علی شمیرانی - 12 سال پس از ورود اس ام اس به ایران بود که این سرویس تغییر نام داد و امروز که کمی هم برای تغییر نام آن دیر شده است، آن را با نام های پیامک، اس ام اس، پیام کوتاه و ... می شناسیم.
در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات اتفاقا کم نیستند از این دست واژه های جدید که در حال رفت و آمد به فرهنگ و زبان ما هستند و متاسفانه این لغات آنقدر در فرهنگ و زبان ما طولانی می مانند و جا خوش می کنند که دیرهنگام یعنی زمانی که معادل فارسی را برای ایشان می گذاریم، نه تنها افکار عمومی با آغوش باز از آن استقبال نمی کنند و اصطلاحا کلی طول می کشد که در زبان جا بازکنند، بلکه به تمسخر نیز گرفته می شوند.
مثلا همین پیامک که این اواخر و پس از 12 سال از ورودش به کشور نام گذاری شد تا مدت ها با خنده مواجه می شد که این دیگر چه کلمه ای است، تازه بعد از آن که مقاومت ها می شکند، هنوز هم کسی را پیدا نمی کنید که در محاورات به کسی بگوید یک پیامک برای من بفرست یا رایانه خودت را چند خریدی؟
در مورد ISP، ICP ، PAP ، ADSL و ... نیز از آن جمله اند که چون دیر نامگذاری شده اند، الان اگر کسی بگوید شرکت های آوا باید مجوز بگیرند، کمتر کسی می داند که آوا یعنی همان ISP، ICP ، PAP ، ADSL یا ...؟!
لیکن این روند ظاهرا نه تنها متوقف نشده بلکه ادامه هم دارد. مثلا امروز مدیران سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی دایم حرف از وایمکس می زنند و این لغت را در ذهن مردم جا می اندازند، لیکن بعد از چند سال که معادل آمد لغت دیگری را به جای آن می گذارند و در نهایت یک واژه جدید دیگر به جمع واژه های نامانوس اذهان عمومی اضافه می شود.
بد نیست ایشان خود نیز در این زمینه پیش قدم شوند و از نهادهای واژه ساز کمک بگیرند که بعد از دوازده سال به اس ام اس نگوییم پیامک.