست.
امروز و برای چندمین بار شاهد مسدود شدن سایت های ایرانی هستیم. شاید در نگاه اول این موضوع از نگاه مسوولان آنطور نیز مهم جلوه نکند ولی فردا و با تداوم روند موجود و کندی مسوولان امر، دفعه بعد امنیت ملی ما دچار تهدید شده و خدشه دار شود.
ایجاد اینترانت ملی و شاید در آینده اینترانت منطقه ای امری گریز ناپذیر است که اجتناب از آن سرنوشت ایران و ایرانی ها را با خطری جدی و قریب الوقوع مواجه خواهد کرد و این موضوع به هیچ وجه اغراق آمیز نیست.
فراموش نشود که "این نه برای نخستین بار بود که سایت های ایرانی با تهدید مواجه شدند و نه آخرین بارخواهد بود." دولتمردان باید همین امروز و نه فردا چاره ای عاجل در این خصوص بیاندیشند.

جامعه جهانی در اجلاس تونس که از ‪ ۱۶‬تا ‪ ۱۸‬نوامبر ‪ ۲۰۰۵‬برگزار شد، به ادامه حاکمیت آمریکا بر اینترنت رای داد، اما کشورهای مخالف انحصار سیاست گذاری "شبکه جهانی وب"، یک امتیاز بزرگ برای ادامه مذاکرات و تغییر این روند بدست آوردند.
به گزارش روز سه‌شنبه بی‌بی‌سی، در مرحله دوم اجلاس تونس، تشکیل شورای مشورتی زیر نظر سازمان ملل به تصویب رسید تا کشورهای مخالف انحصارگرایی آمریکا مانند ایران، چین، برزیل و... که نگران تحریم‌های احتمالی هستند، به پیگیری روند مذاکرات امیدوار باشند.
این شورا مباحث راهبری اینترنت را پس از پایان اجلاس سران در جامعه اطلاعاتی دنبال می‌کند.
نگرانی کشورهای در حال توسعه بیشتر سیاسی است، اما دلایل اقتصادی کشور های عضو اتحادیه اروپا که در کنار کشورهای کمتر توسعه یافته علیه آمریکا موضع گرفته بودند، نشان می‌دهد که عزم جهانی برای تغییر روند انحصاری اداره اینترنت جدی است.
"علیرضا کاشیان" کارشناس مسایل مدیریتی اینترنت در ایران می‌گوید: شرکت آمریکایی "آیکان" که مسوول ثبت آدرس و "‪"IP‬های اینترنتی است، بطور مستقیم تاثیر اندکی در ساز و کار اقتصادی فناوری اطلاعات جهان دارد، اما قدرت سیاست‌گذاری آمریکا باعث شده که منافع کشورهای پیشرفته هم در خطر باشد.
از همین رو اتحادیه اروپا پیشنهادهایی برای تغییر شیوه مدیریت اینترنت به اجلاس جامعه اطلاعاتی در تونس ارایه کرد.
ایران و سایر کشورهای در حال توسعه که از مدافعان سرسخت خروج حاکمیت اینترنت از آمریکا هستند، سهم چندانی در اقتصاد فناوری اطلاعات ندارند، اما تغییر روند کنونی برای منافع شرکت‌های اروپایی بسیار سودمند است.
نقش اساسی آمریکا باعث شده سیاستگذاریهای راهبری اینترنت بیشتر در راستای منافع شرکت‌های خصوصی این کشور باشد.
مسوولان دولتی ایران ارزش بازار فناوری اطلاعات این کشور را در سال ‪۲۰۰۵‬ نزدیک یک میلیارد و ‪ ۴۰۰‬میلیون یورو (‪ ۱۵۰۰‬میلیارد تومان) برآورد کرده‌اند که به گفته کارشناسان بخش خصوصی، برآوردی خوش بینانه است.
این در حالی است که بزرگترین شرکت ارتباطات دور آمریکا به نام"‪"Verizon‬ در این سال به تنهایی یک میلیارد و ‪ ۵۰۰‬میلیون یورو (کمتر از دو میلیارد دلار) درآمد داشته است.
سهم کل اتحادیه اروپا از بازار فناوری اطلاعات جهان بیش از ‪ ۳۲‬درصد است، اما آمریکا به تنهایی ‪ ۴۲‬درصد اقتصاد آی تی دنیا را در اختیار دارد.
تک زبانی یکی دیگر از دلایل کشورها برای مخالفت با سیاست‌های "آیکان" است.
این موسسه علاقه چندانی به "چندزبانی" نشان نمی‌دهد چون انگلیسی، زبان غالب در اینترنت است.
ایران هم مانند کشورهای عربی، مدعی استفاده از زبان ملی در ثبت دامنه یا آدرس‌های اینترنتی است که وظیفه توزیع آن را آیکان به عهده دارد.
این اتفاق می‌تواند علاوه بر تاثیر فرهنگی، تجارت "‪ "domain‬را در این کشورها فعال کند، اما آیکان تاکنون در این زمینه اقدام جدی انجام نداده است.
علاوه بر این، انتشار "هرزنامه" یا "‪ "spam‬موضوعی است که آیکان با وجود اعتراض کشورهای کمتر توسعه یافته، قصد ندارد وظیفه کنترل آن را به عهده بگیرد، در صورتی که این موسسه امکان کنترل اسپم‌ها را در مبدا دارد، اما این موضوع را جزء وظایف خود نمی‌داند.
آمریکا به تنهایی در سال ‪ ۲۰۰۵‬مبدا تولید بیش از ‪ ۳۵‬درصد هرزنامه‌های جهان بود.
اسپم‌های ارسالی تا زمان‌رسیدن به مقصد، بخش مهمی از پهنای باند اینترنتی کشورها را اشغال می‌کنند که در این میان معمولا کشورهای در حال توسعه هزینه بیشتری باید بپردازند چون پهنای باند را با قیمت بیشتر می‌خرند.
بطور کلی، هزینه بالای دسترسی مشکل بزرگ کشورهای در حال توسعه است.
هم اکنون ایران، هر مگابیت پهنای باند ماهواره‌ای را حدود ‪ ۲۱۰۰‬یورو (‪ ۲۵۰۰‬دلار) می‌خرد.
کاشیان درباره دلیل هزینه بالاتر دسترسی به اینترنت برای کشورهای در حال توسعه گفت که عمده شاهراه‌های ارتباطی و اطلاعاتی در کشورهای در حال توسعه قرار دارد.
اصول اقتصاد اطلاعات ایجاب می‌کند که کشورهای خواهان اطلاعات برای دستیابی به آن هزینه بیشتری بپردازند در صورتی که اگر جریان دریافت و ارسال دیتا دو طرفه و برابر بود، هزینه‌ها تفاوت نداشت.
در حال حاضر حدود ‪ ۱۴‬درصد مردم دنیا به اینترنت دسترسی دارند، اما میزان نفوذ شبکه وب در آمریکا بیش از ‪ ۶۲‬درصد یا ‪ ۱۸۵‬میلیون کاربر است.
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایران شمار کاربران اینترنت را در سال ‪ ۲۰۰۵‬حدود هفت میلیون نفر اعلام کرده است.
هر چند بسیاری از کشورهای تاثیرگذار پیشرفته بخاطر انگیزه‌های افتصادی به مبارزه با مشارکتی شدن اداره اینترنت ادامه می‌دهند، اما نگرانی کشورهای کمتر توسعه یافته هم بی‌دلیل نیست.
موسسه آیکان با در اختیار داشتن ‪ ۱۳‬مسیریاب موجود در دنیا توانایی کنترل اینترنت را دارد.
‪ ۱۰‬مسیریاب اینترنتی که مهم‌ترین زیرساخت انتقال دیتا در شبکه اینترنت محسوب می‌شوند، در آمریکا قرار دارند.
سه مسیریاب دیگر در کشورهای انگلیس، ژاپن و سوئد است، اما کنترل آنها نیز در اختیار آمریکا است و اجازه نمی‌دهد این شاهراه‌های عظیم ارتباطی در کنترل کشورهای دیگر باشد، همانطور که چندی پیش "دیوید گرایس"هماهنگ‌کننده وزارت امور خارجه آمریکا در امور ارتباطات بین‌الملل گفته بود: "ایالات متحده اجازه نخواهد داد تا انگلستان مدیریت و هدایت نت را بر عهده گیرد".
این موضوع به آمریکا این قدرت را می‌دهد که در صورت دلخواه با شناسایی نکردن ‪IP‬های اختصاص یافته به یک کشور، مسیر اینترنت آن را مسدود کند ضمن آن که بیشتر مراکز میزبانی سایت‌ها یا "دیتاسنتر"ها در آمریکای شمالی قرار دارد.
هرچند کنترل "دیتاسنتر"ها به موسسه آیکان ارتباطی ندارد، اما قانون تجارت ایالات متحده معامله شرکت‌ها با کشورهای تحریم شده را ممنوع کرده است.
شرکت‌های آمریکایی تاکنون چندین بار ارایه خدمات به شرکت‌های ایرانی را متوقف کرده‌اند که در آخرین مورد اواسط نوامبر ‪ ۲۰۰۵‬تمام اطلاعات شرکت خدمات اینترنتی و میزبانی "قاصدک" در ایران از روی میزبان آمریکایی پاک شد.
"محمدصادق جدیدی" مدیر یکی از مراکز خدمات اینترنتی در در ایران در این باره گفت: اگر دولت برای داشتن یک شبکه ملی اینترنت داخلی برنامه‌ریزی کرده بود، دلیلی نداشت برای گرفتن اطلاعات از یک سایت ایرانی که داخل کشور است، از پهنای باند گران بین‌المللی استفاده شود و دیتا در مسیر زاید تا سرورهای کشورهای اروپایی و آمریکایی رفت و آمد کند.
"رضا سمیع زاده" مدیر شرکت گسترش خدمات انفورماتیک در ایران، مشاجره بر سر حاکمیت اینترنت را جدا از مباحث سیاسی دولت‌ها می‌داند و آن را بیشتر نزاع براساس مدل‌های تجاری یا "‪ "Business Model‬ارزیابی می‌کند و می‌گوید:

تجارت الکترونیکی اکنون یک مدل مهم تجاری است.
وی افزود: کشورهای پیشرفته سرمایه‌گذاری زیادی انجام می‌دهند تا با تعریف مدل‌های جدید، منبع درآمد مهمی از اینترنت پیدا کنند اما در ایران جز تلفن اینترنتی یا "‪ "VoIP‬مدل تجاری دیگری رواج ندارد یا اگر وجود داشته باشد، محدودیت‌های زیرساختی اجازه توسعه آن را نمی‌دهد".
‪IP‬هایی که توسط موسسه تحت حمایت وزارت بازرگانی آمریکا به کشورها اختصاص داده می‌شود، مجموعه‌ای از اعداد مشخص است که موقعیت جغرافیایی کاربران را مشخص می‌کند.
شرکت‌های فروش آن‌لاین این آدرس‌ها را به‌راحتی تشخیص می‌دهند.
مدل تجارت الکترونیکی اکنون یکی از روش‌های پربازده و درآمدزا برای کشورها است.
بنابر یکی از گزارش‌های بخش تجارت و توسعه سازمان ملل، در اتحادیه اروپا حدود ‪ ۸۹‬درصد تجارت، از طریق اینترنت انجام می‌شود.
اما در این حوزه هم همچنان قدرت اصلی آمریکا است.
درآمد فروش آن‌لاین این کشور در سال ‪ ۲۰۰۵‬معادل ‪ ۱۴۵‬میلیارد یورو ( ‪۱۷۲‬ میلیارد دلار) بود که با کشورهای در حال توسعه فاصله زیادی دارد.
ایران به دلیل نداشتن پول الکترونیکی هنوز در مراحل اول است و سعی دارد از این بازار بزرگ سهمی داشته باشد.
دولت ایران در کنار چین، برزیل، عربستان و چند کشور در حال توسعه دیگر در طول فرآیند دو ساله برگزاری اجلاس سران در جامعه اطلاعاتی نقش فعالی را برای تغییر شیوه حاکمیت اینترنت از سوی آمریکا داشته است.
با رویکرد جدید، کشورها به موضوع حاکمیت اینترنت و حمایت سازمان ملل از تشکیل شورایی برای ادامه مذاکرات، این اتفاق چندان دور از انتظار نیست.

