كتايون مصري
يك اتاقك سه در چهارمتر، شش ميز و صندلي و كامپيوتر و بيش از 13 نوجوان و جوان كه به صفحه مونيتورها خيره شدهاند و در حالي كه فقط مفاصل انگشتانشان حركت ميكند، گاهي به يكباره فرياد ميزنند و گاهي هم بعضيشان ناسزا ميگويند. اينجا يك گيمنت است.
مشتريان آن 13 تا 25 سالهاند، براي بازي نياز نيست خيلي هزينه كنيم، چون محيط پسرانه است پس شايد بعضي حرفها كه نبايد بر زبان بيايد، هيچ آقابالاسري هم موجود نيست و ....
از زماني كه اولين گيمنت كشور سال 79 مجوز گرفت تا حالا كه 9 سال گذشته، گيمنتها به يكي از مراكز گذران اوقات فراغت پسران تبديل شدهاند، ولي متاسفانه روند قانوني اخذ مجوز از سوي گيمنتداران به نتيجه نرسيده و در حال حاضر بيشتر از 60 درصد گيمنتها بدون مجوز فعاليت ميكنند.
حضور در گيمنت براي جوانان و نوجوانان فينفسه قابل نقد نيست، چرا كه اين مراكز حتي به طور پيشرفتهاي در ساير كشورها هم وجود دارد، اما عملكرد گيمنتها در ايران با توجه به شرايط موجود، قابل تامل است: بازي در گيمنت، آن هم در جمع دوستان همسن و سال يكي از راههاي تعامل نوجوانان و جوانان است حتي رقابت و كري خواندن بين نوجوانان عامل نشاط و پويايي است، بازي رايانهاي هم به صرف رايانهاي بودن نميتواند مضر باشد؛ چرا كه در بيشتر موارد عامل بروز خلاقيتهاست؛ اما هيچ چيز به اين نكات ختم نميشود، متاسفانه گيمنتها از مسير پيشبيني شده خارج شدهاند، در حالي كه تصور ميرفت از ابتداي دهه 80 گيمنتها از پوشش اتحاديه ورزشي خارج شوند، اما هماكنون كه بيش از 5000 گيمنت فعال است، مسير ساماندهي به طور كامل طي نشده است؛ هرچند نيروي انتظامي و اداره اماكن تلاش كرده تا بيشترين نظارت را بر اين مراكز داشته باشد، ولي تا وقتي اتحاديه صنفي مشخصي بر عملكرد اين گيمنتها نظارت نكند، همچنان شاهد رشد بدون مجوز آن خواهيم بود.
چنانچه افرادي كه به طور قانوني براي راهاندازي يك گيمنت اقدام ميكنند، مميزي نشوند، سلامت داخلي اين مراكز هم در معرض خطر خواهد بود، به طوري كه پژوهشي از سوي دو دانشجوي دانشگاه تربيت مدرس نشان ميدهد كه نزاع و قمار و فحاشي از جمله جرايم جاري در گيمنتهاست و با توجه به سن حساس جوانان و نوجوانان مراجعهكننده كه معمولا خطرپذير، خودمختار، هيجاني و البته تاثيرپذيرند، اين اماكن در معرض آسيبهاي جدي قرار دارند. از سوي ديگر، گيمنتها معمولا مهمان طيف سني 13 تا 25 سالهاند يعني افرادي با بيش از 10 سال اختلاف سن كه به طور قطع با ويژگيهاي رواني، اجتماعي و خانوادگي متفاوتي روبهرويند و نميتوان انتظار داشت نوجوان 14 سالهاي ساعتها كنار جوان 23 سالهاي بنشيند و از او تاثير نپذيرد!
بنابراين با شروع فصل تابستان و اوقات فراغت كه معمولا جمع زيادي از نوجوانان و جوانان از بيبرنامگي رنج ميبرند، گيمنتها نيازمند نظارت بيشتري هستند؛ نظارتي كه صرفا به حوزهنيروي انتظامي محدود نيست، بلكه مشاركت خانوادهها و بخصوص پدران نيز در شناسايي و آگاهي دادن به نوجوانان و جوانان در كاهش آسيبپذيري اين قشر موثر است.
منبع : جام جم
