ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

  عبارت مورد جستجو
تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران

۴۵۵ مطلب با موضوع «internet» ثبت شده است

تحلیل


نحوه واگذاری آدرس‌های اینترنتی در ایران

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۸۵، ۱۰:۲۷ ب.ظ | ۰ نظر

حمید علیپور، مدیرکل دفتر تحقیق و توسعه شرکت فناوری اطلاعات - بزرگراه فناوری - امروز شاهد توسعه روزافزون پدیده‌ای هستیم که اینترنت نام گرفته است. این شبکه در ابتدا با مقاصد نظامی ایجاد شد ولی با رشد و توسعه‌ای، ورای تصور و مقاصد اولیه نه‌تنها مرزهای جغرافیایی بلکه مرزهای کاربردی مختلف را درنوردید و اکنون می‌رود تا به بستر کلیه ارتباطات مخابراتی بدل شود.
با توجه به اهداف اولیه و طراحی پروتکل‌های شبکه، فضای آدرس‌دهی محدودی برای آن در نظر گرفته شد که موجب بروز مشکلاتی در توسعه این شبکه شده است. مشکل کمبود آدرس‌ها ابتدا در دهه 90 مورد توجه قرار گرفت. در آن زمان آدرس‌های IP به پنج کلاس مطابق جدول یک تقسیم شده بود.
در این حالت در صورتی که یک سازمان نیاز به بیش از 256 آدرس داشت، باید یک کلاس B با فضای آدرس‌دهی 65536 آدرس دریافت می‌کرد که در اکثر مواقع بیش از تعداد آدرس‌های مورد نیازش بود. در سپتامبر 1993 براساس RFC 1519 آدرس‌های بدون کلاس معرفی شدند که واگذاری آدرس‌ها با حجم کمتر را ممکن کرد و به‌طور موقت مشکل کمبود آدرس‌ها را رفع کرد ولی سؤالی که هنوز باقی است آن است که آدرس‌ها تا چه زمان جواب‌گوی نیاز توسعه شبکه خواهند بود. قبل از پرداختن به پاسخ این سؤال نگاهی خواهیم داشت به نحوه توزیع آدرس‌های IP در جهان.
نحوه توزیع آدرس‌های IP در جهان

از نظر نوع استفاده از آدرس‌ها، دو دسته آدرس وجود دارد. دسته اول آدرس‌های عمومی هستند که در سطح شبکه جهانی قابل مسیریابی‌اند. این آدرس‌ها لازم است یکتا باشند و امکان استفاده مجدد از آن‌ها در شبکه‌های متصل به شبکه جهانی وجود ندارد. در صورتی که دو دستگاه در شبکه جهانی دارای آدرس یکسان باشند، تداخل در مسیریابی به‌وجود خواهد آمد. دسته دوم آدرس‌های خصوصی هستند که مطابق جدول دو مشخص شده‌اند. امکان مسیریابی این آدرس‌ها در شبکه جهانی وجود ندارد ولی در صورتی ‌که تجهیزاتی نیاز به برقراری ارتباط در سطح شبکه جهانی نداشته باشند، می‌توانند از این آدرس‌ها استفاده کنند. به منظور عدم تداخل در مسیریابی و یکتایی آدرس‌های عمومی، مجامع جهانی تشکیل شده‌اند که کار اختصاص، واگذاری و ثبت آدرس‌ها را انجام می‌دهند. کلیه آدرس‌های عمومی قابل استفاده برای آدرس‌دهی اجزای شبکه در اختیار موسسه‌ای به‌نام IANA قرار دارد. این موسسه آدرس‌ها را در بلوک‌هایی معادل فضای آدرس‌دهی یک کلاس A به دفترهای ثبت منطقه‌ای (RIR: Regional Internet Registry) اختصاص می‌دهد.
این موسسات نیز به نوبه خود آدرس‌ها را در بلوک‌های کوچک‌تر به دفاتر ثبت محلی (LIR: Local Internet Registry) اختصاص می‌دهند، سپس این دفاتر با توجه به نیاز اثبات شده متقاضیان آدرس‌ها را به آنان واگذار می‌کنند. درحال حاضر پنج دفتر ثبت منطقه‌ای فعال است که هر یک در محدوده جغرافیایی تحت پوشش خود به‌طور انحصاری به واگذاری آدرس‌های اینترنتی می‌پردازند. محدوده جغرافیایی تحت پوشش این دفترها در شکل یک نشان داده شده است.

ARIN در منطقه آمریکای شمالی، LATNIC در منطقه آمریکای لاتین، َAfriNIC در محدوده قاره آفریقا، APNIC در محدوده آسیا و اقیانوسیه و RIPE در محدوده اروپا، خاور نزدیک و خاورمیانه فعالیت می‌کنند. کشور ایران نیز در محدوده جغرافیایی RIPE واقع شده است، از این رو در ادامه به معرفی RIPE می‌پردازیم.
معرفی RIPE

در 22 ماه مه 1989 تعدادی از اپراتورهای شبکه اینترنت اروپا در شهر آمستردام گردهم آمدند و RIPE را تشکیل دادند. این گردهمایی در زمانی بود که جنگ بین دسته پروتکل‌های TCP/IP و OSI تشدید شده بود. در آن زمان عقیده اکثریت در اروپا این بود که OSI خوب و TCP/IP بد است. اولین اجلاس با 14 شرکت‌کننده و به‌مدت نیم روز تشکیل شد، اهداف اصلی RIPE تبادل اطلاعات و تجربیات بین شرکت‌کنندگان و تشکیل یک بانک اطلاعاتی مرکزی برای ذخیره‌سازی اطلاعات اجرایی تعیین شد.RIPE به‌عنوان انجمنی باز، متشکل از اپراتورهای شبکه اینترنتی و به منظور انجام هماهنگی‌ها، تبادل تجربیات و ثبت اطلاعات عملیاتی در یک بانک اطلاعاتی تعریف شد.
در سال‌های بعد محدوده عمل RIPE از اروپا فراتر رفت و شامل خاورمیانه، آسیای مرکزی و شمال آفریقا نیز شد و تعداد بیشتری از اپراتورهای شبکه به جمع RIPE پیوستند. با توجه به وسعت فعالیت‌ها در RIPE و عدم امکان ادامه فعالیت‌های اجرایی آن به‌طور داوطلبانه RIPE NCC به‌عنوان موسسه‌ای غیرانتفاعی جهت انجام فعالیت‌های اجرایی تاسیس شد که بودجه آن از محل پرداخت حق عضویت اعضا تامین می‌شود و واگذاری آدرس‌های اینترنتی و مشخصه‌های شبکه به اعضا را به‌عهده دارد و از سیاست‌های تدوین شده RIPE پیروی می‌کند. با توجه به تجربه موفق به نمایش گذاشته شده توسط RIPE در سال‌های بعد مشابه با RIPE NCC که به‌عنوان یک دفتر ثبت اینترنتی منطقه‌ای عمل می‌کند در منطقه آسیا پاسیفیک APNIC و در منطقه قاره آمریکا و جنوب آفریقا ARIN تشکیل شد. پس از مدتی آمریکای لاتین از ARIN جدا و LACNIC تشکیل شد و در ادامه قاره آفریقا از ARIN و RIPE جدا و AfriNic تشکیل شد.
RIPE در هر سال سه اجلاس برگزار می‌کند و در هر منطقه جغرافیایی من‌جمله خاورمیانه یک اجلاس منطقه‌ای در سال برگزار می‌شود. تاکنون دو اجلاس منطقه‌ای در خاورمیانه برگزار شده که اجلاس اول در دبی و اجلاس دوم در قطر برگزار شده است. همچنین یک بار در سال و معمولا هم‌زمان با برگزاری یکی از اجلاس‌های RIPE اجلاس عمومی RIPE برگزار می‌شود که در آن ضمن انجام انتخابات برای تعیین اعضای هیات‌مدیره که دوره خدمت آنان به پایان رسیده گزارش عملکرد و برنامه مالی سال آتی RIPE با اکثریت آرای شرکت‌کنندگان در جلسه به تصویب می‌رسد.

وضعیت موجودی آدرس‌های IPv4

همان‌طور که گفته شد کلیه آدرس‌های عمومی قابل واگذاری در اختیار IANA است. بخشی از آدرس‌ها جهت اختصاص به دفترهای ثبت منطقه‌ای در اختیار دفترهای ثبت منطقه‌ای است که پس از اختصاص آن‌ها، دفتر ثبت منطقه‌ای یک بلوک آدرس جدید از IANA دریافت می‌کند. دفترهای ثبت محلی در ابتدای تشکیل یک بلوک آدرس از دفتر ثبت منطقه‌ای دریافت می‌کنند. حداقل اندازه این بلوک در منطقه RIPE معادل فضای آدرس‌دهی 20 کلاس C است. پس از واگذاری 80 درصد این آدرس‌ها، دفتر ثبت محلی می‌تواند درخواست دریافت بلوک جدید را ارسال کند. اندازه بلوک بعدی نسبت عکس با زمان مصرف بلوک قبلی دارد. اگر بلوک دریافتی در زمان دو سال واگذار شده باشد معمولا حداکثر بلوکی با ابعاد بلوک قبلی اختصاص خواهد یافت ولی اگر سریع‌تر آدرس‌ها واگذار شده باشد دفتر ثبت محلی با ارایه دلایل توجیهی می‌تواند درخواست دریافت بلوکی بزرگ‌تر را مطرح کند. به این ترتیب یک دفتر ثبت محلی هرچه سریع‌تر آدرس‌های دریافتی را مصرف کند آدرس بیشتری دریافت خواهد کرد.
همان‌طور که در نمودار زیر مشخص شده است حدود 46 درصد آدرس‌ها واگذار شده‌اند. جمعا 14 درصد آدرس‌ها قابل واگذاری نیستند. به‌طور متوسط پنج درصد آدرس‌ها در اختیار دفترهای ثبت محلی هستند و تنها 35 درصد آدرس‌ها در دست IANA است.
در صورتی که نمودار مصرف آدرس‌ها را رسم و منحنی‌ها را امتداد دهیم می‌توانیم برآوردی از زمان اتمام آدرس‌های IP ارایه دهیم. بر این اساس مطابق شکل دو در سال 2020 آدرس‌های در دست IANA به اتمام خواهد رسید. در سال 2022 آدرس‌های در اختیار دفتر‌های ثبت منطقه‌ای به اتمام خواهد رسید و در سال 2028 کلیه آدرس‌های در دست دفترهای ثبت محلی واگذار خواهد شد و در سال 2029 مصرف‌کنندگان انتهایی تمامی آدرس‌های خود را مصرف خواهند کرد و امکان ورود تجهیزات جدید به شبکه مقدور نخواهد بود.
همان‌طور که در جدول سه مشاهده می‌شود درحال حاضر در کشور ما تعداد 30 دفتر ثبت محلی فعال هستند. این دفترها جمعا 970752 آدرس را دریافت کرده‌اند که بسیار اندک است. یک دلیل عمده برای کم بودن آدرس‌های دریافت شده در ایران پایین بودن نسبی ضریب نفوذ دسترسی به اینترنت است ولی این تنها دلیل کم بودن آدرس‌های دریافتی نیست. دلیل دیگر آن است که اکثر کاربران اینترنتی در کشور از طریق خطوط تلفنی به شبکه متصل می‌شوند که نیاز به آدرس‌های عمومی را کاهش می‌دهد. برخی از دفترهای ثبت محلی اطلاع ندارند که باید آدرس‌های واگذار شده را ثبت کنند و پس از ثبت 80 درصد این آدرس‌ها امکان دریافت آدرس‌های جدید را دارند و به این ترتیب به آدرس‌های اولیه دریافتی اکتفا می‌کنند. برخی از دفترهای ثبت آدرس‌ها را می‌فروشند و مبلغ دریافتی از مشترکان براساس میزان آدرس‌های واگذار شده است که این امر درخواست آدرس را کاهش می‌دهد و در نهایت آنکه برخی از سرویس‌دهندگان با به‌کارگیری نرم‌افزارهای پراکسی یا NAT از آدرس‌های خصوصی برای ارتباط با شبکه جهانی استفاده می‌کنند.

رشد 17 درصدی قطعی اینترنت در کشور

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۸۵، ۱۰:۱۶ ب.ظ | ۰ نظر

بزرگراه فناوری - صبح روز سه‌شنبه زمانی که کاربران ایرانی کامپیوترهای خود را برای اتصال به اینترنت روشن کردند متوجه کندی و قطعی اینترنت شدند. بسیاری در ابتدا تصور کردند این یک موضوع عادی و همیشگی است که به‌زودی برطرف می‌‌شود اما ظاهرا این بار ایراد از "گیرنده‌ها" نبود.

در طی سال‌های گذشته عوامل متعددی برای قطعی اینترنت وجود داشت، از سیم‌کشی‌های مخابراتی گرفته تا نابلدی‌های برخی شرکت‌های ISP و حتی مشکلاتی که سیستم‌های خود کاربران داشته است. با این حال حداقل طی شش ماه گذشته این دومین قطعی وسیع اینترنت در کشور است که عملا موضوع اطمینان به ثبات و خدمات‌دهی بی‌وقفه اینترنت در ایران را زیر سؤال برده است.

قطعی هفته گذشته اینترنت نیز بار دیگر از فیبرنوری متصل به شبکه فلگ رخ داد، مسیری که مجرای اصلی ورود پهنای باند اینترنت به کشور محسوب می‌شود و در دی‌ماه سال گذشته نیز بر اثر گیر کردن لنگر یک کشتی یک هفته‌ای سرویس‌دهی اینترنت در ایران را با بحران مواجه کرده بود. این بار اما قطعی ناشی از یک اتفاق غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده نبود بلکه گفته شد کابل‌برگردان شبکه فلگ دلیل آن است.

درحالی که در نوبت قبلی قطعی وسیع اینترنت لینک‌های ماهواره‌ای تا اندازه‌ای توانست به‌عنوان پشتیبان ضعف قطع پهنای باند را جبران کند اما به‌دستور مخابرات این دیش‌ها از یک ماه قبل پلمپ و جمع‌آوری شده بودند تا قطعی این‌ بار تاثیرات بسیار وسیع‌تری را بر کشور وارد سازد.
فلگ بدقولی کرد

اینترنت کشور هرازچندگاهی به دلایل مختلفی دچار اختلال شده و کاربران و ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی را با مشکلات متعددی مواجه می‌کند. به‌همین منظور با ناصر یوسف‌پور مدیرعامل شرکت زیرساخت تماس گرفتیم تا ببینیم این ‌بار علت اختلال، قطعی مجدد فیبرنوری بوده یا چیز دیگر.

مدیرعامل شرکت زیرساخت مسبب افت ارتباطات اینترنتی کشور که بیش از 48 ساعت به‌طول انجامید را شرکت فلگ (برقرارکننده ارتباط فیبرنوری بین‌الملل) دانست، وی گفت: قبل از این اختلال‌ها شرکت فلگ اعلام کرده بود که به‌علت تغییر مسیر فیبرنوری (به‌دلیل ایجاد یک پل در فجیره) احتمال بروز اختلال وجود خواهد داشت. ما نیز از فلگ قول گرفتیم که با قرار دادن مسیر پشتیبان و پرداخت هزینه مورد نیاز از طرف ما، امکانی را فراهم کند تا اینترنت کشور دچار مشکل نشود و فلگ هم این قول را به ما داد.

وی ادامه داد: اما فردای آن روز متوجه شدیم که اینترنت کشور دچار اختلال شده و فلگ مسیر پشتیبان را برای ما فراهم نکرده است.

یوسف‌پور در خصوص این موضوع که چرا شرکت زیرساخت که در جریان چنین تغییری بوده از قبل نسبت به اختلال‌های احتمالی اطلاع‌رسانی نکرده است گفت: ما از فلگ قول مسیر پشتیبان را گرفته بودیم و تصورمان نیز بر آن بود که شرکت مذکور مسیر جایگزین را برای ما در نظر می‌گیرد که این اتفاق رخ نداد.

وی تاکید کرد: در هر صورت از این پس و در صورت اطلاع از اختلال‌های احتمالی مراتب را از قبل به اطلاع مشترکان و کاربران خواهیم رساند.
هزینه‌ای که از جیب خصوصی‌ها می‌رود

اما قطع به‌ظاهر اندک و 48 ساعته اینترنت با توجه به افزایش کاربران و وابستگی‌های کشور به این شبکه، تبعات اقتصادی، روانی و اجتماعی خاص خود را دربر دارد که امکان محاسبه دقیق آن‌ها نیز امکان‌پذیر نیست.

محمد تاج‌میری مدیرعامل شرکت فن‌آوا موج (شرکت پشتیبان محصولات و خدمات گروه فن‌آوا) در مورد مشکلات و مسایلی که در زمان قطعی اینترنت برای شرکت‌های خصوصی ارایه‌دهنده خدمات اینترنتی پیش می‌آید، می‌گوید: در زمان بروز اختلال در خدمات اینترنتی به واحد پشتیبانی شرکت تا ده برابر روزهای عادی فشار وارد می‌شود و ما تقریبا امکان پاسخ‌گویی مناسب و کافی به مشتریان خود را از دست می‌دهیم.

وی می‌افزاید: برای نمونه مشتری به‌درستی نمی‌داند که ما به مخابرات کشور وصل هستیم و توضیحات ما در مشترکان رضایت ایجاد نمی‌کند. تاج‌میری با اشاره به اهمیت موافقت‌نامه سطح خدمات (SLA) در سرویس‌های ارایه شده می‌گوید: در بحث SLA این خصوصی‌ها هستند که زیر سؤال می‌روند و این درحالی است که SLA میان بخش خصوصی با مخابرات شکل شفاف و روشنی ندارد.

وی می‌گوید: به‌عنوان نمونه‌ای کوچک، یکی از مشتریان ما براساس قرارداد SLA که با وی داشتیم درخواست 700 هزار تومان خسارت از ما کرده و بدیهی است که ما نیز باید به هر ترتیب این خسارت را جبران کنیم.

مدیرعامل فن‌آوا موج تاکید می‌کند: به ازای هر روز اختلال، هزینه‌های ما سه تا چهار برابر افزایش یافته و ما موظف به جبران مشکل هستیم، آن هم اختلالی که نقشی در آن نداشته و کسی نیز خسارت وارده به ما را برعهده نمی‌گیرد.

اما وی به نکته جالب دیگری اشاره کرده و می‌گوید: شرکت فن‌آوا در اصفهان خدمات تلفن ثابت به مشتریان خود ارایه می‌کند که با قطعی اینترنت خدمات تلفن ثابت نیز دچار مشکل می‌شود.

وی در خصوص علت این امر می‌افزاید: تلفن ثابت ارایه شده از سوی ما براساس فناوری NGN (شبکه نسل جدید) بوده و از فناوری VOIP (تلفن اینترنتی) استفاده می‌کنیم که افت و اختلال در اینترنت بر ارایه این خدمات نیز تاثیر می‌گذارد.

تاج‌میری می‌گوید: NGN نیز با توجه به هزاران مزیتی که دارد با توجه به وابستگی به اینترنت در صورت اختلال در این شبکه به نارضایتی مشترکان تلفن ‌ثابت نسل جدید نیز دامن می‌زند. بنابراین دامنه اختلال‌ها به خدمات دیگر ما هم‌چون ADSL، IDC، اینترنت و تلفن ‌ثابت نیز می‌رسد.
به گفته وی این اختلال‌ها با توجه به ناآگاهی برخی از کاربران و عدم اطلاع‌رسانی بهنگام علاوه بر افزایش قابل ملاحظه هزینه‌ها، موجب نارضایتی و از دست رفتن مشتریان شرکت‌ها نیز می‌شود.
سرنوشت تلفن‌همراه در انتظار اینترنت

عبدالله فاتح مدیرعامل شرکت پارس‌آنلاین نیز با اشاره به اینکه قطعی شش لینک STM1 طی دو روز باعث کاهش 900 مگابیتی پهنای باند در کشور شده و می‌گوید: با قطعی اخیر بیش از 50 درصد از ظرفیت اینترنت کشور کاملا مختل شد اما شکل فنی استفاده از این خطوط به‌گونه‌ای است که وقتی نیمی از ظرفیت لینک قطع می‌شود، به‌دلیل افزایش فشار، امکان بهره‌برداری حتی از نیم دیگر ظرفیت نیز وجود ندارد و عملا سرویس‌دهی کاملا مختل می‌شود.

فاتح با اشاره به اینکه به‌دنبال جمع‌آوری دیش‌های ماهواره‌ای شرکت‌های اینترنتی عملا باعث شد که هیچ‌ راه پشتیبانی نیز برای جبران کاهش پهنای باند وجود نداشته باشد می‌گوید: از تاریخ اول تیر به‌دستور مخابرات تمامی دیش‌های شرکت‌های ICP پلمپ یا جمع‌آوری شد و همین موضوع باعث شد که حتی مانند قطعی فیبرنوری در دفعه قبل نتوانیم با استفاده از ماهواره بخشی از این کاهش را جبران کنیم. وی افزود: ما در شرکت خودمان 260 مگابایت پهنای باند داریم و روزانه پنج میلیون تومان برای هزینه پهنای باند می‌پردازیم.
مدیرعامل شرکت پارس‌آنلاین درباره میزان خسارت وارد شده به این شرکت طی قطع‌ شدن اینترنت گفت: خسارت‌هایی که مستقیم از بابت این قطعی به شرکت‌های اینترنتی وارد می‌شود بر دو نوع است. نخست هزینه پهنای باندی است که روزانه باید به مخابرات بپردازیم و دوم خساراتی است که براساس SLA (موافقت‌نامه سطح خدمات) باید به مشتریان بپردازیم. علی‌رغم اینکه این خسارت‌ها بسیار سنگین است اما به‌همین دو بخش ختم نمی‌شود. در قطعی اخیر یکی از مشتریان ما که از شرکت‌های خودروسازی است، ارتباط مستقیم و به‌لحظه خود را با کارخانه‌ اصلی در فرانسه از دست داد و یا یک شرکت هواپیمایی دیگر عملا تمامی سیستم‌های رزرو و فروش بلیت خود را متوقف دیده بود. چنین خسارت‌هایی عملا به بدنه اقتصادی کشور تحمیل می‌شود.

به گفته فاتح نوع SLA تنظیم شده بین مخابرات و شرکت‌های اینترنتی به‌گونه‌ای است که امکان پی‌گیری برای دریافت خسارت از مخابرات عملا مشخص نیست. تنها در نوبت قبلی قطعی اینترنت مخابرات صرفا هزینه‌های پهنای باند را از شرکت‌های خدمات‌دهنده اینترنت دریافت نکرد ولی خسارت‌های مشتریان آن‌ها را نپرداخت.

فاتح پیشنهاد می‌کند که مخابرات امکانی را فراهم کند که شرکت‌های ICP بتوانند به‌عنوان پیمانکار مخابرات، خودشان به‌طور مستقیم با شرکت‌های ارایه‌دهنده پهنای باند خارجی وارد مذاکره شوند تا در چنین شرایطی تمامی اینترنت کشور دچار مشکل نشود.
به‌ گفته وی ظاهرا اینترنت در کشور به سرنوشت تلفن‌همراه دچار شده و خرابی‌های مکرری که گریبانگیر مشترکان تلفن‌همراه است دارد برای مشترکان اینترنت هم تکرار می‌شود.
شرکت زیرساخت از اختلال اینترنت خبر داشت

در همین حال سازمان نظام صنفی به‌دنبال مشکلات پیش‌آمده در خصوص قطعی اینترنت و عدم ارایه سرویس مناسب از سوی شرکت مخابرات، کمیسیون اینترنت سازمان نظام صنفی رایانه‌ای استان تهران اقدام به برگزاری جلسۀ اضطراری با حضور مدیران شرکت‌های اینترنتی کرد.
محمودرضا خادمی، عضو هیات‌مدیره سازمان نظام صنفی رایانه‌ای در این جلسه با اشاره به عدم اعلام عمومی شرکت مخابرات از انجام تعمیرات گفت: شرکت زیرساخت با وجود اطلاع از انجام تعمیرات در کابل‌ها متاسفانه اقدام به اطلاع‌رسانی در این زمینه نکرده است. درحالی که طبق روال، انجام تعمیرات در کابل‌های فیبرنوری باید به اطلاع مشتریان برسد.
وی اعلام این مطلب از سوی شرکت ارتباطات زیرساخت در مورد استفاده از سایر منابع جهت تامین نیاز ارتباطی کشور را بی‌اساس خواند و افزود: نزدیک به بیش از یک سال است که قرار است خطوط پشتیبان برای ارایه سرویس‌ ایجاد شود. این امر مهم بنابر دلایلی که معلوم نیست، تاکنون محقق نشده است. نداشتن خطوط پشتیبان درحالی که مجوز استفاده از ارتباطات ماهواره‌ای که قرارداد آن بین شرکت‌های ICP با شرکت مخابرات ایران نزدیک به یک سال آن باقی مانده است، به‌صورت یک‌طرفه فسخ و موجب تحمیل خسارت سنگینی برای شرکت‌های سرویس‌دهنده حوزه اینترنت شده است.
خادمی اظهار داشت: با توجه به برقراری ارتباط توسط یک نقطه اصلی از سه مسیر ارتباطی، هرگاه لینک اصلی دچار مشکل شود، دو لینک پشتیبان دیگر به‌علت کمبود پهنای باند، جواب‌گوی مصرف کاربران نیستند. همین امر در طول مدت قطعی و یا تعمیر خطوط، موجب نارضایتی مشتریان از ارایه سرویس و درخواست پرداخت خسارت از سوی آن‌ها خواهد شد.
تعلل در پرداخت

اگرچه به گفته مدیرعامل شرکت زیرساخت افت کیفیت اینترنت، بدقولی شرکت فلگ در تامین خط پشتیبان در جریان ارتقای 30 درصد از سوئیچ‌های این شرکت در امارات عنوان شد، اما منابع آگاه علت دیگری را عامل افت 36 ساعته کیفیت اینترنت کشور اعلام کردند.

به گفته منابع آگاه شرکت فلگ قبل از اجرای تغییرات فنی مراتب احتمالی افت کیفیت اینترنت کشور را به اطلاع مسؤولان رسانده و منتظر تامین مالی مسیر پشتیبان از سوی ایران بودند، لیکن تعلل در پرداخت وجه مورد نظر فلگ و آغاز عملیات، کندی ارتباطات اینترنتی کشور را موجب شد.
مروری بر آمار قطعی اینترنت در کشور

اگرچه استاندارد عرف قطعی و کاهش افت کیفیت اینترنت در دنیا به‌درستی در دسترس نیست، لیکن آمار موجود در ایران نشان می‌دهد که سال گذشته قریب به 190 گزارش از قطعی فیبرنوری در کشور گزارش شده است.

این درحالی است که قطعی اینترنت در کشور در سال جاری و به نسبت سال گذشته نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز یافته است. براساس آمار میزان قطعی‌ها در سال 85 به نسبت سال گذشته 17 درصد رشد داشته است. بر این اساس از ابتدای سال جاری تاکنون نیز 57 بار قطعی در خطوط فیبرنوری کشور گزارش شده است.
بالاترین قطعی‌ها

آمار نشان می‌دهند که تهران با 12 درصد بالاترین حجم قطعی خطوط فیبرنوری را داشته است. پس از تهران، خوزستان با 8/11 درصد، مازندران 10 درصد، گیلان و قزوین 9/7 درصد، فارس 5/6 درصد، کرمانشاه 7/5 درصد و بوشهر با 2/5 درصد به ترتیب بیشترین قطعی فیبرنوری را در کشور دارا بودند.
وزارت راه مخرب‌تر از بقیه

اما آنچه مسلم است در قطعی خطوط فیبرنوری شرکت ارتباطات زیرساخت مسؤولیتی ندارد. اگرچه و به گفته کارشناسان شرکت زیرساخت موظف است هرچه سریع‌تر و با استفاده از خطوط پشتیبان و جایگزین، افت کیفیت اینترنت در کشور را به حداقل رسانده و اقدامات جبرانی را به‌عمل آورد.
با این وجود عوامل متعددی در تخریب خطوط فیبرنوری کشور دخیل هستند که از آن جمله می‌توان به پیمانکاران وزارت راه و ترابری، وزارت نیرو، شرکت آب و گاز، شرکت نفت، شهرداری، کارخانجات صنعتی، کشاورزان، عوامل طبیعی و عوامل ناشناس اشاره کرد.

در این میان وزارت راه و ترابری به‌عنوان نخستین عامل تخریب‌کننده خطوط فیبرنوری به‌شمار می‌رود و بالاترین گزارش از قطعی خطوط به عملیات پیمانکاران این وزارتخانه مربوط می‌شود.

بالاخره اینکه اگرچه امکان برآورد دقیق میزان خسارت‌های وارده به شبکه فیبرنوری کشور به‌علت گستردگی خطوط فراهم نیست، لیکن کارشناسان میزان خسارات را در سال ده‌ها میلیارد تومان اعلام می‌کنند.

سید میثم لطفی - بزرگراه فناوری - پیتر ریتنر(Peter Rittner) مدیر مرکز اطلاعات دانشگاه نیویورک مدت 25 سال است که در زمینه فناوری ارتباطات و اطلاعات فعالیت می‌کند و تاکنون توانسته ابزارها و نرم‌افزارهای مناسبی را برای افراد و مراکز عمومی طراحی کند و سطح اطلاعاتی بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان را تا اندازه زیادی بالا برد. وی که فناوری ارتباطات و اطلاعات را به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین ابزارهای زندگی در هزاره سوم می‌داند و معتقد است که بدون ‌آن زندگی برای مردم محال می‌شود، گفت‌وگویی را با پایگاه اینترنتی Reporter انجام داده تا لزوم نفوذ هرچه بیشتر فناوری‌های نوین در زندگی روزمره مردم را نمایان کند.