اینترنت در ایران ; رشد سریع، کیفیت پایین

سه شنبه, ۱ آذر ۱۳۸۴، ۱۱:۱۳ ق.ظ | ۰ نظر

امید حاتمى - هنگامى که بلندگو براى نخستین بار وارد ایران شد، مردم به چشم یک جارچى و هوارکش غریبه به آن نگاه کردند و براى آنان چون غریبه اى ضاله بود که باید آن را طرد مى کردند و کسى هم دست به سوى این میهمان ناخوانده دراز نمى کرد. شاید بلندگو یک تابوى اهریمنى شده بود. اما روزها پس از هم گذشت تا همگان فهمیدند، بلندگو چیز بدى نیست؛ بلکه وسیله اى براى نخراشیدن گلو است. از این قسم داستانها بسیار است، اتومبیل، هواپیما، عینک، رادیو، روزنامه، تلویزیون، سینما و... همگى آرام آرام جاى خود را در زندگى مردم باز کردند. اما ما همواره با یک دیرکرد زمانى متقاعد به بهره ورى از آن شدیم و از این جهت دچار خسارت وهم موجب عقب ماندن از قافله شدیم ... این داستان اما اکنون هم ادامه دارد. اینترنت تازه ترین دستاورد بشرى و آخرین عضو خانواده بزرگ تکنولوژى، اینک تأثیرات خود را بر همه شؤون زندگى جوامع انسانى آشکار کرده است و مى رود تا این پدیده و البته همه گیر، پختگى ها و کارآیى هاى بیشترى را در راه داشته باشد.

***

تا به حال ابداعات تکنولوژیک عموماً به عنوان مسائلى براى رفع نیازهاى قبلاً شناخته شده تولید شدند و سپس به وسیله اى تبدیل گشتند که بسیار فراتر از هدف اولیه مخترعان بود. «الکساندر گراهام بل» بر این باور بود که تلفن براى ارتباطات در تجارت مفید خواهد بود اما براى مصارف خانگى مورد پذیرش قرار نخواهد گرفت تا چه رسد به تحمیل شدن آن به مردم در حال قدم زدن در خیابان. بر این روال، هنرى فورد فکر مى کرد که اتومبیل امکان حمل و نقل ارزانقیمت، قابل اعتماد و انفرادى را مى دهد، اما تصورش را هم نمى کرد که اتومبیل این چنین مراکز شهرها را تخریب کند. تلویزیون، سینما، ویدئو و... هم همینطور. شبکه جهانى اطلاعات Net اما امرى متفاوت است. هدف اصلى وب www world wide web) ) به وجود آوردن ارتباط بین دانشمندان بود، اما اکنون این مسأله تبدیل به موضوعى جانبى شده است. اینترنت، شبکه، وب و... براى انسان امروز، بیش از آن حدى غول آسا و متغیر است که هر کاربرد تازه آن امرى غافلگیر کننده است.

مى گویند با روش نوین پیوند دادن و دسترسى به اطلاعات، اینترنت عصر نوینى از رونق اقتصادى به دنبال خواهد آورد؛ به ایجاد موتورهاى جست وجوگر هوشمندى منتهى خواهد شد که درست همان اطلاعاتى را که مى خواهیم در اختیارمان خواهند گذاشت، مشکلات آموزش عمومى را حل خواهند کرد، وجوه جدیدى از معنا به زندگى هایمان خواهند افزود. اکنون ما مى توانیم از آخرین وقایع در جهان خبردار شویم، خرید کنیم، به پژوهش بپردازیم، با خانواده، دوستان و همکاران ارتباط برقرار کنیم، افراد جدید را ملاقات کنیم، بازى کنیم، از راه دور روباتها را کنترل کنیم وهمه اینها را بدون ترک اتاق هایمان انجام دهیم.

***

اینترنت، این فرزند ناخلف، در ایران هر روز فراگیرتر مى شود، در حالى که ۲۰سال طول کشید تا رادیو به ایران بیاید، ۳۰سال طول کشید تا سینما در ایران ساخته شود و یا ۱۳سال پس از تولید تلویزیون ایرانیان نیز این جعبه جادویى را به خانه هاى خود بردند، اینترنت پس به فاصله بسیار اندکى از عمومى شدن، به ایران آمد. به طورى که اکنون ضریب نفوذ اینترنت در ایران از متوسط آسیا بالاتر رفته و در خاورمیانه نیز به مقام اول دست یافته است. با این حال، ایران براى رسیدن به جایگاه مناسب در دسترسى به اینترنت، هنوز باید گامهاى بلندى بردارد. شمار کاربران اینترنت در ایران در سال۱۹۹۴ از ۲۵۰نفر فراتر نمى رفت اما اکنون بیش از ۲‎/۵میلیون ایرانى به صورت دائم و ۳‎/۵میلیون نفر به صورت کاربر غیردائم از اینترنت استفاده مى کنند. به این ترتیب ضریب نفوذ اینترنت از صفر در سال۱۹۹۴ به ۵‎/۳ در سال ۲۰۰۳ افزایش یافته است.

براساس برآوردها پیش بینى مى شود که شمار کاربران اینترنت در سال۲۰۰۴ به ۵میلیون و ۶۰۰هزار نفر و در سال۲۰۰۵ به ۱۵میلیون نفر و در سال ۲۰۰۷ به ۳۵ میلیون نفر افزایش یابد. با این حال در سالهاى گذشته آمار و ارقام متعدد، متفاوت و در برخى موارد سؤال برانگیزى از سوى مقامات رسمى و غیررسمى و نهادهاى بین المللى درباره کاربران اینترنت در ایران ارائه شده است. مرکز آمار اینترنت جهان (Internet World States) در فوریه۲۰۰۵ (اواخر سال۸۳) تعداد کاربران اینترنت در ایران را حدود چهارمیلیون و ۸۰۰هزار نفر و با ضریب نفوذ هفت درصد اعلام کرد. دفتر توسعه انسانى سازمان ملل نیز در شهریور امسال آمارى را نزدیک به آمار ارائه شده توسط مرکز آمار اینترنت جهان گزارش کرد. در گزارش توسعه انسانى سازمان ملل، تعداد کاربران اینترنت در ایران تا نیمه اول سال۸۴ به ازاى هر یک هزار نفر، ۷۲نفر (ضریب نفوذ ۲‎/۷درصد) اعلام شد که با در نظر گرفتن جمعیت ۷۰میلیونى ایران، جمعیت کاربران ایرانى حدود پنج میلیون نفر برآورد مى شود.

این در حالى است که وزیر سابق ارتباطات و فناورى اطلاعات در خردادماه ۱۳۸۳ تعداد کاربران اینترنت در ایران را پنج میلیون نفر، در دى ماه،۸۳ شش میلیون نفر، در اردیبهشت سال،۸۴ شش میلیون و ۷۵۰هزار نفر و در مرداد،۸۴ بیش از هفت میلیون و ۵۰۰هزار نفر اعلام کرده است. توجه و دقت بیشتر به آمار ارائه شده توسط وزیر پیشین ارتباطات این سؤال را در ذهن هر خواننده اى ایجاد مى کند که چگونه طى چند ماه میلیونها کاربر به جمع کاربران ایرانى اضافه شده است؟

در این فاصله زمانى نیز آمار متفاوت دیگرى توسط برخى از مقامهاى رسمى کشور ایران ارائه شد.

مدیر امور ارتباطات شرکت مخابرات در سال۸۱ تعداد کاربران اینترنت در این سال را یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر اعلام کرد در حالى که مدیر روابط عمومى وزارت ارتباطات، تعداد کاربران اینترنت در این سال را سه میلیون و ۲۰۰هزار نفر عنوان کرده بود. برخى مسؤولان وزارت ارتباطات نیز تعداد کاربران اینترنت در سال۸۲ را حدود پنج میلیون نفر اعلام کرده بودند در حالى که نهادهاى بین المللى تعداد کاربران در این سال را حدود سه میلیون نفر گزارش کردند.

ادعاى بحث برانگیزى که توسط برخى از مسؤولان و نهادهاى داخلى درباره تعداد کاربران اینترنت تا سال۸۳ مطرح شد نیز مهر تأییدى بر آشفتگى آمار و ارقام این شاخص در کشور است.

مدیر امور ارتباطات شرکت مخابرات ایران در سال۸۱ پیش بینى کرده بود، تا پایان سال۸۳ تعداد کاربران اینترنت در کشور به ۱۵میلیون نفر برسد. سازمان ملى جوانان و یکى از مشاوران وزیر سابق ارتباطات نیز با تکرار این ادعا در اوایل سال۸۳ بحث شگفتى آورى را رقم زدند در حالى که آمار ارائه شده در ماههاى بعد، تحقق چنین ادعایى را کاملاً رد کرد.

وزیر ارتباطات و فناورى اطلاعات در پایان سال ۸۳ تعداد کاربران اینترنت در ایران را حدود شش میلیون نفر اعلام کرد و گفت: تا پایان برنامه چهارم توسعه کشور (سال ۱۳۸۸) تعداد کاربران به ۱۵ میلیون نفر مى رسد. این درحالى است که معاون دفتر تحقیق و توسعه شرکت فناورى اطلاعات (ارتباطات داده هاى سابق) در اسفند سال ۸۳ در مصاحبه با ایرنا ضمن ارائه فرمول استاندارد براى تعیین تعدادکاربران اینترنت این رقم را تا پایان سال ۸۳ ، حدود پنج میلیون نفر وضریب نفوذ ۵‎/۶ درصد اعلام کرد.

«هادى ملکى پرست» ، «کاربر اینترنت» را فردى دانست که به طور متوسط هفته اى حداقل یک بار از خدمات دیتا استفاده کند و «ضریب نفوذ اینترنت» را درصد نسبت کاربران اینترنت به کل جمعیت کشور عنوان کرد. وى افزود: «تعداد کاربران» از حاصل ضرب عدد ۱۶ (SLOT TIME) در پارامترهاى پهناى باند تقریبى در کشور (یک هزار مگابیت) ، تعداد تلفن اختصاصى به ازاى هر ۶۴ کیلوبیت (۱۰) ، تعداد شناسه هاى کاربرى (ID) به ازاى هرخط تلفن (۱۰) و تعداد کاربر به ازاى هر شناسه کاربرى (۳) به دست مى آید. به گفته وى، «تعداد نهایى کاربران» ازحاصل جمع «تعداد کاربران» با ۱۵ درصد از «تعداد کاربران» (براى درصد تقریب) به دست مى آید.

اما وضعیت ایران در مقایسه با دیگر کشورهاى جهان چگونه است؟ براساس شاخص دسترسى دیجیتال، ایران در رده ۸۶ جهان و در میان کشورهاى با دسترسى متوسط طبقه بندى مى شود. در این طبقه بندى کشورهایى از قبیل مصر، تونس و اندونزى در رده هایى پایین تر از ایران قرار دارند و لبنان و ترکیه واردن رده هایى بالاتر را به خود اختصاص داده اند. هم اکنون در جهان ۸۸۸ میلیون و ۶۸۲ هزار کاربر اینترنت وجود دارند که ۷۲۷ میلیون و ۹۲۸ هزار نفر از آنها در ۲۰ کشور زندگى مى کنند.

***

در زمینه اینترنت برنامه ۵ ساله سوم خالى از برنامه مصوب است و به نوعى رشد خیره کننده و تقاضاى سریع بخش مخابراتى را مجبور به ایجاد فضاى توسعه اى در این بخش کرد. رسیدن یکباره تعداد کاربران اینترنت از ۲۰۰ هزار نفر در ابتداى برنامه به بیش از ۶ میلیون نفر در انتهاى آن نمایانگر بازار سریعاً رو به رشد اینترنت است و در این میان خوشبختانه تا اندازه تجربه تلفن همراه تکرار نشد. اعطاى مجوز به شرکت هاى خدمات دهنده اینترنت، ارائه مجوز اینترنت پرسرعت و فراهم کردن فضا براى شرکت هاى خدمات دهنده تلفن اینترنتى از جمله فعالیت هایى است که در راه حذف انحصار در این بخش صورت گرفته با این حال هنوز در برخى از این بخش ها اعتراضاتى به نحوه واگذارى و شیوه توسعه دیده مى شود. در بخش فناورى اطلاعات اجراى برنامه تکفا به عنوان نخستین برنامه فناورى اطلاعات در کشور عملاً جنبش قابل توجهى را در بخش هاى دولتى و متعاقب آن در بخش هاى خصوصى براى بهره گیرى از تکنولوژى اطلاعات به وجود آورد. تکفا در واقع تا اندازه اى خلأ فقدان برنامه در این عرصه را کرد.

***

با تمام این احوال، اینترنت در ایران هنوز غریبه اى تازه وارد است. بیشترین جنبه عمومى شدن آن درتهران ، است.

