ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

  عبارت مورد جستجو
تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران

۱۲۰۴۱ مطلب با موضوع «others» ثبت شده است

تحلیل


راه‌هایی برای ترک اعتیاد به فضای مجازی

چهارشنبه, ۱۶ خرداد ۱۳۹۷، ۰۱:۴۸ ب.ظ | ۰ نظر

سیاری از افراد همه وقت خود را در فضای مجازی سپری می کنند اما با برخی راهکارها می توان استفاده از فضای مجازی را مدیریت کرد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان؛ در طول روز هزاران بار صفحه گوشی خود را روشن می‌کنیم، نگاهی به ساعت می­‌اندازیم یا کمی با ابزارهای گوشی سرگرم می شویم، اگر مشغول کار مهمی نباشیم این کار را تا جایی ادامه می­‌دهیم که خسته شویم هرچند بسیاری از اوقات بلافاصله بعد از بستن صفحه گوشی دوباره یاد چیزی می‌افتیم و به سراغش می­‌رویم، این اتفاق بارها در طول روز می‌افتد و هر بار چندین دقیقه از وقت خود را این گونه تلف می‌کنیم یا برای کاری کوچک چند برابر وقت صرف می‌کنیم.

 

انسان­‌ها برده مَجازها می‌­شوند

تعداد بسیار زیادی از انسان‌ها هدف مشخصی در زندگی خود ندارند، نمی­‌دانند در هفته­‌ها و سال­‌های آتی در زندگی خود به کجا خواهند رسید، بی­‌هدفی و بی­‌برنامگی این افراد زمینه­‌ای عالی برای تحت کنترل قرار گرفتن به دست فضای مجازی است.

در حال حاضر این دنیای بی­‌پایان در دسترس تمام افراد قرار دارد، انسانی که راه خود را در زندگی مشخص نکرده باشد، به راحتی تحت تاثیر قدرت و تنوع فضای مجازی قرار خواهد گرفت، در واقع انسان­‌ها برده مَجازها می‌­شوند، حتی کسانی که به ظاهر برنامه منظم و هدف مشخصی دارند هم مستعد این شرایط هستند، بسیاری از ما تجربه کرده ایم که با وجود برنامه و اهداف مشخص در زندگی باز هم ابزارهای الکترونیکی گوناگون از قبیل فضای مجازی و تلوزیون ما را به بازی می­‌گیرند یا حداقل ما را از برنامه‌­هایمان عقب می­‌اندازند.

 

فضای مجازی خطری بیخ گوش جوانان

قشر جوان و به خصوص دانشجویان با استفاده نادرست فضای مجازی چندین برابر بیشتر آسیب می­‌بینند و این آسیب به نوبه خود باعث عقب افتادگی جامعه می­‌شود، چراکه نیروی محرک و پیشرونده هر کشوری جوانان و دانشجویان آن کشور هستند.

جوانان به دلیل استعداد و قابلیت تطابق و یادگیری بیشتر، به راحتی غرق سرگرمی­‌های دنیای مجازی می­­‌شوند، تصور کنید دانشجویی که حتی در رشته‌­ای عالی تحصیل می­‌کند به جای حرکت مستمر به سوی قله­‌های علم، گرفتار گشت و گذار بیهوده در فضای مجازی است.

 

چند قدم برای مدیریت زندگی در فضای مجازی

در اینجا چند راهکار ساده،  برای مدیریتکردن زندگی در فضای مجازی  به شما معرفی می­ کنیم.

 

کارهای مورد نیاز را یادداشت کنید

در اولین قدم فهرستی از کارهایی که در حال حاضر در فضای مجازی انجام می‌دهید تهیه کنید، اهداف و دلایل خود را از عضویت در گروه­‌ها یا کانال­‌های مختلف بنویسید و مشخص کنید چقدر به گفتگو با افراد مختلف می­‌پردازید و نوع این گفتگو چیست؟ گفتگوها می­‌توانند از نوع کاری، دوستانه، ارتباط با اعضای خانواده وغیره باشند. مشخص کنید چند ساعت بدون هیچ هدفی به گشت و گذار در فضای مجازی می­‌پردازید، تعیین کنید هر کاری را در چه مدت زمانی انجام می­‌دهید، برای مثال شما دوست دارید از اخبار روز مطلع باشید، ببینید چقدر زمان و با خواندن چه اخباری وقت خود را می­‌گذرانید.