آیا می‌توانید نحوه دسترسی مردم به اینترنت و پایگاه‌های اینترنتی را از ابتدا برای ما بازگو کنید؟
در تاریخ 30 سپتامبر سال 1999، دفتر فناوری ایالت نیویورک آمریکا قانون 3-99 را تصویب کرد که به‌موجب آن امکان دسترسی تمام دانشگاه‌های نیویورک به اینترنت فراهم می‌شد که البته نه‌تنها دانشگاه‌ها، بلکه عموم مردم می‌توانستند وارد دنیای مجازی شوند و به اینترنت دسترسی پیدا کنند. این قانون همچنین تصریح می‌کرد که نه‌تنها افراد سالم، بلکه معلولان نیز باید از حقوق مشابه و مساوی برخوردار باشند تا به یک اندازه بتوانند از اینترنت بهره برند. مرکز فناوری ایالت نیویورک در کنار این قانون استانداردی را نیز به‌صورت جداگانه در آن زمان به تصویب رسانده بود. این استاندارد که W3C نام گرفته‌ بود، دستور‌العملی را برای عموم مردم اعلام می‌کرد که طبق آن هر کس متوجه می‌شد که بهترین راه استفاده از اینترنت چیست و چگونه می‌تواند بدون بروز هرگونه مشکلی در فضای مجازی به فعالیت خود ادامه دهد. W3C یکی از سه هدف بزرگی بود که دولتمردان آمریکایی آن را به‌عنوان راهی برای توزیع عادلانه اینترنت می‌دانستند و سرمایه‌گذاری‌های فراوانی را بر روی آن انجام دادند. در آن زمان قرار بود که این هدف با توجه به فرهنگ، سطح تحصیلات، توانایی‌ها، منابع و محدودیت‌های فیزیکی به مرحله اجرا گذاشته شود و پس از گذشت مدت کوتاهی در تمامی قاره‌های جهان تحقق یابد. ما در این طرح از همان ابتدا تصمیم گرفته‌ بودیم که اهداف خود را به‌صورت جهانی و بین‌المللی تعریف کنیم و آن را به‌صورت محلی به اجرا برسانیم.
این استانداردها و دستورالعمل‌های تعریف شده برای مردم چگونه توانست در این زمینه تاثیر بگذارد؟
مرکز مدیریت سیستم SUNY به تازگی اقداماتی را انجام داده که دست‌کم بتواند به‌واسطه آن‌ها یکی از اهداف سیاست 3-99 را محقق کند و بتواند حس رقابت شرکت‌ها در این زمینه را برای همه افراد فراهم آورد. من برای آنکه سیستم‌ SUNY به‌صورت مقتدر عمل کند، افرادی را در راس کار قرار دادم که احساس مسؤولیت زیادی داشته باشند و بتوانند در تمامی مراحل اجرای قوانین تعیین شده در این زمینه را پی‌گیری کنند. برنامه‌ای که درحال حاضر ما برای خود در نظر گرفته‌ایم، طراحی روش‌هایی است که به‌واسطه آن‌ها بتوانیم امکانات بیشتری را برای استفاده از جامعه مجازی برای مردم فراهم آوریم و در کنار آن، حس رقابت بین شرکت‌های عرضه‌کننده خدمات اینترنتی را بیشتر کنیم. برای آنکه این ذهنیت‌ها عینی شوند، "زیرگروه تخصصی دسترسی به اینترنت" را راه‌اندازی کردیم که مدیریت آن را من قبول کرده‌ام و تمام فعالیت‌های آن به‌صورت کاملا آکادمیک زیر نظر اساتید و کارشناسان دانشگاهی اداره می‌شود و از این‌رو می‌توان گفت که مرکز ما یکی از معدود مراکز جهانی است که به‌صورت کاملا علمی در زمینه اینترنت کار می‌کند. این زیرگروه سه گروه کاری مجزا و جداگانه برای خود تعریف کرده که شامل گروه اطلاعات و آموزش و پرورش، گروه استانداردسازی‌ فنی و گروه مشاوره‌ای می‌شود. بیشتر افرادی که در این سه گروه کاری فعالیت می‌کنند تنها در فعالیت‌های تخصصی خود مشغول نیستند و می‌کوشند که با متخصصان دیگر گروه‌ها نیز به‌صورت مستقیم و بدون واسطه در ارتباط باشند. به‌طور کلی، ما هم‌اکنون بیش از 30 کارشناس و متخصص داریم که می‌توانند در بیشتر زمینه‌ها برای ما نظریه‌پردازی کنند و به این وسیله بهترین و به‌‌صرفه‌ترین روش‌های دسترسی مردم به اینترنت را به ما نشان دهند.
آیا دانشگاه شما خود را با ضرب‌العجل‌های تعریف شده از جانب مقامات قانونی آمریکا برای عرضه خدمات اینترنتی و تطابق آن با زندگی مردمی هماهنگ می‌کند؟
سیاست 3-99 به تمامی آژانس‌های فعال در کشور آمریکا امکان می‌دهد که بتوانند از راهنماهای تعریف شده W3C به‌طور کامل استفاده کنند و تاثیرات مستقیم و قابل ‌توجهی را برروی اینترنت و وب‌سایت‌ها برجای بگذارند. اگر این امر امکان یابد، ما می‌توانیم تا ضرب‌العجل 30 سپتامبر به تمام اهداف تعریف شده خود برسیم که براساس پیش‌بینی‌های انجام شده کارشناسان معتقدند که این اتفاق چندان هم امکان‌پذیر نیست. ما هم‌اکنون بیش از 150 هزار کاتالوگ راهنما بر روی سایت‌ اینترنتی خود قرار داده‌ایم که پیش‌بینی می‌شود 300 هزار صفحه‌ اینترنتی دیگر نیز به این بخش افزوده شود تا عموم مردم دریابند که بهترین، امن‌ترین و ارزان‌ترین راه رسیدن به اینترنت چیست. ما درحال حاضر هنوز مطالعه خاصی انجام نداده‌ایم که دریابیم این کاتالوگ‌های آنلاین و اینترنتی تا چه اندازه می‌تواند در فرهنگ‌سازی بین مردم مفید واقع شود. این یکی از آن مسایلی است که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته و بررسی قابل ‌ملاحظه‌ای در این زمینه صورت نگرفته است. باید توجه داشت بزرگ‌ترین دشواری‌های فنی در اینترنت برای آینده مربوط به پیچیدگی روزافزون سیستم و مسایل مربوط به مقیاس‌پذیری آن می‌شود. به‌عبارت دیگر، سامانه‌هایی که در آن‌ها اجزای متعددی در مقیاس‌ها و اندازه‌های متفاوت به همکاری می‌پردازند و هیچ‌یک از آن‌ها کم‌اهمیت‌تر از دیگری نیستند جزء سامانه‌های پیچیده محسوب می‌شوند که اینترنت و نحوه دسترسی به آن نیز می‌تواند در این تقسیم‌بندی قرار گیرد. خدمات اینترنتی به‌منظور مدیریت موثرتر پیچیدگی و بهبود مقیاس‌پذیری اضافه به اینترنت اضافه شده تا هر کس به‌راحتی بتواند در جامعه مجازی حضور یابد و به‌همین خاطر امروزه مسؤولان آن را یکی از ابزارهای توانمند برای افزایش توانمندی مردم در استفاده از اینترنت می‌دانند.
بزرگ‌ترین تحول لازم برای گذر از اینترنت کنونی به نوع آینده را می‌شود پدیده بسیار بااهمیت وب "معنی‌گرا" دانست. شاید بتوان این فضای جدید را که بشر هنوز در نقطه آغازین برپایی آن است، فضایی جهانی از جنس محاسبات هوشمند ماشینی دانست که در آن تمامی دانش بشر از آغاز تا هر نقطه زمانی دیگر به‌منظور همکاری و رقابت در دسترس ماشین و انسان قرار خواهد داشت.
توافق و هماهنگی بین قانون‌های تصویب شده در این زمینه چه فایده‌ای می‌تواند به‌دنبال داشته باشد؟
فعالیت‌های دانشگاهی که در این زمینه صورت گرفته بسیار قابل ملاحظه بوده و طبق آن افراد معلول و ناتوان تاکنون توانسته‌اند بیش از پیش به اینترنت و امکانات آنلاین دسترسی پیدا کنند. برای مثال، ممکن است یک دانشگاه با امکانات و نیروهای انسانی متبحری که در اختیار دارد شرایطی را فراهم آورد که به‌موجب آن یک فرد کور، کر و لال که به زبانی غیر از زبان مادری خود تسلط ندارد بتواند از بودن در اینترنت لذت ببرد. نه‌تنها کاربران، بلکه عرضه‌کنندگان خدمات اینترنتی نیز می‌توانند از این سامانه بهره برند و تسهیلات لازم برای توزیع عادلانه اینترنت را فراهم آورند.
اینترنت را می‌شود وبی عظیم متشکل از میلیون‌ها کامپیوتر مختلف دانست که از شبکه‌های متفاوت، با کاربران گوناگون و دارای علایق و اهداف محاسباتی متعدد به‌وجود آمده باشد، ولی در نهایت باید این نکته را از ذهن دور نکرد که این شبکه با تمامی گستردگی خود با محدودیت‌های فراوانی مواجه است که یکی از آن‌ها عدم دسترسی همه به آن محسوب می‌شود و به‌همین خاطر است که امروزه بیشتر مراکز علمی- پژوهشی دنیا می‌کوشند این مشکل را از میان بردارند. تاکنون، طراحی و ایجاد اینترنت براساس معماری‌های گوناگونی انجام گرفته ‌است. از جمله مهم‌ترین آن‌ها معماری دوردیفه، معماری سه‌ردیفه و چندردیفه است که هر کدام از آن‌ها مشخص می‌کند اقشار مختلف یک جامعه تا چه اندازه می‌توانند از اینترنت استفاده کنند و دولت تا چه مقدار امکان استفاده از اینترنت را برای آن‌ها فراهم کرده است.
یکی از استفاده‌های اینترنت شرکت در گروه‌های مختلف اینترنتی است که از آن جمله می‌توان به مجموعه گروه‌های اینترنتی یاهو(Yahoo!) اشاره کرد. کسانی که می‌خواهند عضو این نوع گروه‌ها شوند باید یک ID در یاهو داشته باشند تا هویت مجازی پیدا کنند و شخصیت‌شان را آن‌گونه که دوست دارند به عموم مردم اطلاع دهند.
آموزش از سطوح ابتدایی به کودکان در مورد استفاده از اینترنت و نحوه برخورد با آن از جمله موارد حساس و مهمی است که در بخش توزیع و به‌کارگیری اینترنت باید توجه بیشتری به آن کرد. به‌جز این مورد مقوله‌ای به‌نام اقتصاد وجود دارد که معمولا مورد توجه همه قرار می‌گیرد و طی آن بیشتر افراد سعی می‌کنند اینترنت را به‌عنوان عاملی برای افزایش سود خود در نظر بگیرند. امروزه اطلاعات کالایی گرانبهاست که سود کلانی را در جیب تاجران اطلاعات سرازیر کرده و به‌طور نسبی ابزاری به‌حساب می‌آید که باارزش و بادوام است و با کمبود منابع مواجه نیست. فناوری اطلاعات در جامعه اطلاعاتی ابزاری برای ایجاد یک منطق سازمان‌دهنده جدید است که این منطق، روابط بین فرد و جامعه و فقیر و غنی را تعیین می‌کند. اقتصاد اطلاعاتی از مهم‌ترین و حساس‌ترین مباحث در گفتمان دولت الکترونیکی و جامعه اطلاعاتی است که زیر‌ساخت‌های اقتصاد اطلاعاتی نیز بر استفاده موثر و بهینه از اطلاعات و پیوست آن، شبکه است که می‌تواند تعاملی آسان و دوطرفه هم برای دولت‌ها و هم برای شهروندان به‌همراه آورد. در این عرصه اگر پایگاه‌های اینترنتی تاثیرگذار شوند دسترسی مردم نیز به فضای سایبر بیشتر خواهد شد.
مسؤولیت‌های واگذار شده به هر یک از مدیران و کارمندان در این عرصه تا چه حد می‌تواند روند توسعه و نفوذ اینترنت در بین مردم را بالا برد؟ آیا این روند می‌تواند بر روی صفحات اینترنتی که توسط مردم عام ساخته می‌شوند تاثیر بگذارد؟
اگرچه سایت‌های اینترنتی دانشگاهی معتبرترین مراکز آنلاین به‌حساب می‌آیند، امروز صفحات مجازی فراوانی به این سایت‌ها افزوده شده و همین امر موجب شده تا اندازه‌ زیادی از اعتبار این سایت‌ها کاسته شود. باید توجه داشت که مراکز دانشگاهی و آکادمیک بیشترین نیروی انسانی ماهر و خبره را درون خود جای داده‌اند، به‌همین خاطر اگر مسؤولیت تولید، توزیع و خدمات اینترنتی به مراکز دانشگاه واگذار شود، این کار به بهترین شکل ممکن انجام خواهد شد که البته نه‌تنها نیروی متخصص، بلکه دیگر افراد فعال در حوزه دانشگاهی هم می‌توانند مفید واقع شوند. ما معتقدیم که راه‌اندازی و تکمیل یک وب‌سایت اینترنتی می‌تواند توسط هر شخص حقیقی و حقوقی صورت گیرد، اما اگر بخواهیم این سایت بیشترین مخاطب را به‌خود اختصاص دهد و در مقابل به‌صورت مستقیم با همه افراد رابطه برقرار کند، باید زیر نظر متخصصان دانشگاهی اداره شود.
اگرچه تاکنون استانداردهای فراوانی برای اینترنت در نظر گرفته شده و افراد بسیاری سعی کرده‌اند عدالت را در اینترنت برقرار سازند، تجربه ثابت کرده که امروزه سیاست‌های تعیین شده توسط نخبگان و اساتید دانشگاهی بیش از دیگر استانداردهای در نظر گرفته شده مفید بوده است. ما تاکنون نتوانسته‌ایم گروهی را تشکیل دهیم که متشکل از متخصصان متبحر و کارشناسان زبده شود. اگر چنین گروهی تشکیل شود می‌توان تضمین کرد که عادلانه‌ترین توزیع اینترنتی در بهترین شکل ممکن را در پیش‌ خواهیم داشت.
اینترنت تاکنون تاثیر بسیار عمیقی بر میزان دانایی و جهان‌بینی افراد داشته ‌است. امروزه میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا می‌توانند به‌راحتی به حجم زیادی از اطلاعات گوناگون به‌صورت آنلاین دسترسی پیدا کنند که ابزارهایی نظیر دانش‌نامه‌ها و کتابخانه‌های ملی نیز توانسته‌اند تاثیرات فراوانی را برجای بگذارند. زبان یکی از عواملی محسوب می‌شود که می‌تواند در دسترسی افراد به اینترنت تاثیر بگذارد. بیشترین زبانی که در اینترنت از آن استفاده می‌شود انگلیسی است، زیرا اصل اینترنت براساس این زبان تشکیل شده‌ و بیشتر نرم‌افزارهای کامپیوتری نیز به این زبان تهیه می‌شوند. هم‌اکنون شبکه آن‌قدر گسترش پیدا کرده که اطلاعات و تجربیات به اندازه کافی به زبان‌های محلی در کشورهای مربوط تهیه و قابل دسترس باشند.
دانشگاه شما برای ادارات و اشخاص چه اقداماتی را انجام داده تا آن‌ها بتوانند هرچه بهتر و بیشتر از اینترنت بهرمند شوند؟
ما وب‌سایتی را به آدرس http://wings.buffalo.edu/it/webaccess راه‌اندازی کرده‌ایم که اطلاعات دقیق و کاملی را در مورد نحوه دسترسی‌ درست و قانونمند کاربران به اینترنت اعلام می‌کند. این سایت علاوه بر دارا بودن اطلاعات قوی، حاوی ابزار‌ها و آدرس دیگر سایت‌های اینترنتی می‌شود که هر یک از کاربران به کمک آن می‌توانند با صرف کمترین‌ هزینه ممکن، بهترین راه برای اتصال به اینترنت را برای خود برگزینند. این وب‌سایت که شامل برنامه‌های آموزشی در این زمینه می‌شود، به‌صورت مرتب به‌روز شده و به‌همین خاطر منبعی غنی و معتبر در این زمینه به‌حساب می‌آید. مارک گرینفیلد(Mark Greenfield) از مرکز "کامپیوتر و فناوری اطلاعات" استیسی پرسن(Stacy Person) از مرکز آموزش فناوری آمریکا به تازگی پیشنهاد داده‌اند که برای فعالیت بهتر در این زمینه پنج پایگاه اینترنتی مجزا راه‌اندازی کنیم و با برگزاری کارگاه‌های آموزشی در پاییز سال جاری میلادی، مخاطبان بیشتری را به‌سمت خود جلب کنیم. ما طبق برنامه‌ریزی‌های خود همچنان می‌کوشیم که فرصت آموختن را برای مخاطبان خود به‌صورت مستمر ایجاد کنیم.
در آمارهایی رسمی که به تازگی منتشر شده آمده است، هم‌اکنون ازبکستان‪ ۴۲۹‬ هزار کاربر دارد و در این میان نرخ رشد دسترسی به اینترنت در کشور ژاپن هم از تمامى کشورهاى خاورمیانه کمتر بوده است. آمارها نشان می‌دهند، در کشور ژاپن‪ ۶۸‬ میلیون کاربر وجود دارد که تعداد آن‌ها نسبت به سال‪۲۰۰۰‬ میلادى ۴۳/۸‬ درصد افزایش یافته است. در کشورهای عضو اتحادیه اروپا اینترنت بین ۴۶/۹‬ درصد از جمعیت این منطقه نفوذ داشته که‪ ۲۴/۳‬ درصد از کل کاربران جهان را تشکیل مى‌دادند. ‬علاوه بر این، در سال‪ ۲۰۰۵‬ میلادى ‪۲۱۵‬ میلیون و‪ ۷۶۵‬ هزار کاربر در اتحادیه اروپا حضور داشته‌اند که این رقم نسبت به سال‪۲۰۰۰‬ افزایش‪ ۱۳۱/۶‬درصدی داشته است. ۲۵‬ کشور عضو اتحادیه اروپا۷۱۱‬ درصد از کل جمعیت جهان را در خود جاى داده‌اند که مابقى کشورهاى اروپایى با داشتن ‪۴/۳‬ درصد از کل جمعیت جهان حدود‪ ۴۴‬ میلیون کاربر دارند و ۴/۹‬ درصد از کل کاربران جهان را تشکیل مى‌دهند. بقیه کشورهاى اروپایى رشدى ۳۴۱/۹‬ درصدى را در شمار کاربران خود تجربه کردند. در میان کشورهاى اروپایى، کشور بوسنى بیشترین نرخ رشد شمار کاربران را داشته که در فاصله پنج سال گذشته نرخ رشد کاربران در این کشور ‪۱۳۲۸‬ درصد بوده است.
اخبارهایی که به تازگی منتشر شده نشان می‌دهد، دولت ویتنام تلاش‌های فراوانی را برای کنترل دسترسی به اینترنت آغاز کرده که براساس آن ارایه‌کنندگان خدمات اینترنتی موظفند دسترسی کاربران به سایت‌های غیراخلاقی و ضددولتی را متوقف کنند. بنا به گزارش‌های خبرگزاری‌های این کشور، چنانچه کافی‌نت‌های ویتنام به کاربران امکان دسترسی به سایت‌های ممنوع را دهند، اتصال آنان به اینترنت قطع خواهد شد. علاوه بر این، به صاحبان کافی‌نت‌های ویتنام دستور داده شده که مشتریان را در هنگام بروز هر گونه سرپیچی از قوانین رایج در کشور مانند انتشار ویروس و استفاده از سایت‌های غیراخلاقی و دیگر کارهای تهدیدکنندۀ امنیت زیر نظر داشته باشند.
بررسی‌ها نشان می‌دهد عموما مردان به نسبت زنان دسترسی بیشتری به اینترنت دارند و زمان بیشتری را صرف آن می‌کنند. اگر بخواهیم این وضعیت را دقیق‌تر بررسی کنیم باید خاطرنشان سازیم، دختران سنین 12 تا 15 اندکی بیش از پسران هم‌سن‌وسال خود احتمال دسترسی به اینترنت را دارا هستند. در این میان گفته می‌شود که در سنین نوجوانی و جوانی احتمال دسترسی پسران به اینترنت به مقدار بسیار کمی بیش از دختران است. برتری مردان در این زمینه تا سنین45 تا 55 ادامه دارد و در سن 45 تا 55 سالگی زنان احتمال بیشتری برای دسترسی به اینترنت دارند. در سنین بالاتر نیز باز هم مردان با احتمال بیشتری به اینترنت دسترسی دارند. محققان ما همچنین دریافته‌اند حضور فرزندان در خانواده با دسترسی بیشتر زنان به اینترنت مرتبط است که البته به میزان دسترسی مردان به اینترنت ارتباطی ندارد. زنان در خانواده‌هایی که دارای فرزند هستند به‌نسبت دیگر بانوان بیشتر از اینترنت استفاده می‌کنند و آمارها نیز نشان داده 2/70 درصد از زنان در خانواده‌های دارای فرزند به اینترنت دسترسی دارند، درحالی که تنها 6/56 درصد از زنان در خانواده‌های بدون فرزند امکان دسترسی به اینترنت را دارا هستند.

گام بلند در حمایت از کاربران اینترنت

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۸۵، ۱۰:۰۹ ب.ظ | ۰ نظر

براساس آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، از این پس و برای نخستین بار از ورود اینترنت به کشور حقوق مصرف‌کنندگان خدمات اینترنتی براساس موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) تامین می‌شود.

براساس این گزارش و به موجب مقررات جدید تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت کلیه ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی در کشور از این پس موظف به تهیه فرم‌های استاندارد و چارچوب‌های موافقت‌نامه‌های کیفیت خدمات از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بوده و باید پیش از انعقاد قرارداد و ارایه خدمات با مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی و VOIP (تلفن اینترنتی) موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات مبادله کنند.
تدوین آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی کشور درحالی صورت می‌گیرد که پیش از این و از ابتدای ورود اینترنت به کشور یعنی اوایل دهه 70، هیچ قانون و برنامه مشخصی برای حمایت از کاربران خدمات اینترنتی وجود نداشته و تاکنون نیز هیچ‌کدام از نهادهای قانونی موجود در این زمینه از حقوق مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی در کشور به‌دلیل خلاءهای قانونی موجود حمایت نکرده است.
سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با هدف سامان‌دهی ارتباطات اینترنت و سهولت دسترسی به آن و در راستای اجرای بند «الف» و «ز» ماده سه و بند «د» ماده پنج قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، مقررات و ضوابط جدیدی جهت تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت ارایه داده که مبادله موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) بین عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان از جمله ضوابط لازم‌الاجرای جدید به‌شمار می‌رود.

پیشینه تغییرات جدید در حقیقت به مصوبه پانزدهم آبان‌ماه سال 80 شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد نحوه ارایه خدمات شبکه‌های رایانه‌ای بازمی‌گردد و جایگزین آیین‌نامه ضوابط صدور مجوز تامین‌کنندگان ارتباط اینترنت پرظرفیت که توسط شرکت مخابرات ایران تدوین شده بود، می‌شود.

بر همین اساس کلیه مصرف‌کنندگان خدمات اینترنتی که بنا به هر علت از ارایه‌دهنده خدمات سرویس خود ناراضی باشند می‌توانند با مراجعه به مرجع حل اختلاف که در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تشکیل شده است، شکایات خود را ارایه و پی‌گیری کنند.

همچنین براساس اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه مذکور نظارت بر ارایه خدمات اینترنتی در کشور از این پس برعهده سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بوده که فرآیند این نظارت طی یک ماه آینده و پس از تصویب این مقررات توسط سازمان تدوین و اعمال می‌شود.

برپایه آیین‌نامه جدید و ارایه خدمات هرچه بهتر به مصرف‌کنندگان، کلیه تامین‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و عرضه‌کنندگان خدمات اینترنتی در کشور موظفند تسهیلات لازم جهت اعمال نظارت بدون قید و شرط و مستمر را در اختیار سازمان و یا نمایندگان آن قرار داده و شرکت مخابرات ایران و ICPها نیز باید امکان دست‌یابی مستقل جهت اعمال نظارت را برای سازمان فراهم کنند.
احتمال کاهش قیمت اینترنت

با توجه به اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه پیشنهادی جدید و به‌دنبال مدیریت یک‌پارچه شبکه داخلی پیش‌بینی می‌شود سرعت دسترسی به اینترنت افزایش یابد.

به این ترتیب با کاهش تعداد مراکز تامین، ترافیک بین‌المللی و نیز هزینه‌های مربوطه کاهش می‌یابد.

همچنین به‌دلیل کاهش هزینه‌های واسطه از سویی و کاهش قیمت خرید عمده و نگهداری ترافیک در داخل کشور از سویی دیگر، قیمت خرید خرده‌فروشی نیز کاهش خواهد یافت.

آیین‌نامه اجرایی مقررات جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی مراحل پایانی اصلاحات خود را در پیش دارد و انتظار می‌رود طی دو ماه آینده به تصویب رسیده و جهت اجرا به مراکز ذی‌ربط ابلاغ شود.
علت تدوین مقررات جدید

اما چرایی تغییرات و اصلاحات صورت گرفته از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به مشکلات نشات گرفته در قانون و مصوبات اجرایی پیش بازمی‌گردد.

نخستین مقررات و ضوابط در مورد خدمات شبکه‌های رایانه‌ای توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و در تاریخ پانزدهم آبان‌ماه سال 80 به تصویب رسید.

براساس ساختار ایجاد شده بر مبنای آیین‌نامه قبلی تعداد قابل توجهی از شرکت‌ها و موسسات اقدام به برقراری ارتباط از طریق تامین‌کنندگان بین‌المللی (بیشتر از طریق ماهواره) می‌کردند.

این اقدام ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی در کشور باعث شد دروازه‌‌های ارتباطی کشور به اینتنرنت از مسیرهای مختلفی ایجاد شود.

صرف هزینه گزاف به‌منظور برقراری ارتباط از طریق ماهواره علاوه بر آنکه قیمت نهایی برای مصرف‌کننده را افزایش می‌داد، قابلیت امکان ارایه سرویس‌‌های ارزش افزوده را نیز فراهم نمی‌کرد.

از سویی دیگر نبود یک‌پارچگی لازم در شبکه به‌دلیل وجود مسیرهای مختلف و نیاز به مراکز عرضه متعدد نیز برای برقراری ارتباط بهره‌برداران نهایی، هزینه بالایی را برای ایجاد امنیت در شبکه فراهم می‌کرد.
بر این اساس و به‌منظور رفع مشکلات ایجاد شده در آیین‌نامه پیشنهادی، ارایه خدمات اینترنت در کشور یک مدل سه‌لایه‌ای در نظر گرفته شده است.

از مهم‌ترین مزایای این مدل سه‌لایه‌‌ای می‌توان به جدا بودن وظایف هر لایه، ارتباط ساختاری بخش‌ها و یک‌پارچگی ارایه خدمات اشاره کرد.

اما مهم‌ترین ویژگی مقررات جدید تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت را می‌توان همان موافقت‌نامه‌های کیفیت سطح خدمات (SLA) ذکر کرد.

به‌موجب آیین‌نامه جدید، از این پس بین تامین‌کنندگان و توزیع‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و عرضه‌کنندگان و همچنین بین عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) منعقد می‌شود.

حاصل این تغییرات نیز منجر به شفاف‌سازی حریم و حدود خسارات وارده به لایه‌های مختلف ارایه‌دهنده، عرضه‌کننده و مصرف‌کننده خدمات اینترنتی در کشور می‌شود.

درحال حاضر به‌جز شرکت فناوری اطلاعات (ITC)، 38 شرکت دیگر در قالب ICP در رابطه با تامین اینترنت فعالیت دارند که تامین بخش عمده‌ای از ارتباط کشور برعهده آن‌هاست.

بزرگ‌ترین پهنای باند ارتباطی این شرکت‌ها 155 مگابایت بر ثانیه و کمترین آن سه مگابایت بر ثانیه است. علاوه بر شرکت‌های ICP به‌منظور ارایه اینترنت به کاربران شرکت‌های ISP نیز در این زمینه فعالیت دارند.

همچنین در بخش ارایه‌دهندگان نهایی خدمات اینترنتی (ISP)ها هم‌اکنون بالغ بر هزار و 200 مرکز در کشور دارای مجوز فعالیت است.
براساس اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی از این پس مجوز تاسیس مراکز جدید ISP داده نخواهد شد و این امکان نیز به سایر شرکت‌های ارایه‌دهنده خدمات اینترنتی داده شده است تا با تشکیل کنسرسیوم علاوه بر کاهش مراکز موجود و افزایش کیفیت ترافیک بتوانند از خدمات ارزان‌تری بهره‌مند شوند. این امر نیز می‌تواند موجب کاهش قیمت برای مصرف‌کنندگان نهایی شود.

سید میثم لطفی - بزرگراه فناوری - روس دی. مارتین(Ross D. Martin) که یکی از صاحب‌نام‌ترین پزشکان حاضر آمریکا محسوب می‌شود، فعالیت جدی خود در عرصه فناوری و پزشکی را با عضویت در گروه "تصمیم‌گیری‌های سیستمی" آغاز کرد و پس از انجام همکاری‌های صمیمانه با دانشگاه‌های MIT ، هاروارد و بوستون توانست بر تجربیات خود در این عرصه بیفزاید. وی با رفتن به دانشگاه سینسیناتی پس از دو سال برای نخستین بار خدمات الکترونیکی بهداشتی را در بیمارستان وابسته به دانشگاه زاویر(Xavier) راه‌اندازی کرد. وی به‌عنوان یکی از مشاوران فناوری ارتباطات و اطلاعات طرح‌های فراوانی را در مراکز مختلف پزشکی به مرحله اجرا رساند. مارتین سرانجام موفق شد مدرک فوق تخصص خود را از دانشگاه سینسیناتی دریافت کند و به‌عنوان سردبیر نشریه"اطلاعات ضروری برای گروه‌های پزشکی" برگزیده شود و بدین وسیله تجربه مدیریتی خود را در گروه‌های کوچک و متوسط آغاز کند. وی هم‌اکنون مدیریت مرکز پزشکی فناوری آمریکا را برعهده دارد.