به نظر مشکل اساسى در کشور ما مسائل فرهنگى استفاده از فن آورى است مثلاً ژاپنى ها از تلفن همراه فقط در مواقع اضطرارى استفاده مى کنند این درحالى است که بیشتر از ۷۰ درصد ژاپنى ها، تلفن همراه دارند ولى با وجودى که تعداد تلفن ثابت آنها کمتر از تلفن همراه است، تلفن ثابت آنها ۳ برابر استفاده از تلفن همراه است. زیرا رسانه هاى گروهى آنجا نحوه استفاده صحیح از تلفن همراه را مرتب به مردم تذکر مى دهند ودر فیلمها و سریالها و برنامه هاى آموزشى یادآورى مى کنند. در زمینه اینترنت نیز ژاپنى ها خوب عمل کرده اند در حالى که ۸۲ درصد بازرگانان و کسبه ژاپنى با اینترنت کار مى کنند، در منازل فقط ۵‎/۱۹ درصد اینترنت دارند که درکشور ما قطعاً این موضوع برعکس است. در بازار ما خبرى از اینترنت و فن آوریهاى نوین نیست و خانواده ها بدون هیچ گونه آموزش از هیچ محلى (دانشگاه ، مدارس، رسانه هاى گروهى) در جریان استفاده صحیح از اینترنت قرار نمى گیرند که این موضوع مى تواند خطرناک باشد».

این جاماندگى از قافله مدرنیته که اینک در چنین پدیده جدیدى تبلور یافته است، بالطبع تبعاتى گریزناپذیر را در پى خواهد داشت.على رستمى کارشناس ارتباطات مى گوید:«ما ناگزیریم که به این سمت حرکت کنیم وگرنه از لحاظ اقتصادى یک عقب افتادگى بیشترى پیدا مى کنیم. مسائل مالى ما ۳۰ - ۴۰ سال از دنیا عقب است یکى از وسایل جبران این عقب ماندگى همین اینترنت است. ازنقطه نظر خبر عدم استفاده با گسترش این وسیله در آینده یعنى ایجاد عقب افتادگى نسبت به سایر کشورها که تبعات اقتصادى اجتماعى فرهنگى دارد. از سویى باید دانست خود اینترنت عامل پیشرفت نیست بلکه مثل رادیو، تلویزیون ، وسیله اى است که آگاهى ایجاد مى کند، هرچه جامعه نظام مند شود بیشتر مى توان از این دانشها استفاده کرد ولى به تنهایى عامل پیشرفت نیست. هرچه توسعه اقتصادى گسترده تر باشد نیاز ما بیشتر مى شود و یا تجارت ما گسترده تر شود به تجارت الکترونیک بیشتر، محتاجیم. اگر بتوانیم نوعى آموزش عمومى داشته باشیم. هزینه کمترى خواهد داشت و بار هزینه آموزش رسمى کم خواهد شد. مهمترین مانع هایى که بر سر راه این قضیه داریم در یک کلام عدم آگاهى و سپس نامفهومى برنامه ریزى به معناى عام و وجود معادلات اجتماعى خاص است».

اما سرانجام و در نهایت ما اینترنت را براى چه مى خواهیم. براى بالندگى کشور در همه سطوح و این بالندگى گذشته از دستیابى به تکنیکها و اقتصاد باز در گرو آگاهى یک ملت است. دستیابى و گسترش اینترنت در نهایت خواهد توانست بر تجارت و اقتصاد اثرگذار باشد و بطور غیرمستقیم ساختار اجتماعى و سیاسى جوامع را دگرگون خواهد کرد.
منبع: ایران

نقش روابط عمومی در عصر ارتباطات

دوشنبه, ۳۰ آبان ۱۳۸۴، ۰۲:۴۲ ب.ظ | ۰ نظر

امیر مسعود رادی* - پاسخگویی و رسیدگی به مشکلات مردم از مهم ترین رویکرد های دولت خدمتگزار به حساب می آید که در این راستا طی سالیان گذشته اقدامات برنامه ریزی شده ای توسط مسوولان ذیربط طراحی و به مرحله اجرا گذاشته شده است ، که در این راستا برنامه هایی در بدنه دولت طرح ریزی ودر حال اجرا است . به همین منظور فرصت را غنیمت شمرده و پیشنهاد هایی درزمینه :
مسکوت ماندن طرح تکریم ارباب رجوع

طرح تکریم ارباب رجوع ، که در اکثر سازمان ها و شرکت ها به دلیل عدم رسیدگی مناسب و نداشتن متولی مقتدر ، تنها در حد شعار و حرف مانده است ، متاسفانه در بعد اجرائی هیچگونه اقدام قابل توجهی در این خصوص صورت نگرفته است . البته در سال جاری با برگزاری آزمون طرح تکریم ارباب رجوع از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی ، به صورت متمرکز ، برای برخی از کارکنان سازمان ها نظیر دانشگاه علوم پزشکی ایران و شرکت مخابرات ایران ، گام های مثبتی در زمینه تبیین و تثبیت این طرح انجام گرفته ، که قابل تامل است ، اما آنچه باید به آن توجه خاص نمود ، مسکوت ماندن این طرح در سطح کلان سازمان ها و موسسات دولتی خدماتی است . به طوری که مشتریان و مشترکان واقعی استفاده کننده از خدمات برخی از سازمان ها ، رضایت مطلوبی از ارائه دهندگان خدمات مورد نظر ندارند . لذا توجه و عنایت ویژه مسوولان ذیربط را به این موضوع بسیا مهم جلب می کنم ، که شاید با بررسی ، ارزیابی و رفع موانع موجود ، نواقص و ضعف های این طرح سر انجام نیافته ، در راستای اجرایی شدن کامل آن ، اقدامات سریع و مناسب صورت گیرد ، تا در این رهگذر نتیجه هر چه باشد با رضایت مردم شریف کشور عزیز مان همراه خواهد بود. گفتنی است ، برنامه ریزی و حمایت روابط عمومی سازمان ها در این مسیر ، بسیار راهگشا و چاره ساز می باشد .
نقش روابط عمومی مدرن درعصر الکترونیک چیست؟

تجهیز و تغییر کار بری روابط عمومی سازمان ها از مجموعه ای صرفا هزینه بر در حوزه تبلیغات و انتشارات سنتی با محوریت شعار های غیر کاربردی به یک مرکز راهبردی ، آگاه ، مطلع ، شاداب ، پر جنب و جوش و پاسخگو جهت اطلاع رسانی منسجم ، سریع و قدرتمند با ابزار ها و زیر ساخت های کاملا فناوری شده نظیر نشریه الکترونیکی ، ایجاد فضا های پرسش و پاسخ مجازی ، با برنامه ریزی مناسب ، که توان بهره گیری از تمام توان علمی ، تخصصی و هنری کارکنان ، کارشناسان و مدیران مجموعه سازمان را داشته باشد تا با توجه به باز خورد ها و نیازهای جامعه بتواند مدیریت سازمان و در نهایت دولت الکترونیک پیشرو را محقق سازد .
امور بین الملل چه نقشی را به عهده دارد ؟

در حوزه بین الملل نیز امور بین الملل سازمان ها با رعایت اصول قوانین رایج و با در نظر گرفتن نیاز جامعه و تحولات جامعه جهانی می بایست در به روز رسانی و تغیر نگرش مدیران نسبت به تغیرات و تحولات روز جهان در حیطه کاری سازمان مورد نظر همت گمارند . تا همزمان با رشد و توسعه جامعه اطلاعاتی جهانی ، کشور نیز به الفبای استاندارد سازی علمی ، تخصصی و فناوری اطلاعات حاکم بر جهان آشنا و در این خصوس برنامه سازی و ارائه طریق نماید . تا وظایف این مجموعه تخصصی و کارآمد محدود به برگزاری سفر های خارجی و همایش های پر هزینه نشود و در کنار رسیدگی به این امور، ساز و کار های جدید و تحولات ساختاری متناسب با فضای دیپلماتیک بین الملل برای دسترسی به استاندارد های مطرح و آزمایش شده جهان بدون تلف شدن وقت و انرژی« سازمان» و نیروهای توانمند آن تعریف و اجرا شود .
* کارشناس و مسوول ارتباط با رسانه های گروهی روابط عمومی شرکت مخابرات ایران

تحول در راهبری اینترنت ادامه می یابد

شنبه, ۲۸ آبان ۱۳۸۴، ۱۲:۲۲ ق.ظ | ۰ نظر

ITanalyze.ir - تدوین و تصویب سند مصالحه ای راهبری اینترنت بر خلاف آنچه گفته می شود یک پیروزی برای طرفداران حاکمیت اینترنت محسوب نمی شود زیرا بهترین وضعیت برای آمریکا و همفکرانش این بود که سندی از اجلاس در نیاید.
یک عضو هیات مذاکره کننده ایرانی در اجلاس مقدماتی جامعه اطلاعاتی که دور نهایی آن پیش از اجلاس سران در تونس برگزار شد با بیان این مطلب افزود: راهکار به دست آمده که ترکیبی از ادامه نظام فعلی و تغییر بنیادین در راهبری اینترنت است به هر حال یک گام رو به جلو و پیروزی برای ما محسوب می شود و به هیچ وجه نشان دهنده ادامه روند موجود نیست.
وی که در یک جلسه مطبوعاتی با خبرنگاران سخن می گفت با بیان روند تاریخی از موضوع راهبری اینترنت و پیگیری ان در اجلاس جامعه اطلاعاتی گفت: اگرچه موضوع راهبری اینترنت به پیش از اجلاس ژنو برمیگردد ولی طرح آن در دور اول اجلاس WSIS و تبدیل آن به یکی از موضوعات مهم و تعیین کننده این اجلاس نخستین پیروزی طرفداران تحول بود. در اجلاس ژنو ما موفق شدیم چارچوب لازم را برای تحول ایجاد کنیم و هیات ایرانی موفق شد این اصل را که ] هیچ کسی نمی تواند مانع دسترسی بدون تبعیض آحاد جامعه بشری به ICT شود [ را د رچند جای سند بیانیه اصول بگنجانیم.
وی تصریح کرد:سه اصل مهم در اسناد تصویب شده وجود دارد یکی اینکه اینترنت به عنوان یک مایملک جهانی مطرح شده به این مفهوم که مایملک یک کشور یا حتی چند کشور نیست. دوم اینکه مدیریت بین المللی اینترنت باید چندجانبه ، دموکراتیک و شفاف باشد و سوم اینکه امور مهم مربوط به سیاست های مهم بین المللی حق حاکمیت کشورهاست.
به گفته این عضور مذاکره کننده ایرانی در واقع ایران با گنجاندن این اصول به اسناد اجلاس به نوعی بر این مساله تاکید کرد که اینترنت نباید یکجانبه ، غیردموکراتیک و غیرشفاف اداره شود.

