آقاي رييسجمهور، كي نوبت IT ميرسد؟
علي شميراني - پاسخ به اين پرسش كه چرا همچنان بعد از سالها از ورود اشكال مختلف فناوري اطلاعات و ارتباطات به كشور و با وجود شناخت نسبي تماميفرصتها و تهديدهاي نهفته در آن، با اين پديده همچون موجودي بيگانه و مشكوك برخورد ميشود، مشكل است.
فناوري اطلاعات و ارتباطات هيچ گاه طي سالهاي گذشته، موضوع شماره يك يا حداقل جزو اولويتهاي كلان كشور نبوده است. بعد از سالها كار و جابهجايي مديران مختلف در اين عرصه هنوز پاسخ اين پرسش را نيافتهام كه چرا هيچ گاه فناوري اطلاعات ورد زبان مديران ارشد كشور نبوده و نيست؟
به راستي چرا براي گرمي تنور فناوري اطلاعات و ارتباطات، هراز گاهي كسي شمعي آن هم به طور موقت روشن كرده و بعد هم به گوشهاي خزيده است؟ مگر نه اين كه فناوري اطلاعات كاهش هزينه، كاهش زمان و افزايش بهرهوري را به ارمغان ميآورد؟ مگرنه اين كه از جمله شاخصهاي بارز كشورهاي پيشرفته و مترقي ضريب نفوذ بالاي فناوريهاي اطلاعاتي و ارتباطاتي است؟ مگر نه اين كه امسال، سال اصلاح الگوي مصرف است؟ مگر نه اين كه به واسطه بروز مشكلات متعدد، قرار است پايتخت سياسي كشور را به جاي ديگري منتقل كنيم؟ و .... .
فناوري اطلاعات گويي همان موجود فانتزي، لوكس و پرهزينه سابق است كه همچون علفي هرز براي خود در حال رشد است و جايي در تصميمگيريهاي كلان ندارد. چهار سال است كه فناوري اطلاعات كشور همچنان برنامهاي منسجم ندارد، چهار سال است كه شوراهاي عالي موجود در حوزه فناوري اطلاعات برنامه و خروجي مشخص و قابل دفاعي ندارند. موضوع فناوري اطلاعات صرفا و به واسطه هفته مخابرات و ارتباطات اندكي بر زبانها ميافتد، چند مقاله منتشر ميشود، چند همايش برگزار ميشود و چند طرح و پروژه روتين مخابراتي افتتاح ميشود و خداحافظ تا سال بعد.
وزير ارتباطات سابق هم كه همواره از ورود به مقوله فناوري اطلاعات خودداري و با فرابخشي خواندن اين موضوع از خود سلب مسووليت كرد. شوراهاي عالي هم به واسطه عدم ايفاي نقش مطلوب از يك سو و از دست دادن كاركرد خود پس از طرح انحلال شوراها، نتوانستند در اين عرصه نقش آفرين باشند.
حال موضوع هميشگي بيتوجهي در سطح كلان كشور را به موارد فوق يعني كنار كشيدن وزارت ارتباطات و چهار شوراي عالي بلاتكليف هم از اين عرصه اضافه كنيم، به هيچ وجه تصوير و آينده مطلوبي متوجه فناوري اطلاعات كشور ترسيم نخواهد شد.
از سوي ديگر گزاف نيست اگر بگويم از موضوع نرمافزار، سختافزار، اينترنت و غيره گرفته تا حضور شركتهاي ايراني در نمايشگاههاي بينالمللي، دهها نهاد مسوول و متولي مشغول كار هستند كه حتي ذكر عنوان اين نهادها براي خود مطلبي ميشود.
و نيك ميدانيم كه وقتي در موضوعي دهها نهاد وارد عمل ميشود و هر كس گوشه اي را بر اساس سياست خاص خود ميگيرد و ميكشد، نتيجه لاجرم چه خواهد بود. جالب آن كه فناوري اطلاعات، شاغلان در اين صنف و مسائل و مشكلاتش حتي يك سخنگو و مدافع در مجلس نيز ندارد. دردناك است كه به موضوع فناوري اطلاعات حتي در حد نطق 5 دقيقهاي پيش از دستور مجلس هم توجه لازم نشده است. از اين روست كه نميتوان انگشت خطاب و پرسشگري را رو به يك نهاد خاص گرفت و به نظر بايد اين پرسش را از شخص رييسجمهوري پرسيد كه به راستي كي نوبت فناوري اطلاعات ميشود؟
منبع : دنياي اقتصاد