با توجه به توسعه فناوری ارتباطات و اطلاعات و تاثیرات مستقیم آن بر زندگی روزمره مردم، چرا پزشکان از توسعه فناوری در شاخه تخصصی خود استقبال می‌کنند؟
امروزه بخش بهداشت و درمان آمریکا سهم قابل‌توجهی از اقتصاد این کشور را شامل می‌شود و از این‌رو توجه دستگاه‌های دولتی به آن زیاد است. با توجه به اینکه مقامات بلندپایه آمریکا می‌کوشند با توسعه بخش بهداشت و درمان خود موجبات رونق اقتصادی را بیش از پیش فراهم آورند، فناوری ارتباطات و اطلاعات توانسته کمک‌های فراوانی را به ما بکند. من به‌عنوان یکی از پزشکان علاقه‌مند به فناوری ارتباطات و اطلاعات تمام زندگی خود را صرف نفوذ فناوری اطلاعات در علم پزشکی کرده‌ام تا بتوانم علاوه بر خدمت‌رسانی هرچه بیشتر به بیماران، توسعه اقتصادی کشور را نیز به‌دنبال داشته باشم. یکی از اقدامات مهمی که تاکنون در این زمینه صورت گرفته است تاسیس گروهی با نام "گروه تصمیم‌گیری‌های سیستمی" در کشور آمریکاست که در سال 1979 توسط جمعی از کارشناسان و مسؤولان دانشگاه هاروارد راه‌اندازی شد. این گروه برای انجام فعالیت‌های خود به کمک کارشناسان دانشگاه بوستون آزمایشگاهی راه‌اندازی کرد که در آن تمامی فعالیت‌های پزشکی به کمک جدیدترین فناوری‌های روز انجام می‌شد. این گروه هم‌اکنون به‌عنوان بخشی از دانشگاه علم و فناوری وابسته به دو دانشگاه هاروارد و MIT به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد.
اگرچه من سال‌های زیادی را برای اخذ مدرک دکترا و طبابت بیماران صرف کردم، پس از گذشت مدتی دریافتم که علم پزشکی بدون استفاده از فناوری اطلاعات ارزش چندانی ندارد و به‌همین خاطر تصمیم گرفتم که با ورود به مرکز PacifiCare آمریکا، توانایی خود را در استفاده از علوم نوین بالا برم. افزوده شدن فناوری اطلاعات به علم پزشکی موجب شد تا احتمال درمان هر یک از بیمارانی که به من مراجعه می‌کردند بیشتر شود و بتوانم جان افراد بیشتری را از خطر مرگ حتمی نجات دهم. این امر نه‌تنها در کشور آمریکا، بلکه در دیگر کشورهای دنیا نیز می‌تواند اتفاق بیفتد و با صرف هزینه‌های بسیار اندک، باعث شود که خدمات سیستم پزشکی و بهداشتی یک جامعه در بهترین حالت ممکن به‌دست همشهریان برسد.
درحالی که فناوری‌ اطلاعات هرروزه دستاوردهای جدیدی را وارد علم پزشکی می‌کند، به‌نظر شما پزشکان و متخصصان تا چه اندازه به این قبیل وسایل و امکانات اطمینان دارند؟
امروز پزشکان نیز همانند تمام افرادی که در عصر حاضر زندگی می‌کنند، رغبت فراوانی به استفاده از فناوری‌های نوین دارند. اگرچه ورود هر محرک جدید همواره با مقاومت‌هایی مواجه بوده، اما باید اعتراف کنیم که ظهور فناوری اطلاعات در جامعه پزشکی کمتر این مسایل را به‌دنبال داشته که با پشت سر گذاشتن زمانی کوتاه، بیشتر پزشکان به‌کار بردن دستگاه‌ها و وسایل مجهز به فناوری‌های روز را مفید اعلام کردند. از جمله نکات قابل توجهی که در این زمینه به چشم می‌خورد، بردباری بسیار زیاد پزشکان برای آموختن نحوه استفاده از دستگاه‌های جدید است که در برخی مواقع دیده می‌شود. این کار با صرف‌ ماه‌ها زمان صورت می‌پذیرد. من در طول سال‌های فعالیت خود در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مختلف هرگز ندیدم که یک پزشک از ورود یک فناوری نوین در رشته تخصصی خود احساس نارضایتی کند و آن را نپذیرد. این امر موجب شده تا مراکز فعال در حوزه فناوری اطلاعات که تا چندی پیش توجه چندانی به عرصه پزشکی نداشتند، امروزه این دنیای پیچیده را نیز از آن خود بدانند و با گسترش فعالیت‌های خود در زمینه پزشکی، موجبات رشد علم در این شاخه را نیز فراهم کنند.
کارشناسان فناوری اطلاعات که ممکن است تخصص چندانی در زمینه پزشکی نداشته باشند چگونه می‌توانند ابزارهایی توانمند و مناسب با نیازهای شما تولید کنند؟
درحال حاضر نرم‌افزار یکی از ارکان اصلی و اساسی در دنیای کامپیوتر و اینترنت محسوب می‌شود و باعث شده که کاربران احساس نزدیکی بیشتری با فناوری اطلاعات و ارتباطات داشته باشند. این برنامه‌های کامپیوتری نه‌تنها در رایانه‌ها مفید واقع می‌شوند، بلکه به یکی از بخش‌های اصلی پزشکی تبدیل شده‌اند. اگرچه کارشناسان فناوری اطلاعات تخصص چندانی در علم پزشکی ندارند، تجربه نشان داده رابطه صمیمانه و نزدیک بین دنیای پزشکی و فناوری موجب شده تا نیازهای ما به‌طور کامل و دقیق منتقل شود و متخصصان نیز به آسانی بتوانند برنامه‌هایی متناسب با فعالیت‌های ما تولید کنند. ما امروزه به‌واسطه علوم کامپیوتری توانسته‌ایم پایگاه‌های اطلاعاتی خود را از حالت سنتی کاملا خارج کرده و تمام اطلاعات مورد نیاز خود را به‌صورت دیجیتالی و الکترونیکی ذخیره کنیم. این ابزارها به ما کمک می‌کند تا در هر شرایطی به‌راحتی بتوانیم از منابع اطلاعاتی استفاده کنیم و برای درمان بیماران تصمیم‌های بهتری اتخاذ کنیم.
زمانی ‌که یک کارشناس فناوری اقدام به طراحی و ساخت یک دستگاه به‌خصوص پزشکی می‌کند، عوامل و معیارهای مختلفی وجود دارد که باید به آن‌ها توجه کند. گستره وسیع علوم پزشکی در زمینه‌های گوناگون باعث شده دانستن این معیارها برای متخصصان به امری مشکل و غیرقابل درک بدل شود، اما با این وجود گفته می‌شود که ارتباطات صمیمانه بین پزشکان و برنامه‌نویسان باعث شده تا بخش عظیمی از این مشکلات مرتفع و از میان برداشته شود. به‌واسطه نرم‌افزارهایی که امروزه در اختیار ما قرار داده شده، پزشکان می‌توانند ظرف مدت‌زمانی کوتاه شرح حال کامل از بیماران خود دریافت کنند تا بتوانند در مواقع اضطراری بهترین روش‌های درمانی و داروها را برای این بیماران به کار برند.
یکی از حرکت‌های بزرگ و قابل ‌ملاحظه‌ای که تاکنون در این زمینه صورت گرفته ظهور نانوتکنولوژی است که امکان درمان بسیاری از بیماری‌های لاعلاج را برای ما فراهم کرده است. نانوتکنولوژی یا کاربرد فناوری در مقیاس یک میلیونیم متر جهان حیرت‌انگیزی را پیش روی دانشمندان قرار داده است که در تاریخ بشریت نظیری برای آن نمی‌توان یافت. پیشرفت‌های پرشتابی که در این عرصه به‌وقوع می‌پیوندد پیام مهمی را با خود به همراه آورده است. بشر در آستانه دست‌یابی به توانایی‌های بی‌بدیلی برای تغییر محیط پیرامون خویش قرار گرفته و جهان و جامعه‌ای که در آینده‌ای نه‌چندان دور به مدد این فناوری جدید پدیدار خواهد شد، تفاوت‌هایی بنیادی با جهان مانوس آدمی، در گذشته خواهد داشت.
نبود فناوری اطلاعات که به عقیده شما تا این اندازه توانسته در علم پزشکی تاثیر بگذارد تا چه حد مشکل‌آفرین خواهد شد و مدیریت فناوری در دنیای پزشکی تا چه اندازه می‌تواند نقش داشته باشد؟
در طول دوران تحصیل خود برای گرفتن تخصص، بارها مشاهده کردم که نبود دستگاه‌های پیشرفته و به‌روز موجب شد تا بیماران در شرایط نامناسبی به سر برند و پزشکان نتوانند برای نجات جان آن‌ها کار خاصی را انجام دهند. رابطه فناوری و پزشکی امروزه به‌قدری نزدیک شده که حتی کم‌رنگ شدن این رابطه هم می‌تواند اثرات زیانباری را به‌دنبال داشته باشد.
باید توجه داشته باشیم که منبع تمام فعالیت‌های مدیریت، اطلاعات است و تنها این ابزار است که جریان حیاتی فرآیند برنامه‌ریزی را انجام می‌دهد. امروزه اطلاعات به‌عنوان یکی از مهم‌ترین منابع قدرت در جهان مطرح است و مدیران بدون داشتن اطلاعات کامل در مورد یک موضوع قادر به تصمیم‌گیری موثر نخواهند بود. فناوری اطلاعات در سال‌های اخیر به‌واسطه رشد، گسترش روزافزون و به‌کارگیری امکانات کامپیوتری و انتقال داده‌ها و ایجاد شبکه‌های جهان‌گستر مانند اینترنت، اطلاعات ارزشمند و خدمات متنوع، محیط‌های تبادل اطلاعات را به شدت دچار تغییر کرده است. در بخش بهداشت و درمان نیز استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی کارآمد برای تحقق اهداف کارایی، اثربخشی و کیفیت خدمات و البته رضایتمندی مراجعان ضرورتی انکارناپذیر به‌شمار می‌رود.
در عصر فناوری اطلاعات و اطلاع‌رسانی، مدارک پزشکی به‌عنوان مهم‌ترین، غنی‌ترین و واقعی‌ترین منابع اطلاع‌رسانی پزشکی و بهداشتی محسوب می‌شوند، زیرا این مدارک مبتنی بر واقعیات علم پزشکی هستند. مدیریت اطلاعات بهداشتی عبارت از توسعه، اجرا،‌ نگهداری ‌و مدیریت سیستم‌ها به‌منظور تولید، ‌ذخیره، بازیابی و انتشار اطلاعات بهداشتی بیمار به‌صورت موثر و کاراست. مدیریت اطلاعات بهداشت همچنین تحت عنوان اداره مدارک پزشکی نیز شناخته شده است که امروز در تمام بیمارستان‌ها راه‌اندازی شده است. این نوع به‌خصوص از مدیریت در تمامی محیط‌های مراقبت بهداشتی مشابه است. اگرچه یکی از این روش‌ها در مطب پزشک ممکن است دارای پیچیدگی و ابهام کمتری نسبت به بیمارستان‌‌ها و مراکز بهداشتی بزرگ باشد، ‌با وجود این اهداف مشابه و یکسان است.
ارگونومی کامپیوتری چیست و به‌نظر شما، دستاوردهای فناوری اطلاعات که تا این اندازه در علم پزشکی مفید هستند آیا می‌توانند مشکلاتی را هم به‌دنبال داشته باشند؟
اگر بخواهیم ارگونومی کامپیوتری را به‌طور دقیق بررسی کنیم، باید اعلام کنیم که این اصطلاح به‌معنی مطالعه و بررسی عوامل انسانی در ارتباط با کامپیوتر است که از اهداف آن می‌توان به ‌تضمین مناسب‌ بودن یک دستگاه برای استفاده انسان اشاره کرد. همان‌طور که می‌دانید، کامپیوترها یکی از بخش‌های اصلی و اساسی در دنیای فناوری اطلاعات محسوب می‌شوند و به‌همین خاطر توانسته‌اند به یک پایگاه اقتصادی مناسب برای شرکت‌های تولیدکننده تبدیل شوند. به هر حال، اگر نحوه استفاده درست از این ابزارها برای کاربران روشن نشود، ممکن است ناراحتی جسمی و روحی فراوانی برای آن‌ها ایجاد شود که این امر به‌عنوان یکی از مشکلات فناوری اطلاعات در دنیای پزشکی محسوب می‌شود. تولیدکنندگان تجهیزات وسایل کامپیوتر نظیر صفحه‌کلید، موشواره، میز و صندلی و ... اکنون سعی می‌کنند تا محصولات را مطابق با اصول ارگونومی طراحی و تولید کنند. رعایت اصول ارگونومی سبب کاهش ضایعات چشم، سردرد و کمردرد اپراتورها و کاربران کامپیوترها می‌شود. این نکته را نباید فراموش کنیم که کاربرد کامپیوتر در زندگی بشر بسیار زیاد است و تعداد زیادی از افـراد سـاعت‌های متمــادی با کـامپیوتر کـار می‌کنند، به‌همین دلیل شناخت عوامل موثر در محیط کار با کامپیوتر اهمیت زیادی دارد. وجود شرایط نامناسب در محیط کاری و عدم توجه به موارد ایمنی هنگام کار با کامپیوتر ممکن است در بلندمدت سبب بروز بیماری‌ها و ناهنجاری‌ها شود. یک محیط کاری مناسب برای کاربران کامپیوتر باید دارای سیستم تهویه مطبوع، نور کافی و مناسب، میز مخصوص با ابعاد استاندارد، صندلی مخصوص کامپیوتر با ارتفاع قابل تنظیم برای جلوگیری از ناراحتی ستون فقرات کاربر،‌ زیرپایی برای جلوگیری از بی‌حسی پا و‌ کف‌پوش چوبی یا پلاستیکی برای جلوگیری از ایجاد الکتریسیته ساکن باشد.‌ با وجود رعایت این نکات، باز امکان بروز بیماری‌های خاص برای کاربر وجود دارد. کم‌تحرکی هنگام کار با کامپیوتر، چشم دوختن در مدت طولانی به صفحه مانیتور و حرکات یکنواخت مچ دست ممکن است سبب بروز انواع ناهنجاری‌ها شوند.
برای گروه‌هایی که کامپیوتر را هرگز دستیار خوبی برای خود نمی‌دانند و معتقدند که روش‌های سنتی نتایج بهتری را به‌دنبال دارد چه راه‌هایی را به‌کار می‌برید؟
این افراد و گروه‌ها کامپیوتر و فناوری اطلاعات را باید به‌عنوان یک فرصت نگاه کنند، نه یک تهدید. اگرچه در برخی موارد دیده می‌شود که جمعی از پزشکان حضور فناوری در کنار خود را تحمل نمی‌کنند، امروزه این امر کم‌کم از بین رفته است، زیرا فناوری‌های نوین به پزشکان و متخصصان کمک می‌کند تا بهتر و سریع‌تر بیماری افراد را تشخیص دهند و بتوانند برای درمان آن اقدام کنند. همچنین این ابزارها به پزشکان کمک کرده تا در طول کارهای روزانه خود انرژی کمتری صرف کنند و بتوانند با استفاده بهتر از زمان، پول بیشتری را به‌دست آورند. این عوامل که به وضوح می‌توان آن‌ها را مشاهده کرد، موجب شده تا متخصصان پزشکی اقبال بیشتری را نسبت به فناوری ارتباطات و اطلاعات نشان دهند و ابزارهای وابسته به آن را به‌عنوان عضوی از علم پزشکی بدانند.
درمان‌های از راه دور که زیر نظر فناوری اطلاعات انجام می‌شود تا چه اندازه مفید بوده است؟
درمان از راه دور اولین بار توسط توماس برد(Thomas Bird) در دهه 1970 ابداع شد و هم‌اکنون که چند دهه از آن زمان می‌گذرد پیشرفت‌های فراوانی داشته است. به‌طور کلی،‌ استفاده از فناوری‌های پیشرفته به‌منظور انتقال اطلاعات و آگاهی دادن برای تشخیص پزشکی، درمان و مراقبت بیمار و آموزش‌هـای از راه دور را که در ارتباط با ســـلامت باشد، درمان از راه دور می‌گویند. دســترسی ســریع به متخصـصان پزشـکی از راه دور به‌وسـیله فناوری اطلاعات و وســایل ارتباط از راه دور بدون توجه به اینکه بیمار یا اطلاعات وابسته به آن در کجا قرار گرفته است می‌تواند کمک‌های شایانی به درمان یک بیمار کند. در این روش به‌خصوص اطلاعات پزشکی نظیر عکس، صــدا، فیلم، پرونده بیماران و ... به‌صورت دیجیتالی از یک محل به محل دیگر مبادله می‌شود.
در برخی مواقع درمان از راه دور می‌تواند به‌صورت هم‌زمان صورت گیرد. زمانی که مشــاوره چهــره به چهـره ضـــروری به‌نظر می‌رســد و یا نیاز به عمل‌های جراحی است، این روش‌ کارایی‌های فراوانی خواهد داشت که معمولا این ارتباط بین بیمار و پزشـــک معالج انجام می‌‌شود. یکی از مهم‌ترین درمان‌های از راه دور هم‌زمان که با استقبال فراوان پزشکان و بیماران مواجه بوده "جراحی از راه دور توســـط بازوهای ربات" است. در این روش جراح می‌تواند با هدایت بازوهای ربات که ممکن است کیلومترها دورتر در بیمارســتانی آماده جراحی باشد به عمل جراحی اقدام کند. در چنین شرایطی بازوهای ربات دقیقا مانند دست‌های جراح عمل کرده و تمام حرکات دست جراح را پیروی می‌کند.
در برخی مواقع درمان‌های از راه دور به‌صورت غیرهم‌زمان انجام می‌شود. این روش درمانی به روش ذخیره‌سازی و ارســال اطلاعات انجام می‌شود و برای مواردی که زیاد فوریت ندارند مورد استفاده قرار می‌گیرد که در این روش می‌توان زمانی را برای ارسال اطلاعات و دریافت آن منظور کرد که اطلاعات منتقل شــده می‌تواند از تصویرهای دیجیتالی گرفته تا بخشــی از یک فیلم در نظر گرفته شود.
با درمان‌های از راه دور که تنها به‌واسطه فناوری اطلاعات میسر خواهد شد، افزایش دسترسی به مراقبت‌های ویژه برای بیماران‌، افزایش دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی‌، بهبود کیفیت مراقبت‌های بهداشتی، کاهش اشتباهات پزشکی،‌ کاهش بیماری و مرگ‌ومیر، افزایش رضایتمندی و راحتی بیمار، کاهش هزینه‌های درمان، افزایش کارایی و تولید برای ارایه‌دهندگان سلامت و ... امکان‌پذیر می‌شود.
میزان تمایل پزشکان و متخصصان پزشکی به استفاده از اینترنت تا چه اندازه است؟
در آخرین مطالعاتی که انجام شده معلوم شده است که هم‌اکنون در اروپا و آمریکا بیش از 70 درصد پزشکان با تشویق بیماران خود به استفاده از اینترنت، سعی می‌کنند شرایط درمانی آن‌ها را تسهیل کنند. در این مطالعه همچنین مشخص شده است، پایگاه اینترنتی webMD که تنها در زمینه پزشکی فعالیت می‌کند با 31 درصد، بیشترین میزان مراجعه کاربران اینترنتی برای کسب اطلاعات پزشکی را به‌خود اختصاص داده است که پس از آن موتور جست‌وجوی گوگل با هفت درصد در مکان دوم و یاهو با چهار درصد در مکان سوم قرار دارند.
این بررسی‌ها همچنین نشان داده است که 10 درصد از بیماران داروهای تجویز شده خود را از طریق اینترنت تهیه می‌کنند. علاوه بر این، 26 درصد این افراد بالای 55 سال هستند که نشان‌دهنده اعتماد افراد سالمند به اینترنت است. در این میان Medco.com از میان سایت‌های ارایه‌دهنده‌ اطلاعات دارویی با جذب 26 درصد کاربران در رتبه‌ نخست قرار دارد و توانسته بخش زیادی از مشکلات کاربران در این زمینه را مرتفع سازد.
در یک آمارگیری جدید همچنین مشخص شده است، زنان بیمار تمایل بیشتری برای استفاده از اینترنت و کامپیوتر دارند و با فناوری اطلاعات راحت‌تر کنار می‌آیند. در این نظرسنجی‌ها آمده است، این روزها 52 درصد از کل کاربران جهانی را زنان تشکیل می‌دهند که این رقم تقریبا در بین زنان بیمار نیز به‌همین صورت وجود دارد. کاربران اینترنت زن از سال 2003 تاکنون 19 درصد رشد کرده‌اند و این میزان برای مردان 12 درصد بوده است. زنان به‌علت داشتن اوقات فراغت بیشتر نسبت به مردان، در زمینه وبلاگ‌نویسی نیز از جنس مخالف خود پیش هستند.

یک وجب خاک اینترنت برای تبلیغات شما

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۸۵، ۰۹:۵۴ ب.ظ | ۰ نظر

سید میثم لطفی - بزرگراه فناوری - این روزها واژه‌هایی مثل اینترنت، ارتباطات جهانی، تجارت الکترونیکی و غیره برای بسیاری از مردم آشناست و حتی فعالیت‌های روزانه خود را به کمک آن‌ها انجام می‌دهند. اما به‌راستی دانستن معنای این واژه می‌تواند در استفاده درست از آن‌ها به ما کمک کند؟ اینترنت در حقیقت شبکه‌ای جهانی است که از روش‌های مختلف همه کامپیوترهای شخصی و غیرشخصی را به یکدیگر متصل می‌کند تا ما بتوانیم با داشتن ارتباطات جهانی، زندگی بهتر و آسان‌تری را در این جهان پهناور تجربه کنیم.

این دنیای مجازی که با امکانات کامل در اختیار ما قرار می‌گیرد، در اصل مالک و صاحب خاصی ندارد. شرکت‌های مختلفی که در سراسر جهان به صورت آنلاین فعالیت می‌کنند، بخشی از آن را در اختیار دارند. این شرکت‌ها امروزه آموخته‌اند به‌منظور حضور فعال‌تر در جهان، دیگر نیازی به حضور فیزیکی نیست و تنها با اتکا به اینترنت و استفاده از مباحثی نظیر تجارت الکترونیکی می‌توانند محصولات خود را در کمترین زمان ممکن در کشورهای مختلف به‌ فروش برسانند.

برای آنکه این امر تحقق یابد و شرایط لازم برای فروش اینترنتی محصولات مختلف فراهم شود، باید این محصولات در فضای مجازی تبلیغ شوند تا بستر لازم برای فروش آن‌ها به‌وجود آید. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که تبلیغات اینترنتی هنوز در سبد شرکت‌های تبلیغاتی که در بسیاری از موارد به‌عنوان مشاور تبلیغ‌دهندگان، خدماتی را به آن‌ها عرضه می‌کنند، جایگاه مناسبی پیدا نکرده است، زیرا به‌دلیل هزینه‌های کم تبلیغ در اینترنت‌، کارمزد شرکت‌های تبلیغاتی نیز در صورت دادن تبلیغی در اینترنت بسیار کم خواهد بود.

از طرف دیگر عدم آشنایی این شرکت‌ها با مکانیزم‌های تبلیغات اینترنتی از جمله مکانیزم‌هایی جهت سنجش و اندازه‌گیری اثربخشی تبلیغات اینترنتی، باعث شده تا این شرکت‌ها تمایل کمتری به دادن تبلیغ در اینترنت داشته باشند. برت کوانس(Brett Quance) معاون و مدیر بازرگانی شرکت اینترنتی بلوکت(BlueCat) برای روشن شدن وضعیت تبلیغات در اینترنت گفت‌وگوی جدیدی انجام داده که خواندن آن می‌تواند آینده این صنعت نوپا را بیشتر نمایان کند.

با توجه به اینکه درحال حاضر رسانه‌های مختلف رادیو، تلویزیون،‌مطبوعات و غیره در زمینه تبلیغات فعالیت می‌کنند، تبلیغات اینترنتی چه مزایایی را می‌تواند برای شرکت‌ها و سازمان‌ها به همراه داشته باشد؟
از جمله مهم‌ترین تاثیراتی که تبلیغات اینترنتی برجای می‌گذارد، تعامل دوطرفه‌‌ای است که بین شرکت‌ها و فضای مجازی ایجاد می‌شود تا با فعالیت در کنار یکدیگر بهتر بتوانند محصولات خود را به مردم معرفی کنند. درحالی که رسانه‌های سنتی با اخذ هزینه‌های فراوان محصولات شرکت‌های مختلف را معرفی می‌کنند، هزینه کم تبلیغات اینترنتی می‌تواند عامل انگیزاننده برای افزایش تمایل شرکت‌ها به حضور در این عرصه محسوب شود.
براساس استانداردهای تعریف شده، امروزه شبکه‌های تلویزیونی اجازه دارند که حداکثر یک آگهی بازرگانی را در 15 ثانیه پخش کنند، در این میان ممکن است که شخص حین پخش آگهی در این زمان محدود به تماشای تلویزیون نپردازد و یا اینکه از تماشای آن صرف‌نظر کند. در مقابل شبکه جهانی اینترنت این امکان را برای همه شرکت‌ها فراهم می‌آورد که بتوانند محصولات خود را به صورت 24 ساعته برای همه کاربران به نمایش بگذارند و گستره تبلیغات بازرگانی خود را از مرزهای یک کشور فراتر برند، زیرا سایت‌های اینترنتی بدون وابستگی به یک مرکز خاص اطلاعات خود را در هر زمانی در اختیار همه مردم جهان قرار می‌دهند. در مقایسه رسانه‌های سنتی با اینترنت باید توجه داشته باشیم که فضاهای اینترنتی هیچ گونه محدودیت مکانی ندارند و به همین خاطر اگر اطلاعاتی روی آن‌ها قرار گیرد، به‌سادگی در اختیار همه کاربران قرار خواهد گرفت. علاوه بر این باید توجه داشت، درحالی که رسانه‌های سنتی اطلاعات مورد نظر خود را به‌صورت یک‌طرفه به مردم منتقل می‌کردند و توانایی تصمیم‌گیری برای انتخاب اطلاعات را از آن‌ها می‌گرفتند، اینترنت تحت فرمان کاربران کنترل می‌شود،‌به این معنی که اگر کاربران تمایل داشته باشند به یک سایت حاوی تبلیغات اینترنتی مراجعه می‌کنند و در این فرآیند ممکن است که سراغ این قبیل تبلیغات نروند. تمام مزایایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد به ویژگی و شخصیت منحصر‌به‌فرد اینترنت وابسته است.
اینترنت که امروزه این قابلیت‌ها را در اختیار ما گذاشته چه خصوصیات و ویژگی‌هایی دارد که آن را از دیگر رسانه‌های موجود مجزا می‌کند؟
نگاهی گذرا به تحولاتی که در چند سال گذشته صورت گرفته به‌سادگی نشان خواهد داد که اینترنت ابزاری توانمند برای برقراری ارتباطات بین‌المللی است و می‌تواند با اتصال همه مردم به یکدیگر،‌دستاوردهای آن‌ها را در اختیار یکدیگر قرار دهد. اگرچه این روزها کشور آمریکا ادعا می‌کند که حاکمیت اینترنت را برعهده دارد و در این میان زبان انگلیسی به‌عنوان زبان واحد اینترنت برگزیده شده است، ارتباطات مردم نه‌تنها در مناطق انگلیسی‌زبان، بلکه در همه جای دنیا درحال گسترش است و حتی دورافتاده‌ترین جزایر آفریقایی نیز از آن بهره‌مند می‌شوند. حتی در شوروی سابق و کشورهای جهان سومی که در آن عصر حضور داشتند، استفاده از اینترنت به‌عنوان یک مزیت و پله ترقی به‌حساب می‌آمد و راه‌های ارتباط آن‌ها را با دنیای بیرون فراهم می‌کرد.
هم‌اکنون در بریتانیا، آلمان و کشورهای شمال اروپا اینترنت با سرعتی فزایند درحال نفوذ بین مردم است و به‌عنوان مهم‌ترین ابزار رسانه‌ای موجود توانسته جای تلویزیون را بگیرد. این ویژگی به‌خصوص اینترنت که هرگونه محدودیت زمانی و مکانی را از آن سلب می‌کند، اصلی‌ترین عامل در پیروزی فضای مجازی در مقابل رسانه‌های سنتی به‌حساب می‌آید و هم‌اکنون عنوان پرکاربردترین ابزار در زندگی روزمره مردم را به‌خود اختصاص داده است.
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم اینترنت قابلیت‌تاثیرپذیری و تاثیرگذاری آن به‌صورت هم‌زمان است. تبلیغات اینترنتی در اصل با اجرای دو هدف اصلی فعالیت خود را دنبال می‌کند و از طریق همین دو هدف است که تاکنون توانسته به‌صورت دقیق و منظم اداره شود؛ اول اینکه هر تبلیغی با هدف ایجاد ارتباط و رساندن پیامی انجام شود و دوم اینکه هدف از انجام تبلیغ فروش محصول ‌باشد. امروزه شرکت‌های تجاری و بازرگانی به‌خوبی می‌دانند قبل از آنکه محصولی را تولید و عرضه کنند، باید احساس نیاز به آن محصول را بین مردم به‌وجود آورند و با راه‌اندازی سامانه‌پرسش و پاسخ، به تمام نیازهای مخاطبان خود جواب دهند.
همان‌طور که اشاره کردید، یکی از مزایای تبلیغات اینترنتی هزینه‌های بسیار کمی است که متحمل شرکت‌ها می‌شود. این درآمد‌های ناچیز چگونه می‌تواند منافع شرکت‌های عرضه‌کننده خدمات اینترنتی را تامین کند؟
یکی از مزایای اصلی انتشار اطلاعات روی وب‌سایت‌ها و دیگر ابزارهای موجود در اینترنت هزینه بسیار کمی است که این کار به‌دنبال دارد. یک سایت اینترنتی در حقیقت همانند پایگاه اطلاعاتی سنجیده می‌شود که به‌خصوص تلفن متصل شده است. افراد با اتصال به اینترنت و استفاده از این ابزارها، بدون مداخله دیگران اطلاعات خود را به‌صورت خالص از منابع موجود تهیه می‌کنند و برای این اطلاعات هزینه بسیار کمی را پرداخت می‌کنند که در مقابل هزینه استفاده از مطبوعات و یا تلویزیون بسیار ناچیز است. شما به‌عنوان یک کاربر عادی به همراه صدها شخص دیگری که می‌خواهند یک سری اطلاعات به‌خصوص را به‌دست بیاورند، هزینه‌بسیار اندکی را پرداخت می‌کنید که البته در برخی مواقع ممکن است این هزینه‌ها اندکی افزایش یابد. برای مثال زمانی که هزاران کاربر به‌صورت هم‌زمان سراغ یک سایت به‌خصوص می‌روند و امکان ورود به این پایگاه اینترنتی را غیرممکن می‌کنند، مسؤولان این مراکز با گرفتن پول بیشتر راه‌هایی را در مقابل شما قرار می‌دهند که بتوانید بدون داشتن هرگونه مشکلی وارد این سایت شوید.
راه‌اندازی خدمات اینترنتی و عرضه آن به مردم می‌تواند هزینه‌های فراوانی را به‌دنبال داشته باشد، اما در مقابل پول‌های اندکی که از جانب کاربران پرداخت می‌شود، به‌سادگی خواهد توانست این هزینه‌ها را جبران کند. به‌دنبال رقابتی شدن بازار جهانی اینترنت و حضور شرکت‌های فراوان در این بازار گسترده، بسیاری از مراکز اینترنتی می‌کوشند با عرضه خدمات خود به‌صورت رایگان مشتری‌های بیشتری را نسبت به‌خود جذب کنند که این امر به شما امکان می‌دهد حتی تبلیغات اینترنتی خود را در برخی مواقع به‌صورت رایگان روی اینترنت قرار دهید.
عدم محدودیت زمانی اینترنت برای عرضه تبلیغات به‌صورت 24 ساعته چه منافعی را برای هر یک از کاربران به‌دنبال خواهد داشت؟
اگر شما می‌خواهید در آن واحد به‌صورت بین‌المللی تبلیغ کنید و بدون در نظر گرفتن شرایط زمانی کشورهای مختلف، اطلاعات لازم در مورد محصولات خود را به مردم در نقاط مختلف جهان ارایه دهید، فقط اینترنت است که می‌تواند به شما کمک کند، زیرا این ابزار بدون آنکه اطلاعات خود را تنها به یک شهر یا کشور خاص اختصاص دهد، آن را در اختیار همه کاربران قرار می‌دهد. در کنار این مسئله،‌اینترنت قادر است که برخلاف رسانه‌های سنتی تبلیغات را به‌صورت 24 ساعته به نمایش بگذارد. این به آن معنی خواهد بود که اختلاف زمانی در کشورهای مختلف جهان از تبلیغ محصول شما در کشورهای گوناگون جلوگیری نخواهد کرد و افراد در هر زمانی که وارد سایت‌های اینترنتی شوند با شما آشنا خواهند شد.
آنچه که برای سایت‌های اینترنتی تعریف شده آن است که هر یک از آن‌ها در طول شبانه‌روز به فعالیت خود ادامه دهند و این کار در تمام سال ادامه پیدا کند. بر این اساس کاربران در هر مکان و زمانی می‌توانند به این سایت‌ها مراجعه کنند و با توجه به نیازهای خود،‌از مزایای آن‌ها بهره‌مند شوند. علاوه بر این سامانه‌هایی نظیر پست الکترونیکی نیز این روزها توانسته بر وابسته نبودن اینترنت به زمان تاکید بیشتری کند. شرکت‌های تبلیغاتی با ارسال پست الکترونیکی به کاربران این امکان را برای آن‌ها ایجاد می‌کنند تا هر موقع که تمایل داشتند اطلاعات تبلیغاتی در مورد یک کالای به‌خصوص را کسب کنند.
با توجه به توضیحات داده شده،‌تبلیغات اینترنتی و گستره بین‌المللی آن می‌تواند مزایای فراوانی را برای هر یک از شرکت‌ها به‌دنبال داشته باشد. به‌نظر شما این فعالیت مشکلاتی هم در پی دارد؟
در عین اینکه تبلیغات اینترنتی و محدود نبودن آن به مرزهای جغرافیایی محاسن فراوانی را شامل می‌شود، به عقیده بسیاری از کارشناسان می‌تواند به‌عنوان یکی از نقص‌های این عرصه محسوب شود. برای مثال ممکن است یک شرکت تولیدکننده هواپیماهای نظامی تصمیم بگیرد که تصویر آخرین محصولات خود را روی اینترنت تبلیغ کند، اما برخلاف اهدافی که برای این شرکت تعیین شده، بسیاری از کسانی که این تصاویر را می‌بینند، اشخاص عادی هستند و این هواپیماها به درد آن‌ها نمی‌خورد. این کار از دید کارشناسان امری بیهوده است و اصلا نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت. راه‌حلی که برای این شرکت‌ها وجود دارد آن است که سراغ سایت‌هایی بروند که برای کاربران تخصصی طراحی شده و تنها افراد متخصص به آن‌ها رجوع می‌کنند. در این میان ممکن است که برخی از این مراکز تصمیم بگیرند که در اینترنت تبلیغ نکنند و ابزارهای دیگری را برای معرفی محصولات خود به‌کار برند.
برخی کاربران ممکن است با مشاهده تبلیغ فروش یک هواپیمای نظامی روی اینترنت به این فکر بیفتند که سایت جدیدی را برای فروش محصولات نظامی و هوایی راه‌اندازی کنند. اگر تبلیغ این پایگاه اینترنتی روی وب‌سایت‌های پربیننده گذاشته شود، در این حالت امکان اینکه کاربران تخصصی تبلیغ این هواپیما را در اینترنت پیدا کنند بسیار بیشتر خواهد شد.
یکی از وجوه ممیزه تبلیغات اینترنتی با تبلیغات سنتی در این است که امکان فروش محصول و یا خدمت را بلافاصله پس از تبلیغ و یا گاهی در حین نمایش تبلیغ فراهم می‌آورد. ولی نکته در این‌جاست که در بعضی کشورها به‌دلیل فراهم نبودن زیرساخت‌های تجارت الکترونیکی و فقدان مکانیزم‌ها و قوانین لازم، مخاطبان امکان خریداری کالا و خدمتی را که تبلیغ آن را به‌صورت اینترنتی می‌بینند، ندارند. این به معنای از دست رفتن یکی از مهم‌ترین مزیت‌های تبلیغات اینترنتی است، زیرا چنانچه هدف از تبلیغ فقط اطلاع‌رسانی و ایجاد ارتباط باشد، به‌دلیل همه‌گیر نشدن اینترنت در کشورهای جهان سوم، رسانه‌های دیگری چون تلویزیون، رادیو و روزنامه‌ها به‌طور قطع تاثیرگذاری بیشتری خواهند داشت. نتیجه اینکه در چنین فضایی اینترنت به‌عنوان یک رسانه شانس خود را برای جذب تبلیغات بیشتر از دست می‌دهد‌.
چه عواملی باعث محدود ماندن صنعت تبلیغات اینترنتی شده و سازمان‌های تولیدی و خدماتی تبلیغ‌دهندگان چه تاثیراتی در این عرصه برجای گذاشته‌اند؟
یکی از مهم‌ترین مواردی که موجب محدود ماندن تبلیغات اینترنتی شده، دانش و اطلاعات ناکافی مدیران سازمان‌های تولیدی و خدماتی از کاربردهای تبلیغات در اینترنت است. اغلب مدیران از مزایا و فرصت‌های فراوانی که با تبلیغ در اینترنت می‌توانند عاید سازمان خود کنند بی‌اطلاع و یا حداقل کم‌اطلاع هستند. آن دسته از مدیرانی هم که اندک توجهی به اینترنت دارند، درک صحیح و کاملی نسبت به نیازهای مخاطبان اینترنتی خود ندارند و در نتیجه از سرمایه‌گذاری‌های خود در زمینه تبلیغات اینترنتی نتیجه درخور توجهی به‌دست نمی‌آورند.
بسیاری از سازمان‌ها امور تبلیغاتی خود را به شرکت‌های تبلیغاتی واگذار می‌کنند. این شرکت‌ها به برنامه‌ریزی تبلیغاتی برای سازمان‌های طرف قرارداد خود اقدام می‌کنند. در این برنامه رسانه‌های تبلیغاتی مانند تلویزیون، رادیو، مجلات و روزنامه‌های عمومی و تخصصی، تابلوهای تبلیغاتی در سطح شهر و غیره پیشنهاد می‌شوند. آنچه مسلم است هنوز اینترنت در این شرکت‌ها از سهم و جایگاه قابل توجهی برخوردار نیست، از این‌رو اینترنت توسط متخصصان تبلیغاتی نیز مورد بی‌مهری واقع شده‌اند. از جمله دلایل کم‌توجهی شرکت‌های تبلیغاتی به رسانه اینترنت می‌توان به کم‌ بودن حاشیه سود تبلیغات اینترنتی برای شرکت‌های تبلیغاتی اشاره کرد که این خود به‌دلیل هزینه اندک این نوع تبلیغات است. همچنین فقدان آمار و ابزارهای مناسب برای نظارت و کنترل بر عملکرد تبلیغات اینترنتی موجب شده تا سهم چندانی از طرف شرکت‌ها برای این نوع تبلیغات در نظر گرفته نشود.