در اجلاس ژنو اگرچه نتوانستیم تحول را از طریق تعبیه مکانیزم های لازم صورت بدهیم اما این اصول بسیار مهم را به دست آوردیم که در نتیجه از دبیرکل سازمان ملل متحد خواسته شد کارگروه راهبری اینرنت (WGIG) را با عضویت جامعه مدنی، بخش خصوصی و دولت ها تشکیل بدهیم.
وی افزود: از مجموعه 10 تا 15 کشور عضو کشورهای WGIG ایران در گروه کشورهای همفکر(Like minded) با کشورهایی مثل عربستان، برزیل ،هند، افریقای جنوبی، کوبا و ونزوئلا عربستان و چین یک ائتلاف راتشکیل دادند زیرا در مذاکرات و تصمیم گیری های بین المللی معمولا کشورهایی موفق هستند که در قالب ائتلاف ها وزن نظر خود را بالا ببرند. ما در این گروه توانستیم موارد خوبی را مطرح کنیم و به کرسی بنشانیم که شاید مهمترین آنها این باشد که هیچ کشوری از نقش منحصر به فرد در زمینه مدیریت اینترنت برخوردار نیست.
از مجموع مذاکرات کارگروه WGIG چهار مدل منتج شد که از این میان دو مدل متعلق به کشورهای در حال توسعه یکی مربوط به اتحادیه اروپا و دیگری مدل ارایه شده از سوی طرفداران وضع موجود بود. پس از این که در ماه جولای سند WGIG نهایی نشد موضوع به سومین نشست کمیته آماده سازی یا Prepcom3 در ماه اکتبر محول شد که از مجموعه توافقات 9 پیشنهاد برای مکانیزم های راهبری اینترنت حاصل شد که یکی از آنها متعلق به ایران بود و نظر کل کشورهای گروه همفکر را پوشش می داد. این پیشنهاد ناظر به دو موضوع است اول اینکه بر اساس پاراگراف 49 بیانیه اصول کشورها باید بتوانند در مورد مسایل عمومی خود تصمیم بگیرند.
وی اضافه کرد: بر اساس این بیانیه ما عقیده داشتیم باید شورای بین الدول در سازمان ملل این کار را برعهده بگیرد در مقابل تمامی مواضع مطرح شده آمریکایی ها هیچ پیشنهادی روز میز نمی گذاشتند و فقط مواضع خود را در قالب بیانیه هایی مطرح می کردند که علنا معنی آن این بود که به هیچ کشوری اجازه ورود به بحث راهبری اینترنت را نخواهند داد. وی سپس به دستاوردهای اجلاس تونس پرداخت و گفت: اگرچه در روزهای آخر ائتلاف کشورهای همفکر تضعیف شد و در لحظات آخر فقط سه کشور ایران ، افریقای جنوبی و عربستان برمواضع گروه پای فشاری می کردند به هر حال توانستیم بندهای اصولی اسناد ژنو را در سند تونس تکرار کنیم.
وی تبیین مکانیزم های مجمع یا فوروم مدیریت اینترنت که منافع ذینفعان را تامین می کند را یکی از دستاوردهای اجلاس تونس ذکر کرد همچنین به مکانیزم همکاری توسعه یافته اشاره کرد که قرار است مسایل عمومی را تبیین و بیان کند.
وی گفت: ما به عنوان ایران باید در تفسیر کلمه Address باید نقش فعال د اشته باشیم که کار این مکانیزم فقط به بیان مسایل نپردازد.
برای این دو مکانیزم تا نیمه دوم سال 2006 مهلت تعیین شده که باید گزارش کار در این رابطه ارایه شود.
وی با بیان این که بحث پیگیری برنامه اقدام یا follow up که ناظر بر پیاده سازی توافقات است راه را برای تحول یا پیگیری بحث راهبری اینترنت باز می گذارد گفت : مساله این نیست که با تشکیل این فووروم یا بحث و تبادل نظر موضوع تمام می شود مسئله راهبری اینترنت جزور توافقات اجلاس است بنابراین از طریق مکانیزم های پیگیری نیز می توان موضوع را ادامه داد.
وی با بیان اینکه فشار همین مذاکرات باعث شده که موسسه آیکان تن به اصلاحات بدهد گفت: عضویت ایران در کمیته مشورتی این سازمان هم دستاوردی بود که از مذاکرات دوساله راهبری اینترنت حاصل شد.

پایان اجلاس جامعه اطلاعاتی در تونس

جمعه, ۲۷ آبان ۱۳۸۴، ۱۰:۱۷ ب.ظ | ۰ نظر

ITanalyze.ir - دور نهایی اجلاس سران جامعه اطلاعاتی پس از سه روز بعد ازظهر روز جمعه به کار خود پایان داد.
در این اجلاس تعهدنامه تونس و برنامه اجرایی تونس برای جامعه اطلاعاتی به تصویب رسید.
در این اجلاس که با حضور بیش از 18 هزار نفر از مقامات دولتی 176 کشور، سازمان های بین المللی، NGO ها ، بخش خصوصی و رسانه ها ارایه شد در سه روز مسایل مربوط به جامعه اطلاعاتی در نزدیک به 300 نشست موازی مورد بحث و بررسی قرار گرفت
در این اجلاس تصمیم گرفته شد که به علت بی نتیجه ماندن موضوع راهبری اینترنت قرار بر این شد که ادامه مذاکرت از طریق یک فوروم پیگیری شده و دبیرکل سازمان ملل گزارشی را ارایه بدهد و در آن نحوه ادامه بحث حاکمیت اینترنت ارایه شود.
www.jpg
همچنین در کنار این اجلاس نمایشگاهی برای نمایش دستاوردهای ICT برگزار شد که قرار است این نمایشگاه تا یک روز بعد نیز ادامه یابد.
در این نمایشگاه 66 کشور حضور داشتند که در قالب 319 غرفه و در پنج بخش ساماندهی شده بودند. بخش اول راهکارهای الکترونیکی، بخش دوم دسترسی فرهنگی، بخش سوم توسعه مشارکت، بخش چهارم پژوهش و نوآوری و بخش پنجم نیز غرفه های ملی بود که ایران در این بخش حضور داشت.
ایران در سه گروه محصولات خود را عرضه کرده بود که مخابرات، شورای عالی اطلاع رسانی، دسترسی، وزارت بهداشت، آموزش و پروش و بازرگانی بودند که در آنها به معرفی سرویس های الکترونیکی پرداخته شدده بود.
همچنین سه گروه اسلامی نیز شامل موسسه تحقیقات علوم اسلامی، دفتر تحقیقات علوم اسلامی، موسسه علوم اسلامی تبیان و سازمان میراث فرهنگی و وزارت خارجه به معرفی محصولات خود پرداختند.
انجمن شرکت های انفورماتیک و مجمع ناشران الکترونیک هم به عنوان بخش خصوصی در این نمایشگاه حاضر بودند .
9 کارگاه برای ایران پیش بینی شده بود که روزانه سه کارگاه را به خود اختصاص می داد.

ITanalyze.ir - دستاوردهای گروه ایرانی مذاکره کننده در اجلاس جامعه اطلاعاتی ، در زمینه پیگیری تعهدات کشورها در اجرای مصوبات این اجلاس طی یک نشست تشریح شد.
به گزارش گروه مذاکره کننده ایران مذاکرات پیرامون جامعه اطلاعاتی برای نخستین بار از حدود چهارسال پیش شکل گرفته و تا به امروز ادامه یافته و با توجه به درگیری این موضوع با جنبه های مختلف زندگی بشری و توسعه جهانی به موضوعاتی پیچیده و حساس برای کشورها تبدیل شد.
بر این اساس سه دوره مذاکره رسمی ( یک بار در تونس و دوبار در ژنو) مباحث پیرامون موضوعاتی همچون بحث پیگیری تعهدات، راهبری اینترنت و مکانیزم های مالی ادامه یافت که در نهایت نیز به نتیجه نرسید و ادامه بحث به سه روز قبل از برگزاری مذاکرات موکول شد.

بنا بر این گزارش در خصوص مباحثی چون راهبری اینترنت این موضوع همچنان لاینحل باقی مانده و پیگیری آن به زمان دیگری موکول شد.
به گفته گروه مذاکره کننده بخش عمده ای از اسناد اجلاس درست در شب قبل از آغاز رسمی اجلاس نهایی شد و چون اصل بر توافق عمومی است حاصل کار اجلاس برآیندی از عقل جمعی محسوب می شود.
اجلاس جهانی سران در جامعه اطلاعاتی در تونس دارای دو سند است نخست سند تونس که شامل بیانیه سیاسی پایانی جامعه اطلاعاتی است که در این سند مجددا بر ایجاد جامعه مردم محور، فراگیر و توسعه مدار تاکید شده است. بر این اساس همچنین به کارگیری فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در دستیابی به اهداف هزاره سوم نیز در این سند مورد توجه واقع شده است. همچنین قرار گرفتن حق دسترسی به اطلاعات به عنوان حقوق اولیه بشر نیز از دیگر محورهای مهم سند سیاسی تونس به شمار می رود.
امحا فقر یکی دیگر ازمحورهای کلیدی این اجلاس به شمار می رفت که مجموع این موارد این اجلاس را دررده یکی از مهمترین اجلاس های سازمان ملل قرار داد.
موضوع دوم به سند اجرایی مربوط می شد. بر این اساس قرار بود یک طرح بین المللی برای اجرا و پیگیری تعهدات WSIS تعیین شود و در آن مشخص گردد چه نهاد یا سازمانی می بایست متولی این امر باشد. این در حالی بود که کشورهای غربی به شدت با ایجاد نهاد جدید بین المللی و تخصیص منابع مالی جدید در دنیا مخالفت می کردند. آنها معتقد بودند که هر کشور و نهادهای بین المللی موجود می بایست وظایف خود را در این عرصه به انجام برسانند.
گروه مذاکره کننده تاکید کردند که در مقابل ایران نیز بنا بر مصالح خاص و دیپلماتیک معتقد بود که باید یک نظام نظارتی و پیگیری شکل بگیرد تا به شاخص گذاری و بررسی تعهدات کشورها بپردازد. این بخش در فصل اجرا و پیگیری است و در پاراگراف 102 سند مکانیزم بین المللی آمده که شامل دو بخش است، نخست همکاری بین الدول و دیگری تقسیم کار در میان سازمان های بین المللی.
در نهایت تصمیم بر آن شد که روی مکانیزم های موجود فعالیت ها آغاز شود و سازمان های بین المللی با توجه به شرح ماموریت های خود هر کدام مسئولیت خاصی را در بحث پیگیری برعهده بگیرند. شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) از دبیر کل می خواهد که گزارش بدهد و اولین گزارش در ژوئن 2006 تسلیم (ECOSOC) شده و از آنجا به مجمع عمومی سازمان ملل ارایه می شود.
در زمینه تقسیم وظایف نیز یک هیات اجرایی هماهنگی موسوم به

CEB (Chief Executive Board) وجود دارد که اعضای آن را کلیه آژانس های بین المللی به ریاست دبیرکل سازمان ملل تشکیل داده است. بر این اساس اجلاس از دبیر کل سازمان ملل خواسته تا با ایجاد یک گروه جدید به نام GROUP On Information Society UN ( زیر مجموعه CEB) به کار هماهنگی و پیگیری این موضوع بپردازند.
بر اساس این گزارش طی توافقات به عمل آمده به سه آژانس تخصصی و فنی ITU ، یونسکو و UNDP مسئولیت های ویژه ای داده شده است.
هیات ایرانی همچنین خواستار تشکیل یک کمیسیون فعال در ECOSOC شده تا از آن طریق موضوع اجرا و پیگیری مصوبات WSIS مطرح شده و نتیجه آن به ECOSOC و در نهایت به مجمع عمومی سازمان ملل منتقل شود.
هیات ایرانی تاکید کردند که طراحی نحوه پیگیری اجرای مصوبات WSIS از سوی ایران طرح شد که در نهایت از سوی کشور مصر نیز اصلاحاتی روی آن انجام گرفت اما در نهایت حق معنوی این طرح به نام ایران و مصر به ثبت رسید.
در طرح پیشنهادی خواسته شد تا شورای رهبران آژانس های جهانی و دبیرکل سازمان ملل به عنوان مسئولان پیگیری مصوبات WSIS مشغول به فعالیت و ارایه گزارش شوند.
بر این اساس قرار بر این است که در سال 2015 که سال رسیدن به اهداف هزاره است یک کنفرانس جهت مرور و بازبینی تشکیل شود.
با توجه به مقاومت شدیدی که برسر ایجاد یک اژانس جدید از سوی غربی ها وجود داشت این روش بهترین مکانیزم موجود را با تاکید بر نقش دولت ها، بخش خصوصی، NGO ها و آژانس های بین المللی ارایه می د اد.
در نهایت در این اجلاس مصوب شد تا در سال آینده (2006) کلیه اژانس های بین المللی طی یک گزارش به تشریح فرایند کاری خود جهت پیگیری مصوبات WSIS بپردازند.

ITanalyze.ir - با سپاس و ستایشِ خداوند متعال و دورد بر پیامبران الهی که پیام آوران صلح و دوستی, عدالت و خیر خواهی برای بشریتند. خداوندا به ما توفیق عنایت فرما تا راه آنان را دنبال کنیم و در چنین مجامع مهمی در راه توسعه, عدالت و بهره مند سازی همه انسانها از نعمات تو گام بر داریم.
آقای رئیس,

عالی جنابان,

هیئت های محترم نمایندگی,

خانمها و آقایان.

اجازه دهید با تبریک انتخاب جنابعالی به ریاست چنین جلسه مهمی, مراتب قدردانی عمیق خود را به مردم و دولت تونس به واسطه میهمان نوازی گرمی که به اینجانب و هیات همراه از بدو ورود به کشور زیبای تونس ارائه شده است تشکر کنم.