 

تهیه فهرستی از کارهایی ضروری در فضای مجازی

احتمالا با نگاه کردن به فهرستی که تهیه کرده­‌اید به حال خود افسوس می­خورید! اما اگر قصد دارید تمام فعالیت­‌های بیهوده خود را متوقف کنید صبر کنید! نیازهای واقعی شما در فضای مجازی با فعالیت­‌های بیهوده ترکیب شده است. در این شرایط نمی‌­توانید به یکباره کشش خود به سمت فضای مجازی را کنترل کنید.

سعی کنید تمام کارهایی که واقعا نیاز دارید در فضای مجازی انجام دهید بنویسید، از لابلای فعالیت­‌هایتان آنهایی را که نیاز دارید  بیرون بکشید، اگر نیاز به موارد دیگری که تابحال انجام نداده­‌اید هم می­‌بینید به این فهرست اضافه کنید.

 

ساعات مشخصی از روز را به فضای مجازی اختصاص دهید

برنامه روزانه خود را مرور کنید و ببینید چه زمانی برای انجام کارهایتان در فضای مجازی مناسب است، شاید مجبور باشید در طول روز بعضی کارها را در ساعات خاصی انجام دهید، سعی کنید انجام باقی کارها را نیز به همان زمان انتقال دهید.

در کل باید ساعات خاصی به سراغ فضای مجازی بروید و تمام طول روز سرگرم انجام کارهایتان در فضای مجازی نباشید.

 

قبل از ورود به فضای مجازی  لیست کارهایتان را چک کنید

هربار قبل از روشن کردن اینترنت کارهایی را که باید انجام دهید با خود مرور کنید، شاید موقعیت شغلی بعضی ایجاب کند در تمام طول روز از فضای مجازی استفاده کنند، به این افراد پیشنهاد می ­شود تا جایی که می­‌توانند کارها را جمع کنند و یکجا، هر یک ساعت یا نیم ساعت انجام دهند، اگر زمان­بندی کردن فعالیت مجازی برای ایشان ممکن نیست هر بار قبل از رفتن به فضای مجازی مشخص کنند دقیقا چه کاری باید انجام دهند.

معمولا بعد از ورود به فضای مجازی هرچند برای انجام دادن کاری مشخص، مطالب بسیاری شما را به سوی خود می­‌کشند، با برخوردن به هر چیزی غیر از کار مشخصی که برای خود تعیین کردید، نگاهی به فهرست کارهایتان بیندازید، با نگاه کردن به فهرست تصمیم می­ گیرید آیا در همین زمان آن مطلب را مطالعه کنید یا آن کار را انجام دهید یا اینکه یادداشت کنید تا در زمان دیگری به آن برسید.

 

آهسته در فضای مجازی حرکت کنید

هرموقع کنترل خود را از دست دادید آهسته حرکت کنید!،  اگر نتوانستید کشش ­ها و تمایلات خود را در زمان انجام دادن کارهایتان کنترل کنید و مدام فعالیت­‌های اضافه انجام دادید، کارهایتان را به آهستگی انجام دهید، یعنی موس را به آرامی حرکت دهید تا به صفحه بعدی سایت منتقل شوید، برای رفتن به یک پیوند یک ثانیه صبر کنید و سرعت فعالیت­‌های خود را پایین بیاورید، وقتی آهسته حرکت می­ کنید به مغز خود فرصت تصمیم گیری و فکر می دهید، با این کار می­‌توانید فعالیت­‌های اضافه را به مقدار زیادی کم کنید

نشریه آمریکایی هیل نوشت قابلیت‌های کره شمالی در انجام حملات سایبری به مراتب جدی‌تر از تهدید هسته‌ای این کشور است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، نشریه آمریکایی هیل با انتشار مطلبی در پایگاه اینترنتی خود نوشت قابلیت‌های کره شمالی در انجام حملات سایبری به مراتب جدی‌تر از تهدید هسته‌ای این کشور است. در این گزارش آمده است حمله هسته ای کره شمالی علیه آمریکا که (در صورت وقوع) تنها یک بار اتفاق خواهد افتاد، هنوز جنبه واقعیت به خود نگرفته است؛ اما، حملات سایبری این کشور، همزمان با آمادگی واشنگتن و پیونگ یانگ برای برگزاری نشست بلندپایه دوازدهم ژوئن (بیت و دوم خرداد) میان دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و کیم جونگ-اون، رهبر کره شمالی، در حال انجام است.