اینترنت، صافی دوستی‌های جدید

دوشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۸۵، ۰۹:۰۳ ب.ظ | ۰ نظر

سید میثم لطفی - هفته نامه بزرگراه فناوری - پیدایش اینترنت به دهه ۱۹۶۰ برمی‌گردد، یعنی زمانی که دولت ایالات متحده بر اساس طرحی موسوم به Arpa مخفف "آژانس تحقیق پروژه‌های پیشرفته" که در آن زمان برای کارکردهای دفاعی به‌وجود آمده بود، این طرح را اجرا کرد. طرح این بود که کامپیوترهای موجود در شهرهای مختلف که هر کدام اطلاعات خاص خود را در آن ذخیره داشتند بتوانند در صورت نیاز با یکدیگر اتصال برقرار کرده و اطلاعات را به یکدیگر منتقل کنند یا اینکه در صورت ایجاد بستر مناسب اطلاعات را در حالت اشتراک قرار دهند.

در همان دوران سیستم‌هایی به‌وجود آمده بودند که امکان ارتباط بین کامپیوترهای یک سازمان را فقط از طریق همان سازمان فراهم می‌کردند، طوری‌ که کامپیوترهای موجود در بخش‌ها یا طبقات مختلف با یکدیگر تبادل اطلاعات کرده و امکان ارسال نامه بین بخش‌های مختلف سازمان را فراهم می‌کردند که اکنون به این سیستم ارسال نامه پست الکترونیکی (Email) می‌گویند.

اما برای اتصال و ارتباط دادن این شبکه‌های کوچک و پراکنده که هر کدام به روش و استانداردهای خودشان کار می‌کردند، استانداردهای جدید و مشخصی که همان پروتکل‌ها هستند توسط کارشناسان وضع شد. سرانجام در سال ۱۹۶۱ تعداد چهار کامپیوتر در دو ایالت مختلف با موفقیت ارتباط برقرار کردند و با اضافه شدن واژه نت (Net) به طرح اولیه نام آرپانت (ArpaNet) برای آن منظور شد.

در دهه ۱۹۷۰ با تعریف پروتکل‌های جدیدتر از جمله TCP که تا به امروز رواج دارد و نیز مشارکت کامپیوترهای میزبان بیشتر به آرپانت و حتی گسترده شدن آن به برخی نواحی فراتر از مرزهای ایالات متحده، آرپانت شهرت بیشتری یافت و ایده اینترنت همراه با جزئیات بیشتر درباره شبکه‌های کامپیوتری مطرح شد تا اینکه طی سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰ شبکه‌های مختلف تصمیم گرفتند به‌صورت شبکه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و آرپانت را به‌عنوان هسته اصلی انتخاب کردند. بعدها در سال ۱۹۹۳ نام اینترنت روی این شبکه بزرگ گذاشته شد. وب یا همان www که مخفف World Wide Web است و توسط آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات Cern به‌خاطر نیاز آن‌ها به دسترسی مرتب‌تر و آسان‌تر به اطلاعات موجود روی اینترنت ابداع شد.

این ابزار در ابتدا ارتباط میان سازمان‌ها و مراکز دولتی را برقرار می‌کرد تا به آسانی بتوانند یکدیگر را از فعالیت‌های خود و نیازهایشان مطلع سازند، اما پس از این جریان طولی نکشید که اینترنت وارد محیط‌های غیرکاری شد و مردم هم توانستند از این طریق با یکدیگر مرتبط باشند. این ارتباط که در مراحل اولیه بسیار ساده و پیش‌پا افتاده بود، امروزه بسیار گسترده شده و همه مردم در سراسر جهان را به یکدیگر متصل ساخته است.
جوانان و اینترنت

طبق آمارهای منتشر شده، در آغاز سال ‪۲۰۰۳‬ میلادی استفاده‌کنندگان از اینترنت در دنیا۴۸۰‬ میلیون نفر بودند که امروز این تعداد به بیش از یک میلیارد نفر رسیده است. هر روز بر تعداد سایت‌ها افزوده می‌شود و حجم عظیم اطلاعات با سرعتی باورنکردنی و به سهولت، مرز کشورها و قاره‌ها را در می‌نوردد و اینترنت می‌رود تا رویای دهکده جهانی را تحقق بخشد. این در حالی است که اینترنت در کشورهای جهان سوم پیش از آنکه با جنبه‌های علمی و تحقیقاتی مورد استفاده قرار گیرد، با عناوینی چون وبلاگ، چت و ایمیل شناخته شده و دوست‌یابی‌های اینترنتی فصل جدیدی را در ارتباطات جهانی رقم می‌زنند.

کارشناسان و آگاهان اجتماعی معتقدند، دوستی‌های اینترنتی جوانان را هرچه بیشتر به‌سوی خود می‌کشاند و امروزه کیوسک‌های مطبوعاتی، دکه‌های فروش سیگار، انتشاراتی‌ها، مراکز فروش تلفن‌همراه، سوپرمارکت‌ها و حتی بعضی از ساندویچی‌ها هم محل عمده فروش کارت‌های روزانه و شبانه اینترنتی محسوب می‌شوند. در چنین محیط‌های مجازی که تنها با یک آدرس ایمیل یا یک ID‬ روبه‌رو هستیم فقط می‌توان با افکار اشخاص آشنا شد آن هم اگر شخص صادق باشد که البته به‌ندرت چنین افرادی یافت می‌شوند.
یکی از ویژگی‌های عصر جدید و دنیای متمدن گمنامی است. انسان شهری در جامعه مدنی در عین ارتباطات بالا و سرعت انتقال اطلاعات و افزایش سطح اطلاعات، در فضایی از گمنامی سیر می‌کند. او و رفتارش دیگر مانند گذشته، مانند اجدادش در روستاها و عشیره‌ها آن‌چنان روشن و آشکار نیست. جامعه امروزی با گذشته تفاوت دارد که اگر فردی چه زن و چه مرد، جرم و انحرافی مرتکب می‌شد، به‌سرعت خود و حتی خانواده‌اش طرد شده و حتی او گاهی مجبور به خودکشی می‌شد.

امروز دیگر نسب و اشرافیت و خاندان و... آنچنان مانند گذشته مسئله مهمی نیست، اما مسئله گمنامی در اینترنت و به‌خصوص عرصه وبلاگ‌نویسی شکل تازه‌ای یافته است. کاربران اینترنت از هر جنسیت، مذهب، رنگ، نژاد، عقیده، سن، ملیت، وضع مالی و خانوادگی و هر شرایطی کنار همدیگر می‌نویسند، می‌خوانند و می‌بینند. این گمنامی خود کارکردها و معایبی به‌دنبال دارد.

در برخی کشورها گمنامی در عرصه دوستی‌های اینترنتی تا حدودی هنجاری پذیرفته شده است. بسیاری از کاربران هستند که با اسم مستعار یا اسم کوچک یا لقبشان وارد فضای مجازی می‌شوند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این موضوع می‌تواند مزایای فراوانی برای افراد گمنام در اینترنت داشته باشد.

در حالت گمنامی فرد بیشتر می‌تواند خود باشد. آدمی یک خود بیرونی دارد که دیگران برای او می‌سازند و او باید طبق آن عمل کند و یک خود درونی که واقعیت خود اوست. لذا کسی که مثلا در یک تالار گفت‌وگو گمنام باشد، راحت‌تر می‌تواند خود واقعی‌اش را نمایش دهد. این تظاهرها و نقاب‌ها که هر روز بر گرده ما سوار می‌شود و ما را به رفتارها و عقاید خاص سوق می‌دهد، در حالت گمنامی به‌راحتی قابل پاک‌ شدن است.

از دیگر کارکردهای گمنامی در عرصه اینترنت می‌توان به کاهش نابرابری‌ها و تبعیض‌ها اشاره کرد. وقتی دو فرد مجازی در یک فضای مجازی کنار هم قرار می‌گیرند، بدون اینکه از شرایط اجتماعی، فرهنگی، مذهبی، خانوادگی، فردی، سیاسی و... هم باخبر باشند، می‌توانند شکاف‌ها و تبعیض‌های بین خود را به سادگی کاهش دهند. در این زمینه به‌طور نسبی فقیر و غنی، دختر و پسر، جوان و میانسال می‌توانند دوست مجازی هم در اینترنت باشند و با یکدیگر ارتباط مستمر برقرار کنند که اگر گمنامی نبود، به‌طور حتم چنین دوستی‌ها و روابطی ایجاد نمی‌شد.

مسئله گمنامی اینترنتی می‌تواند مشکلاتی هم در پی داشته باشد. به هرحال دوستی‌ها و روابط و علامت‌ها ممکن است فرد را از گمنامی خارج کند. همچنین گمنامی موجب می‌شود زوایایی از عقاید و افکار و آثار فرد پنهان بماند، در جاهایی راحت نتواند بنویسد و عمل کند، حس بی‌اعتمادی را دامن بزند، به‌تدریج حس شهرت‌طلبی بر فرد غلبه کند، فرد نسبت به نوشته‌ها و عقایدش مسؤولیت‌پذیر نباشد و هرچه بخواهد بنویسد و...
پیوندهای اجتماعی اینترنتی

تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد اینترنت نقش تعیین‌کننده‌ای در تصمیم‌گیری ۶۰ میلیون آمریکایی ایفا می‌کند و به‌عبارت دیگر به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تصمیم‌گیری برای آن‌ها تبدیل شده است. اینترنت به مردم کمک می‌کند تا در مورد انتخاب شغل بهتر تصمیم بگیرند، در مورد بیماری‌ها اطلاعات بگیرند یا آسان‌تر خانه پیدا کنند. بر اساس نتایج تحقیقات انجام شده از سوی شرکت آمریکایی PewInternet، ۴۵ درصد آمریکایی‌ها برای یافتن کمک به اینترنت رجوع می‌کنند.

هدف از تحقیق انجام شده یافتن پاسخی برای این سؤال بوده که آیا اینترنت و پست الکترونیکی موجب تحکیم روابط اجتماعی می‌شوند؟

به‌نظر می‌رسد پاسخ به این سؤال مثبت است، به‌خصوص هنگام بحران‌ها و زمانی که مردم از اینترنت برای گردهم آوردن یک نیروی اجتماعی از گروه‌هایی که با آن‌ها در ارتباطند بهره می‌گیرند. در گذشته تصور می‌شد اینترنت و ایمیل ممکن است میزان روابط واقعی انسان‌ها را تقلیل دهد، اما در گزارش موسسه تحقیقاتی PewInternet که با عنوان "قدرت روابط اینترنتی" تهیه شده، آمده است، ایمیل به‌جای جایگزینی دوستی‌های عادی، آن‌ها را تحکیم می‌بخشد. یکی از نویسندگان گزارش می‌گوید: "هرچه گستره شبکه اجتماعی یک نفر بزرگ‌تر و متنوع‌تر باشد، ایمیل‌هایش مهم‌تر هستند. اغلب نمی‌توان با همه دوستان و آشنایان تماس تلفنی گرفت یا ملاقاتشان کرد، اما می‌توان به ‌آسانی و با چند کلیک برای همه‌شان یک ایمیل ارسال کرد". به‌نظر می‌رسد این باور قدیمی که "دوستانتان را در زمان سختی‌ها می‌شناسید" در دنیای مجازی اینترنت نیز هم‌چون دنیای واقعی مصداق دارد.

جان هوریگان، یکی از مدیران تحقیقاتی پروژه شرکت PewInternet می‌گوید: "این روزها اگر به کمک نیاز دارید، لزومی ندارد شیپور بزنید، کافی است یک فهرست بلندبالا از ایمیل داشته باشید". اینترنت وسیله‌ای برای دستیابی به منابع متنوع اطلاعاتی در اختیار آمریکایی‌ها گذاشته است. به اعتقاد جامعه‌شناسان، اعتماد و در دسترس بودن اینترنت یک پدیده تازه اجتماعی خلق کرده است. در حالی که کاربران فناوری‌های مدرن کمتر با گروه‌های محلی ارتباط برقرار می‌کنند، شبکه‌های فردی آن‌ها مرزهای جغرافیایی را درمی‌نوردد و گستره‌ای نامحدود را دربر می‌گیرد.

او می‌گوید: "این مشخصه، تعریف تازه‌ای برای مفهوم اجتماع خلق می‌کند. مردم به‌جای تکیه بر تنها یک گروه خاص برای پاسخ‌گویی به نیازهای اجتماعی خود، اینک فعالانه به‌دنبال یافتن مجموعه متنوعی از افراد و منابع برای شرایط و موقعیت‌های گوناگون می‌گردند".
اینترنت و کودکان

امروزه بیشتر کودکان به اینترنت دسترسی دارند. گشت ‌و گذار در وب علاوه بر اینکه تجربه شگفت‌آوری برای کودکان است، خطرات فراوانی را نیز به‌دنبال دارد. بعضی مربیان و والدین آگاهی ندارند که کودکان در حین استفاده از اینترنت با مطالب نامناسب مواجه می‌شوند. سؤالی که در این‌جا مطرح است این است که حین استفاده از اینترنت چه عواملی برای کودکان ایجاد مزاحمت می‌کند و باعث پریشانی آن‌ها می‌شود.

طبق آمارهای رسمی، در ایالات متحده آمریکا 70 درصد از خانواده‌هایی که یک کودک دارند از اینترنت استفاده می‌کنند. در مقایسه با آن‌ها 53 درصد از خانواده‌هایی که کودک ندارند به اینترنت دسترسی دارند. خانواده‌هایی که کودک دارند بیشتر از خانواده‌های بدون کودک به فناوری و مزایای آن علاقه‌مند هستند و اعتقاد قوی دارند که کودکان آن‌ها جهت پیشرفت در زندگی نیاز دارند که تسلط کامل به کامپیوتر و اینترنت داشته باشند. در عین حال که اینترنت محبوبیت زیادی در میان خانواده‌ها پیدا کرده، همچنین می‌تواند محیطی خطرناک برای کودکان باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که بیشتر از 80 درصد از خانواده‌ها در مورد رویارویی کودکان خود در حین استفاده از اینترنت نگران هستند. در این میان 57 درصد از خانواده‌ها نگرانند که شخص بیگانه‌ای از طریق اینترنت با کودکان آن‌ها تماس برقرار کنند.

به‌نظر می‌رسد که خانواده‌ها اغلب اوقات از این موضوع ناآگاه هستند که کودکان، چه مدت از وقت خود را به استفاده از اینترنت می‌گذرانند. 62 درصد از کودکان تمایل دارند که به‌طور مخفیانه در خانه، مدرسه، کتابخانه‌ها و... از کامپیوتر استفاده کنند.

آخرین تحقیقاتی که روی کودکان 8 تا 12 ساله آمریکایی انجام شده، نشان می‌دهد بیشترین انگیزه کودکان هنگام استفاده از اینترنت شامل مواردی چون بازی‌های کامپیوتری، اتاق‌های گفت‌وگو و بارگذاری موسیقی است. انگیزه دیگری که کودکان جهت استفاده از اینترنت از آن یاد کردند شامل یافتن اطلاعات برای مدرسه و سرگرمی بوده است. پسرها و دخترها هر دو بازی‌های کامپیوتری را دوست دارند،‌تنها تفاوت این‌جاست که آن‌ها انواع متفاوتی از بازی‌های کامپیوتری را می‌پسندند. پسرها کلک‌ها و رمزهای بازی‌ها را به کامپیوتر انتقال می‌دهند.

این بازی‌ها باعث فراهم کردن شادابی‌، توانایی و انرژی بیشتر برای آن‌ها می‌شود. این بازی‌ها بیشتر خشن هستند و شخصیت اصلی اغلب مجبور است با نزاع راه خود را در مقاطع و حیطه‌های مختلف پیش ببرد. دختران به‌ندرت اقدام به انتقال رمزها از اینترنت به کامپیوتر خود می‌کنند، آن‌ها بازی‌های دیگری را می‌پسندند که این بازی‌ها شامل حل معما یا یافتن گنجینه‌ها و جواهرات است. تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که پسران بیشتر از دختران به انتقال موسیقی به کامپیوتر می‌پردازند در حالی‌که دختران بیشتر از پسران از اتاق‌های گفت‌وگو و ایمیل استفاده می‌کنند. این مطلب توضیحی است برای این حقیقت که دختران برقرار کردن ارتباط با افراد دور را مهم‌تر از پسران می‌دانند، با این وجود گفته می‌شود که چت کردن از طریق سایت اینترنتی MSN وابسته به شرکت مایکروسافت در میان پسران و دختران به یک اندازه اهمیت داشته است.

لازم به ذکر است که سن نقش مهمی را در انگیزه کودک جهت استفاده از اینترنت بازی می‌کند. کودکان کم سن‌وسال‌تر بیشتر به بازی کردن و جست‌وجوی اطلاعات می‌پردازند و کمتر به ایمیل زدن و چت کردن روی می‌آورند. توضیح ساده این مطلب می‌تواند این باشد که کودکان کم‌سن‌تر اغلب مهارتی جهت استفاده از برنامه ایمیل و چت ندارند.

این‌طور که گفته می‌شود،‌در سال 1999 نزدیک به 7/24 درصد از کودکان مورد مطالعه هنگام استفاده از اینترنت با موارد ناراحت‌کننده‌، ناخوشایند و اضطراب‌آور روبه‌رو می‌شدند، اما این رقم در سال‌های بعد افزیش یافت، به‌طوری ‌که در سال 2004 به 50 درصد رسید. در سال 1999 یکی از تجارب ناخوشایندی که کودکان ذکر کردند این بود که در حین استفاده از اینترنت ناگهان با یک ویروس برخورد می‌کردند که به‌دنبال آن تصاویر پورنوگراف و مستهجن ظاهر می‌شود. آزارهای اینترنتی توسط 5/2 درصد از کودکان نیز گزارش شد. به‌طور قابل ملاحظه هیچ‌کدام از بچه‌ها آزارهایی را که بعد از استفاده از اینترنت ممکن بود گریبانگیر آن‌ها شود، گزارش نکردند. ویروس می‌تواند به‌میزان زیادی ناخوشایند باشد.

نتایج نشان داد که کودکان در سال 2004 نسبت به سال 1999 بیشتر در معرض موارد نامناسب قرار گرفتند. تقریبا80 درصد کودکان در مورد تجارب منفی خود با دیگران صحبت می‌کنند. اگرچه انتظار می‌رود که این افراد مربی یا والدین باشند، اما 45 درصد کودکان تجارب منفی خود را با دوستان خود درمیان می‌گذارند.

معمولا دخترها بیشتر از پسرها تجربیات ناخوشایند اینترنتی را گزارش می‌کنند. بیشتر آن‌ها در معرض قرار گرفتن تصاویر مستهجن و تحریک‌کننده احساسات جنسی را به‌عنوان یک مسئله آزاردهنده نام می‌برند. برعکس پسران با سن بیشتر، موقعیت‌های سوءاستفاده جنسی را موردی هیجان‌انگیز می‌دانند. دختران بزرگ‌تر اغلب بیشتر از جوان‌ترها و پسران تهدید می‌شوند. توضیح این موضوع می‌تواند این حقیقت باشد که دختران بزرگ‌تر بیشتر از پسران و دختران جوان‌تر از طریق اینترنت ارتباط برقرار می‌کنند. توضیح دیگر اینکه دختران اغلب بیشتر از پسران ترس را تجربه می‌کنند.

به هر حال باید توجه داشت از زمانی ‌که کودکان شروع به استفاده از اینترنت کردند، همواره امنیت کودکان روی اینترنت به موضوعی قابل بحث تبدیل شده است.

پیشنهاد مجلس اروپا برای کاهش خطر اینترنت در مورد کودکان این است که همه وب‌سایت‌هایی که مختص کودکان است باید به‌جای پسوند .com از پسوند .kid استفاده کنند. مجلس امیدوار است که از این طریق بتواند حمایت بیشتری را از کودکان انجام دهد.

آغاز دوران انتقال

چهارشنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۸۵، ۰۹:۴۰ ب.ظ | ۰ نظر

سیاوش شهشهانی - از دوران آغازین اینترنت تا سال ۱۹۹۸ مدیریت شماره‌ها و اسامی اینترنتی به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در اختیار نهادهایی از دولت آمریکا بود و ثبت سه دامنه عمومی موجود در آن زمان، یعنی .com، .net و .org به‌طور انحصاری در اختیار یک شرکت خصوصی قرار داشت. در سال ۹۸، طی تفاهم‌نامه‌ای با وزارت بازرگانی آمریکا، موسسه خصوصی و غیرانتفاعی ICANN با اهداف گوناگونی تاسیس شد. از جمله این اهداف می‌توان موارد زیر را ذکر کرد: ایجاد رقابت در ثبت دامنه‌های عمومی از طریق ازدیاد تعداد دامنه‌ها و ازدیاد تعداد مراکز ثبت (registrars)، بین‌المللی‌سازی مدیریت امور مربوط به اسامی و شماره‌های اینترنتی، ایجاد مکانیسم ارتباط با کلیه اقشار استفاده‌کننده از اینترنت و مدیریت شفاف و دموکراتیک به گونه‌ای که منافع اقشار مختلف در آن ملحوظ شود. طبق تفاهم‌نامه قرار بود ظرف دو سال آیکن شرایط لازم را جهت انتقال کامل امور ذی‌ربط از وزارت بازرگانی آمریکا به بخش خصوصی فراهم آورد، ولی علی‌رغم موفقیت‌هایی، این انتقال عملی نشد و تفاهم‌نامه چند بار تمدید شد. آخرین مورد تمدید در سال ۲۰۰۳ بود که تفاهم‌نامه تا پایان سپتامبر ۲۰۰۶ (اوایل مهر سال جاری) تمدید شد. یکی از مهم‌ترین اموری که در سال ۹۸ به آیکن محول شد اداره واحد IANA بود که از جمله وظایف آن ثبت مشخصات فنی و اداری مراکز ثبت دامنه‌های مرتبه اول (اعم از عمومی و کشوری، مانند .com، .ir و...) در کارگزارهای مادر موسوم به کارگزارهای ریشه است. این کارگزارها مراجع نهایی نشانی‌یابی در اینترنت هستند. بنابر تفاهم‌نامه‌ مجزایی، IANA موظف است هر گونه تغییر در مشخصات فوق (حتی عوض شدن یک شماره تلفن مرکز ثبت) را قبل از تعویض به اطلاع و تایید وزارت بازرگانی آمریکا برساند.
مدتی پیش معاونت امور مخابراتی وزارت بازرگانی آمریکا (NTIA) طی فراخوانی از عموم خواست که نسبت به سرنوشت تفاهم‌نامه با آیکن اظهارنظر کنند و تاریخ ۱۶ تیرماه سال جاری را به‌عنوان آخرین مهلت تعیین کرد. در این مدت طبق اعلام NTIA نزدیک به ۷۰۰ پاسخ به فراخوان آن سازمان واصل شده است. پاسخ‌ها حاکی از نظرات بسیار متنوعی در خصوص نقش آینده آیکن و دولت آمریکاست ولی اکثر اظهارنظرهای سازمان‌ها و اشخاص صاحب‌نام گویای مخالفت تداوم کنترل یک‌جانبه تنظیمات کارگزارهای ریشه توسط دولت آمریکاست. در تاریخ ۲۶ جولای (۴ مرداد) نشستی علنی در محل NTIA در واشنگتن با حضور بیش از صد نماینده از اقشار مختلف اعم از بخش خصوصی، مراجع فنی، جامعه مدنی و تعداد بسیار محدودی صاحب‌نظر غیرآمریکایی (از کانادا و انگلیس) جهت پی‌گیری موضوع فراخوان تشکیل شد. در این جلسه اکثر نمایندگان جوامع و سازمان‌های فنی و غیرانتفاعی مانند (ISOC) Internet Society ، ARIN (سازمان توزیع شماره‌های اینترنتی در آمریکای شمالی) و ISC (گرداننده یکی از کارگزارهای ریشه در کالیفرنیا) تمایل خود را نسبت به آزاد ساختن آیکن از ارتباط با وزارت بازرگانی ابراز کردند. نماینده ARIN صریحا خواستار لغو سرپرستی دولت خاص بر کارگزارهای ریشه شد و نماینده ISOC اظهار عقیده کرد که وزارت بازرگانی باید فقط تا مدت محدود به‌عنوان ضامن مالی آیکن در صحنه بماند. در مقابل، بسیاری از نمایندگان بخش خصوصی به‌خصوص مراکز ثبت دامنه‌های عمومی (registrars) مانند Go-Daddy معتقد بودند که آیکن هنوز به مرحله‌ای از پایداری و پختگی نرسیده است که از قید کنترل دولتی خارج شود. بعضی از این شرکت‌ها از ارتباط نزدیک آیکن با Verisign و تمدید اخیر قراردادهای .com و .net با آن شرکت ناراضی هستند. همچنین نمایندگان دفاتر حقوقی حافظ علایم و اسامی تجاری که با گرایش‌های اخیر در محافل آیکن نسبت به تقلیل اطلاعات درج شده در WHOIS مخالفت دارند، از قطع ارتباط آیکن با وزارت بازرگانی آمریکا ابراز نگرانی کردند. مسؤول حقوقی دامنه .uk (انگلیس)، امیلی تیلور، از جان نویر(John Kneuer) سرپرست فعلی NTIA سؤال کرد که با توجه به اعلامیه سال گذشته کشور آمریکا در رابطه با WSIS که آمریکا قصد دارد همچنان نقش تاریخی خود را در نظام دامنه‌های اینترنتی حفظ کند، آیا بحث انتقال واقعا جدی است؟ وقتی این سؤال و تبعات آن در مورد سرپرستی تغییرات کارگزار ریشه توسط میلتون مولر استاد دانشگاه سیراکیوز و از سرشناسان جامعه مدنی پی‌گیری شد، جان نویر اظهار داشت که دولت آمریکا نسبت به تعهدات اولیه خود در مورد انتقال تدریجی کنترل به بخش خصوصی پایبند است و قصد ندارد همه نقش‌های تاریخی خود را حفظ کند. ولی او بلافاصله اضافه کرد که درحال حاضر آمریکا سرپرستی خود بر کارگزارهای ریشه را به لحاظ امنیت و پایداری شبکه اینترنت حفظ خواهد کرد. جمله اول نویر را بعضی خبرنگاران به این تعبیر کردند که یک انتقال قدرت جدی در راه است، ولی اکثر مفسران بر این عقیده‌اند که نماینده دولت آمریکا خبری در مورد برنامه این دولت در مورد آیکن فاش نکرد و بعید است که تحول عمده‌ای در جریان باشد. این نشست به‌طور زنده به‌صورت webcast پخش شد و اکنون نیز گزارش کامل صوتی – تصویری آن از طریق نشانی اینترنتی زیر قابل دسترسی است:
http://www.woc.noaa.gov/pub/real/doc-2006-07-27.ram
مطلبی که در دو سه هفته اخیر بیشترین بحث را در این رابطه به‌خود جلب کرده، پیشنهادی است که دو تن از دست‌اندرکاران معروف اینترنت برای جایگزینی سرپرستی دولت آمریکا بر کارگزارهای ریشه مطرح کرده‌اند. خانم بکی‌بر (Becky Burr) حقوقدان و از صاحب‌منصبان پیشین وزارت بازرگانی آمریکا که در ایجاد آیکن در سال ۹۸ نقش داشت و خانم مریلین کید (Marilyn Cade) عضو کمیته استراتژی رییس آیکن پیشنهادی چهارماده‌ای عرضه کرده‌اند که طبق آن کار سرپرستی تغییرات کارگزار ریشه، به‌جای وزارت بازرگانی آمریکا، به یک کارگروه کوچک بین‌المللی که در آن نمایندگانی از همه قاره‌ها حضور دارند، واگذار می‌شود. طبق این پیشنهاد، موارد تغییر توسط IANA به اطلاع کارگروه می‌رسد و فقط در مواردی که تغییر مورد نظر می‌تواند در پایداری و امنیت شبکه اثرگذار باشد، موضوع در کارگروه مورد بحث قرار می‌گیرد، در سایر موارد تغییر بدون وقفه انجام خواهد شد. وقتی این نگارنده از خانم بر سؤال کرد که چه ضمانت اجرایی وجود دارد که کارگروه یا نمایندگان بعضی کشورها به بهانه‌هایی در تغییرات عادی که تهدیدکننده نیستند وقفه ایجاد نکنند، او جواب داد که مکانیسمی تعبیه خواهد شد که این‌گونه تغییرات در دستور کار قرار نگیرد. موضوع امیدوارکننده دیگری که ممکن است در آینده نزدیک عملیات IANA را سرعت ببخشد، یک طرح فنی برای اتوماسیون بعضی تغییرات در کارگزار ریشه است که توسط مرکز ثبت دامنه لهستان (.pl) انجام شده و طی قراردادی در اختیار IANA قرار گرفته است. در صورت استفاده از این برنامه، بسیاری از تاخیرهای آزاردهنده که همواره گریبان‌گیر کار IANA بوده است برطرف خواهد شد.

بزرگراه فناوری

ورود نسل آینده اینترنت به ایران

شنبه, ۷ مرداد ۱۳۸۵، ۰۹:۱۹ ب.ظ | ۰ نظر

بزرگراه فناوری - در زمستان سال 83 گروه کوچکی در طبقه پنجم ساختمانی در خیابان ولیعصر گرد هم آمدند تا دست به اقدام مهمی بزنند. این گروه شش‌نفره پیاده‌سازی فناوری جدید و پیچیده‌ای را در ایران در دستور کار خود داشتند.

پدیده‌ای که به‌صورت محدود در آمریکا و چند کشور اروپایی و در آسیا نیز در دو کشور ژاپن و چین‌ پیاده‌سازی شده بود. فاز مطالعاتی پس از شش ماه به پایان رسید و سرانجام پس از اجرای ده‌ها آزمایش موفق گروه مذکور نتیجه کار خود را به‌دست آورد. برای نخستین بار در شهریور سال 84 نسل بعدی اینترنت موسوم به IPv6 در پایتخت ایران متولد شد تا به این ترتیب ایران نیز جزء معدود کشورهای مسلط و دارای دانش IPv6 باشد.

خبر پیاده‌سازی موفق IPv6 در ایران غافلگیرکننده بود. تصور می‌کردیم این موضوع فقط باید محدود به چند مطالعه کتابخانه‌ای باشد.

اما وقتی به ساختمان شرکت فناوری اطلاعات (دیتای سابق) واقع در میدان آرژانتین مراجعه کردیم متوجه شدیم که IPv6 روی تمامی رایانه‌های موجود در شبکه LAN (حدود 250 رایانه) از مدتی پیاده‌سازی شده است.
گروه مطالعاتی IPv6 بنا به‌دستور مدیرعامل وقت دیتا در سال 83 تشکیل شده بود. هدایت این گروه کوچک را مهندس بهروز عباس‌زاده کارشناس ارشد بررسی و تحلیل شبکه شرکت فناوری اطلاعات (وابسته به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات) برعهده داشت.
مالزی از مدت‌ها قبل و در شرایطی که هنوز هم ادعای پیاده‌سازی IPv6 را ندارد، مطالعه بر روی آن را در بوق و کرنا کرده بود. حال آنکه متخصصان ایرانی بی‌سروصدا و با حداقل امکانات آزمایش‌های خود را یکی پس از دیگری و با موفقیت به پایان رسانده بودند.
مهندس عباس‌زاده مجری IPv6 با اطمینان از امکان پیاده‌سازی نسخه بعدی اینترنت روی شکبه ملی سخن می‌گوید. به گفته وی CPM طرح اجرای IPv6 آماده است و امکان پیاده‌سازی نسل جدید اینترنت روی شبکه ملی کشور فراهم است.
جزئیات نحوه پیاده‌سازی این طرح در گفت‌و‌گو با بهروز عباس‌زاده در پی می‌آید.
آقای عباس‌زاده! خواهش می‌کنم از زمان و نحوه شکل‌گیری طرح IPv6 برایمان بگویید.