توسعة ارتباطات و فناوری اطلاعات از الویت های خاصی در جمهوری اسلامی ایران برخوردار است. با اجرای سه برنامه پیاپی پنج ساله توسعه, توانسته ایم گام مهمی در ایجاد زیر ساخت های مناسب مخابراتی برداریم و تا پایان برنامه چهارم توسعه, ضریبِ نفوذِ تلفن ثابت را به50 درصد و همراه را به 35 درصد و اینترنت را به حداقل 30 درصد برسانیم.
آقای رئیس

رویکردِ منعطف و واقع گرایانه در فرآیند آماده سازی این اجلاس در حقیقت پدیده ای منحصر به فرد است که توانسته امکانِ مشارکت تمامی ذینفعان را فراهم آورد.
افزایش شکاف دیجیتالی در شرایطی که کاهش این فاصله می بایست با ایجاد مکانیزم های مناسب حاصل گردد, آینده مبهمی را برای ایجادِ یک جامعة اطلاعاتی رقم زده است که می تواند منجر به دنیای یک قطبی نا متوازن با تمامی عواقب سوء آن گردد.

هم اکنون فرصتی تاریخی برای تمامی دوستداران صلح و ناظران صادق حقوق بشر جهت کمک به جوامع نا امید و محروم پدیدار گردیده است تا از طریق رویکردی مبتنی بر همکاری و مساعدت همگانی, این جوامع را برای بهره برداری از ظرفیت های مادی ناشی از اقتصادِ جدید با استفاده از ارتباطات و فناوری اطلاعات یاری نماید. به منظور کاهش آلام بشری, جامعه بین المللی می بایستی گفتار و تعهدات را به عمل تبدیل کند. و این مهم تنها از طریق اتخاذِ رویکردی جامع, عدالت محور و غیر تبعیض آمیز جهت دسترسی به ارتباطات و فناوری اطلاعات میسر می گردد.

تحمیل موانع دیجیتالی جدید, تنها می تواند مردم جهان را از فوائد بسیار ارتباطات و فناوری اطلاعات محروم سازد. نسل های آینده تلاش های ما در این اجلاس را برای دستیابی به نتایج ملموس در حوزة کاهش و رفع شکاف دیجیتالی مورد قضاوت قضات قرار خواهند داد.
آقای رئیس

اکنون که اراده جهانی بر شفافیت, دمکراتیک و چند جانبه بودن حاکمیت اینترنت تعلق گرفته است, ما باید مکانیزم های ضمانتی کافی جهت دسترسی برابر و ارزان و ارتقاء فرصت های برابر برای مشارکت در کلیه شبکه های دانش و اطلاعات را فراهم آوریم. تلاش های مستمر و سرمایه گذاری های جامعه جهانی در توسعه و گسترش اینترنت نباید موردِ اغماض قرار گیرد. زیرا اینترنت امروز به "تسهیلاتی جهانی" تبدیل شده است که تعلق به همة جوامع بشری دارد. لذا این حق مسلم همة کشورهاست که در حاکمیت آن مشارکت داشته باشند. چگونه می توان اطمینان داشت که در شرایط سختِ رقابت های اقتصادی, سیاسی, علمی و حتی فرهنگی, حقوق دیگر کشورها دستخوشِ اِعمال سلیقه تنها یک محدوده جغرافیائی خاص که می خواهد حاکمیت مطلق اینترنت را در دست داشته باشد نگردد؟ این مهم می باید به عنوانِ یکی از مهمترین دغدغه های جامعه بین المللی مورد توجه قرار گیرد.

توسعة ارتباطات و فناوری اطلاعات مردم جهان را قادر به مشاهدة بی عدالتی ها و تضییعِ حقوق بشر در اقصی نقاط دنیا نموده است که برای ایشان فرصت قضاوت در خصوص چنین رخدادها را فراهم آورده است. ما بر این باوریم که تعاملات گسترده و تبادلات فرهنگی در میان ملل جهان یقیناً به افزایش آگاهی ها و درکِ بهترِ برابریِ واقعیِ حقوق بشر و آزادی بیان خواهد انجامید. کشورهای مدعی حقوق بشر و آزادی بیان بی پروا و بصورتِ غیر قانونی از پخش صدا و تصویر مللِ مظلوم جلوگیری می نمایند در حالیکه دستِ طرفدارانِ خود را برای انتشار هرگونه دروغ پراکنی باز می گذارند.
در پایان آقای رئیس

ضروری می دانم بر نکات زیر تاکید ورزم

1ـ اصولِ مورد توافق در اجلاس سران جامعة اطلاعاتی می باید از طریق ایجاد مکانیزم های اجرا و پیگیری محقق گردند و امیدواریم سازمان ملل در راستای انجام این مهم از هیچ کوششی فرو گذار ننماید.

2ـ تغییر در ساختار حاکمیت اینترنت در جهت ایجادِ نظامی مشارکتیِ مشروع و پاسخگو تحتِ نظارتِ بین المللی ضروری می نماید.

3ـ مشارکت فعالِ کلیه دولتها و طرفهای ذینفع در جامعة اطلاعاتی برای ترسیم طرحهائی در جهتِ کاهشِ شکاف دیجیتالی و به خدمت گرفتنِ ارتباطات و فناوری اطلاعات در جهت توسعه, تنوع فرهنگی و در نتیجه ارتقاء و حمایت از صلح و امنیت بین المللی می باید تضمین گردد.

4ـ اصولِ "عدالت" و "دسترسیِ غیر تبعیض آمیز" به تمامی دستاوردهای مثبتِ جامعة اطلاعاتی می باید همیشه مد نظر جامعة جهانی قرار گیرد چرا که عمارت بلندِ دانش میراث بشریت است.

آقای رئیس از شما متشکرم.

نه من رییس اینترنت هستم نه کسی دیگر

پنجشنبه, ۲۶ آبان ۱۳۸۴، ۰۷:۳۸ ب.ظ | ۰ نظر

ITanalyze.ir - پل تومی (Paul Twomy) رییس و مدیرعامل استرالیایی الاصل موسسه آیکان (ICANN) شاید تا چند ماه قبل تصور نمی کرد موضوع راهبری اینترنت که طی دو سال گذشته وقت و انرژی زیادی را از مجموعه تحت مدیریت او گرفته، در دور نهایی اجلاس جامعه اطلاعاتی به سرانجام برسد. درست روز نخست اجلاس، زمانی که او وارد سالن الکرام شد، رسانه های جهان از توافق بین المللی بر سر باقی ماندن راهبری اینترنت در دست دولت ایالات متحده سخن می گفتند.

مذاکرات فشرده ای که در زمینه راهبری اینترنت از سه روز قبل از اجلاس در تونس آغاز شده بود سرانجام در آخرین فرصت باقی مانده به یک توافق جمعی منتهی شد، توافقی که در عین تاکید بر باقی ماندن راهبری اینترنت در دست آیکان و تحت اختیار ایالات متحده بر ادامه مسیر بحث درباره راهبری اینترنت از طریق سازمان ملل نیز تاکید می کرد.

آیکان طی دو سال گذشته و خصوصا یک سال قبل، پس از تشکیل کارگروه راهبری اینترنت(WGIG) برنامه های متعددی را ترتیب داد تا همگان را توجیه کند آیکان موسسه ای آمریکایی نیست و یا حداقل می تواند به بخشی از نیازهای جامعه بین المللی نیز جامه عمل بپوشاند. با وجود آنکه این روزها " تومی "در اجلاس WSIS فشرده ترین برنامه کاری خود را پشت سر می گذراند دعوت برای مصاحبه با ما را پذیرفت. شاید روند مذاکرات او را مجبور کرد در نخستین مصاحبه خود بعد از مشخص شدن نتایج بحث های مربوط به راهبری اینترنت برای اولین بار به سوالات روزنامه نگاران ایرانی پاسخ دهد .هر چند در هنگام معرفی، تعجب خود را نیز از دنبال کردن بحث های مربوط به حاکمیت اینترنتی در رسانه های ایرانی پنهان نکرد.

ایمان بیک ، علی شمیرانی، شهرام شریف
آقای تومی چه خبر؟

( با خنده) هیچ ، همه چیز مرتب و خوب است .

twomey_paul.jpg
بر اساس آنچه که برخی رسانه ها مدعی شده اند ایالات متحده در مبارزه بر سر راهبری اینترنت، بحثی که از چند سال قبل شروع شد و در جریان مباحثات اجلاس WSIS شدت گرفت ، به پیروزی رسیده است آیا شما هم به این پیروزی معتقد هستید؟

به نظر من اجلاس برای اینترنت و جامعه چهانی به نتایج خوبی رسیده است. مباحثات پیچیده و فشرده ای صورت گرفت اما موضوع اصلا مبارزه ای برای تعیین دستورالعمل یا ایجاد نهادی برای راهبری اینترنت نبود ما فقط می خواستیم این موضوع به بحث گذاشته شود و ایده های متفاوت در آن مطرح گردد. چنین وضعیتی عملا اتفاق افتاد و البته بر خلاف هراس اولیه هم اکنون هیچ تغییری در ماهیت راهبری فعلی اینترنت ایجاد نشده است.
به نظر می رسد موضوع تغییر شکل مدیریت آیکان به مهم ترین بحث راهبری اینترنت در WSIS تبدیل شد و این نهاد همواره در این دو سال زیر این فشار قرار داشته ، آیا نتایج به دست آمده از مذاکرات تاثیری در وظایف و روش کار آیکان در آینده خواهد گذاشت؟

آیکان یک موسسه چند ملیتی است که جوامع مدنی و دولت ها در آن نقش داشته و گروههای مختلفی هم در آن ذی نفع هستند.آیکان دارای ساختاری پایین به بالاست که شامل گروه ها و زیرشاخه های فنی و علمی متعددی است. در مباحثات WSIS که بعدا از طریق کارگروه راهبری اینترنت (WGIG) نیز دنبال شد موضوع تغییر راهبری مطرح شد ، البته نتایج حاصل از مذاکرات به تغییرات آیکان منجر شده و یا می شود ولی ما تحت فشار قرار نداشتیم چون همواره خودمان به دنبال تغییر بوده ایم.
به نظر می رسد که آیکان هم سعی کرد در این مدت و همزمان با افزایش فشارها تعابیری را که وابستگی این نهاد به یک دولت را تقویت می کرد کمرنگ کند و نقش بین المللی این نهاد را تقویت کند؟

بحث تغییر همواره در آیکان مطرح بوده و هم اکنون هم بحث تغییر در اجلاس مطرح است و ماهم همواره موافق ایجاد تغییر هستیم اما نکته ای که در اینجا مطرح است این است که در WSIS هیچ کس نمی گوید قرار است برای اینترنت قوانینی وضع شود و این بخش اصلی موضوع است. واقعیت است که ماهیت اینترنت با هیچ تکنولوژی دیگری قابل مقایسه نیست و این بحث بسیار روی اقتصاد اطلاعات موثر است به همین دلیل نمی توان اینترنت را بی نیاز از تغییر دانست به طوری که ما هر دو سال مجبور هستیم در ساختار خود آیکان بازنگری کنیم و فکر نمی کنم بتوان سازمانی را سراغ گرفت که به این میزان در معرض تحول باشد.

paultwomy1.jpg

با توجه به توافقاتی که در نشست مقدماتی پیش از اجلاس حاصل شد تصور می کنید که خواسته های کشورهای مختلف در زمینه راهبری اینترنت تامین شده است؟

اجلاس wsis نشان داد که دولت ها در زمینه راهبری اینترنت نگرانی های خود را دارند و خواستار مشارکت در این بحث هستند اما باید توجه کرد که هدف از این نشست ها فقط ارایه دیدگاه ها و مشخص شدن مسیر آینده جهان بود طبیعی است که نمی توان گفت تمامی دغدغه های کشورهای جهان به ویژه کشورهای در حال توسعه پاسخ داده شده است. اما مهم این است که ما بین مسایل فنی و سطح کاربری تفاوت قایل شویم.
ایران و برخی کشورهای دیگر طی جلسات مقدماتی و نشست های کارگروه های تخصصی در زمینه راهبری اینترنت همواره نظرات متفاوتی را با عقاید آمریکا و تعدادی از کشورهای توسعه یافته داشته است. از یک طرف کشورهای چون ایران متعقد به راهبری جامع تر و همه جانبه تر اینترنت هستند ولی آمریکا و کشورهای پشتبیان آن از ساختار راهبری فعلی اینترنت حمایت می کنند، به نظر شما عقاید و نظریات ایران تا چه حد منطقی است؟