این گزارش می افزاید عدم وجود قوانین و سیاست های مشخص برای مقابله با جنگ سایبری، سال هاست که سیاستگذاران آمریکایی را با مشکل مواجه کرده است. این در حالی است که ترامپ در نهایت، آوریل سال جاری میلادی گزارشی را به کنگره آمریکا فرستاد که بر اساس آن، سیاست های این کشور درخصوص جلوگیری از وقوع حملات سایبری و همچنین واکنش واشنگتن به حملات در حوزه پنجم –فضای سایبری– ترسیم شده است. آمریکا به مدت چندین دهه دارای دکترین هسته ای بوده است؛ اما، دکترین جنگاوری سایبری این کشور به تازگی مرحله تکامل و بلوغ خود را آغاز کرده است.

در ادامه گزارش آمده است: آمریکا در حال حاضر برای از میان بردن تهدیدی که طی چند سال آینده، احتمال وقوع آن در واقعیت وجود ندارد (تهدید هسته ای پیونگ یانگ) با کره شمالی مذاکره می کند؛ اما، مقامات واشنگتن برای برطرف کردن تهدید دیجیتالی (کره شمالی علیه آمریکا) که در حال حاضر در حال وقوع است، اقدامی نمی کنند. البته باید خاطرنشان کرد احتمال بسیار کمی وجود دارد که کره شمالی حاضر باشد درباره فعالیت های سایبری خود (هک کردن نهادهای آمریکایی) گفتگو کند.

در ادامه این گزارش ادعا شده است تحریم های بین المللی علیه کره شمالی باعث شده تا این کشور برای به دست آوردن پول های مورد نیاز خود، حملات سایبری را علیه نهادهای مالی صورت دهد. حتی با وجود آماده شدن دو کشور آمریکا و کره شمالی برای برگزاری نشست بلندپایه ماه ژوئن، پیونگ یانگ حملات سایبری خود را علیه بانک های مستقر در آسیا و آمریکای لاتین متوقف نکرده است.

این گزارش می افزاید فعالیت های هسته ای کره شمالی اوایل دهه 1950 میلادی آغاز شد؛ با این حال، این کشور تا سال 2006 میلادی به طور رسمی به انجام آزمایش های هسته ای خود، اذعان نکرد. این در حالی است که از زمان حمله سایبری گسترده به شرکت سونی در سال 2014، قابلیت های کره شمالی در زمینه چنین حملاتی به طور چشمگیری افزایش یافته و این کشور اکنون به عنوان یک تهدید اساسی در فضای سایبری به شمار می آید.

نگارنده مطلب در ادامه مدعی شده است: پاسخ نظامی به حمله موشکی هسته ای کره شمالی سریع و مرگبار خواهد بود؛ اما این کشور قادر است در فضای سایبری هر کشوری را که اراده کند مورد حمله قرار دهد و احتمال مجازاتش نیز بسیار کم است.

در ادامه گزارش با متهم کردن کره شمالی به برنامه ریزی و هدایت حملات گسترده باج افزار «واناکرای» علیه بانک ها، بیمارستان و نهادهای دیگر در سراسر جهان در سال 2017 میلادی، آمده است بیش از 300 هزار رایانه در 150 کشور هدف این حملات قرار گرفتند. این در حالی است که باج افزار واناکرای با استفاده از یک حفره امنیتی در آژانس امنیت ملی آمریکا (اِن اِس اِی) ساخته شده بود. هکرها با استفاده از این بدافزار سیستم‌های اطلاعاتی مراکز حساسی چون بیمارستان، شرکت‌ها و بانک‌های حدود 150 کشور –به ویژه در روسیه، آمریکا، چین و انگلیس– را قفل و پس از آن برای باز پس دادن این اطلاعات از کاربران پول دیجیتال (ارز رمزپایه مثل بیت کوین) مطالبه کردند.