در ایران از حدود 18 ماه پیش نیاز به مطالعه این فناوری احساس گردید. در اروپا، آمریکا و آسیای شرقی کارهایی انجام شده است. بنابراین برای نیل به این منظورگروه مطالعاتی کوچکی تشکیل گردید تا مطالعات و بررسی‌های لازم را انجام دهد و فاز مطالعاتی این کار حدود شش ماه طول کشید و بعد از آن تست آزمایشگاهی انجام شد.
ابتدا پیاده‌سازی IPv6 را روی سیستم‌عامل‌های مختلف مانند Windows2003 و Windows XP و Solaris تست کردیم، بعد از آن در محیط شبکه‌های LAN و سپس در شبکه‌های WAN این کار را انجام دادیم، (در مورد شبکه‌های WAN با استفاده از روترهای Cisco و ZTE پروتکل‌های مسیریابی سازگار با IPv6 مانند OSPFv3,RIPv3 Static Route و... با موفقیت تست گردید).
قدم بعدی ما این است که IPv6 را روی شبکه ملی IP پیاده‌سازی کنیم که CPM این کار تهیه شده و در حال تهیه طرح‌های لازم هستیم و می‌خواهیم با استفاده از پروتکل OSPFv3 این پروتکل را روی شبکه پیاده‌سازی کنیم.
مورد مهمی که باید به آن اشاره کرد این است که پیاده‌سازی IPv6 در دو بخش باید انجام شود، یکی پیاده‌سازی روی بستر شبکه IP و دیگری تهیه برنامه‌های کاربردی (Application) است که روی این بستر کار کند که علی‌رغم اینکه این قسمت جزء وظایف این گروه نیست ولی در این زمینه نیز اقداماتی انجام گرفته است که از جمله آن می‌توان به پیاده‌سازی Web Server , FTP Server مبتنی بر IPv6 اشاره کرد.

آیا ما مشکلی در پیاده‌سازی IPv6 روی بسترهای شبکه نداریم؟

IPv6 یک پروتکل است که توسط سازمان‌های معتبر جهانی وضع شده (همانند IPv4) و ما در واقع آن را روی تجهیزات و شبکه و مسیریاب‌هایمان پیکربندی و پیاده‌سازی می‌کنیم که برای انجام این کار نیاز به به‌روز‌رسانی IOS های (سیستم‌‌عامل تحت شبکه) روترها است که خوشبختانه سیستم‌عامل تمامی روترهای موجود در لایه‌های هسته و توزیع شبکه به‌روز شده و در این زمینه مشکلی وجود ندارد و همان‌طور که قبل از این نیز توضیح دادم مورد دیگر برنامه‌های کاربردهای مناسب هستند که باید طراحی شوند تا بتوان از امکانات IPv6 استفاده کرد، هم‌اکنون اکثر برنامه‌های کاربردی شبکه مبتنی بر IPv4 طراحی شده و برای اینکه این برنامه‌ها با IPv6 کار کنند یا باید به‌روزرسانی شوند و یا اینترفیس‌هایی به‌نام API آن‌ها را در محیط IPv6 قابل استفاده کند.

چه امکانات و ملزوماتی برای مهاجرت از IPv4 به IPv6 نیاز داریم؟

مقدمات کار تاحدودی انجام شده است و اکثر تجهیزات شبکه مانند روترها و سوئیچ‌های در دست خرید برای گسترش شبکه از IPv6 پشتیبانی می‌کنند، بنابراین ملزومات موردنیاز برای مهاجرت به IPv6 شامل آموزش پرسنل، دستمزدهای لازم برای نصب و راه‌اندازی تجهیزات، به‌روز کردن بعضی از تجهیزات شبکه قدیمی است که نمی‌توانند از این پروتکل پشتیبانی کنند و در نهایت هزینه و دستمزدهای لازم برای تهیه برنامه‌های کاربردی که از همه مهم‌تر است. البته همان‌طور که قبلا عرض کردم ما از لحاظ سخت‌افزاری که در لایه هسته و توزیع شبکه داریم مشکل نداریم و تدابیر لازم در خرید سخت‌افزارهای جدید که بتواند IPv6 را پشتیبانی کند نیز دیده شده است.

فکر می‌کنید چه زمانی می‌توان از نسل فعلی اینترنت به ‌نسل بعدی مهاجرت کرد؟

به‌طور کلی مهاجرت از یک پروتکل به پروتکل دیگر کار راحتی نیست حداقل برای کاربرانی که به پروتکل قبلی عادت کرده‌اند، مهاجرت از IPv4 به IPv6 نیز از این قاعده مستثنی نیست، البته در این مورد موضوع کمی متفاوت است زیرا منظور از مهاجرت این نیست که IPv4 را تعطیل کنیم و یا آن را Shutdown کنیم و از IPv6 استفاده کنیم، این دو پروتکل می‌توانند به‌صورت موازی و هم‌زمان کار کنند (Dual Stack) بنابراین زمان مشخصی را نمی‌توان برای این مهاجرت مشخص کرد و ممکن است حتی چندین سال طول بکشد. حتی کشورهایی که این پروتکل را راه‌اندازی کرده‌اند هم زمان دقیقی در این‌باره اعلام نمی‌کنند، البته در بعضی از موارد حتی ممکن است مدیر شبکه استفاده از IPv4 را به IPv6 ترجیح دهد یا هم‌زمان از هر دو استفاده کند.
در مورد محاسن IPv6 توضیحاتی بفرمایید.

برای پاسخ به این سؤال باید این‌طور بگویم که IPv4 محدودیت‌هایی دارد که IPv6 برای مرتفع کردن آن‌ها است.
اولین محدودیت IPv4 محدودیت تعداد آدرس‌های آن است. لازم به ذکر است که توزیع این آدرس‌ها هم در دنیا به‌خوبی انجام نشده است. بنابراین علاوه بر کمبود آدرس‌ها در IPv4 توزیع نامتناسب آن‌ها باعث افزایش حجم جداول مسیریابی روترهای هسته مرکزی اینترنت و در نتیجه کندی آن شده است، به‌عبارت دیگر روتینگ شبکه را مشکل کرده است. IPv4 از آدرس‌های 32 بیتی استفاده می‌کند بنابراین چیزی در حدود 4 میلیارد آدرس است که البته همه آن‌ها قابل استفاده نیستند و بعضی از آن‌ها به‌عنوان آدرس‌های نامعتبر (Private) هستند، قسمت اعظم آدرس‌های IPv4 واگذار شده و هم‌اکنون کمبود آدرس در آن محسوس است. در صوتی IPv6 از فضای آدرس‌دهی 128 بیتی استفاده می‌کند که دارای 2 به توان 128(128 2) بوده و بنابراین از نظر فضای آدرس‌دهی کمبودی نخواهد داشت.
از محدودیت‌های دیگر IPv4 می‌توان به کیفیت سرویس (QoS) پایین، امنیت پایین، عدم پشتیبانی از قابلیت تحرک‌پذیری (Mobility) و... اشاره کرد که IPv6 توانسته این موارد را بهبود بخشد.
از کی و با چند نفر کار را آغاز کردید؟

مدیرعامل دیتا دستور تشکیل گروه‌های مطالعاتی را در سال 83 دادند، گروه‌های مطالعاتی تشکیل شدند، یکی از این گروه‌ها گروه مطالعاتی IP بود که چند تا زیرگروه داشت و الان هم دارد، یکی از آن‌ها IPv6 بود که یک گروه شش نفری بودیم و در قالب یک گروه مطالعاتی شروع کردیم.

در مورد آزمایش‌های عملی IPv6 بگویید.

ببینید درحال کلیIPv6 را به چند روش می‌توان تهیه کرد:
1- ایجاد یک شبکه مبتنی بر فقط IPv6 (که اصطلاحا آن را Pure IPv6) می‌گویند.
2- شبکه‌ای که هم‌زمان با IPv4 و IPv6 کار کند و به اصطلاح Dual stack نامیده می‌شود.
3- شبکه‌های IPv6 را به‌صورت ناحیه‌ای پیاده‌سازی کنیم و بعد از بستر IPv4 برای ارتباطات بین آن شبکه‌ها استفاده کنیم که به اصطلاح Tunneling IPv6 Over IPv4 می‌گویند.
ما در واقع هر سه حالت را تست کردیم، در نقاط مختلف مانند آزمایشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و دانشگاه‌ها شبکه مبتنی بر IPv6 تشکیل دادیم و ارتباط آن‌ها را با استفاده از بستر IPv4 برقرار کردیم که از آن ‌جمله می‌توان به دانشگاه‌های تهران و علم و صنعت، مرکز تحقیقات مخابرات و آزمایشگاه شرکت فناوری اطلاعات اشاره کرد.
در آزمایشگاه حدود ده روترسیسکو شامل روترهای سری 12 هزار، 3600 و 7500 و روترهای ZTE درگیر تست بودند و در شبکه LAN نیز حدود 250 رایانه درگیر بود و حتی به‌دستور مدیرعامل دستورالعمل و طرح فنی تهیه کردیم که روی تمامی رایانه‌های شبکه LAN پیاده‌سازی شود.
آیا در خارج از کشور نیز موضوع را منتشر کرده‌اید و در کل با نهادی مکاتبه دارید؟
برای برقراری لینک IPv6 با شرکت‌هایی که فراهم‌کننده لینک بین‌الملل هستند انجام داده‌ایم و در آینده می‌خواهیم لینک ارتباطی با آن‌ها داشته باشیم.
یک رنج آدرس‌های معتبر IPv6 نیز در سازمان Ripe به‌نام ایران به ثبت رسانده‌ایم که دارای تعداد زیادی آدرس است و می‌توان گفت که تعداد آدرس‌های ثبت شده به‌نام ایران به‌طور تقریبی با تعداد آدرس‌های IPv4 برابر است. این آدرس‌ها معتبر و قابل Route شدن هستند.

دکتر سیاوش شهشهانی - بزرگراه فناوری - اصطلاح سه حرفی IDN اختصار Internationalized Domain Names (نام دامنه‌های بین‌المللی شده) است. نکته این است که نظام دامنه‌های اینترنتی و پروتکل نظام کارگزارهای دامنه (DNS) به گونه‌ای طراحی شده است که فقط ۲۶ حرف الفبای لاتین، ده رقم رایج در زبان‌های اروپایی و خط تیره را می‌پذیرد، و بنابراین برای استفاده از علایم دیگر مانند الفباهای غیرلاتین یا حتی علایمی که در بعضی زبان‌های اروپایی به کار می‌رود چون accent فرانسه، umlaut آلمانی و علایم دیگری که در نوشتارهای زبانهای اسکاندیناوی به کار می‌رود می‌بایست یا تغییرات اساسی در نظام دامنه صورت گیرد و یا تمهیداتی جهت تبدیل الفباها و علایم بین‌المللی به نشانه‌های مجاز در DNS در نظر گرفته شود.

از حدود سال ۱۹۹۶ کارهای تحقیقاتی جهت پیاده‌سازی روش دوم ظاهر شد و اولین اجرای عملی در سال ۱۹۹۸ در سنگاپور برای الفبای چینی صورت گرفت که به سرعت به اکثر کشورهای آسیای شرقی و پس از آن به سایر مناطق جهان تسری یافت. این نظام مبتنی بر استفاده از UTF8 است که خود برگرفته از یونی‌کُد (UNICODE)، نظام جهانی کدگذاری الفباها و سایر علایم رایج نوشتاری است. در این سامانه یک الگوریتم فشرده سازی علایم UTF8 موسوم به punycode مورد استفاده قرار می‌گیرد. باید توجه داشت که نوعی فشرده‌سازی در این فرایند اجتناب‌ناپذیر است زیرا که تعداد نشانه‌های مجاز (۶۳) برای نام دامنه در DNS امکان استفاده از کدهای به نسبت طولانی UTF8 را غیرممکن می‌سازد. دامنه‌هایی که به punycode نوشته می‌شوند با پیشوند xn- - آغاز شده و به این ترتیب شناسایی می‌شوند. استاندارد این فرایند موسوم به IDNA توسط ستاد مهندسی اینترنت (IETF) تدوین شده است و در حال حاضر در میان الفباهای مبتنی بر الفبای عربی، الفباهای زبان عربی، فارسی، اردو و پشتو در این استاندارد گنجانده شده‌اند که این کار تا حد زیادی مرهون کوشش‌های آقای مهندس روزبه پورنادر است.
فکر ثبت دامنه به فارسی از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ در مرکز ثبت دامنه .ir شکل گرفت. در بررسی‌های مقدماتی به کمک آقای پورنادر معلوم شد که ثبت دامنه به فارسی متضمن دشواری‌های خاصی است که باید در طراحی مورد توجه قرار گیرد. بعضی از این مشکلات میان همهٔ الفباهای راست به چپ مشترکند و مشکل وقتی تشدید می‌شود که مانند فارسی و عربی اعداد از چپ به راست نوشته می‌شوند و اگر عدد یا رقمی در آغاز یا پایان نام دامنه موجود باشد ابهامات اجرایی ایجاد می‌کند. از این مشکل بدینصورت اجتناب شد که مقرر گردید ارقام در ابتدا و انتهای دامنه‌های فارسی مجاز نباشند. مشکل دوم این بود که بعضی حروف ممکن است به حرف بعدی چسبانده شوند یا نشوند و دو لغت مختلف ایجاد می‌شود. این در حالی است که در سامانه DNS استفاده از فاصله برای جداسازی حروف مجاز نیست. مثلاً دامنه‌های «سرمه‌ای تیر» و «سرمهای تیر» که دو معنی مختلف دارند در DNS به یک صورت ظاهر می‌شوند و فاصله میان «ه‍« و «ا» در «سرمه‌ای» در DNS مجاز نیست. این مسأله بدینصورت حل شده است که از «نیم فاصله» یا «فاصله مجازی» که روی صفحه کلید فارسی تعبیه شده است برای وارد کردن داده به صورت مورد نظر استفاده می‌شود ولیکن دو لغت بالا به یک صورت در DNS ثبت می‌شوند. بنابراین چنانچه مثلاً سازمانی به نام «سرم سازی تیر» دامنه «سرمهای تیر» را ثبت کند، دیگر ثبت «سرمه‌ای تیر» میسر نخواهد بود. مشکل مشابهی در مورد نقطه‌ای که برای اختصار به کار می‌رود موجود است که به روشی مشابه حل شده است. مثلاً دامنه «هزار و سی صد و بیست و چهار ه‍ . ق.» این مشکل را دارد که نقطه‌های ه‍.ق. در نام دامنه مجاز نیستند، ولی می‌توان با صفحه کلید فارسی نقطه مانندی را اجرا کرد که به چشم قابل رؤیت باشد ولی در DNS ثبت نشود. بالاخره بزرگترین مشکل، تفاوتهای میان حروف «ک» و «ی» فارسی و عربی و نیز ارقام فارسی و عربی است. حروف «ک» و «ی» به صورت کوچک که در آغاز یا میان کلمه ظاهر می‌شود در فارسی و عربی یکی است ولی حروف بزرگ آنها متفاوت است: «ک» در فارسی و «ک» در عربی، «ی» در فارسی و «ی» در عربی. به سبب این تمایز حروف بزرگ، کد صورتهای فارسی و عربی «ک» و «ی» در یونی‌کد متفاوت است. همچنین کلیه ارقام فارسی و عربی دارای کدهای متفاوت هستند در حالی که تنها تمایز قابل رؤیت میان فارسی و عربی در ارقام ۴، ۵ و ۶ است. اضافه براین، در بعضی صفحه کلید‌های فارسی ارقام به صورت لاتین ظاهر می‌شود با کد فارسی، یا بالعکس. این پدیده موجب می‌شود که بتوان دو دامنه با کدهای مختلف ثبت کرد که عیناً به یک صورت ظاهر شوند و این امکان راه را برای انواع سوء‌استفاده یا اشتباهات غیرعمدی باز می‌کند. حل این معضل با ایجاد «بسته» (bundle) دامنه صورت گرفت، بدین ترتیب که وقتی یک دامنه فارسی ثبت می‌شود، چنانچه کدهای دیگری موجود باشند که همین شکل را تولید کنند، این کدها خود به خود همراه دامنه برای ثبت‌کننده محفوظ می‌شوند بدون آنکه ثبت‌کننده نیازی به ثبت آنها داشته باشد. بدین‌ترتیب ممکن است در بعضی موارد در قبال ثبت یک دامنه فارسی، ثبت‌کننده عملاً تا شش دامنه را برای خود محفوظ بدارد. یک نکته جالب توجه اینکه دامنه مرتبه اول .ایران که اکنون در انتهای دامنه‌های فارسی ثبت شده توسط مرکز ثبت دامنه .ir ظاهر می‌شود خود مشمول این مشکل است زیرا که کلمهٔ «ایران» حرف «ی» (به صورت کوچک آن) را دربردارد. بدین ترتیب در ازای ۲۲۲۲ دامنه ثبت شده فارسی در زمان نگارش این مقاله، عملاً ۷۲۲۴ عدد رکورد در کارگزار دامنه مرکز ثبت دامنه ثبت شده است.
پیاده‌سازی عملی راه‌حل‌های بالا از یک طرف و آماده‌سازی کارگزار ثبت دامنه که سازگار با تمهیدات فوق باشد از اواخر سال ۱۳۸۲ زیر نظر آقای مهندس علیرضا صالح در مرکز ثبت دامنه .ir شروع شد و در زمستان سال ۱۳۸۳ دورهٔ آزمایشی ثبت دامنه فارسی دایر گردید. در این دوره علاوه بر پسوند .ایران چهارده پسوند دیگر مانند .فرهنگی، .دولتی، .... نیز به طور آزمایشی عرضه شد ولی نهایتاً به دو دلیل فقط پسوند .ایران جهت استفاده رسمی اتخاذ گردید. یکی اینکه استقبال از این دامنه به مراتب بیشتر از سایر دامنه‌ها بود: نیمی از دامنه‌های آزمایشی ثبت شده تحت .ایران بودند و نیمه دیگر به طور حدوداً مساوی میان ۱۴ دامنه مرتبه اول دیگر توزیع شد. نکتهٔ دیگر اینکه بعضی پسوندهای دیگر با زبان عربی مشترک بودند و استفاده از آنها متضمن هماهنگی با کشورهای عربی بود که هنوز میان خود به هماهنگی کامل نرسیده‌اند ودر هر صورت در این زمینه پیشرفت آنها محدود است. ثبت رسمی دامنه‌های فارسی تحت .ایران از مهر۱۳۸۴ آغاز شد و در چند ماه اول، نخست محدود به دستگاههای عمومی و اسامی عیناً دارای جواز ثبتی و سپس در مرحله دوم مختص کسانی بود که در دورهٔ آزمایشی اقدام به ثبت دامنه کرده بودند. بالاخره در زمستان ۱۳۸۵ امکان ثبت دامنه‌های http://www.nic.ir/idn/ موجود است. دو مشخصه دامنه‌های فارسی تحت .ir را در مقایسه با IDN کشورهای دیگر را می‌توان به اینصورت برشمرد:
۱- برای ثبت دامنه‌های فارسی می‌توان از صفحه کلید فارسی استفاده کرد و لغت فارسی مورد نظر را وارد نمود. در اکثر کشورها دامنه به خط محلی باید به صورت ترجمهٔ punycode آن، یعنی به شکل xn- - ثبت گردد که عملاً بسیاری از استفاده‌کنندگان معمولی را منصرف می‌کند. در غرب و جنوب آسیا ایران تنها کشوری است که در آن می‌توان مستقیماً به الفبای بومی دامنه ثبت کرد.
۲- ظاهراً ایران اولین کشوری است که ایدهٔ بسته (bundle) را پیاده‌سازی کرده است. در کشورهای آسیای شرقی، علیرغم تنوع زبانها، یک نظام یونی‌‌کد واحد چینی، ژاپنی و کره‌ای را فرا می‌گیرد، بنابراین برخلاف فارسی – عربی امکان تشابه شکلی برای کدهای مختلف موجود نیست. در میان ثبت‌کنندگان دامنه به زبانهای اروپایی چه آنهایی که مستقیماً به صورت punycode ثبت می‌کنند و چه آنهایی که از علایم محلی استفاده می‌کنند، استفاده از بسته معمول نشده است، بنابراین منازعات حقوقی ناشی از تشابه‌های شکلی رایج است و چند مورد در دو سال گذشته مشکلات و جنجال‌های فراوانی ایجاد کرد.
با توجه به این مشخصات، سامانه دامنه‌های فارسی تحت .ایران به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین سامانه‌های موجود IDN در جهان مورد استقبال و تحسین بین‌المللی قرار گرفته است که بعداً به فعالیت‌های بین‌المللی مرکز ثبت دامنه در این زمینه اشاره خواهد شد. علیرغم این موفقیت، استقبال داخلی از دامنه‌های فارسی چندان گرم نیست و تاکنون اندکی بیش از ۲۲۰۰ دامنه فارسی تحت .ایران ثبت شده است. در همین فاصله زمانی تعداد لاتین ثبت شده تحت .ir بیش از ۱۳۸۵۰، یعنی حدوداً ۶۳ برابر است. دلایل زیر را می‌توان برای این عدم استقبال ذکر کرد:
۱- تقریباً همهٔ کاربران فعلی اینترنت در ایران آنقدر به زبان انگلیسی آشنایی دارند که بتوانند به راحتی از دامنه‌های لاتین استفاده کنند و نیازی به استفاده از دامنه‌های فارسی احساس نمی‌کنند. توجه کنید که برای داشتن یک سایت کاملاً فارسی نیازی به دامنه فارسی نیست. در این مورد باید به این برتری دامنه فارسی برای سایت‌های فارسی اشاره شود که چون روش استانداردی برای برگرداندن یک نام فارسی به لاتین وجود ندارد، به کار گرفتن یک نام دامنه فارسی (اضافه بر نام دامنه لاتین) می‌تواند کمک بزرگی به جستجوگر ایرانی باشد. مثلاً فرض کنید «اتحادیهٔ حلبی‌سازان قوچان» سایتی دایر کرده باشد. حدس اینکه نام دامنه مربوط به لاتین به چه صورتی است بسیار دشوار است زیرا که می‌توان این نام را به دهها صورت به لاتین برگرداند یا خلاصه کرد ولی موجود بودن اصل فارسی نام کامل می‌تواند جوینده را مستقیماً به سایت هدایت کند. بنابراین توصیه می‌شود حتی در مواردی که نام دامنه‌ای به لاتین موجود است یک نام فارسی که به وضوح به همان سایت اشاره دارد نیز برای کمک به مراجعان ایرانی ثبت شود.
۲- اکثر استفاده‌کنندگان از اینترنت در ایران از Microsoft Internet Explorer استفاده می‌کند که در حال حاضر از IDN پشتیبانی نمی‌کند، بنابراین استفاده‌کنندگان یا باید plug-in مناسب نصب کنند (راهنمایی لازم در سایت www.nic.ir آمده است) یا از مرورگرهای وابسته به Mozilla استفاده کنند. خوشبختانه این مشکل در حال رفع شدن است. در IE7 و نیز Outlook7 که صورت «بتا» آنها هم اکنون موجود است و احتمالاً تا آخر سال میلادی صورت استاندارد آنها وارد بازار خواهد شد، IDN وارد شده است.
۳- مشکل دیگر برخی تفاوت‌های فنی میان تنظیم کارگزار دامنه‌های IDN با دامنه‌های معمول لاتین است که رابطان فنی ابتدا به ساکن با آن آشنایی ندارند. برای رفع این مشکل، مرکز ثبت دامنه .ir کلاسهای چند ساعته‌ای برای رابطان فنی دایر کرد که در صورت نیاز ارائه آنها تکرار خواهد شد. به نظر می‌رسد چنانچه فروشندگان دامنه که نوعاً تنظیمات فنی کارگزار دامنه را نیز به عهده دارند آشنایی لازم را با این مقوله کسب کنند، رواج دامنه‌های فارسی سرعت یابد.
بالاخره لازم است به فعالیت مرکز ثبت دامنه .ir در سطح بین‌المللی برای اشاعه استفاده از IDN اشاره‌ای شود. این مرکز علاوه بر شرکت مستمر در فعالیتهای IDN سازمان ICANN و ارائه گزارش و سخنرانی در نشستهای آن مؤسسه در فعالیتهای و جلسات مؤسسات دیگر مانند IETF، ITU و MINC نیز شرکت داشته است. اخیراً یک کارگزار آزمایشی MINC (مخففMultilingual Internet Names (Consortium جهت دامنه‌های IDN در جهان با کمک آقای مهندس صالح راه‌اندازی شد. اتحادیه بین‌المللی مخابرات از راه دور (ITU) اخیراً فعالیت گسترده‌ای را در زمینه IDN آغاز کرده است و گروه مطالعاتی ویژه‌ای را جهت جلب همفکری دست‌اندرکاران در IDN تأسیس کرده است که مرکز ثبت دامنه .ir با آن همکاری و مشارکت دارد. گزارش کامل نشست اخیر ITU در این زمینه در نشانی زیر قابل دسترسی است:

http://www.itu.int/ITU-T/multilingual/programme.html
مسأله مهم مطرح که فعالیت ITU و MINC را اخیراً افزایش داده است کند بودن ICANN در پاسخگوئی به نیازهای گسترش IDN است. آیکان به عنوان متولی کارگزارهای ریشه هنوز اقدام به ثبت دامنه‌های مرتبهٔ اول IDN در کارگزارهای ریشه نکرده است. این بدان معنی است که مثلاً اگر کسی در خارج کشور (یا حتی در بیشتر موارد داخل کشور) بخواهد به نشانی مختوم به .ایران وصل شود باید پسوند .ir را نیز در طرف راست اضافه کند. حل بعضی اشکالهای فنی دخیل در امنیت شبکه در این کندی اثرگذار بوده است ولی به زعم بعضی، نفوذ مراکز ثبت تجاری پرقدرت مانند Verisign (مرکز ثبت .com و .net) و Afilias (مرکز ثبت .org و .info ) در این امر بی‌اثر نبوده است زیرا ثبت‌کنندگان تجاری مدتی است در پی تحقق پروژه‌ای به نام DNames هستند که به وسیله آن می‌توانند دامنه‌های ثبت شده مثلاً تحت .com را به طور خودکار به زبانهای دیگر ترجمه کنند و چنانچه این برنامه تحقق پذیرد قدرت انحصاری این شرکتها را بیش از پیش افزایش خواهد داد و این امر مورد اعتراض شرکتهای کوچکتر و مراکز ثبت دامنه‌های کشوری است و ممکن است در آینده نزدیک شاهد اعتراض‌های دامنه‌دارتری در این زمینه باشیم.

گام بلند در حمایت از کاربران اینترنت

شنبه, ۷ مرداد ۱۳۸۵، ۰۸:۳۰ ب.ظ | ۰ نظر

بزرگراه فناوری - براساس آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، از این پس و برای نخستین بار از ورود اینترنت به کشور حقوق مصرف‌کنندگان خدمات اینترنتی براساس موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) تامین می‌شود.

براساس این گزارش و به موجب مقررات جدید تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت کلیه ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی در کشور از این پس موظف به تهیه فرم‌های استاندارد و چارچوب‌های موافقت‌نامه‌های کیفیت خدمات از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بوده و باید پیش از انعقاد قرارداد و ارایه خدمات با مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی و VOIP (تلفن اینترنتی) موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات مبادله کنند.

تدوین آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی کشور درحالی صورت می‌گیرد که پیش از این و از ابتدای ورود اینترنت به کشور یعنی اوایل دهه 70، هیچ قانون و برنامه مشخصی برای حمایت از کاربران خدمات اینترنتی وجود نداشته و تاکنون نیز هیچ‌کدام از نهادهای قانونی موجود در این زمینه از حقوق مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی در کشور به‌دلیل خلاءهای قانونی موجود حمایت نکرده است.

سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با هدف سامان‌دهی ارتباطات اینترنت و سهولت دسترسی به آن و در راستای اجرای بند «الف» و «ز» ماده سه و بند «د» ماده پنج قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، مقررات و ضوابط جدیدی جهت تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت ارایه داده که مبادله موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) بین عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان از جمله ضوابط لازم‌الاجرای جدید به‌شمار می‌رود.

پیشینه تغییرات جدید در حقیقت به مصوبه پانزدهم آبان‌ماه سال 80 شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد نحوه ارایه خدمات شبکه‌های رایانه‌ای بازمی‌گردد و جایگزین آیین‌نامه ضوابط صدور مجوز تامین‌کنندگان ارتباط اینترنت پرظرفیت که توسط شرکت مخابرات ایران تدوین شده بود، می‌شود.

بر همین اساس کلیه مصرف‌کنندگان خدمات اینترنتی که بنا به هر علت از ارایه‌دهنده خدمات سرویس خود ناراضی باشند می‌توانند با مراجعه به مرجع حل اختلاف که در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تشکیل شده است، شکایات خود را ارایه و پی‌گیری کنند.

همچنین براساس اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه مذکور نظارت بر ارایه خدمات اینترنتی در کشور از این پس برعهده سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بوده که فرآیند این نظارت طی یک ماه آینده و پس از تصویب این مقررات توسط سازمان تدوین و اعمال می‌شود.

برپایه آیین‌نامه جدید و ارایه خدمات هرچه بهتر به مصرف‌کنندگان، کلیه تامین‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و عرضه‌کنندگان خدمات اینترنتی در کشور موظفند تسهیلات لازم جهت اعمال نظارت بدون قید و شرط و مستمر را در اختیار سازمان و یا نمایندگان آن قرار داده و شرکت مخابرات ایران و ICPها نیز باید امکان دست‌یابی مستقل جهت اعمال نظارت را برای سازمان فراهم کنند.
احتمال کاهش قیمت اینترنت
با توجه به اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه پیشنهادی جدید و به‌دنبال مدیریت یک‌پارچه شبکه داخلی پیش‌بینی می‌شود سرعت دسترسی به اینترنت افزایش یابد.

به این ترتیب با کاهش تعداد مراکز تامین، ترافیک بین‌المللی و نیز هزینه‌های مربوطه کاهش می‌یابد.

همچنین به‌دلیل کاهش هزینه‌های واسطه از سویی و کاهش قیمت خرید عمده و نگهداری ترافیک در داخل کشور از سویی دیگر، قیمت خرید خرده‌فروشی نیز کاهش خواهد یافت.

آیین‌نامه اجرایی مقررات جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی مراحل پایانی اصلاحات خود را در پیش دارد و انتظار می‌رود طی دو ماه آینده به تصویب رسیده و جهت اجرا به مراکز ذی‌ربط ابلاغ شود.
علت تدوین مقررات جدید
اما چرایی تغییرات و اصلاحات صورت گرفته از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به مشکلات نشات گرفته در قانون و مصوبات اجرایی پیش بازمی‌گردد.

نخستین مقررات و ضوابط در مورد خدمات شبکه‌های رایانه‌ای توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و در تاریخ پانزدهم آبان‌ماه سال 80 به تصویب رسید.

براساس ساختار ایجاد شده بر مبنای آیین‌نامه قبلی تعداد قابل توجهی از شرکت‌ها و موسسات اقدام به برقراری ارتباط از طریق تامین‌کنندگان بین‌المللی (بیشتر از طریق ماهواره) می‌کردند.

این اقدام ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی در کشور باعث شد دروازه‌‌های ارتباطی کشور به اینتنرنت از مسیرهای مختلفی ایجاد شود.

صرف هزینه گزاف به‌منظور برقراری ارتباط از طریق ماهواره علاوه بر آنکه قیمت نهایی برای مصرف‌کننده را افزایش می‌داد، قابلیت امکان ارایه سرویس‌‌های ارزش افزوده را نیز فراهم نمی‌کرد.

از سویی دیگر نبود یک‌پارچگی لازم در شبکه به‌دلیل وجود مسیرهای مختلف و نیاز به مراکز عرضه متعدد نیز برای برقراری ارتباط بهره‌برداران نهایی، هزینه بالایی را برای ایجاد امنیت در شبکه فراهم می‌کرد.
بر این اساس و به‌منظور رفع مشکلات ایجاد شده در آیین‌نامه پیشنهادی، ارایه خدمات اینترنت در کشور یک مدل سه‌لایه‌ای در نظر گرفته شده است.