ما در ژنو مذاکرات خوبی با مقامات ایرانی داشتیم و نظرات آنها را نیز دریافت کرده ایم. ما نگرانی ها و خواست های ایران و دیگر کشورهای همراه را درک می کنیم. آنها ایده های خوبی دارند ولی مهم است که بین مسایل فنی و لایه کاربردی اینترنت که محتوا و مدیریت آن را شامل می شود تفاوت قایل شویم. این لایه کاربردی (Application layer) جایی است که مدیریت آن می تواند در دست دولت ها باشد زیرا مستقیما با ارتباط مردم با مردم یا مردم با دولت سروکار دارد اما کاری که ما می کنیم در لایه فنی اینترنت صورت می گیرد در واقع ما وظیفه داریم اینترنت را سرپا نگاه داریم.
طرفداران وضعیت فعلی حاکم بر اینترنت اعتقاد دارند که دولت ها نباید حاکم بر شبکه ای بشوند که نقش فراگیری در زندگی همه اقشار و گروههای یک جامعه دارد در صورتی که هم اکنون آیکان به عنوان یکی از مراکز اصلی راهبری اینترنت رابطه مستقیمی با دولت آمریکا دارد ، آیا نمی توان برای آیکان و نهادهایی از این دست نقش و مشارکت بین المللی را پررنگ تر کرد؟

اینترنت مثل پدیده های دیگر تکنولوژی نیست شدیدا وارد فعالیت های تجاری شده و قانومند است. امروزه صدها هزار نفر اینترنت را اداره می کنند، رییس اش نه من هستم و نه کس دیگر. با این وجود هیات مدیره آیکان آماده مذاکره با دولت هاست و درهای آن به روی همه باز است . در خصوص رابطه آیکان و دولت آمریکا نیز باید بگویم این یک مساله تاریخی است که به زمان تولد اینترنت و ایجاد شبکه آرپانت برمی گردد.
به این ترتیب شما قصد دارید نقش GAC ( کمیته مشورتی دولتی آیکان) را تقویت کنید؟

بله GAC هم اکنون نیز با داشتن 30 عضو فعال از کشورهای مختلف جهان که ایران هم یکی از آنهاست عملا به عنوان یک بازوی آیکان محسوب می شود و نقش فعالی هم دارد. هفته آینده در ونکوور کانادا و در جریان کنفرانس آیکان قرار است روی این موضوع بحث کنیم.
وینت سرف رییس هیات مدیره آیکان در نامه ای که چند روز قبل از اجلاس wsis به محمد شریل ترمیزی مدیر GAC نوشته رسما به وی اعلام کرده که خود را برای مذاکره بر سر افزایش اختیارات GAC آماده کند آیا می توانید به طور مشخص بگویید که افزایش اختیارات در چه قالب و با چه سازوکاری صورت می گیرد؟

در حال حاضر من نمی توانم چیزی در این زمینه اعلام کنم چون هنوز چیزی مشخص نیست و من هم صرفا مجری سیاست های تعیین شده از سوی هیات مدیره خواهم بود باید تا هفته بعد منتظر بمانیم و ببینیم چه تصمیماتی اتخاذ می شود البته من هم در همین زمینه نامه ای به اقای ترمیزی نوشتم و درمورد مذاکرات هفته آینده نکاتی را مطرح کردم.

(مدیر برنامه های آقای تومی قرار بود این نامه را در اختیار ما قرار دهد که تا لحظه تنظیم مصاحبه این نامه دریافت نشد)
ظاهرا ادامه بحث راهبری اینترنت به تشکیل یک مجمع ( فوروم ) متشکل از نمایندگان کشورهای مختلف موکول شده نقش این فوروم را که قرار است توسط سازمان ملل برگزار شود، چگونه ارزیابی می کنید؟

ابتدا بگویم که خود آقای کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل هم در سخنرانی افتتاحیه اجلاس و هم در جلسه ای که امروز( چهارشنبه 16 نوامبر) با خود من داشت بر این مساله به صورت شفاف تاکید کرد که سازمان ملل هیچ برنامه ای برای کنترل اینترنت ندارد. در مورد فوروم هم ضمن این که تشکیل آن را بسیار مفید ارزیابی می کنم اعتقاد دارم که قرار نیست این مجمع قانون تصویب کند. طبیعی است که این فورم به ویژه در زمینه اقتصاد اطلاعات می تواند بسیار مفید باشد. ما هم اعتقاد داریم که نوآوری های اینترنت تنها مربوط به آمریکا نیست و همه دنیا در این زمینه نقش دارند بنابراین این فوروم جایی است که عقاید و ایده ها مطرح شود و زمینه ای فراهم گردد تا ایده ها را پیاده سازی کنیم.

در مورد این مجمع می توان به یک سابقه تاریخی هم اشاره کرد. در واقع از اواخر دهه 90 میلادی مسایل توسعه ای حول محور اینترنت شکل گرفتو دنبال شد. از جمله OECD در این باره بسیار بحث کرده اما در OECD هم هرگز بحث قانونگذاری مطرح نبوده است. ما هنوز کاملا نمی دانیم دولت ها از این مجمع چه انتظاری دارند و باید ببینیم آقای عنان چگونه مساله فوروم را به سرانجام می رساند.
رسانه ها از پیروزی آمریکا در مذاکرات مربوط به راهبری اینترنت سخن می گویند آیا به نظر شما هم نتیجه این مذاکرات شکست موافقان نظر راهبری بین المللی اینترنت بوده است؟

در این بحث همه برنده هستند و اصلا بازنده ای وجود ندارد . از زمان شکل گیری اینترنت سالها می گذارد و ما می خواهیم همه چیز به ثبات برسد چون میلیون ها کسب و کار روی اینترنت قرار می گیرد و کلا مسایلی که مطرح می شود درباره دستورالعمل ها نیست و بلکه به تولید ایده ها فکر می کند. ما موافق این هستیم که محلی برای ادامه بحث ها همیشه وجود داشته باشد تا بتواند به این موضوعات بپردازد، وضعیت فعلی تفاوتی نسبت به گذشته ندارد ، همه می توانند به کار خود ادامه بدهند و مشکلی هم به وجود نیامده است . البته خیلی از دولت هایی که اینجا حضور دارند روی بحث های محتوایی نظر دارند در حالی که ما نمی توانیم یک نسخه واحد برای همه مردم بپیچیم چون هر کشور قواعد خود را داشته و می تواند آنها را پیاده کند ، این ربطی به همه دنیا ندارد .

به این ترتیب ادامه راهبری اینترنت توسط ایالات متحده و یا سازمان های فعلی حاکم بر اینترنت که با این کشور در ارتباط هستند تهدیدی برای کشورهای مخالف محسوب نمی شود؟

خواهش می کنم بحث راهبری اینترنت را سیاسی نکنید. مقصود از راهبری اینترنت قراهم کردن محلی برای همکاری ها و طرح دغدغه های بین المللی است. اما نکته مهمی که این جا وجود دارد و معمولا نادیده گرفته می شود معنا و ماهیت کلمه Governance است. این کلمه در زبان انگلیسی معنی مشخصی دارد و درزبان فرانسه هم دارای معادل دقیق است اما ترجمه آن به هیچ زبان دیگری روح معنایی آن را منتقل نمی کند تا جایی که بسیاری آن را با دولت و حاکمیت (government) اشتباه می گیرند در صورتی که معنی این کلمه به نوعی اداره خوب، شفافیت، گفت و گو و همکاری است. تعابیر غلط از این کلمه باعث ایجاد هراس در دولت ها و ملتها شده و فکر می کنند این حق انحصاری در دست آمریکاست و منافع شان از این طریق تهدید می شود.
موضوعی که برخی نگرانی ها را برای برخی کشورها از جمله ایران ایجاد کرده این است که حاکمیت یک جانبه اینترنت توسط دولتی مثل ایالات متحده می تواند در مواقعی که روابط سیاسی آن کشور با ایالات متحده تیره است روی خدمات دهی شرکت ها تاثیر بگذارد وحتی از این حق حاکمیت به عنوان یک ابزار فشار استفاده کند .

ما نگرانی های مردم و دولت ها را درک می کنیم. اما این مساله ما نیست وظیفه ما فقط سرپا نگاه داشتن اینترنت در دنیا است روابط دولت ها را خود دولت ها تنظیم می کنند.
اما در برخی مواقع مثل تحریم های اقتصادی همین از این حربه استفاده سیاسی می شود. مثلا هم اکنون سرورهای آمریکایی سرویس دهی به سایت های ایرانی را بدون دلیل قطع و این سایت ها را از روی سرور اخراج می کنند و یا شرکت های ثبت کننده دامنه های اینترنتی دامنه های ایرانی را ثبت نمی کنند و یا آنها را بدون پرداخت هزینه از دیتابیس خود حذف می کنند در اینجا کاربران ایرانی از این تضییع و محدودیت تکنولوژیک بیشترین ضربه را دریافت می کنند.

واقعیت این است که این سوال به حیطه مسئولیت من ارتباطی ندارد و به حیطه دولت ایالات متحده و شرکت های آمریکایی و سیاست دولت در این زمینه باز می گردد.
اما همانگونه که گفتید قوانین آیکان در مورد دامنه های اینترنتی را دولت آمریکا نمی نویسد، آیا در این قوانین یک ثبت کننده دامین (Registrar) حق خارج کردن یک دامنه از روی سرور خود و یا نفروختن آن را به مشتریان دارد؟

باز هم می گویم ما به عنوان آیکان نمی توانیم در حیطه مسئولیت دولت ها وارد شویم اما امروز جهان تکنولوژی جهان بزرگی است و شما می توانید ازامکانات تکنولوژی دیگر کشورها استفاده کنید مثلا در مورد هاستینگ اگر کاربران ایرانی با چنین مشکلی روبه رو هستند می توانند از هاستینگ های هندی و یا دیگر کشورها استفاده کنند.
به عنوان سوال آخر به موضوع IPv6 و مساله محدودیت منابع اینترنتی از جمله نام های دامنه بپردازیم به نظر شما اگر کشوری بخواهد روی IPv4 بماند با تهدیدی مواجه نمی شود؟

حرکت از نسخه 4 به نسخه 6 پروتکل اینترنت کار ساده ای نیست و به صورت مرحله به مرحله انجام می شود طبیعی است که برخی سریع تر و برخی آرام تر این تکنولوژی را پیاده سازی خواهند کرد بنابراین این که کشوری از نسخه 4 استفاده کند یا نکند به نظر من نکته منفی نیست مساله اینجاست که استفاده از IPv6 به دلیل محدودیت منابع اینترنتی در آینده گریز ناپذیر خواهد بود.
متشکریم.

چرا جامعه اطلاعاتی؟

پنجشنبه, ۲۶ آبان ۱۳۸۴، ۰۷:۰۵ ب.ظ | ۰ نظر

محمود اروج‌زاده - عبارت «جامعه اطلاعاتی» مدت زیادی نیست که وارد ادبیات حوزه‌های فناوری، فرهنگی و اجتماعی ما شده است، اما به نظر می‌آید که این نورسیده در همین زمان کوتاه، جای زیادی برای خود طلب می‌کند. در همین مدت، ایران در همه فعالیت‌ها و همایش‌های مربوط به این موضوع، به عنوان عضوی فعال حضور داشته است، آخرین آن، پذیرش میزبانی و اجرای «کنفرانس منطقه‌ای آسیا-اقیانوسیه برای تدارک اجلاس سران جامعه اطلاعاتی» است که در میانه خرداد ماه شاهد آن بودیم. چرا باید این موضوع را اینقدر مهم بدانیم؟
- جامعه اطلاعاتی، شاید عام‌ترین مدلی است که در تبیین جوامع آینده ارائه شده است، مدلی که فقیر و غنی توان حرکت به سوی آن را دارند. به همین دلیل بود که در اجلاس نخست سران در ژنو، تحرکی جدی در کشورهای کمتر توسعه‌یافته دیده می‌شد، و حضورشان کاملاً پررنگ بود، به ویژه کشورهای آفریقایی.
- جامعه اطلاعاتی، طرحی است که در آن با تاکید بر گسترش ارتباطات متنوع، مرزهای رایج اقتصادی و اجتماعی و جغرافیایی رنگ می‌بازند، و در دل خود، جهانی شدن را نیز می‌پرورد، و این از ویژگی‌های مهمی است که برای جامعه‌ای با پیشینه و وضعیت جامعه ما، ضروری است.
- در جامعه اطلاعاتی، در عین آن که فناوری، مهم‌ترین نقش را از آن خود کرده است، اما همه افراد جامعه در حال ایفای نقش مؤثر خواهند بود و نه فقط متخصصان. این درخشان‌ترین نکته‌ای است که حتماً به مذاق نظریه‌پردازان دخالت همگان در امور و سرنوشت کشور، خوش خواهد آمد. از این نقطه دید، می‌توان جامعه اطلاعاتی را نزدیک‌ترین مدل علمی به مفهوم سیاسی دموکراسی تلقی کرد.
- در جامعه ما معمول نیست که کسی از فناوری بد بگوید، و یا بکارگیری آن در راه پیشبرد کشور را غیرلازم بداند، حداکثر آن است که اصراری بر «بومی‌سازی» را هم چاشنی ضروری آن می‌دانند. با اینحال چرا این عقب‌افتادگی تاریخی در توسعه مبتنی بر دانش را داریم؟ شاید حلقه مفقوده را بتوان نداشتن برنامه‌ای کلان در بهره‌گیری از فناوری در سطح ملی دانست. مدلی که جامعه اطلاعات عرضه می‌کند، می‌تواند بستر مناسبی برای طراحی و ارائه چنین برنامه‌هایی باشد. محوری که اکنون و در برنامه‌های کلان کشورمان، «جامعه دانایی محور» نام گرفته، گویا ترجمه‌ای ایرانی از مدل جامعه اطلاعاتی است.
فرهنگ‌سازی!