از مهم‌ترین مزایای این مدل سه‌لایه‌‌ای می‌توان به جدا بودن وظایف هر لایه، ارتباط ساختاری بخش‌ها و یک‌پارچگی ارایه خدمات اشاره کرد.

اما مهم‌ترین ویژگی مقررات جدید تامین، توزیع و عرضه خدمات اینترنت را می‌توان همان موافقت‌نامه‌های کیفیت سطح خدمات (SLA) ذکر کرد.

به‌موجب آیین‌نامه جدید، از این پس بین تامین‌کنندگان و توزیع‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و عرضه‌کنندگان و همچنین بین عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان نهایی خدمات اینترنتی موافقت‌نامه کیفیت سطح خدمات (SLA) منعقد می‌شود.

حاصل این تغییرات نیز منجر به شفاف‌سازی حریم و حدود خسارات وارده به لایه‌های مختلف ارایه‌دهنده، عرضه‌کننده و مصرف‌کننده خدمات اینترنتی در کشور می‌شود.

درحال حاضر به‌جز شرکت فناوری اطلاعات (ITC)، 38 شرکت دیگر در قالب ICP در رابطه با تامین اینترنت فعالیت دارند که تامین بخش عمده‌ای از ارتباط کشور برعهده آن‌هاست.

بزرگ‌ترین پهنای باند ارتباطی این شرکت‌ها 155 مگابایت بر ثانیه و کمترین آن سه مگابایت بر ثانیه است. علاوه بر شرکت‌های ICP به‌منظور ارایه اینترنت به کاربران شرکت‌های ISP نیز در این زمینه فعالیت دارند.

همچنین در بخش ارایه‌دهندگان نهایی خدمات اینترنتی (ISP)ها هم‌اکنون بالغ بر هزار و 200 مرکز در کشور دارای مجوز فعالیت است.

براساس اصلاحات صورت گرفته در آیین‌نامه جدید سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی از این پس مجوز تاسیس مراکز جدید ISP داده نخواهد شد و این امکان نیز به سایر شرکت‌های ارایه‌دهنده خدمات اینترنتی داده شده است تا با تشکیل کنسرسیوم علاوه بر کاهش مراکز موجود و افزایش کیفیت ترافیک بتوانند از خدمات ارزان‌تری بهره‌مند شوند. این امر نیز می‌تواند موجب کاهش قیمت برای مصرف‌کنندگان نهایی شود.

دغدغه هاى والدین و اینترنت

سه شنبه, ۲۳ اسفند ۱۳۸۴، ۰۴:۱۷ ب.ظ | ۰ نظر

اگرچه اینترنت مى تواند راهى باشد که در آن نوجوانان کوشش مى کنند خودشان را به عنوان افرادى مستقل و منحصر و داراى دنیاى اجتماعى مخصوص به خود به اثبات رسانند اما به این معنى نیست که والدین نباید دخالتى داشته باشند. دقیقاً برعکس آن صحیح است. همانند تمامى فعالیت هاى نوجوانان، آنان احتیاج دارند که دست کم نوعى نظارت بر کارهایشان براى جلوگیرى از بروز مشکل وجود داشته باشد. برخى والدین به دلیل مهربانى، ناخواسته غفلت مى کنند و مى گویند فرزندان ما باید رایانه یاد بگیرند و یا نباید از بقیه بچه ها عقب بیفتند. اگر فرزندانم کنار رایانه مى نشینند و تایپ مى کنند این چیز خوبى است... خوب من باید فقط آنان را تنها بگذارم. اما دخالت کردن تنها به معنى نظارت به منظور جلوگیرى از مشکل نیست. فضاى مجازى و رایانه مى توانند یک روش عالى براى والدین و نوجوانان باشند تا در کنار یکدیگر تفریح کنند و همدیگر را بهتر بشناسند. فضاى مجازى بخشى از زندگى نوجوانان است و شاید بخشى که آن را دوست دارند و سعى مى کنند مخفى سازند.

•••

پدر و مادر چه کنند: دانش لازم در مورد رایانه را دریافت و در فعالیت هاى اینترنتى شرکت کنند، چون نظارت بر فعالیت هاى فضاى مجازى نوجوانان بیشتر اثربخش بوده و والدین باید در مورد این موضوع آگاهى داشته باشند. احتیاجى نیست که خودتان یک نفوذگر رایانه اى شوید اما در مورد این موضوع اطلاعات بگیرید. در مورد این موضوع با والدین دیگر گفت وگو کنید. بهتر است خودتان فضاى مجازى را کاوش و با کودکان خود در مورد فضاى مجازى گفت وگو کنید و در برخى فعالیت هاى روى خط به آنها بپیوندید. با آنان پایگاه هاى وب را سیر و سیاحت کنید و از موتورهاى جست وجو براى یافتن افرادى که فامیلى مشابه خودتان دارند بهره بگیرید. براى خانواده یک صفحه وب بسازید، حتى با کودکان خود و دوستانشان در یک اتاق گپ زنى پاتوق کنید. (براى یک زمان کوتاه، البته اگر حضور شما را تحمل کنند) امکانات بسیار زیادى وجود دارد که شما بتوانید در فعالیت هاى اینترنتى شرکت کنید. با فرزندان خود حرف بزنید. یک هشدار قدیمى مى گوید «آیا شما مى دانید فرزندانتان کجا هستند؟» فضاى مجازى نیز همانند زندگى واقعى کاربرد دارد. از آنها براى استفاده از اینترنت سئوال کنید از چه پایگاه هایى در وب بازدید مى کنند؟ براى اینکه لحن سرزنش آمیزى نداشته باشید بپرسید چه پایگاه هایى را در وب دوست دارند و چرا؟ با آنها کنار میز رایانه بنشینید و اجازه دهید شما را به پاتوق هاى اینترنتى خود ببرند. به شیوه اى پدرانه یا مادرانه و مطبوع کنجکاو باشید. از فرزندانتان در مورد دوستان مجازى که دارند سئوال کنید و اینکه در مورد چه موضوعى با هم بحث مى کنند و در اینترنت چه کارى انجام مى دهند. از بازپرسى اجتناب کنید و در عوض نشان دهید که مشتاق هستید تا در مورد دوستان اینترنتى فرزندانتان بیشتر بدانید.خوب و بد را بپذیرید: از فضاى مجازى بدگویى نکنید. این کار تنها نوجوانان را از شما دور مى کند. در مورد مزایا و معایب آن گفت وگو کنید. نسبت به زندگى مجازى آنان پذیرش نشان دهید اما در مورد مخاطرات این کار و اینکه ممکن است در آنجا با موقعیت ها و یا افراد ناخوشایند برخورد کنید هشدار دهید. رایانه را در جاى قابل مشاهده قرار دهید. حریم خصوصى و خلوت فردى یک عمل ترفندآمیز بین جوانان است. آنان به خلوت نیاز دارند اما والدین باید بین این تقاضا و لزوم نظارت بر فعالیت ها تعادل برقرار سازند. احتمالاً این فکر خوبى است که از قرار دادن تجهیزات رایانه اى در اتاق خواب فرزندان پرهیز کرد و آنها را در فضاى خانوادگى قرار داد. این کار نظارت را خیلى راحت تر مى سازد و استفاده از رایانه به عنوان یک فعالیت خانوادگى را تقویت مى کند. اگر این کار شدنى نبود دست کم از آن دورى کنید تا نوجوان فضاى مجازى را در اتاق خود با در بسته کاوش کند. در را باز نگه دارید به نحوى که صفحه نمایش از بیرون اتاق قابل مشاهده باشد.

قوانین منطقى وضع کنید: والدین به فرزندان خود اجازه نمى دهند تا دیر وقت بیرون از خانه بمانند، هر فیلمى که مى خواهند تماشا کنند و هر جا که دلشان مى خواهد بروند. نوجوانان به قوانین احتیاج دارند. در حقیقت، خواه آنان قبول داشته باشند یا خیر، نیازمند قوانینى هستند که به شکل مخفیانه به کار گرفته شود تا احساس عدم کنترل و به حال خود رها شدن از سوى پدر و مادر به ظاهر بى تفاوت را نکنند. در مورد وقت (براى نمونه بعد از تکالیف مدرسه) و یا میزان زمان استفاده اى که بچه ها مى توانند به گفت وگو و تفریح در فضاى مجازى بگذرانند محدودیت هایى در نظر بگیرید. در مورد اینکه فرزندانتان دقیقاً در اینترنت اجازه چه کارى را دارند و چه کارى را ندارند قوانینى وضع کنید.

میان زندگى واقعى و زندگى مجازى نوجوانان تعادل برقرار کنید: فضاى مجازى، بسیار گسترده است اما زندگى چیزى بیش از آن است. نوجوانان را تشویق کنید که در فعالیت هاى زندگى واقعى شرکت کنند. اگر واقعاً در اینترنت چیزى وجود دارد که فرزندانتان از آن لذت مى برند، راهى پیدا کنید تا آن فعالیت به زندگى واقعى گسترش یابد. از اینترنت براى پروژه هاى درسى نوجوانان استفاده و نوجوانان را تشویق کنید با دوستان خوب زندگى مجازى (قابل اعتماد) تماس تلفنى بگیرند و یا حضورى آنان را ببینید. اگر نوجوانان از بازى نقش در بازى هاى رایانه اى لذت مى برند، تشویقشان کنید که به تئاتر یا سینما بپردازند. هدف، جلوگیرى از این مسئله است که نوجوان فضاى مجازى را از بقیه زندگى خود جدا کند و همچنین او را تشویق کند تا فعالیت هاى غیراینترنتى خود را گسترش دهد.

از نرم افزارهاى نظارتى بهره بگیرید: انواع برنامه هاى تجارى براى نظارت بر نوجوانان در فضاى مجازى وجود دارد. این برنامه ها مى توانند پایگاه هاى وبى را که آنها بازدید مى کنند ثبت و دسترسى به پایگاه هاى خاص وب و یا برنامه هاى خاص را مسدود کند. از ضبط برنامه ها جلوگیرى کنید، زمان استفاده از اینترنت را محدود سازید و یا تنها به نوجوانان اجازه دهید در زمان خاصى از اینترنت استفاده کنند. البته اگر والدین مى خواهند چنین برنامه هایى را نصب کنند باید تا حدى با رایانه آشنایى داشته باشند. البته، خود برنامه ها نیز کامل نیستند، آنها داراى نقاط ضعف بوده و یک نوجوان خبره فنى مى تواند آنها را مغلوب کند. احتمالاً آخرین چیزى که یک پدر یا مادر با آن رو به رو مى شود نبرد تکنیکى دائمى میان دانش وى و فرزندانش است، اگر چنین شد، یک جاى کار ایراد دارد. نرم افزارهاى نظارتى تنها یک ابزار هستند و جایگزین مناسبى براى گفت وگو و یا مشارکت شخصى والدین نیستند. به عبارت دیگر آنها را جانشین یک رابطه ندانید.

درباره اعتیاد مداخله کنید: دکتر کیمبرلى یونگ در کتاب خود برخى راهکارهاى مناسب براى والدینى که فرزندانشان گرفتار استفاده افراطى از اینترنت شده اند را شرح مى دهد: تلاش نکنید آنان را از رایانه دور یا از استفاده منع کنید. این مسئله شاید نتیجه معکوس داشته باشد. نگرانى خود را در مورد گرفتارى نوجوانان نشان دهید. یک جدول زمانى براى استفاده از اینترنت در نظر بگیرید. هنگامى که بچه به مدرسه نرفته و یا نمرات او خراب شده اجازه ندهید زیادى از رایانه استفاده کند. وقتى سعى در مداخله دارید با طغیان و انفجار احساسى نوجوانان خود مدارا کنید. اگر تمام این کارها نتیجه نداشت، در جست وجوى کمک از یک مشاور حرفه اى باشید، البته فردى که در مورد رایانه آگاهى داشته باشد.مجازات رفتارهاى نادرست و تشویق رفتارهاى انسانى هنگامى که کودک در دنیاى واقعى رفتار نادرستى دارد او را تنبیه مى کند. همین امر در مورد رفتار ناشایست وى در فضاى مجازى صادق است. اگر یک پدر یا مادر متوجه شوند فرزندشان براى دیگران در روى خط مزاحمت ایجاد مى کند یا سعى دارد در سیستم هاى روى خط خرابکارى کند (به عنوان نمونه تلفنى از طرف گردانندگان سیستم و یا اجتماع روى خط مى تواند هشدارى باشد) باید تنبیه و مجازات در دستور کار قرار گیرد. والدین نباید اینگونه قضاوت کنند که این تنها یک بازى فضاى مجازى است. این موضوع واقعاً مسئله مهمى نیست. این فکر خوبى به شمار نمى رود که اجازه داد نوجوان افراد دیگر را در روى خط به نحوى تهدید کند؛ گویى که آدم هاى واقعى نیستند. اگر نوجوانان توانایى دلسوزى نسبت به دیگران در دنیاى ناشناس فضاى مجازى نداشته باشند، مى توانند این احساس را در زندگى واقعى نیز به کار ببرند.

منبع : شرق

اینترنت سرزمین روح و فرصتها

دوشنبه, ۱ اسفند ۱۳۸۴، ۰۴:۲۸ ب.ظ | ۰ نظر

تابان خواجه نصیری - اینکه چطور روی اینترنت و از طریق آن می‌توانیم پولدار شویم یکی سوالاتی است که بسیار از من پرسیده می‌شود. دوستان از من می‌پرسند که چطور از طریق اینترنت کار کنیم و پول درآوریم، می‌پرسند که آیا اصلاً از طریق اینترنت می‌شود پول درآورد و ... و شاید این سوال، سوال شما نیز باشد. به هر حال، قصد دارم در این مقاله تا آنجا که امکانش باشد در این باره بنویسم.
خیلی جالب است، شخصاً از زمانی که با کامپیوتر، بعداً با مودم، شبکه‌های اطلاع‌رسانی و اینترنت آشنا شدم، بدون اینکه این سوال را از خودم پرسیده باشم یک جورایی مطمئن بودم که می‌شود از طریق اینترنت پول درآورد و از همان زمان هم شروع کردم به پول درآوردن. در این مقاله شاید بخواهم به نوعی رازهای موفقیت خودم را برایتان بنویسم و تا آنجایی که ممکن است شما را در راه موفقیت راهنمایی کنم.
به نظر من، «داشتن اعتماد به نفس» شرط اول برداشتن هر قدم و انجام هر کار و اقدامی است و اینکه مسلماً همیشه و همیشه این را به خودمان بگوییم که اگر افراد دیگر توانسته‌اند موفق شوند، پس من هم می‌توانم. می‌دانستم که این شدنی و امکان‌پذیر است، پس شکی به دل راه ندادم، فقط آن کاری که به نظرم درست می‌آمد را با اعتماد به نفس انجام می‌دادم و به پیش می‌رفتم. ممکن است در این راه بارها اشتباه کرده باشم اما همیشه به خودم می‌گفتم که این مهم نیست چرا که می‌دانستم باید از آنچه گذشته و از اشتباهاتم درس بگیرم، مهم این است که شک نکنم و آنچه را فراگرفته‌ام را انجام بدهم. شاید همین الان، پیش خودتان بگویید که تابان، همه این حرف ها را در کتابهای مختلف رازهای موفقیت و چگونه موفق شویم و ... خوانده‌ایم، برو سر اصل مطلب که: «آیا بالاخره می‌شود از طریق این اینترنت کذایی پولدار شد یا نه؟»
معتقدم که ما باید خودمان را و علایق خودمان را بخوبی بشناسیم. این هم یک راز دیگر موفقیت است. کاری را بکنید که عاشقانه دوستش دارید. وقتی کاری را انجام می‌دهید که به آن علاقمندید صد درصد متمرکز می‌شوید و گذشت زمان را از یاد می‌برید. چون صد در صد متمرکز آن کار بوده‌اید، امکان اشتباه را پایین آورده‌اید و به همین جهت موفق خواهید شد. در سمینارهای بازاریابی‌ام، همیشه این را گفته‌ام که شما یک «نام» و «نام خانوادگی» بیشتر ندارید، این اولین علامت تجاری ثبت شده شماست و باید آن را بخوبی بازاریابی کنید یعنی آن را : تبلیغ کنید، روی آن یعنی روی شخصیت تان کار کنید و کاربرد آن را تداوم بدهید و بعد صبر کنید و زود از این میدان رقابت خارج نشوید، در مقابل تهدیدها و شرارتهای رقبایتان پایداری و مقاومت کنید و همیشه با طرح و اجرای ایده‌های جدید خلاقیت داشته باشید. هر کاری که انجام می‌دهید را مثل یک پروژه ببینید. این ایده‌ی بسیاری از ژاپنی‌ها و آلمانی‌هاست و برای همین هم خودشان را (در بسیاری از حوزه ها و رشته ها، از جمله صنعت، یک سر و گردن بالاتر از بقیه می‌دانند و با این شیوه احترام و تحسین همگان را به خود جذب می‌کنند. پس هر کاری که انجام می‌دهید، جزو رزومه‌ی کاری، جزو سوابق تحصیلی یا کاری شما به حساب می‌آید. یک رزومه‌ی خوب از آنچه می‌دانید و آنچه که (برای خودتان و یا دیگران) انجام داده‌اید، بهترین بروشوری است که از خودتان در اختیار دارید. هر بار که آن را ببینید یا هر بار که آن را به روز می‌کنید، اعتماد به نفس شما بالاتر می‌رود. گاه لازم است که مطالعه کنید، آموزش ببینید یا تمرین کنید، این کار را انجام بدهید و فقط در انجام آن «شک» نکنید.
معتقدم که باید نقاط ضعف و قوت، امکانات و توانایی‌ها و قابلیت‌های خودمان را بخوبی بشناسیم و از هر زمانی برای یادگیری، کسب دانش و مهارتهایی که به آنها نیاز داریم استفاده کنیم. بیشترین میزان از علم و دانش را اگر داشته باشیم و بیشترین مهارت‌ها را اگر بدانیم و اول از همه برای شناساندن خودمان (تبلیغ همان اولین علامت تجاری ثبت شده خودمان) آنها را به کار نگیریم، قطعاً به جایی نخواهیم رسید و موفق نخواهیم شد.
روی اینترنت یا خارج از آن امکان موفقیت برای همه فراهم است. فقط باید دیدگاه (مثبت) و انتخاب‌ها و تصمیمات درستی داشته باشیم. شرکتهای بسیاری روی اینترنت فعالیت می‌کنند که کالا یا خدماتی را عرضه می‌کنند. افراد بسیاری (در ایران یا خارج از کشور) روزانه به اینترنت می‌آیند: این افراد به دنبال چه هستند؟ چه نیازی دارند؟ چه قدرت خریدی دارند؟ چه وجه اشتراکهای مهمی دارند؟ آیا من می‌توانم نیازی از نیازهای او را برآورده کنم؟ آیا من می توانم اطلاعاتی را که او به دنبالش بوده است را فراهم کنم. بعضی از کارها (پاسخگویی به این نیازها از طریق عرضه کالا یا خدمات : «Product») ممکن است هفته‌ها یا ماهها کار یا زمان از من بگیرد، من با چه قیمتی (price) می‌توانم این بازار را جوابگو باشم و چگونه (راههای انجام خدمات یا تحویل کار «Placement» )؟ چطور کارم را تبلیغ و ترویج «Promote» کنم؟ - ببینید که اینها همان اصول اساسی بازاریابی است و شما با یک ترکیبی از اینها برای بازار هدفتان طرف هستید. من همیشه در مقالات و سمنیارهایم به این نکته اشاره کرده‌ام که ما باید به یک «ترکیب کارا و منحصر بفرد» برسیم و استراتژی‌هایمان را بر آن اساس شکل دهیم و با این کار می‌توانیم برای خودمان یا برای هریک از کالا یا خدماتی که ارائه و عرضه می‌کنیم، یک Marketing Plan یا برنامه‌ی بازاریابی داشته باشیم. اینها که گفته شد، اصطلاحاً ۴ (P) اصلی در بحث بازاریابی است، آن P های اضافه بر سازمان دیگر عبارتند از مردم (People) و شرکاء (Partners) - ببینید که حالا چقدر جالب می‌شود که شما عنصر «مردم» را نیز مورد توجه قرار دهید، این به دان معنی است که کالا و خدمات در نهایت برای مردم و پاسخگویی به نیازهای آنان است.
معتقدم که بازاریابی را از خودتان شروع کنید: این کالایی است که قطعاً و سریعتر می‌توانید به آن اعتماد کنید. هدفتان پولدار شدن نباشد، هدفتان «کمک» کردن باشد به «مصرف کننده» به آن کسی که به کالا یا خدمات شما نیازی واقعی دارد و قدرت خرید (خرید کالا یا خرید خدمات) شما را دارد. روابط خودتان را با مردم گسترش دهید و این روابط را تا آنجا که امکان دارد حفظ کنید، اینترنت با داشتن یک حضور الکترونیکی قوی روی آن برای این منظور فوق العاده و پست الکترونیک برای کمک کردن به این مهم محشر است.
دوستان خاطرشان هست که عده‌ای در آن جلسه «چالشهای تبلیغات اینترنت» رفتند و در وبلاگشان نوشتند که چرا من ده دقیقه از خودم و سایتم تعریف کرده‌ام و آنها نمی‌دانستند که این شیوه‌ی من است و ایرادی هم در آن نمی‌بینم که ابتدا خودم را و فعالیت‌هایم را معرفی کنم. مطمئن باشید که کس دیگری شما را تبلیغ نمی‌کند مگر اینکه مطمئن باشد که شما به خودتان اطمینان دارید و اعتماد. در این راه، ممکن است از شما ایراد بگیرند - همانطور که بعداً از من هم در آن جلسه و در برخی وبلاگهایشان ایراد گرفتند - انتقاد کنند، اما به عقیده‌ی من این انتقادات اصلاً مهم نیستند. من اگر می‌خواستم مثل این افراد باشم، از همان ابتدای جلسه می‌توانستم تا به آخر، به آنچه گفته شد و مطرح شد انتقاد کنم، انتقاد کردن که کاری ندارد (: کاری دارد؟ قرار نیست که ما پاسخوگی همه باشیم و رضایت و توجه همه را به خودمان جلب کنیم. مطمئن باشید که اغلب کسانی که از شما انتقاد می‌کنند خریدار کالا یا خدماتتان نیستند. اکثر افرادی که ممکن است از شما انتقاد کنند جزو افرادی هستند که ته دلشان آنقدرها هم که در ظاهر حتی ممکن است پیش رویتان ابزار کنند خواهان دیدن موفقیت‌های شما نیستند یا تاب آن را ندارند. در مقابل انتقادات، اعتماد به نفس داشته باشید! و همیشه این را به خودتان بگویید و تکرار کنید که : اولین گامها برای یک انتقاد واقعی بی غرض و سازنده به نظر من، صبر، سکوت و مشاهده است. این چیزی است که آگاهی از آن متاسفانه در میان مردم ما به ندرت یافت می‌شود. آیا آن انتقادی که از شما شده، واقعاً واقعی و بی غرض و سازنده بوده است؟ کسی نمی‌تواند جلوی اندیشه ها و حرکت‌های انفعالی مردم را بگیرد. پس به قول معروف، کاری که فکر می‌کنید درست است را انجام دهید، فقط و فقط شک نکنید. اگر نیازی را به درستی جواب دادید، مردم آن را متوجه می‌شوند، کالا یا خدمات خوب را مردم خیلی خوب می شناسند و مطمئن باشید که آوازه‌ی شما سینه به سینه (Word of Mouth) - یعنی همان بهترین و کاراآمدترین شیوه‌ی تبلیغ - نقل خواهد شد.
شرکت در برنامه‌های بازاریابی، خرید و فروش کالا نیاز به بستر سازی دارد، ابزارهای اینترنت بسیار متعدد و متنوع است، کالاهای بیشماری، خدمات بیشماری روی اینترنت منتظر جذب افراد مستعدی برای بازاریابی و در نهایت رسیدن به «فروش» بیشتر وجود دارد اما چشم بسته نباید بود. درباره بازارهای هدف تحقیق یا Market Research کنید.
داشتن یک «نگرش مثبت» در هر اقدامی که می‌کنید یکی دیگر از رازهای مهم موفقیت است و بعد از آن اینکه باید صبر و تحمل داشت.
داشتن هدف بسیار مهم است اما این را هم همیشه به یاد داشته باشیم که اگر هدف‌مان «پول‌ درآوردن» و «پولدار شدن» باشد قطعاً شکست خواهیم خورد. به نظر من یکی از هدف‌های خوب این است که «نیاز»‌ها را بشناسیم و به دنبال پاسخگویی به آنها باشیم.
منبع : http://www.webfaqt.com

آن روی ترسناک سکه‌ اینترنت

دوشنبه, ۱ اسفند ۱۳۸۴، ۰۴:۲۷ ب.ظ | ۰ نظر

تابان خواجه نصیری - همیشه در صحبت ها و مقالاتم به این نکته بسیار مهم اشاره کرده‌ام که ما باید مردم را نسبت به اینترنت آگاه کنیم و آنان را با این شمشیر دو لبه، این سکه‌ی دو رو بیشتر آشنا سازیم. در این مقاله تنها قصد دارم از آن روی ترسناک و وحشتناک این سکه بنویسم. این مقاله هشداری است برای آنان که اینترنت را خیلی ساده انگاشته‌اند. اصلاً اینطور نیست ... اصلاً اینطور نیست ...

حدوداً هفته پیش، بیش از یک ششم مردم دنیا ده سالگی اینترنت را با اولین تماس صبحگاهی شان به آن و چک کردن صندوق پست الکترونیک شان، یا نوشتن در وبلاگ مثلاً خصوصی شان جشن گرفتند. آن روز، من هم از خواب بیدار شدم و پشت کامپیوترم نشستم و به کامپیوتری که هنوز بیدار نشده، صبح بخیری گفتم و تمام مدت در این اندیشه بودم که ده سال دیگر کدامیک از ما (من و کامپیوترم) به آن دیگری سلام و صبح بخیر می گوییم؟ در این اندیشه بودم که ده سال، بیست سال یا سی سال بعد، - اگر عمری باشد سی سال دیگر من باید پیر مردی ۶۸ ساله باشم - نمی دانم شاید این کامپیوتر و موبایل و امواج ماهواره ای و ... تا رسیدن به آن زمان دمار از روزگارم درآورده باشند، اما اگر شانس بیاورم و اصلاً این دور و اطراف باشم، کامپیوترها و این اینترنت کذایی به کجا رسیده است تا چه حد پیشرفت کرده و تا چه اندازه امن تر شده است. نمی دانم، اما این روزها، با شک تردید، گاه با وحشت و گیج و منگ از خواب بیدار می شوم. نه به امروز اعتمادی دارم و نه به فردا، گرچه همیشه سعی می کنم خوش بین باشم، اما هر اتفاقی، هر چند کوچک و بی اهمیت، مرا به فکر فرو می برد: آیا ده سال دیگر این مشکل از میان رفته است؟ آیا ده سال دیگر، این محیط (اینترنت)امن تر از این خواهد بود؟ آیا بیست سال دیگر کامپیوتر من آنقدر با ادب خواهد بود که ابتدا او به من سلام کند یا اینکه نه این من و ما هستم که باید برای روشن کردن و اتصال به فضای سایبر به او خوش آمد بگوییم تا که بیاید: خرامان و آهسته، یا سریع و پر شتاب.
می خواهم شما را با آن روی ترسناک و وحشتناک این سکه‌ی دو روی اینترنت آشنا سازم. شاید بسیاری از شما نیز پیش از این با این روی سکه آشنا شده باشید - که در اینصورت این مقاله برای شما نیست - اما اگر به تازگی است که وارد این فضا شده اید، اجازه دهید که این بار، این من باشم - انسانی آن سوی این دستگاه و این رشته سیم ها - که به شما خوش آمد می‌گوید. «آری فرزندم خوش آمدی ... به عصر ماشین خوش آمدی!» موسیقی دلنشین ولی گاه هشدار دهنده و هولناک پینک فلوید در گوشم می پیچد و می پیچد و ناگهان فرار می کند.
امروز، اینترنت، ابزاری بسیار قوی است برای جستجو و یافتن اطلاعات، هر آنچه هست و نیست، برای جستجو و یافتن آدمها، هر آن کس که باشد، برای یاد گرفتن و یاد دادن، برای کسب شهرت، یا محبوبیت، یا برای کسب ثروت، پول درآوردن و زندگی راحت تر ساختن و داشتن، - از همه چیز و همه کس - برای حضور و برای صعود و برای پیشرفت و ترقی! اما غیر از اینها، اینترنت روی دیگری نیز دارد: اختلاف، درگیری، خشم، انحتاط، انحراف، ضرر و زیان، ورشکستگی، بی آبرویی و فقر! آری، اینترنت به عقیده من، هیولای زیبا و فوق العاده ای است. با روشن کردن این کامپیوتر، اینترنت مرا به درون گرداب گسترده گیتی می کشاند به فضایی که اگر بخواهد می تواند رحم نکند ... ابزار ها هر روز ساده تر و سهل تر برای استفاده ... کاشکی این ابزار اما، همیشه می توانست در دست آدمهایی خوب باشد! اما این چنین نیست و مطمپن هستم که - حداقل به این زودی ها - چنین نیز نخواهد شد که این ابزار فقط به آدمهای خوب سلام کند و به تنها به آنان خوش آمد بگوید و به نوعی - مثلاً با استفاده یک برنامه (فرضی) روانشناسی از راه دور به صورت بی سیم - مانع از ورود یا استفاده انسانهای بد به سیستم یا فضای سایبر شود.
می خواهم به زمان حال باز گردم. مرا چه کار با آینده! می خواهم به شمایی که خواننده این مقاله تا به اینجا بوده اید، هشداری بدهم: مواظب خودتان و خانواده تان باشید! مواظب دستگاههایتان باشید! مواظب رمز و راز هایتان باشید! ساده ترین ابزارها، مثلاً همین موتورهای جستجو - خصوصاً بهترین آنها یعنی همین گوگل - امن نیست. با این تعداد سندی که در فهرست خود دارد - به روایتی بیش از ۴ میلیارد و به روایتی دیگر بیش از ۸ میلیار صفحه و متن و مطلب و فایل - و این واقعیت که روبوت های آن در هر لحظه دارند صفحات بیشتری را به آن اضافه می کند - فردا نه به شما و نه به من و نه به هیچ کس دیگر رحم نخواهند کرد. و این ابزار نه فقط در دست انسانهای خوب که متاسفانه در دست همه جور آدمی هست، جنایتکاران هم براحتی می توانند از طریق همین موتور جستجو، هر آنچه که بخواهند پیدا کنند و از آنها سو استفاده کنند. بیشمار دستگاه از کامپیوترها گرفته تا پرینترها، اسکنرها، دستگاههای کپی، فکس، دوربین های فیلمبرداری دیجیتالی، وب کمها و دوربین های عکاسی و ... همه و همه در حال حاضر، متصل به این فضای سایبر هستند و روبوت های موتورهای جستجو در حال ایندکس کردن هر آنچه من و شما دارید. فعلاً کاری به این ندارم که ده، یا بیت یا سی سال دیگر، این سیستم ها تا چه حد پیشرفت خواهند کرد. من از امروز صحبت می کنم و به همه هشدار می دهم که این فضا تا امروز خیلی ها را به ورطه نابودی کشانده است و از این پس نیز خواهد کشید نه به دست یا مغز خودش بلکه به دست یا مغز انسانهایی که به هر دلیلی - آگاهانه یا ناآگاهانه - خواسته یا ناخواسته، چنین خواسته اند. ابزارها بسیار ساده شده اند، ساده تر از آن چیزی که ده سال پیش تصورش را می کردیم. ده سال پیش ما در همین ایران خودمان بایستی با یونیکس آشنا بودیم تا می توانستیم از اینترنت استفاده کنیم. امروز آیا این چنین است؟ بیشمار سایت بر روی اینترنت خوب یا بد، بیشمار آدم متصل به آن، خوب یا بد - و شما نمی توانید همه را بشناسید! آیا این وحشتناک نیست؟ کمی بیشتر فکر کنیم ... وبلاگ ها یکی از این ابزارهای ساده، در دست شما و فرزندانتان است. هشیار باشیم .. آیا باید هر آنچه که به فکرمان رسید در آنها ثبت کنیم؟ آیا باید از هر چه یا هر کس که خوشمان آمد در آنجا بنویسیم؟ آیا با دست خودمان موجب بازی کردن با احساسات، یا روحیه ها، یا آینده، یا هر چیز دیگری از افراد نمی شویم. ببینید که اگر یک نفر بخواهد با شما یا خانواده شما دشمنی کند براحتی می تواند کارش را از یک وبلاگ ساده شروع کند. از راه انداختن یک سایت ساختگی برای ایجاد شر و دردسر برای خودش یا برای بقیه. - آدم های بد، افراد بد جنس و مریض، هکرها یا جنایتکاران، براحتی می توانند با چند جستجوی سریع و حرفه ای، روی همین موتور جستجوی گوگل، شما یا هر کس دیگری را که بخواهند پیدا کنند - اورکات خیلی راحت شعاع دوستان شما را ترسیم می کند - فاجعه ای است در نوع خودش - و آن وقت براحتی می تواند به روح و روان شما آشنا شود، به علایق و سلایق شما، به آنچه دارید یا می دانید آگاه شود و بعد برود در مثلاً یک وبلاگ شما را تقلید کند یا با آبروی شما بازی کند و به موقع - آن زمان که در نظر دارد - آخرین ضربه را بر سر شما یا خدای ناکرده یکی از اعضای خانواده شما وارد کند. نه ... نه ... نه ... من اصلاً آدم منفی بافی نیستم. اشتباه نکنید، این را وظیفه خودم می دانم که باید این آگاهی را به شما بدهم.
منبع : http://www.webfaqt.com

جهان مجازى در گفت و گو با دکتر شهشهانی

پنجشنبه, ۱۳ بهمن ۱۳۸۴، ۰۵:۴۳ ب.ظ | ۰ نظر

یک فضاى نه چندان حقیقى که راه را براى ارتباط شما با جهان هموار کرده است، بله درست فهمیدید، صحبت از شبکه جهانى اینترنت است؛ هزارتوى بى سرانجامى که از انباشت داده ها و دیتاهاى از همه رنگ شکل گرفته و کاربر کنجکاو را به دریچه هاى ناتمام خود مى کشد. ارتباطات الکترونیک نیز در ایران مانند بسیارى از فرآورده هاى مدرنیته زود آمد و دیر فهمیده شد.با این حال همین اندک آگاهى و درک زیربنایى از این دستاورد مهم تکنولوژى در ایران مرهون تلاش چند چهره انگشت شمار عرصه جامعه اطلاعاتى و ارتباطات الکترونیک است.