به واسطه ارتباط تنگاتنگ این ترم با «تکنولوژی اطلاعات»، بیم آن می‌رود که مفهوم «جامعه اطلاعاتی» به مفهوم «جامعه‌ای غنی از کاربرد فناوری اطلاعات» تبدیل شود، و بدین ترتیب، مفاهیم غلیظ و اساسی دیگری که در دل این ترم وجود دارد، به فراموشی سپرده شود. این مفاهیم که نوعاً از جنس مسائل و حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادیند، و می‌توانند مدلی برای تبیین رابطه آینده جوامع گوناگون انسانی ارائه دهند، وجوه مهمی برای ساخت یک جامعه اطلاعاتی را تشکیل می‌دهند، و بی‌توجهی به آن، مایه نگرانی خواهد بود. برای نخستین بار در زبان فارسی، این دغدغه در نوشته‌ای تازه از دکتر کاظم معتمدنژاد دیده می‌شود. انتشار بخش کوتاهی از مقاله ایشان در این مجموعه، در واقع به قصد جلب توجه به این نگرانی جدی صورت می‌گیرد.

این فرصت را مغتنم می‌شمارم و مجدداً لزوم توجه به مقوله فرهنگ‌سازی را یادآور می‌شوم، موضوعی که حتا بنا به نظر مدیران عرصه فناوری اطلاعات در کشورمان، مغفول بوده است. با مقدمه بالا می‌توان پذیرفت که درانداختن طرح و برنامه‌ای جدی برای آموزش و فرهنگ‌سازی در حوزه‌های مربوط به این فناوری جدید ضروری است.

منبع: ایتنا

قطار جامعه اطلاعاتی در ایستگاه تونس

پنجشنبه, ۲۶ آبان ۱۳۸۴، ۰۵:۵۵ ب.ظ | ۰ نظر

دکتر یونس شکرخواه - تونس را باید به یاد سپرد. قطاری که برای عده ای از سوئیس به راه افتاد؛ جمع زیادی از مسافران را در ایستگاه تونس پیاده خواهد کرد. اما نه تونس ایستگاه آخر است و نه سوئیس ایستگاه اول .

عده ای از آنانکه که دیروز در ایستگاه سوئیس سوار این قطار شدند و یا حتی امروز در تونس کوپه ای را به خود اختصاص دادند؛ احتمالا نمی دانند قطار جامعه اطلاعاتی از دره تنسی آمریکا به راه افتاده و بنابر این مسافران اصلی؛ از آن دره سوار قطار جامعه اطلاعاتی شده اند. مسافران تنسی عاشق و شیفته تکنولوژی اند؛ بسیار با حوصله اند و معتقدند هر که هر چه تکنولوژیک تر؛ باشد؛ دموکرات تر هم هست. این پر حوصله ها وقتی نخستین نیروگاه های برق را در دره تنسی به پا کردند به زمین و زمان گفتند برق تکنولوژی نیست، دموکراسی است و هر که نیروگاه های ما را نداشته باشد؛ دمکرات نیست و بوئی از دمکراسی نبرده است. دست از کارهای چرک بشوئید و بیائید با نیروگاهها ؛ همه جاها را به باغ تبدیل کنید.

همین ها بعدها به دست برژینسکی از زیستن "در میان دو عصر" حرف زدند و از رسیدن قطار به ایستگاه "تکنوترونیک" جامعه اطلاعاتی و بعد از زبان اتحادیه بین المللی ارتباطات دوربرد آدرس یک "حلقه گمشده" را دادند در گزارشی به همین نام که آهای دنیا هر که اندازه امریکا تلفن نداشته باشد؛ به همان اندازه از دمکراسی دور است. جمع زیادی از اهالی دره تنسی حالا در دره سیلیکون اقامت دارند.

بد نیست که بدانید بعضی از مسافران قطار جامعه اطلاعاتی از بستگان اهالی دره تنسی هستند و از آنها هم "تکنو مذهب" ترند. اینها سوار قطار جامعه اطلاعاتی شده اند؛ اما تگ های بارهایشان به نام اهالی تنسی صادر شده؛ اینها را سوار قطار جامعه اطلاعاتی کرده اند و شاید بهتر باشد که بگویم که از همان لحظه اول که سوارشان کرده اند در واقع پیاده شان کرده اند! به همه این جماعت چه اهل دره تنسی و چه اهل دره سیلیکون می توان گفت مسافران تکنولوزی زده عاشق "توسعه ارتباطات".

اما مسافران دیگر قطار : عده دیگری هم هستند که هوشمندانه سوار این قطار شده اند تا از بقیه مسیر با دیگران حرف بزنند و بگویند اصلا شاید این قطار به ایستگاه کاساندرا برسد.

این مسافران اهل حساب و کتاب، عاشق جمال تکنولوژی نیستند؛ و به جای "توسعه ارتباطات" به "ارتباطات توسعه" فکر می کنند؛ و به جای جامعه اطلاعاتی به "جامعه معرفتی" می پردازند. این مسافران حساب و کتابی؛ واژه ها و عبارات را با وسواس به کار می گیرند؛ از بستگان اهالی دره تنسی نیستند و در عوض با اهالی جامعه مدنی - که آنها هم سوار همین قطار شده اند - رابطه نزدیک تری داند؛ اما ضمنا نگران این هم هستند که مبادا اهالی تنسی و سیلیکون، به جماعت جامعه مدنی امکان سوار شدن به قطار را از این جهت داده باشند که خواسته های آنها را چکش خورده و مشخص شده داشته باشند و به قول معروف آنها را در ریل های و ایستگاههای از پیش طراحی شده راه ببرند.

مسافران دیگر قطار جامعه اطلاعاتی؛ دولتی ها هستند؛ آنها وقت جنگ سرد؛ سردند و وقت جنگ گرم؛ گرم. بین اینها هم اهل تنسی هست؛ هم اهل سیلیکون و هم اهل حساب و کتاب. ایستگاه انها را خودشان تعیین نمی کنند؛ پایتخت هایشان تعیین می کنند.

عده دیگری از مسافران قطار جامعه اطلاعاتی بلیط بیزینس کلاس دارند. نوع بلیط شان نیاز به توضیح درباره انها را از بین می برد و الان سالن "آی سی تی برای همه" اجلاس تونس در کنترل کامل آنهاست. اینها بسیار پیچیده عمل می کنند و به جای دوستان ثابت به منافع ثابت فکر می کنند.

شما چه فکر می کنید؟ کدامیک از این مسافران؛ کنترل لکوموتیو را زودتر از دیگری به دست خواهد گرفت؟ من که فکر می کنم مسافران, تازه به شناخت از هم رسیده اند و از این قطار که پیاده شوند تازه دنبال قطارهای ویژه خودشان خواهند گشت، این را امریکائی به خصوص در بحث حاکمیت اینترنت زودتر از بقیه فهمیدند هر چند ادای طرف پیروز را در می آورند.

اجازه دهید بحث راهبری اینترنت ادامه یابد

چهارشنبه, ۲۵ آبان ۱۳۸۴، ۰۲:۴۰ ب.ظ | ۰ نظر

ITanalyze.ir – کوفی عنان دبیر کل سازمان ملل با تاکید مجدد بر این که سازمان تحت مدیریت وی قصد کنترل اینترنت را ندارد، از نمایندگان حاضر در اجلاس خواستار ادامه بحث راهبری اینترنت شد.

وی در مراسم افتتاحیه رسمی فاز دوم اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات ضمن تشکر از خدمات و فعالیت های کشور تونس در برگزاری این اجلاس گفت: فراموش نباید کرد که ایده اولیه جامعه اطلاعاتی که از حدود دو سال قبل آغاز به کار کرد، در سال 1998 برای نخستین بار توسط تونس مطرح شد.

کوفی عنان نیز این فاز از اجلاس را فاز راهکارها نامید و افزود: این اجلاس باید ما را به سمت به کارگیری ICT در همه جوانب زندگی بشر هدایت کند و زندگی مردم سراسر دنیا را تغییر دهد.

وی اظهار داشت: باید زمینه آموزش، و دسترسی همه مردم به اطلاعات را فراهم کنیم. به اعتقاد من هزینه اتصال به شبکه و تلفن همراه را می توان پایین آورد.

وی به موضوع شکاف دیجیتال در دنیا اشاره کرد و افزود: زمان آن فرا رسیده تا از بحث در مورد شکاف دیجیتال فراتر برویم و به ارایه راهکارهای عملی در این خصوص بپردازیم.

یکی دیگر از محورهای صحبت کوفی عنان به موضوع داغ راهبری اینترنت مربوط می شد. وی تاکید کرد: سازمان ملل قصد ندارد کنترل اینترنت را در دست بگیرد بلکه تنها می خواهد اطمینان حاصل کند که اینترنت محافظت شده و همه مردم دنیل حق استفاده از آن را داشته باشند.

عنان گفت : فکر می کنم شما موافق هستید که اینترنت به جای سیاستمداران باید به دست موسسات فنی باشد ولی در عین حال همه موافق این موضوع نیز هستند که اینترنت باید به شکل بین المللی اداره شود ولی راهکار چیست؟

وی خطاب به حضار گفت: اجازه دهید بحث در خصوص راهبری اینترنت همچنان ادامه یابد.

علی شمیرانی - فاز دوم اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات که از فردا به شکل رسمی آغاز به کار خواهد کرد پیرامون مسایلی تصویب برنامه عمل ، دستیابی به یک توافق میان کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه بر سر راهبری اینترنت و یافتن مکانیزم های مالی جهت کمک به توسعه جامعه اطلاعات در کشورهای فقیر است. در همین ارتباط "نیتین دسایی" مشاور ویژه دبیر کل سازمان ملل طی مصاحبه ای به تشریح چالش های پیش روی سران در این اجلاس پرداخته است که در پی می آید.
هدف اصلی اجلاس WSIS تونس چیست؟
هدف اصلی ما در این اجلاس یافتن راه هایی است که از آن طریق بتوان به کشورهای در حال توسعه کمک کرد تا بهره یشتری از دسترسی به اینترنت و فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی ببرند تا از این طریق بتوانند استانداردهای زندگی خود را ارتقا داده و به آگاهی بیشتری در برابر مسایلی همچون گسترش بیماری ها و سایر مسایل حاد برسند.

این امر نیز مستلزم ایجاد پلی برای پر کردم شکاف بزرگ دیجیتال در جهان است. این مهم شامل برقراری ارتباط روستاها، اماکن عمومی، مدارس، دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی، کتابخانه ها، مراکز پزشکی، بیمارستان ها و مراکز دولتی به یکدیگر و اینترنت است. در این فاز دولت ها تشویق می شوند تا در خصوص دستیابی به این اهداف به ارایه راه کار های ممکن بپردازند.
مسایل لاینحل در این اجلاس چه مواردی هستند؟
مهمترین چالش ها در این اجلاس به موضوع راهبری اینترنت ، مسایل مالی و فقدان آزادی بیان در برخی از کشورهای در حال توسعه مربوط می شود. مسایلی همچون حریم خصوصی افراد، قیمت بالای اینترنت و عدم دسترسی به شاهراه اطلاعاتی در برخی از کشورهای دنیا از دیگر مشکلات موجود به شمار می روند. در حال حاضر آمریکا منابع اصلی اینترنت در اختیار آمریکایی ها است اما امروزه کشورهای دنیا که تا پیش از این هیچ نقشی را برای راهبری اینترنت برای خود متصور نبودند امروز به این نتیجه رسیده اند که می بایست به یک همکاری بین المللی در راهبری اینترنت دست بیایند.
پیشرفت امور را چگونه ارزیابی می کنید؟
در حال حاضر فرصت مناسبی در دنیا برای به کار گیری فناوری اطلاعات وارتباطات در جهت توسعه کشور ها شکل گرفته است.برای مثال وقتی شما به راهی که هند در استفاده از فناوری اطلاعات به کار گرفته نگاه می کنید نه تنها متوجه سود اقتصادی این کشور می شوید بلکه می بینید به خوبی در ایجاد اشتغال نیز موفق بوده اند. با این وجود کمپانی های اندکی در دنیا وجود دارند که به کار روی فونت های محلی جهت تقویت قدرت فناوری اطلاعات در این مناطق بپردازند. به همین منظور ما باید اقدامات زیادی را در جهت گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات در سراسر دنیا به کار بگیریم.