سیاوش میرشمس شهشهانى یکى از این چهره ها و از مهمترین آنها است.

«در مدل استاندارد ارتباطات الکترونیک، هفت لایه ارتباطى در نظر گرفته شده است که دو لایه اول آن لایه هاى فیزیکى و زیربنایى هستند، دو لایه بعدى به شیوه ارسال داده ها و کنترل آنها اختصاص دارند و سه لایه آخر لایه هاى ملموس و کاربردى براى کاربران عمومى هستند. مشخصه فنى متمایزکننده اینترنت از سایر شیوه هاى ارتباطى، در لایه هاى میانى (سوم و چهارم) متجلى مى شود. مجموعه قراردادهاى ارتباطى موسوم به TCP/IPکه از نظر فنى تعریف کننده اینترنت شناخته مى شود، دقیقاً مربوط به این دو لایه است. به بیان دیگر، لایه هاى زیربنایى مشابه ممکن است براى قرارداد ارتباطى غیر از اینترنت مورد استفاده قرار گیرد و نیز کاربردهاى مشابه آنچه امروز از اینترنت سراغ داریم، ممکن است برپایه قراردادهاى ارتباطى غیراینترنت بنا گردد. قرارداد خاص TCP/IP به سبب انعطاف پذیرى، استفاده از استانداردهاى باز و غیرانحصارى و سایر مزیت هاى فنى تسهیلات شگفت آورى در امر انتقال داده ها ایجاد کرده که موجب همه گیر شدن استفاده از اینترنت و گسترش و نوآورى هاى متنوع در حوزه هاى کاربرد آن شده است. تمایل جهانى به استفاده از این کاربردها به نوبه خود گسترش عظیمى را در زیربناى فیزیکى ارتباط اینترنتى ایجاب کرده است. فراگیر شدن کاربردهاى اینترنت موجب شده است که گاهى در اذهان عمومى «اینترنت» با کل «فناورى اطلاعات و ارتباطات» (ICT) مترادف فرض شود. اما شایان تأکید است که رسالت WSIS بسیار فراتر از اینترنت تعریف شده است. همه مسائل جامعه اطلاعاتى یا فناورى اطلاعات و ارتباطات موضوع اینترنت نیست. این مطلب در قطعنامه هاى WSIS صراحت دارد و توجه کار گروه راهبرى اینترنت (WGIG) فقط معطوف به اینترنت است. شهشهانى این توضیحات و اطلاعات را در فضایى مى گوید و مى نویسد که تجربه شنیدن و خواندن در مبانى ارتباطات الکترونیک را نداشته است و به راستى که جامعه ایرانى در استفاده از فناورى، پیشرو و در پرداخت به مبانى آن ایستا بوده است. سیاوش شهشهانى درباره عضویت ایران به عنوان یکى از ۴۰ کشور گروه حاکم بر اینترنت، مى گوید: «کار گروه تشکیل شده از نماینده دولتها، بخش خصوصى و جوامع مدنى در سراسر دنیا هستند که نماینده ایران نیز از بخش دولتى به عضویت این کار گروه درآمده است. با توجه به اینکه بیشتر کشورهاى در حال رشد و جهان سوم در تأمین هزینه هاى شرکت در این نشست با مشکل مواجه هستند بنابراین برحسب اتفاقى که در کشورهاى جهان سوم رخ داده است بیشتر، نمایندگان دولتى در این نشست ها شرکت مى کنند و نمایندگان بخش خصوصى و جامعه مدنى در این کشورها به دلیل هزینه هاى سنگین، حضور پررنگى در این زمینه ها ندارند. در صورتى که باید بدانیم بخش دولتى نمى تواند نماینده کاملى در زمینه سیاستگذارى براى اینترنت باشد. چرا که در بیشتر کشورهاى رشد یافته بخش هاى خصوصى و جوامع مدنى نقش اساسى در این زمینه ایفا مى کنند.»

و اما پیشینه تحصیل و تحقیق سیاوش شهشهانى که شصت و سومین سال زندگى اش را پشت سر مى گذارد قطعاً و یقیناً ارتباطات الکترونیک نیست و در زمان تحصیلات او هنوز جهان با چنین تحول شگرفى در عرصه ارتباطات مواجه نبوده است. سیاوش میرشمس شهشهانى دهم خرداد ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمده، تحصیلات متوسطه را در بهترین مدارس آن زمان، اندیشه و هدف پشت سر گذاشته و در مطابق با تقویم تحصیلى اش درست در هجده سالگى ایران را براى ادامه تحصیل به مقصد میشیگان آمریکا ترک کرده است. شهشهانى در کالج هوپ میشیگان ریاضیات مى خواند و براى دوره کارشناسى ارشد و دکترا به دانشگاه برکلى در ایالت کالیفرنیا مى رود و در بیست و هفت سالگى از رساله دکترایش با عنوان «نظریه سرتاسرى معادلات دیفرانسیل» دفاع مى کند و موفق به اخذ درجه دکتراى ریاضیات از دانشگاه برکلى مى شود. جوان با استعداد در همان ایالت و دانشگاه فرصت رشد مى یابد و نزدیک به پنج سال مداوم در دانشگاه هاى برکلى، نورث وسترن، ویسکانسین و میشیگان تدریس مى کند. سال ۵۳ به ایران بازمى گردد و بلافاصله به عضویت هیأت علمى دانشگاه صنعتى شریف درمى آید و در کمتر از ۵ سال به مرتبه استادى این دانشگاه مى رسد. سالها تدریس ریاضى در دانشگاه و در سطوح عالى تحصیلى و نیز مسؤولیت هاى اجرایى و نظارتى در دانشکده علوم ریاضى، مرکز تحقیقات فیزیک نظرى و پژوهشکده دانش هاى بنیادى و تألیف مقالات علمى متعدد و ترجمه کتبى در حوزه تخصصى اش همه کوله بارى نیست که سیاوش شهشهانى از گذشته با خود آورده است. او همپاى فناورى اطلاعات و پیدایش ارتباطات الکترونیک یافته هاى علمى خویش را به دانش امروزین پیوند داده و به سرعت جایگاه ویژه اى در تحلیل و برنامه ریزى ارتباطات الکترونیک ، اینترنت و زمینه دامنه ها (DOMAIN) در ایران مى یابد و نقش سازنده خود را در گسترش مطالعات و تحقیقات جامعه اطلاعاتى ایران تثبیت مى کند به گونه اى که در عرصه هاى عمومى سیاوش شهشهانى را امروزه بیشتر از آنکه با ریاضیات بشناسند، با جهان رسانه هاى الکترونیکى و زمینه دامنه ها بازشناسى مى کنند. او نقش بسزایى در شکل گیرى انجمن ها و نهادهاى مرتبط با دانش ارتباطات و اطلاعات نوین داشته است. از آن جمله است عضویت او در هیأت مؤسس انجمن ایرانى مطالعات و تحقیقات جامعه اطلاعاتى ایران.

و سرانجام نخستین مجمع عمومى «انجمن ایرانى مطالعات جامعه اطلاعاتى» برگزار شد و طى آن به ترتیب «دکتر کاظم معتمدنژاد»، «دکتر سیاوش شهشهانى»، «دکتر مهدى محسنیان راد»، «دکتر یونس شکرخواه»، «مهندس نصرالله جهانگرد»، «دکتر شهیندخت خوارزمى» و «دکتر على اکبر جلالى» به عنوان اعضاى اصلى هیأت مدیره برگزیده شدند. با این حال شهشهانى نقد درون گروهى را نیز از یاد نبرده و به نحوه عضوگیرى انجمن اعتراضاتى نیز دارد:

«مطابق اساسنامه شرط عضویت پیوسته، داشتن حداقل درجه کارشناسى ارشد در رشته علوم ارتباطات، فناورى اطلاعات و علوم وابسته ذکر شده است. این موضوع به نظرم جاى بحث دارد. افراد در سن ۱۸ یا ۱۹ سالگى در کنکورى شرکت مى کنند و هیچ معلوم نیست درچه رشته اى قبول مى شوند، آیا به آن علاقه دارند یا خیر.

به همین دلیل براى کنکور در مقاطع بالاتر در بعضى رشته ها مثلاً در رشته ریاضى نوع مدرک کارشناسى مهم نیست. حال با فرض اینکه دنیا مدام درحال تغییر است و تمایلات افراد نیز عوض مى شود دیگر شرط داشتن لیسانس یا فوق لیسانس در یک رشته خاص براى عضویت در یک جمع یا یک انجمن درست نیست. بخصوص درمورد ارتباطات و جامعه اطلاعاتى که مباحثى به شدت میان رشته اى هستند. هرکس ممکن است باتوجه به علاقه اش به مباحث مرتبط با اینترنت و جامعه اطلاعاتى روى آورد. همچنین اگر کلیات و اهداف انجمن که در اساسنامه آمده است دقت کنید مثلاً آنجا که گفته شده: «به منظور کمک به گسترش و پیشبرد توانایى هاى علمى در زمینه ارتباطات و اطلاعات و توسعه کیفى نیروهاى متخصص و بهبود سطح آموزشى و پژوهشى دانشگاهها و...» مى بینید این موارد شبیه اساسنامه یک مؤسسه پژوهشى یا یک دانشگاه است. به نظرم باید نقش انجمن را فراتر از اینها ببینیم. انجمن مى تواند سکویى باشد براى بحث هاى بین رشته اى درمورد جامعه اطلاعاتى، چون دراین باره در کشور ما خیلى کم بحث و دیالوگ داریم. این موضوع به همه اقشار جامعه مرتبط است.»

شهشهانى درباره نقش دولت در زمینه نظارت اطلاعاتى معتقداست: «به نظرم عده زیادى هنوز متوجه نشده اند که جریان اطلاعات موضوعى نیست که دولت بتواند به راحتى آن را اداره و کنترل کند یا حتى مطلوب باشد که چنین کند. اساساً یکى از مسائلى که درجامعه اطلاعاتى مطرح است رابطه دولت و مردم است که دراین جامعه دچار دگرگونى مى شود. جامعه اطلاعاتى چه بخواهیم و چه نخواهیم همه کشورها را به سمت یک فرایند دموکراتیک سوق مى دهد. دراین شرایط چنین انجمن هایى مى توانند بسیار مؤثر باشند و براى مثال رابطه جدید دولت و مردم را تسهیل کنند.»

و اما ثبت دامنه «ir» نیز مرهون تلاشهاى سیاوش شهشهانى بود.

دکتر شهشهانى عضو پژوهشگاه دانش هاى بنیادى و واحد ثبت دامنه ir، دانشگاه صنعتى شریف نیز هست. درباره دامنه هاى جدید و تغییرات ماهیتى آنها مى گوید: «تب رقابت براى ثبت دامنه هاى کوتاه و به یاد ماندنى که در سال هاى آخر قرن بیستم به اوج خود رسیده بود به نظرمى آید در میانگین جهانى فروکش کرده باشد. زمانى که تجارت الکترونیک محدود به تعدادى شرکت هاى پیشرفته بود و امکان این وجودداشت که فرد نشانى اینترنتى چند شرکت موردنیاز خود را به ذهن بسپارد یا یادداشت کند مدتى است سپرى شده است. اکنون استفاده کنندگان اینترنت عمدتاً از جایگاههاى جست وجو مانند google براى یافتن نشانى سازمان هاى ارائه کننده خدمات موردنظر استفاده مى کنند و موضوع حائزاهمیت براى یک وب گاه ظاهر شدن آن در صفحات اول یک جست وجو است. بسیارى اوقات یک دامنه کوتاه این نیاز را برآورده نمى کند.» ولى سیاوش شهشهانى دغدغه هاى نخستین دانش اندوزى اش را هرگز از یادنبرده و تدریس در دانشگاه و غور در دانش ریاضى را همچون گذشته دنبال کرده و پایگاه دانشگاه شریف را حفظ کرده است: «سى سال پیش که بنده به این دانشگاه آمدم، جالب است بدانید ۱۶ سال طول کشید تا من اولین بار یک درس کاملاً تخصصى در رشته خودم تدریس کردم! آن زمان علم ریاضى جدید در ایران خیلى نوپا بود و ازما بیشتر انتظارمى رفت که بتوانیم یک دوره «لیسانس» را به نحو آبرومندى تدوین کنیم، که به نظرمى رسد موفق هم شدیم و شما مى دانید فارغ التحصیلان رشته ریاضى دانشگاه صنعتى شریف را همه مى شناسند و قبول دارند... آن زمان این ارزش بود؛ اما امروز انتظارى که از اساتید و بخصوص اساتید جوان مى رود این است که بتوانند در زمینه هاى تحقیقاتى و پیشبرد تحصیلات تکمیلى مؤثر و مفید باشند.

درحال حاضر معیارهاى ارتقاى اساتید در دانشگاهها، یک سرى معیارهاى عددى و ازپیش تعریف شده است که حتى در کشورهاى خیلى پیشرفته تر از ما همچنین روشى براى گزینش و ارتقاى استاد وجودندارد. در این معیارهاى ازپیش تعیین شده، مهمترین مؤلفه اى که فراموش شده و درنظر نمى آید، ویژگى هاى فردى اساتید در شناخت مسائل مهم و کلیدى گریبانگیر دانشگاه و جامعه و همچنین میزان خلاقیت او در حل مسائل خارج از ضوابط و سازوکارهاى موجود است. درهمین دانشگاه ما هم اگر شما بیایید بررسى کنید، عده اى از مؤثرترین اساتید این دانشگاه، خیلى نمره آور نیستند. ازنظر ضوابط ارتقا... و برعکس بعضى از افراد نمره آور، بود و نبودشان منشأ اثرى نبوده است!» سیاوش شهشهانى همچنان که در مبانى نظرى ارتباطات الکترونیک صاحبنظر دیدگاه است، اندیشه ها و دل مشغولى هاى ویژه اى نیز در باب دانش ریاضى دارد: «درحال حاضر هیچکدام از ریاضیدانان تراز اول دنیا هیچ اثر مهمى در فلسفه ریاضى ندارند و دغدغه اصلى شان فلسفه نیست؛ حداکثر در مصاحبه ها و مقالات به صورت پراکنده حرف هایى مى زنند و فقط یک مجله به صورت اختصاصى به فلسفه ریاضى مربوط مى شود که فقط سه شماره از آن در سال منتشر مى شود. ریاضیدانان بعد از قرن نوزدهم به آرامشى نسبى رسیده بودند، ریاضیات مسیرى هنجارى را طى مى کرد و احتمالاً ما اکنون در آستانه تغییرات درونى عمده اى در ریاضیات هستیم که شاید ده، بیست سال دیگر فلسفه ریاضى را شکوفا کند...
مروری بر سوابق دکترمیرشمس شهشهانى

سیاوش میرشمس شهشهانى متولد ۱۰ خرداد ۱۳۲۱ در تهران

- دوره اول متوسطه در دبیرستان اندیشه ۱۳۳۳ - ۳۶

- پایان تحصیلات متوسطه در دبیرستان هدف ۱۳۳۶ _ ۳۹

- شروع دوره کارشناسى ریاضیات در کالج هوپ، میشیگان، آمریکا ۱۳۳۹

- ادامه دوره کارشناسى ریاضیات در دانشگاه کالیفرنیا، برکلى، آمریکا ۱۳۴۰ _ ۴۳

- شروع دوره تحصیلات تکمیلى در دانشگاه کالیفرنیا، برکلى ۱۳۴۳

- دریافت درجه دکترى، تحت راهنمایى استیو اسمیل ۱۳۴۸

عنوان رساله: نظریه سرتاسرى معادلات دیفرانسیل

مرتبه دوم عادى روى خمینه ها

- تدریس در دانشگاه کالیفرنیا، برکلى ۱۳۴۸ - ۴۹

- استادیار دردانشگاه نورث وسترن، ایلینوى، آمریکا ۱۳۴۹ _ ۵۰

- استادیار در دانشگاه ویسکانسین، مدیسن، آمریکا ۱۳۵۰ _ ۵۲

- استادیار در دانشگاه میشیگان، ان اربر، آمریکا ۱۳۵۲ _ ۵۳

- عضویت در هیأت علمى دانشگاه صنعتى شریف ۱۳۵۳

- رتبه استادى در دانشگاه صنعتى شریف ۱۳۵۸

- رئیس دانشکده علوم ریاضى دانشگاه صنعتى شریف ۱۳۶۴ _ ۶۷

- رئیس بخش ریاضى مرکز تحقیقات فیزیک نظرى و ریاضیات ۱۳۶۸ _ ۷۳

- عضویت در هیأت تحریریه نشر ریاضى ۱۳۶۷

- مدیرمسؤول نیم سالانه «نشر ریاضى» از ۱۳۷۰

- رئیس بخش ریاضیات مرکز تحقیقات فیزیک نظرى و ریاضیات ۱۳۶۸ _ ۷۳

- قائم مقام مرکز تحقیقات فیزیک نظرى و ریاضیات از ۱۳۶۸

- قائم مقام پژوهشگاه دانش هاى بنیادى ایران

- عضو هیأت مؤسس انجمن ایرانى مطالعات و تحقیقات جامعه اطلاعاتى

- مسؤول ثبت دامنه هاى ir

- عضو گروه زبان و رایانه در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسى

- چهره برگزیده رشته ریاضى در سومین همایش چهره هاى ماندگار

- نگارش مقالات متعدد در زمینه دامنه (domain) اینترنتى، ارتباطات الکترونیک، ریاضى و...

- تألیف و ترجمه کتبى در حوزه هاى تخصصى خویش همچون «توپولوژى از دیدگاه حساب دیفرانسیل» اثر جان میلز و «نظریه اعداد» نوشته آندره ویل.

جایگاه بازى هاى کامپیوترى در رشد کودک

پنجشنبه, ۱۳ بهمن ۱۳۸۴، ۰۵:۴۲ ب.ظ | ۲ نظر

طبق یک روش آموزشى در غرب، از دهه ۷۰ به بعد، در کشور هاى اروپایى بخصوص آلمان، مواد درسى تا سال چهارم دبستان، به طور رسمى به آن ها آموخته نمى شود، بلکه حین بازى تدریس مى شود. هدف بازى در مدارس آن ها، تنها براى بردن نیست بلکه هدف هاى تربیتى و آموزشى را دنبال مى کند، ولى امروزه بازى هاى جدیدى به بازار آمده که یکى از اهدافش غلبه بر محیط است: بازى هاى کامپیوترى! «محمود صادقى»، روانشناس و استاد دانشگاه در گفت وگوى حاضر به تبعات مثبت و منفى بازى کامپیوترى اشاره مى کند و آن ها را از نقطه نظر روانشناسى مورد تحلیل و بررسى قرار مى دهد.

براساس قانون جدید درایالت فلوریداى آمریکا، فروش بازى هاى کامپیوترى خشن به کودکان، یک جرم درجه سه محسوب مى شود. آیا مى توان حکم جرم را در مورد یک بازى مجاز دانست؟

یکى از جنبه هاى مؤثر در فرایند رشد، بازى است. «ژان پیاژه» روانشناس کودک معتقد است: «بازى، تفکر کودک است.» این جمله از یک طرف، شأن و منزلت بازى و از طرف دیگر فلسفه وجودى بازى را عنوان مى کند. بازى، اولین و بدیهى ترین چیزى است که کودک با آن مواجه است. هر سنى، بازى خاص خودش را مى طلبد و این موضوع بر مى گردد به میزان رشد یافتگى هر کودکى که بنابه سن خاص، به بازى متناسب و خاص خود پرداخته است یا نه.

بازى هاى کامپیوترى نیز در دنیاى امروز، باوجود پیامد هاى متفاوتى که از آن ناشى مى شود، وسیله اى براى سرگرم کردن بچه ها به مدت طولانى شده است و هیچ سن خاصى هم نمى شناسد. در حالى که «راجرز» روانشناس معتقد است که یک سرى از بازى ها، باید در سن خاص خودش صورت گیرد؛ و این یک نیاز است. یک سرى بازى هاى سنتى در فرایند رشد کودک به شکل مثبت آن مؤثر است و فرایند رشد را تسهیل مى کند، در بعد هیجانى و احساسى کودک مؤثر است و حتى در بعد فیزیکى و جسمانى او تأثیر مى گذارد که بعد ها به شکل ورزش در مى آید.

پس چرا در مورد بازى هاى کامپیوترى، چنین قانونى تصویب مى شود؟

ملاحظه مى کنید که در بازى، کودک فرصت آشکار کردن خودش را پیدا مى کند، در واقع بازى زمینه اى را مهیا مى کند که کودک به شکل دلخواه خودش را آشکار کند. از طرف دیگر آزادسازى انرژى است که در نفس بازى صورت مى گیرد. ولى بدین معنا که انرژى آزاد شده در حین بازى، دوباره به شکل بهینه، وارد ارگانیسم شده، انرژى روانى را مضاعف مى کند و شور و شوق و هیجان به محیط اطراف را به فرد درگیر بازى مى بخشد. همچنین باید به تخلیه هیجانى اشاره کرد که مجال آن در بازى فراهم مى شود. کودک، هیجانات فشرده و تراکم و حتى فشار هایى را که به هر دلیل در او جمع شده در حین بازى، بر روى ابزار یا خود بازى تخلیه مى کند و عواطف و احساسات و هیجانات دیگرى بروز مى یابد. ولى در بازى هاى کامپیوترى، بر انگیختگى هیجانات به نوع دیگرى اتفاق مى افتد، تا آنجا که استفاده کنندگان از این بازى ها، گاهى، به علت استفاده بیش از حد، خود را در دنیاى واقعى، جاى قهرمانان این بازى ها مى گذارند و دست به اعمال پرخاشگرانه و حتى جنایتکارانه مى زنند. به همین دلیل است که چنین حکمى در یکى از ایالات آمریکا براى فروش بازى هاى کامپیوترى خشن، تصویب مى شود.

همانطور که شما اشاره کردید امکان بروز هیجانات و احساسات مى تواند عامل مثبتى در رشد محسوب شود، ولى حالا منظورتان از برانگیختگى هیجانات که به نوع دیگرى دربازى هاى کامپیوترى اتفاق مى افتد چیست؟

تخلیه هیجانى یکى از اثرات مثبت هر بازى است ولى بازى هاى کامپیوترى که به برانگیختگى هیجانى فرد دامن مى زند مى تواند خطرناک باشد. بدین ترتیب که بازى هاى کامپیوترى، بر اثر هیجاناتى که در فرد ایجاد مى کند، ارگانیسم محرکات زیر آستانه اى را تحریک مى کند. اغلب اوقات فرد آن چنان در بازى حل مى شود و مسائل جارى حاکم در بازى را دریافت مى کند که همگى در بخش ارگانیسم زیر آستانه اى روانى او تلنبار مى شود و بعد بر اثر کوچکترین محرکى، همه آنچه در زیر آگاهى ارگانیسم جمع شده را به سطح آگاهى مى آورد و آنجاست که ممکن است دست به اعمال خشونت آمیز بزند. از طرف دیگر، در بازى کامپیوترى، از آنچه که عینى، تجربى و واقعى نیست، فاصله دارد، لذا درگیرى او نیز در حین بازى درگیرى واقعى نیست، در حالى که در بازى گروهى، مثلاً قایم موشک، خود بچه ها نقش دارند و مى توانند سطح ارتباطاتشان را با دوستانشان تشخیص دهند، اما در بازى هاى کامپیوترى، خود فرد تنهاست و تسلط تام به بازى دارد و مى تواند یک قسمت را بار ها و بار ها تکرار کند تا برطرف مقابل غلبه کند و پیروز شود و نتیجه بازى را آنگونه که خودش مى خواهد رقم بزند، لذا سطح هیجانى او به حد بالاى خود رسیده که همان دامن زدن به برانگیختگى هیجانات است. البته که هیجانات نقش تعیین کننده اى در بهداشت و سلامت روان دارند ولى در بازى هاى کامپیوترى و بالاخره خشن، به شکل دیگرى است.

فرد دربازى هاى کامپیوترى، مهاربازى را به دست مى گیرد و در عین آنکه با واقعیت ها فاصله گرفته، خودش را جایگزین شخصیت هاى مهار ناپذیر وقوى مى کند که این خود باعث برانگیخته شدن هیجاناتش مى شود. این برانگیختگى بعد از اتمام بازى در او مى ماند و در عالم واقع، وقتى بخواهد به حالت تعادل برگردد، بین آنچه از خودش به عنوان یک موجود مهار ناپذیر و قوى در بازى ساخته و آنچه واقعاً هست، تضادى مى بیند و همین تضاد نقطه شروع مشکلات رفتارى بعدى را به دنبال مى آورد. زیرا تضاد احساس گناه روانى را در فرد دامن مى زند و پیامد این احساس، اضطراب را شکل داده و اضطراب هم، رفتار هاى اضطراب آمیز چون فحاشى، درگیر شدن، آزار رساندن و حتى منزوى شدن و افسردگى ترک تحصیل و... را به دنبال مى آورد. تصویرى که از خودش به عنوان فردى قوى و دور از دسترسى دیگران در ذهنش ساخته، وقتى در عالم واقع قرار مى گیرد و در مقطعى که باید به نظم و قانون کلى تن در دهد دیگر زیر بار نمى رود چون هنوز آن برانگیختگى هیجانى و تصورات ذهنى از خودش، در ذهنش باقى است. لذا از قوانین سرباز مى زند. تبعات چنین احساسى، هم متوجه خود فرد است و هم متوجه محیط پیرامون او.

فکر نمى کنید همه تحلیل هایى که ارائه شد، بستگى به نوع بازى کامپیوترى دارد که فرد درگیر آن است؟

بى شک همین طور است. بسیارى از بازى هاى کامپیوترى مثل بازى شطرنج طرف مقابل را به فکر کردن، اندیشیدن و حتى تفکر خلاق سوق مى دهند. به عبارتى تبعات مثبت این بازى ها را در شکل موجه آن نباید فراموش کرد. بازى هاى کامپیوترى، مهارت هاى چشم و گوش را بالا مى برند، تا آنجا که بتوانند کاملاً هماهنگ با هم کار کنند. از طرف دیگر عکس العمل هاى سریع و بموقع را در او تقویت مى کند و تصمیم گیرى عقلانى و آنى را به او یاد مى دهند. همچنین تخلیه هیجانى ولى در حد مطلوب نیز مى تواند یکى دیگر از اثرات مثبت اینگونه بازى هاى کامپیوترى باشد.

کدام یک از بازى ها در کل، مى تواند نتایج مثبتى را که ذکر کردید به نحو مطلوب ترى براى فرایند رشد برآورده کنند؟

یکى از مفاهیم بسیار مهم در روانشناسى که به مقوله بازى مربوط مى شود، تجربه دست اول است. منظور از این تجارب این است که بچه هایى که امکان درگیر شدن با طبیعت را دارند، از تفکر انتزاعى بسیار بالایى در بزرگسالانى برخوردارند، زیرا مى توانند در محیط وسیع و در عین حال عینى و واقعى، تجاربى را به دست بیاورند و عناصر لازمه را براى رشد یک تفکر انتزاعى و خلاق بیابند. نمونه بارز آن در جوامع امروزى و پیشرفته، بازى در پارک ها و فضا هاى سبز است، ولى تفاوت آن با دامن طبیعت در این است که در پارک ها، محدودیت هایى وجود دارد که محیط را مصنوعى مى کند.

همچنین در بازى هاى گروهى و واقعى، اعتماد به نفس بچه ها بالا مى رود و از همه مهمتر به بچه ها یاد مى دهد و کمک مى کند تا پیروى از قوانین و چگونگى رعایت نوبت دیگران را یاد بگیرند، برد و باخت را بیاموزند و خود را با دیگران هماهنگ کنند و به آن ها احترام بگذارند. روابط گروهى را تجربه مى کنند تا جایگاه خود را در گروه پیدا کنند و براى تثبیت شدن آن، تلاش مى کنند. عقاید و افکارشان به چالش کشیده مى شود تا در نهایت واقعیت هاى ملموس اجتماعى را درک کنند. براى مثال بازى گل کوچک که یک بازى گروهى است، نقش مهمى در میزان اجتماع پذیرى بچه ها دارد و به آن ها یادآورى مى کند که هر فرد نقش و وظیفه اى دارد که اگر خوب انجام ندهد، شکست مى خورد. شور و شوق و هیجانى که در بازى هاى کامپیوترى تنها در مقطعى پیش مى آید، زود هم از بین مى رود، ولى در بازى هاى فردى و گروهى واقعى، تمام این شور و شوق و هیجان که لازمه رشد اجتماعى است، بمدت طولانى اتفاق مى افتد. در بازى هاى جمعى، بچه ها در جریان قوانین حاکم بر بازى قرارمى گیرند تا باید ها و نباید ها را در یک قالب کلى انضباط بفهمند و بعد ها آن را در اجتماع، در سطح کلانش تعمیم دهند که خود به خود موجب مشارکت اجتماعى آن ها مى شود. در حالى که در بازى هاى کامپیوترى، اگر هم به قوانین حاکم پى مى برد و آن ها را رعایت مى کند، صرفاً براى آن است که بتواند پیروز شود، یک پدیده در روانش شکل مى گیرد، مبتنى بر اینکه من مى توانم غالب شوم، ولى در مواجهه با رعایت نظم و انضباط حاکم بر جامعه، اغلب سر باز مى زند.

مى خواهم اینجا گریزى بزنم. شما در صحبت هایتان به رشد بعد فیزیکى و جسمانى در بازى اشاره کردید که بعد ها به شکل ورزش در مى آید، آیا مى توان ورزش را نوعى بازى تلقى کرد؟

خیر. بازى با ورزش، تفاوت ماهوى دارد. اگر چه بین بازى و ورزش، رابطه خوب و مستقیمى برقرار است و بعد فیزیکى بازى در آینده به ورزش تبدیل مى شود، ولى بدان معنا نیست که با ورزش بتوان کارکرد هاى بازى را که ذکر کردم، تأمین کرد، لذا نباید این دو را با هم اشتباه گرفت.

بیشتر بازى هاى کامپیوترى واقعى نیست، تصاویرى با رنگ هاى مصنوعى و صدا هاى ساختگى، ولى در پس همین ظواهر، عامل جذابى در اینگونه بازى ها وجود داردکه نوجوانان و جوانان را تا این حد به خود مشغول مى کند. این عامل چیست؟

هیجان. بازى هاى کامپیوترى از یک سطح بسیار بالاى هیجانى برخوردارند. با توجه به گرافیک، موزیک و طراحى آن، حتى مى توانند بزرگسالان را هم ساعت هاى متمادى به خود مشغول کنند.

ولى در بازى هاى دیگر هم مى توان این هیجان را یافت.

درست است، ولى سطح هیجانى به این شدت نیست. در بازى هاى جمعى، فرد مجبور است که براى شرکت در بازى، به نظم حاکم بر بازى تن دردهد و بسیارى از قوانین را رعایت کند، لذا هیجاناتش تا حدى مهار مى شود، ولى در بازى کامپیوترى هر نوع اقدامى را مى تواند براى تسلط به بازى انجام دهد، در نتیجه هیجاناتش به حد بالاى خود مى رسد. بخصوص موزیکى که در حین بازى پخش مى شود، در بالا بردن هیجان مى تواند بسیار مؤثر باشد، در حالى که بیشتر بازى هاى گروهى، فاقد موزیک است. همچنین رنگ آمیزى تند و تحریک کننده اى که براى طراحى این نوع بازى ها به کار مى گیرند، عالم خیال انگیزى را دوچندان مى کند، ضمن اینکه ترس در این فضا بسیار لذت بخش است. تحلیل دقیق روانشناسى، در این مورد وجود دارد که عامل ترس، اضطراب را دامن مى زند و در کارکرد بعضى غدد، تغییراتى به وجود مى آورد، در حالى که در بازى هاى واقعى، چنین ترس و هیجان و اضطرابى تا به این سطح وجود ندارد.

علت رواج بازى هاى کامپیوترى در جامعه بخصوص جوامع جهان سوم کجاست؟ اگر قسمى از تبعات اینگونه بازى ها، پرخاشگرى و به هم ریختن نظم اجتماع است، این ها همه معلول علت اند، علت کجاست؟

این بازى ها محصول جوامع صنعتى، پیشرفته، متمدن و رشدیافته است. فرهنگ آپارتمان نشینى و اصولاً فرهنگ شهرنشینى با محدودیت هاى خاص خود، باعث شده که روابط گروهى در بازى ها، دیگر مثل سابق شکل نگیرد و رواج این نوع بازى ها افزایش یابد. امکان کنترل محال است. نمى توان جلوى پویایى علم و تکنولوژى را گرفت، ولى مى توان فرهنگسازى درست براى بهبود انجام داد. بدین ترتیب که به صورت گزینشى، بازى هایى را رواج داد که تبعات مثبتى چون فکر کردن و پرورش تفکر خلاق را به همراه دارند. مطمئناً پیامد هایى که یک بازى فوتبال یا شطرنج براى افراد دارد، خیلى متفاوت با پیامد هایى است که از بازى «نبرد در زندان هاى آلمان» حاصل مى شود.

مى گویند واقعه ۱۱ سپتامبر، بازتاب فیلم هاى خشن و جنایتکارانه بود که از تلویزیون کشور هاى غربى پخش مى شد. با توجه به چنین نظریه اى، به نظر شما آیا بازى هاى کامپیوترى خشن و جنگى نیز مى تواند داراى چنان تبعاتى باشد؟

در مقام مقایسه بین این دو رسانه، باید یک تحقیق علمى صورت بگیرد، ولى در حد تئورى مى توان گفت که از آنجا که تلویزیون به یک منبع قابل وثوق وصل است و کاملاً در دسترس بوده و همگانى است، لذا اعتماد بیشترى را جلب مى کند و تأثیراتش هم بیشتر است. از طرف دیگر مانورى که در تلویزیون مى بینیم، کمتر در بازى هاى کامپیوترى است، زیرا آدم هاى درگیر در فیلم هاى تلویزیونى، آدم هاى واقعى اند و از همه مهمتر در فیلم هاى تلویزیونى، امکان دستکارى و گزینش وجود ندارد، هیجانى که از مشاهده یک فیلم خشن به بیننده دست مى دهد، تخلیه نمى شود، لذا این هیجان انباشته شده، ممکن است در اجتماع به شکلى بروز کند و نتایج بدى به بار آورد، در حالى که در بازى هاى کامپیوترى در درجه اول، آدم هاى درگیر در بازى واقعى نیستند و در درجه دوم امکان تسلط وجود دارد. اگر فرد در یک نبرد کامپیوترى، مى میرد و مغلوب مى شود، ولى این امکان وجود دارد که آنقدر آن بازى را تکرار کند تا یک بار هم غالب شود. بدین ترتیب اغلب اوقات مى تواند هیجانات برانگیخته شده ناشى از بازى را در خود بازى تخلیه کند .

خلوت از دست رفته در دنیاى مجازى

پنجشنبه, ۶ بهمن ۱۳۸۴، ۱۱:۲۲ ق.ظ | ۰ نظر

ترجمه - على ملائکه - محرمانگى (Privacy) مسئله اى هزارچهره است. چون مارى هفت سر که چون یک سرش را قطع مى کنید، دو سر به جایش مى روید. «دستورالعمل اتحادیه اروپا درباره حفاظت اطلاعات» محرمانگى اطلاعاتى را تقریباً به حد یکى از حقوق اساسى بشر رسانده است، چرا که دولت هاى عضو را متعهد مى کند از «حقوق و آزادى هاى بنیادى اشخاص طبیعى و به خصوص حق آنها در حفظ محرمانگى در رابطه با پردازش اطلاعات شخصى» محافظت کنند. (ماده اول دستورالعمل) با این حال در این روزها «برادر بزرگ» به یمن موتور جست وجوى اینترنتى شما در آن سوى اقیانوس اطلس، گوگل، سر دیگرى پیدا کرده است.

امروز هر کسى مى تواند اطلاعات مربوط به هر کس دیگرى بر روى گوگل را مورد جست وجو قرار دهد. هر چه این موتور جست وجو قوى تر شود، هر چه به طور گسترده تر و عمیق ترى در شبکه کاوش کند، به وسیله اى مفیدتر و پرطرفدارتر بدل مى شود. بسیارى این اوج گیرى دیالکتیکى را امتیازى ناشى از ماهرتر شدن موتور جست وجو مى شمرند. مشکل این است که هر جزیى از اطلاعات درباره شما که در شبکه باقى مى ماند، دیر یا زود ممکن است در معرض جست وجو با گوگل قرار گیرد. حقیقت آن است که ما در سپهر اطلاعاتى شفافى زندگى مى کنیم و تجاهل یا بیزارى ما نسبت به آن تفاوتى ایجاد نمى کند. اما ما به دنبال این سر آن مار هفت سر نیستیم. شکایت کردن از «کوکى»۱ها (Cookies) نیز هدف ما نیست. کوکى ها مدت ها است که در میان ما بوده اند. ما مى دانیم که برخى از آنها بى خطر و یا حتى مفیدند و مى دانیم که چگونه با آنهایى که اینگونه نیستند برخورد کنیم.

نه، مشکل جدید محرمانگى در رابطه با موتورهاى جست وجو و در نتیجه گوگل قدرتمند به طور خاص مسئله دیگرى است. مشکل به ساخته شدن شرح حالى از شما براساس کل تاریخچه جست وجوهایتان برمى گردد.

کامپیوتر شما مى تواند از طریق تاریخچه جست وجو، «کوکى»ها و «کش» (Cache)۲ سایت هایى را که شما بازدید کرده اید، مشخص کند. خوشبختانه همه این رد پاها تحت کنترل شما است. اما این امر در مورد رد پاهاى به جا مانده بر روى شبکه از جست وجوهاى شما صادق نیست. گوگل براى هر جست وجویى که از طریق موتور آن صورت مى گیرد، آدرس IP اینترنت شما (شماره اى که کامپیوتر شما را بر روى اینترنت مشخص مى کند، با مراجعه به وب سایت www.showmyzip.com مى توانید IP خود را پیدا کنید)، زمان انجام جست وجوى شما، شکل بندى نرم افزار وبگرد شما، کوکى هاى معمول و از همه مهمتر «همه کلیدواژه هاى جست وجوى شما» را ثبت مى کند. این سوابق به شرکت گوگل تعلق دارند و گرچه هویت اشخاص با آدرس هاى IP همراه نیست، اما مى توان از طریق آنها کاربران خاص را ردیابى کرد. آن جست وجویى که سال ها قبل شما درباره رمان «لولیتاى» ناباکف انجام داده اید تا مقاله اى درباره عشق نوسیکا به اولیس بنویسید. تصویر بانوى جوان برهنه اى که هنگام جست وجوى دخترتان براى «سفید برفى» در تصاویر گوگل ظاهر شده است (به رغم استفاده از گزینه «فیلتر کردن متوسط» در گوگل). آخرین اخبار بازى هاى کریکت در زمانى که تصور مى رفت شما در جاى دیگرى باشید یا کار دیگرى بکنید، یا هدیه خاصى که شما در جست وجوى آن بودید، اما همسر شما هیچ گاه آن را دریافت نکرد... گوگل هیچ کدام آنها را براى مدتى نامحدود فراموش نخواهد کرد و از آنها مى توان مانند کاشى هاى فراوان در یک موزائیک دیجیتال با جزئیات بسیار استفاده کرد تا شرح حالى از شما ساخته شود. مسابقات بیست سئوالى را به یاد دارید؟ گوگل یک مسابقه ۸سئوالى بسیار پیچیده تر را بازى مى کند که در آن شما هدف هستید، هر جست وجوى جدید نقطه اى جدید در این تصویر است. گوگل تنها نیاز به متصل کردن آنها به هم دارد تا وصفى به دست آید که تنها مختص شما است.

این تهدید جدید پنهان نمانده است. (نگاه کنید به www.google-watch.org)

شرکت گوگل سعى کرده است که به نگرانى هاى فزاینده پاسخ دهد. www.google.com/privacy.html اما این پاسخ ها آنقدرها که برخى صاحب نظران انتظار دارند، اطمینان بخش نبوده است. (نگاه کنید به www.wired.com/news/culture/0,124,67982,00htmltw=wn-story-related) مشکل این است که شرکت گوگل توانایى اش را در جمع آورى و ذخیره داده هاى جست وجوى شما براى هر مدتى که بخواهد حفظ مى کند («هیچ سقف و محدودیت زمانى در مورد حفظ داده ها وجود ندارد») و از آنها براى هر مقصودى که فکر مى کند مناسب است، استفاده مى کند. در «عصر گوگل» شما همانید که بر روى گوگل جست وجو مى کنید. هویت شخصى به موضوعى از معناشناسى تجسسى (Erotetic Semantics) بدل شده است: پرسش هایى که مى پرسید بهتر از پاسخ هایى که مى دهید هویت شما را معین مى کنند، چرا که امکان دروغ گفتن در آنها بسیار کمتر است. بنابراین هنگامى که دارید به جست وجوى اینترنتى مى پردازید، حواستان جمع باشد، روزى جست وجوهاى تان ممکن است به سویتان بازگردند و دفعه دیگرى که روى گوگل جست وجو مى کنید، چند کلیدواژه را که دوست دارید با آنها شناسایى شوید، وارد آن کنید. براى آغاز کردن شکل بخشیدن به موزائیک وصف کننده هیچ وقت دیر نیست.

*«لوچیانو فلوریدى» مدرس فلسفه در Universita degli studi di Bari و دانشگاه آکسفورد و مولف کتاب «درآمدى بر فلسفه و کامپیوتر» (انتشارات راتلج) است.

پى نوشت ها:

۱- کوکى (Cookie) یک بسته اطلاعاتى که به وسیله یک «سرور» (خدمات دهنده) به نرم افزار جست وجوگر اینترنت فرستاده مى شود و سپس نرم افزار جست وجوگر هر بار که با آن خدمات دهنده ارتباط برقرار مى کند، آن را باز مى فرستد. کوکى ها براى تائید، ردیابى و حفظ اطلاعات اختصاصى کاربر استفاده مى شوند.

۲- کش (Cache) مجموعه اى از داده ها که کپى هاى مقادیر اصلى ذخیره شده در جایى یا مورد پردازش قرار گرفته در قبل است و در صورتى که داده هاى اصلى (از لحاظ زمان دسترسى) گرانقیمت باشند، بر مبناى خواندن «کش» بر روى آنها عمل مى شود.

منبع: شرق

سازمان کنفرانس توسعه و تجارت سازمان ملل متحد، آنکتاد، اعلام کرد ایران از لحاظ تعداد کاربران اینترنت در سطح خاورمیانه در رتبه نخست و از لحاظ نفوذ اینترنت در رتبه هفتاد و پنجم قرار گرفته است.
به گزارش خبرنگار اقتصادی مهر به نقل از آنکتاد، ایران با داشتن 4 میلیون و 800 هزار کاربر اینترنت بیشترین شمار کاربران اینترنت را در میان کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا دارا است.
با این وجود، از آنجا که نفوذ اینترنت (نسبت کاربران اینترنت به کل جمعیت) در ایران 7.2 درصد است، در سطح خاورمیانه پس از کشورهای اسرائیل، امارات، کویت، بحرین، قطر، لبنان، و اردن در رتبه هشتم قرار گرفته است.
بر اساس این گزارش، ایران از لحاظ تعداد بالای کاربران اینترنت در سطح جهان نیز در رتبه بیست و چهارم قرار دارد.
بنابر اعلام آنکتاد، در سطح جهان کشور ایالات متحده آمریکا با داشتن 185 میلیون کاربر اینترنت با فاصله بسیار در رتبه نخست جهان قرار دارد.
پس از آمریکا نیز کشورهای آسیایی چین با 94 میلیون نفر کاربر اینترنت رتبه دوم و ژاپن با 75 میلیون کاربر رتبه سوم جهان را در اختیار دارند.
بنابر اعلام آنکتاد، همچنین کشورهای آلمان با 41 میلیون کاربر اینترنت، انگلستان با 37، هندوستان با 35، ایتالیا با 28.8، فرانسه با 25، برزیل با 22، کانادا با 20، روسیه با 16، مکزیک با 14، استرالیا با 13، اسپانیا با 13، تایوان با 12، استرالیا با 11، ترکیه با 10، مالزی با 10، هلند با 10، لهستان با 9، اندونزی با 8، سوئد با 7، و تایلند با 7 میلیون کاربر اینترنت به ترتیب در رتبه های چهارم تا بیست و سوم جهان قرار گرفته اند.
در سطح خاورمیانه نیز پس از ایران کشورهای مراکش با 3.5 میلیون کاربر، اسرائیل با 3.2، مصر با 3، عربستان با 1.5، و امارات متحده عربی با 1.3 میلیون کاربر به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفته اند.
این گزارش می افزاید، از لحاظ نفوذ اینترنت نیز در سطح جهان کشور ایسلند با نسبت 67.5 درصد در صدر کشورهای جهان ایستاده است و پس از این کشور نیز به ترتیب کشورهای سوئد با نسبت 63 درصد، کره جنوبی 61، انگستان 60، استرالیا 56، دانمارک 56، آمریکا 55، کانادا 55، زلاندنو 52، و هلند با 52 درصد به ترتیب در رتبه های دوم تا دهم جهان قرار گرفته اند.

انقلاب جدید موسیقى دیجیتالى

پنجشنبه, ۱۷ آذر ۱۳۸۴، ۰۲:۱۹ ب.ظ | ۰ نظر

ترجمه: محسن ابراهیمى - اولین دفعه رابى ویلیامز بود که سال گذشته به طور ناگهانى و غیرمنتظره بعد از کنسرت هاى موفقش تصمیم گرفت آلبوم جدیدش را روى یک فرمت جدید دیجیتالى ضبط و راهى بازار کند. ماه گذشته نیز رولینگ استونز اعلام کرد که آلبوم (A Big Bang) با همین فرمت پخش خواهد شد و رامازوتى هم به این فرمت جدید روى آورده است. اینجا دیگر بحث کامپکت دیسک (CD) نیست، بلکه کارت هاى حافظه (Memory Card) به بازار مى آیند تا انقلاب دیجیتالى در موسیقى را به وجود بیاورند. ستاره هاى موسیقى اولین سعى و تلاش هاى خود را براى ورود به دنیاى جدید دیجیتالى به کار گرفته اند و علاوه بر انتشار سى دى، آنها را با شکل «کارت حافظه» هم پخش کرده اند.

این کارت ها به عنوان ابزار دوست داشتنى در دوربین هاى دیجیتالى کامپیوترها، پالم ها و موبایل ها کاربرد بیشترى پیدا کرده اند. به نظر مى رسد که دوره استفاده از سى دى هم به سرآمده است و آخرین نفس هاى خود را مى کشد، هر چند که صاحبان این فناورى مدعى هستند بازار کاملاً در اختیار آنها است و در مسیر پیشرفت و استفاده از تکنولوژى جدید قرار دارند اما هرگاه نسل جدید با انقلاب دیجیتالى روبه رو مى شوند آسان ترین و در دسترس ترین ابزار را انتخاب مى کنند. حدود صد سال است که خرید آهنگ ها قدم به قدم و به روش هاى متفاوتى انجام شده است؛ از صفحه هاى گرامافون تا نوارهاى کاست و بعد هم دیسک و کامپکت دیسک. امروزه با توجه به توسعه اینترنت و دسترسى همگانى به این ابزار ارتباطى، خرید موسیقى به گونه اى دیگر هم رواج یافته و طرفداران خاص خود را دارد. وقتى که فرمت MP3 وارد بازار شد انحصار سى دى ها شکسته شد و آهنگ ها با قیمت کمتر و سهولت بیشتر در اختیار جوان ها و نوجوان ها قرار گرفت، حتى در سایت هاى اینترنتى هم به طور مجانى به اشتراک گذاشته شده است اما اقدام رابى ویلیامز تعجب همگان را برانگیخت و آنها را کنجکاو کرد تا به او توجه کنند. آلبوم جدید ویلیامز همراه چندین ویدئو کلیپ به قیمت ۴۴ یورو وارد بازار و با موفقیت بزرگى مواجه شد اما آنچه که جالب توجه است و شرکت هاى کامپیوترى و سازنده ابزارها و قطعات به آن توجه مى کنند این است که همه چیز به شرایط «قابل حمل» و در دسترس بودن تغییر پیدا کرده است. کامپیوترهاى کوچک، موبایل و دستگاه هاى پخش کننده MP3 همگى از «کارت حافظه» استفاده مى کنند و به راحتى بین دستگاه هاى متفاوت تبادل مى شوند. آلبوم رولینگ استونز توسط «سان دیسک» منتشر مى شود و مى توان آن را در کامپیوتر، پالم یا تلفن هاى موبایل گوش کرد. این آلبوم ۴۰ یورو قیمت دارد و شامل آهنگ هاى جدید، چند ویدئو کلیپ و چند آهنگ معروف قدیمى است. رامازوتى خواننده ایتالیایى هم آلبوم جدید خود را روى یک ۳Media Memory منتشر مى کند. قیمت آن ۲۹ یورو است که علاوه بر ۱۳ آهنگ حدود ۳۰ دقیقه ویدئو کلیپ و ۲۰ آهنگ قدیمى وجود دارد.

ورود این «کارت حافظه»ها به منظور شکستن انحصار سى دى است. هر چند تمام بازار موسیقى در اختیار کامپکت دیسک نیست اما هنوز هم کامپیوتر، سلطان موسیقى است چرا که علاوه بر گوش دادن موسیقى مى توان آن را از طریق اینترنت به اشتراک گذاشت و حتى به طور آن لاین، موسیقى دلخواه را خرید. بعد از کامپیوترها، این موبایل ها هستند که بیشتر مورد استفاده قرار مى گیرند، خصوصاً اینکه نسل سوم بیشتر به این فرمت توجه دارند و آن را به خودشان نزدیک تر احساس مى کنند، چرا که ویدئو و موسیقى را مى توانند در هر مکانى در اختیار داشته باشند. اولین بار هم وقتى که قرار شد انحصار شکسته شود بیلى ویمن در سال ۱۹۹۹ آلبوم خود را با فرمت MP3 ارائه کرد و حالا هم «کارت حافظه» از راه مى رسد. تنها دفاع حامیان این فرمت هم کیفیت شنیدارى آن است، گرچه نیمى از خریداران آلبوم ها و موسیقى به کیفیت اولیه توجه ندارند و فقط براساس بازار پیش مى روند اما وقتى که قرار باشد موسیقى مثل یک کنسرت یا ارکستر زنده آنها را مجذوب کند، آن وقت اهمیت این «کارت حافظه»ها بیشتر خواهد شد. حجم و اندازه کوچک آنها هم دلیل دیگرى است تا راک دیجیتالى چهره دیگرى پیدا کند. امروز فرهنگ حجم کوچک در هر بازارى به چشم مى خورد و موسیقى هم در همین سبد قرار مى گیرد علاوه بر آنکه دنیاى بزرگى را در برمى گیرد. برنامه «فستیوال موتسارت» که به رهبرى «لوریس چکناواریان» هم اکنون در حال اجرا است، براى یک شب دیگر تمدید شد.

چکناواریان در این باره گفت: این کنسرت از ۱۲ آذرماه آغاز شده است و تا ۱۹ آذرماه ادامه دارد، اما به دلیل استقبال فوق العاده زیاد، روز یکشنبه۲۰ آذرماه نیز یک اجرا هم براى دانش آموزان با بلیت ارزان قیمت خواهیم داشت. او درباره این اجرا گفت: ما در این کنسرت، کار را با گروه کوارتت زهى آنى و سولیست هاى ایرانى و خارجى آغاز مى کنیم و گروه کر نورى به رهبرى علیرضا شفقى نژاد نیز ما را همراهى خواهند کرد. این آهنگساز و رهبر ارکستر در پایان گفت: ما قطعات مختلفى از موتسارت و به خصوص قطعه معروف «رکوئیم» را اجرا مى کنیم که با استقبال فوق العاده اى مواجه بوده و در حال حاضر، بلیت این برنامه ها تمام شده است. یک گروه ۹۰ نفره کر که متعلق به محمد نورى است، کوارتت زهى آنى از ارمنستان که چند سالى است در ایران آمد و رفت مى کنند و چند سولیست ارمنى و یک سولیست از ایران (آذین موحد) اجراى آثار موتسارت را به رهبرى چکناواریان به عهده دارند.

ارکستر بزرگى در کار نیست در حالى که اجراى رکوئیم یکى از مشهورترین آثار موتسارت بدون ارکستر تا به حال سابقه نداشته است. اما چکناواریان همیشه مبتکر طرح هاى نو است و آنقدر روى سن اجرا با مردم همراه مى شود که بعد از چند سال فوق فعال بودن در اجراى کنسرت هنوز هم مخاطبان بسیارى به برنامه هاى او مى روند. در روزهاى اول فستیوال اگرچه هنوز کنسرت شجریان در تهران ادامه داشت اما تالار وحدت هم مملو از جمعیت بود. این دفعه برنامه طورى ترتیب داده شده که هم مخاطبان غیرحرفه اى موسیقى کلاسیک و هم مخاطبان حرفه اى تر آن با حضور نوازندگانى چون گاتلیب والیش، رافائل میناسکانیان و خاچیک بابایان که از سولیست هاى توانا و با تکنیک هستند، راضى باشند.
منبع : شرق

شرکت "گوگل" با وجود درگیری با ناشران بر سر حق تالیف، همچنان درصدد است، میلیون‌ها کتاب را به صورت الکترونیک بر روی شبکه اینترنت در دسترس خوانندگان در سراسر جهان قرار دهد.
نشریه "نیچر" این حرکت را مساوی با مرگ صنعت چاپ می‌داند.
در همین حال گروهی از افراد آینده‌اندیش در نقاط مختلف طرحی را برای گردآوری همه کتابهای قدیمی و از چاپ خارج شده اجرا کرده‌اند.
هدف این افراد آن است که این کتابهای نایاب را به صورت دیجیتالی بر روی شبکه اینترنت در دسترس همگان قرار دهند.
یکی از این علاقه‌مندان، محققی هندی به نام ویشواز شاوان ‪Vishwas Chavan‬ است که تاکنون هفت هزار کتاب قدیمی از سراسر جهان جمع‌آوری کرده است که بیش از ‪ ۲‬هزارو ‪ ۵۰۰‬مجلد آنها در نیمه اول قرن نوزدهم تحریر شده‌اند.
شاوان برای دستیابی به این کتابها سالها به کتابخانه‌های گوناگون سرزده و با زحمت زیاد آنها را از گوشه و کنار جهان جمع کرده است.
افرادی همچون او رویای زمانی را در سر می‌پرورانند که در آن محققان با فشار دادن دکمه یک موشواره کامپیوتری به منابع مورد نظر خود دست یابند و اطلاعات تخصصی را با کمترین صرف وقت مورد استفاده قرار دهند.
چند سال پیش این رویا، صرفا نوعی خیال خام به نظر می‌رسید اما از زمانی که گوگل اعلام کرده که میلیونها کتاب را از پنج کتابخانه بزرگ در دانشگاههای آکسفورد، هاروارد، استنفورد، میشیگان و نیز کتابخانه عمومی نیویورک به صورت دیجیتالی در اختیار عموم قرار خواهد داد، سایر موسسه‌ها و نهادها نیز در اروپا و آمریکا به تکاپو افتاده‌اند و در نظر دارند طرحهای مشابه خود را برای ارایه دیجیتالی میلیونها کتاب اجرا کنند.
به نظر می‌رسد این حرکت فراگیر به سمت دیجیتالی کردن کتابها تاثیر انکارناپذیری بر صنعت نشر و نیز بر شیوه فعالیت پژوهشگران، نحوه عمل کتابداران، و شیوه کتابخوانی باقی خواهد گذارد.
کتابداران و متخصصان سیستمهای اطلاع رسانی باید ابزار جدیدی برای تهیه فهرست‌ها و نیز هدایت افراد از میان هزار توی اطلاعات آماده سازند. ناشران و نویسندگان نیز باید بزودی اندیشیدن در قالبهای دیجیتالی را آغاز کنند، درست همانگونه که هم‌اکنون طراحان صفحات وب و نویسندگان وبلاگها چنین می‌کنند.
اما انقلابها بندرت بدون خونریزی هستند و انقلاب اخیر در عرصه ارائه اطلاعات به صورت الکترونیک نیز بزودی شکل رادیکار بخود گرفت و سیمای زشتی پیدا خواهد کرد. در آمریکا نویسندگان و ناشران در حال اماده شدن برای نبرد حقوقی با شرکت گوگل هستند.
دیدگاهها در این‌باره که آیا باید طرحهای دیجیتالی کردن کتابها به موسسه‌های خصوصی نظیر گوگل و "آمازون" واگذار شود یا نه؟ متفاوت است.
با توجه به آنکه چند پروژه دیجیتالی کردن کتابها به صورت همزمان اعلام شده، روشن نیست که چه شمار از این کتابها به صورت رایگان در دسترس عموم قرار خواهند داشت و یا اینکه نحوه هماهنگ‌سازی میان این طرحها و یا شیوه دسترسی پیدا کردن به کتاب‌ها چگونه خواهد بود؟

اندیشه دیجیتالی کردن کتابها از دهه ‪ ۱۹۷۰‬و همان اوان شکل‌گیری اینترنت مطرح بوده‌است. در چهارم ژوئیه سال ‪ ۱۹۷۴‬یک نسخه از اعلامیه استقلال آمریکا به صورت دیجیتالی برای همه آمریکایی‌ها ارسال شد و پروژه موسوم به "گوتنبرگ" برای تولید نخستین کتاب دیجیتالی شکل گرفت.
از آن زمان تاکنون ‪ ۲۰‬هزار داوطلب همکار در این پروژه بیش از ‪ ۵۰‬هزار کتاب را که دوره حق تالیفشان به پایان رسیده است اسکن کرده و به صورت دیجیتالی آماده ساخته‌اند.
همه همکاران این پروژه به صورت رایگان کار می‌کنند. این قبیل طرح‌ها به واسطه نوعی تمایل ایده‌آلیستی برای در اختیار همگان قرار دادن معرفت شکل می گیرد.
در عین حال این قبیل پروژه‌ها کار جستجوی آن لاین از کتابها را بسیار تسهیل می‌کنند.
همین جنبه اخیر بنیاد ملی علوم در آمریکا را وادار ساخت تا در طرحی موسوم به "پروژه یک میلیون کتاب" که یک طرح بین‌المللی برای در اختیار عامه قرار دادن کتابها به صورت دیجیتالی است، مشارک ورزد.
در این طرح نهادهای گوناگونی از جمله دانشگاه "کارنگی ملون" در پیتسبورگ نیز مشارکت دارند.
از سال ‪ ۲۰۰۲‬که این پروژه شروع شده تا کنون بیش از ‪ ۶۰۰‬هزار کتاب که دوره حق تالیف آنها به پایان رسیده اسکن شده‌اند و در حال حاضر نیمی از آنها به صورت دیجیتالی بر روی شبکه اینترنت در دسترس هستند و کار اسکن کردن این کتابها در هندوستان و چین به انجام می‌رسد.
کتابهای مورد نظر از کتابخانه‌های مختلف دنیا به صورت امانت به این کشورها ارسال می‌شوند.
قابلیت جستجو در عین حال یکی از محرکهای اصلی شرکتهای خصوصی است که وارد عرصه دیجیتالی کردن کتابها شده اند. این امر حتی شامل آن دسته از کتابهایی می‌شود که هنوز دوره حق تالیفشان به پایان نرسیده است.
به عنوان مثال هم‌اکنون برخی از شرکتهایی که کتابها را به صورت آن لاین به خریداران عرضه می‌کنند و فروشنده اینترنتی کتاب به شمار می‌آیند، به خریداران اجازه می‌دهند شماری از صفحات کتابها را به صورت آن لاین مطالعه کنند و در صورت تمایل نسخه آن را برای خود سفارش دهند.
در آمریکا شرکت آمازون با اجازه ناشر اطلاعات دیجیتالی قابل جستجو را در اختیار خوانندگان و خریداران قرار می‌دهد. این شرکت می‌گوید هم‌اکنون چند صد هزار کتاب به صورت آن لاین قابل جستجو هستند.
این شرکت هم‌اکنون به خریداران گزینه خرید نسخه الکترونیک کتابها را نیز عرضه می‌کند.
این قبیل کتابها یا اسناد الکترونیک را، می‌توان بر روی یک دستگاه الکترونیک قابل حمل و نقل جای داد. این شرکت انتظار دارد این قبیل خدمات الکترونیکی دیگر بخشهای این تجارت را نیز تقویت کند.
به عنوان نمونه توانایی بر مطالعه قسمتهای از کتاب و نگاه به فهرست آن به صورت دیجیتالی موجب شده‌است که فروش کتابها تا هشت درصد افزایش یابد.
اما شرکت گوگل در اعلام طرح مربوط به دیجیتالی کردن میلیونها نسخه از کتابهایی که حق تالیف آنها هنوز به پایان نرسیده هیچ سخنی از دریافت وجه به میان نیاورده است.
سخنگوی گوگل می‌گوید که هدف پروژه جستجوی کتاب گوگل آن است که کتابهایی را که در حال حاضر به صورت چاپی در دسترس قرار دارند به صورت آن لاین در دسترس همگان قرار دهد اما این احتمال که گوگل از این اقدام خود می‌تواند سود سرشار اقتصادی به دست آورد موجب عصبانیت نویسندگان و ناشران شده است.
در پائیز سال جاری صنف نویسندگان و اتحادیه ناشران در آمریکا شکایتی را علیه گوگل و زیرپاگذاشته حق تالیف به وسیله این شرکت، تسلیم دادگاه کرد.
شکایت‌کنندگان اظهار داشته‌اند شرکت گوگل از آنان برای کپی کردن کتابها اجازه نگرفته است.
گوگل از ناشران اجازه گرفته که در پروژه خود برخی از کتابهایی را که حق تالیف آنها هنوز به پایان نرسیده نیز بگنجاند اما نه اینکه کل پروژه مشتمل بر این نوع کتابها باشد.
گوگل استدلال می‌کند که نیازی ندارد برای هر کتاب اجازه کسب کند، زیرا در نظر دارد این کتابها را بر مبنای قانون "استفاده منصفانه" که در آمریکا اجرا می‌شود در دسترس خوانندگان بگذارد.
این شیوه اجازه می‌دهد افراد برای مقاصدی مانند تدریس یا تحقیق بتوانند از این قبیل کتابهای آن لاین استفاده کنند.
به عنوان مثال گوگل همه متن را در اختیار خوانندگان نمی‌گذارد بلکه قسمت‌هایی از آنها را به شکل گزینشی ارائه می‌کند. این امر در مورد کتابهایی است که دوره حق تالیف آنها هنوز به پایان نرسیده‌است اجرا می‌شود.
گوگل می‌گوید خریداران اگر بتوانند به قسمتهایی از محتوای کتاب دسترس داشته باشند، برای خرید کتاب علاقه بیشتری نشان می‌دهند. در عین حال گوگل مدعی است که عرضه بخشهایی از محتوای کتاب به صورت دیجیتالی مشابه عمل فهرست کردن کتابهاست که در کتابخانه‌ها صورت می‌گیرد.
اما نماینده صنف نویسندگان آمریکایی تاکید دارد که هر نوع کپی کردن بخشهای کتاب معادل زیر پا گذاردن قانون مربوط به حق تالیف است و این مساله ربطی به نحو استفاده از بخش کپی گرفته شده ندارد.
ادامه دارد...
منبع : ایرنا