از سوی دیگر در حال حاضر توافقاتی جهت ایجاد یک صندوق حمایت از سوی کشورها، شرکت های بزرگ و بخش های دیگر نیز مطرح شده و به جدیت نیز دنبال می شود.
نقش سازمان ملل در این تحولات چیست؟
در طول اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعات، سازمان ملل سعی کرده تا بستر آزاد و بازی برای گفت و گوهای بین المللی فراهم کند. ما به دنبال طرحی هستیم که به کمک آن سران دولت ها، صنایع و جامعه مدنی را وادار به اقدام در برابر موضوع شکاف دیجیتال کنیم و طبیعی است که سود این همکاری به همه خواهد رسید. ما می خواهیم کاری کنیم که دولت ها سطح همکاری خود را افزایش داده و انعطاف بیشتری نیز از خود نشان دهند.

ما همچنین به دنبال آن هستیم تا سایر ارایه دهندگان خدمات و گروه های ذینفع را به سمتی هدایت کنیم تا برای گسترش فواید فناوری در سال های آینده مهیا شوند.

راهبری اینترنت در تونس به پایان نمی رسد

سه شنبه, ۲۴ آبان ۱۳۸۴، ۰۶:۴۵ ب.ظ | ۰ نظر

علی شمیرانی - قرار نیست بحث راهبری اینترنت در این مرحله از اجلاس به نتیجه قطعی برسد.

یوشیو اوتسومی دیبر کل اتحادیه جهانی مخابرات دقایقی پیش در نخستین نشست خبری خود با حضور خبرنگاران رسانه های جمعی در حاشیه فاز دوم اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی (تونس)ضمن بیان این مطلب گفت: بحث راهبری اینترنت همچنان در حال ادامه است و در جلساتی که هم اکنون و قبل از اجلاس در حال برگزاری است نیز این موضوع به بحث و بررسی گذاشته شده و دو دستاورد مهم نیز در این خصوص به وجود آمده است.

وی گفت : تا پیش از این اصلاً امکان بحث بر سر راهبری اینترنت وجود نداشت ولی امروز همه کشورها پی به اهمیت این موضوع برده و مشغول بحث و بررسی در این خصوص هستند.

اوتسومی به دستاوردها و پیشرفت های مهم در بحث راهبری اینترنت اشاره کرد و افزود: در حال حاضر ضرورت راهبری اینترنت به شکل بین المللی و حق برابر کشورها در موضوع اینترنت دو دستاورد مهم ادامه بحث راهبری اینترنت محسوب می شود.

وی افزود:تا همین چند سال پیش که ما کار خود را روی مبحث راهبری اینترنت آغاز کردیم بسیاری از دولت ها به این موضوع علاقه ای نشان نمی دادند و لی امروزه و با توجه به وابستگی بیش از پیش به اینترنت، دولت ها به این بحث علاقه مند شده وبا جدیت زیادی پیگیر امور هستند.

به گفته اوتسومی بحث راهبری اینترنت تا حدود 70 درصد پیشرفت داشته است.

دبیر کل اتحادیه جهانی مخابرات به نشست های فشرده متعدد پیرامون بحث راهبری اینترنت از روزهای قبل از اجلاس تا کنون اشاره کردو افزود: امیدوارم این مباحث تا فردا ساعت 3 بعد از ظهر به پایان برسد و من خوشحالم که بگویم، مذاکرات تا امروز صبح به نتایج خوبی رسیده و من به نتایج نهایی خوشبین هستم.

وی تاکید کرد: بزرگترین دستاورد دستاورد در راهبری اینترنت پذیرش حق برابر برای کلیه کشور ها و ضرورت راهبری بین المللی اینترنت است و پیشنهاد شده که ادامه مذاکرات در قالب یک فروم همچنان ادامه یابد.

این در حالی است که اتسومی پاسخ روشنی به زمان مشخص و قطعی برای پایان دادن به بحث راهبری اینترنت نداد.

وی در ادامه به تفاوت این اجلاس با سایر اجلاس های مشابه در عرصه بین المللی اشاره کرد و گفت: این اجلاس آینده ما را رقم خواهد زد. از سوی دیگر این اجلاس تنها منحصر به دولت ها نیست و در آن بخش خصوصی، NGOها و جامعه مدنی نیز حضور فعالی دارند.

وی فاز دوم اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعات را "فاز راهکارها" نام گذاشت و افزود: این اجلاس از فاز اول تا کنون دستاوردهای بسیار موفقی داشته و از کیفیت بالایی برخوردار بوده است.

اوتسومی به اهمیت بالای وقایع موازی با اجلاس اشاره کرد و اظهار داشت: برنامه های جنبی اجلاس از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هستند و اجلاس سران تنها بخش کوچک و رسمی از کل اجلاس به شمار می رود .

وی خروجی های مهم این دوره را بحث راهبری اینترنت و مکانیزم های اجرایی دانست و افزود: مبحث مکانیزم های اجرایی نیز از جمله مباحث داغ این دوره محسوب می شود که نتیجه مشخصی نداشته است.

سهیل مظلوم واجارى - آنان که سال‌هاى آغازین انقلاب را به یاد دارند، خوب مى‌دانند که در آستانه پیروزى شکوهمندش و در روزهاى پس از آن به ناگاه چندین حزب و گروه سیاسى پا به عرصه وجود نهاده و با تبلیغات فراوان و انتشار روزنامه‌ها و بولتن ها و انجام اقدامات تخریبى نظیر وقایع ترکمن صحرا چنان تصورى را به جامعه القا مى‌کردند که تمام بضاعت و توان انقلاب در داخل این گروه‌ها خلاصه مى‌شود.
بخشى از این گروه‌ها در آستانه رفراندوم دوازدهم فروردین علم مخالفت با اصل تشکیل جمهورى اسلامى را سر دادند. میزان آراى 2/98 درصدى موافقان تشکیل آن وزن این گروه‌ها را نشان داد. در ادامه راه تعداد دیگرى از این گروه‌ها نیز در سایر انتخابات نظیر تشکیل مجلس خبرگان قانون اساسى، اولین دوره ریاست جمهورى و اولین دوره مجلس شوراى اسلامى نیز وزن خود را نشان دادند و در نهایت با خلق ماجراجویى هاى منتهى به خردادماه سال 60 دموکراسى نوپاى برآمده از انقلاب اسلامى را تحت‌الشعاع عملیات خود قرار دادند.
نقطه اشتراک همه این گروه‌ها که طیف وسیعى از سلطنت‌طلبان، مذهبى‌هاى منحرف و چپ‌هاى افراطى را پوشش مى‌داند، ذکر این نکته بود که هیچ‌کدام از آنها نه‌تنها تعداد اعضاى خود را به‌طور شفاف اعلام نمى‌کردند، حتى از معرفى اعضاى شوراى مرکزى و اداره کننده خود نیز (البته به بهانه‌هاى امنیتى و نظایر آن) پرهیز داشتند.
امروز پس از گذشت بیش از ربع قرن از آن ایام در جامعه فناورى اطلاعات و ارتباطات نیز شاهد همان ماجراها هستیم. نوع اقدامات تخریبى و جنجال‌هاى تبلیغاتى و شانتاژهاى روانى ایجاد شده این تصور را به وجود مى‌آورد که ظاهراً جوانان پرشور طرفدار آن گروه‌ها امروز صحنه گردان این وقایع هستند.
برخى در آستانه انتخابات نظام صنفى رایانه‌اى استان تهران که خوشبختانه پس از برگزارى انتخابات در حداقل نه استان دیگر در حال انجام بود، چنان از دستپاچگى و عجله برگزارکنندگان فریاد برمى‌آوردند که انگار برگزارى انتخابات در یک تصمیم یک شبه عملى گردیده است.
البته با این حال متینگ انتخاباتى خود را برگزار و در روز راى‌گیرى نیز برخى از آنها با کسب اطلاع از وضعیت آراى احتمالى نامزدهاى موردنظر با تحریم پر سروصداى خود باعث شدند که حدود 60 راى از قریب 1100 راى به درون صندوق‌هاى راى‌گیرى ریخته نشود.
پس از تشکیل سازمان و اعطاى حکم ریاست آن توسط رئیس جمهور وقت، با فرصت‌طلبى از تغییر دولت همان افرادى که تا قبل از انتخابات ریاست جمهورى SMSهاى آنچنانى که در آن روزها علیه یک کاندیدا که بعدها نیز پیروز انتخابات شد ارسال مى کردند، فریاد «وا عدالتا» سرداده و تظلم‌خواهى نمودند. این دوستان پس از ناامیدى از توسل به مراجع قانونى و نظارتى براى حذف و نابودى سازمان، اینک دست به کار نقشه جدیدى شده‌اند. به بهانه‌اى به حضور یکى از مقامات مسئول مى‌رسند و پس از جلسه کلیه آمال و آرزوهاى خود را مستقل از ارتباط با آن موضوع با سمت مسئول مربوطه، به عنوان نتایج و دستاوردهاى جلسه در قالب مصاحبه‌ها و ... مطرح مى‌نمایند.
--------------------------------------------------------------------------------
تبلیغات

راز و رمز یک سرویس هاستینگ خوب چیه ؟

وب رمز - www.webramz.com
--------------------------------------------------------------------------------
آنچه باعث شادى است این است که آحاد صنف که در انتخابات مختلف همواره حضور هوشمندانه خود را نشان داده‌اند، این افراد را شناخته و به نوع نگرش آنان پى برده‌اند به طورى که از سال 77 تاکنون حتى در یک صحنه انتخاباتى درون صنفى واجد موفقیت اندکى حتى در سطح اعضاى على‌البدل نیز نبوده‌اند.
پس طبیعى مى‌نماید که در خوشبینانه‌ترین حالت براى ارضاى حس جاه‌طلبى و در سایر حالت‌ها براى کسب منافع دیگر دست به دامن ایجاد و توسعه شبه تشکل‌هایى زده که کسى بدرستى از تعداد. نام و نشانى اعضاى آنها اطلاعى ندارد بطورى که در برخى از آنها برگزارى مجمع عمومى و انتخابات اعضاى هیات مدیره جدید تا یک ماه پس از با اصطلاح برگزارى آن حتى از نگاه تیزبین خبرنگاران این حوزه نیز پوشیده نگاه داشته مى‌شود.
اما آنچه که باید به عنوان هشدار تلقى گردد، این است که مطابق مثل معروف «الغریق یتشبث بالحشیش" کسانى که تاب تحمل شرایط جدید صنف فناورى اطلاعات و ارتباطات را ندارند، حاضرند براى بقاى خود دست به هر اقدامى بزنند که با هرج و مرج فضا را آشفته کرده و با سوءاستفاده از آشفته بازار ایجاد شده به امید "صید ماهى" سعى در اقداماتى نمایند که از بیخ و بن فاقد هرگونه وجاهت و ریشه قانونى مى‌باشد. به عنوان مثال و فقط به عنوان مثال مى‌توان گفت که فرضاً شخصى با یکى از مقامات که هیچ گونه ارتباطى با برگزارى نمایشگاه ندارد، جلسه‌اى مى‌گذارد و پس از جلسه اعلام مى‌نماید که فلانى (همان کسى که مسئولیتش هیچ ارتباطى با نمایشگاه ندارد) با برگزارى نمایشگاه فلان موافقت نموده و لابد پس از آن هم اعلام مى‌کنند که هر کس بخواهد در این نمایشگاه ثبت نام کند، به فلان حساب پول بریزد و بعد هم خدا مى داند.
مسلماً این اتفاق تاکنون به وقوع نپیوسته است ولى سابقه کسانى که وقتى مستقیماٌ از سوى رسانه ها متهم به کلاهبردارى در روز روشن شده و هیچ واکنشى از خود بروز نمى کنند این سوال را مطرح مى سازد که راستى بعضى ها از قبل ایجاد جو تبلیغات روانى و شانتاژ دنبال چه نمدى براى چه کلاهى هستند؟!