در ادامه گزارش با تمسخر واکنش تام باسرت، مشاور امنیت داخلی ترامپ، به حملات سایبری کره شمالی که گفته بود: «امیدوارم آنها به رفتار بد خود در فضای آنلاین خاتمه دهند؛ در غیر این صورت رئیس جمهور آمریکا (خودش) دست به کار می شود»، ادعا شده است فعالیت‌های سایبری کره شمالی در مذاکرات عاری سازی هسته ای شبه جزیره کره برای پایان دادن به جنگ 65 ساله در این منطقه، به عنوان برگ برنده ای در دستان کیم جونگ اون است. پیونگ یانگ می تواند با استفاده از بدافزارهای پیشرفته روزافزون خود، رسانه ها و زیرساخت های حیاتی و مالی و نهادهای بسیاری را در آمریکا و دیگر کشورهای جهان هدف قرار دهد؛ همانطور که در بیست و نهم ماه مه (سال جاری میلادی)، اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف بی آی) و وزارت امنیت داخلی این کشور در گزارشی مشترک، درباره دو نوع بدافزار مرتبط با کره شمالی همراه با جزئیات آنها، هشدار دادند. همچنین، هکرهای موسوم به «کبرای پنهان» (منتسب به کره شمالی) به همان میزان هکرهای وابسته به چین، روسیه و ایران برای سازمان های اطلاعاتی، دفاعی و امنیت سایبری آمریکا دردسر ایجاد کرده اند. از سوی دیگر، یک شرکت امنیتی مستقر در ژاپن موسوم به ترند مایکرو (Trend Micro)، ژانویه سال 2018 میلادی نتایج تحقیقات خود را درباره گروه لازاروس –که به نام کبرای پنهان نیز شناخته می شود – منتشر کرد. در این گزارش آمده است در طول تاریخ جرائم سایبری، گروه لازاروس دارای یکی از مخرب ترین قدرت هاست و حملات سایبری این گروه پیامدهای طولانی مدتی را بر اهداف موردنظر آن به دنبال دارد.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است جنگ سایبری موازنه قدرت را در سطح جهانی به نفع کره شمالی به تعادل می رساند؛ در حالی که قدرت هسته ای دارای چنین تاثیری نیست. روش محاسبه ریسک و بازده در حملات سایبری در مقابل حملات هسته ای متفاوت است. به بیان دیگر، پیدایش ارزهای رمزپایه همچون بیت کوین و ناشناس بودن کسانی که با چنین ارزهایی مبادلات تجاری انجام می دهند، کره شمالی را قادر ساخته تا با استفاده از منابع محدودتر به سودهای بیشتری دست یابد (در مقایسه با سرمایه گذاری در بخش هسته ای).

رسوایی جدید فیس‌بوک توسط نیویورک تایمز

دوشنبه, ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، ۱۰:۳۴ ب.ظ | ۰ نظر

نیویورک‌تایمز فاش ساخت که کمپانی فیس‌بوک با دریافت پول، دیتای شخصی کاربران را به 60 کمپانی سازنده موبایل و سخت‌افزار ازجمله اپل، سامسونگ، آمازون ... فروخته است.

به گزارش خبرآنلاین، به اشتراک‌گذاری دیتای خصوصی کاربران، بیش از یک دهه است که توسط فیس‌بوک تجاری‌سازی شده و دیتایی که بخشی از حریم خصوصی افراد است، به غول‌های آی تی مانند اپل، سامسونگ، آمازون، بلک بری، مایکروسافت و سایر سازندگان فروخته‌شده است. 

بدین ترتیب به نوشته نیویورک‌تایمز، سازندگان سخت‌افزار قادر شدند تا گرایشات کاربران را از روی دیتای خصوصی‌شان کشف کرده و مطابق با نیاز آن‌ها، روی نسخه موبایل محصولات خود پیاده‌سازی کنند.

این در حالی است که سال 2011 فیس‌بوک معاهده‌ای با کمیسیون تجارت فدرال امضاء کرده و در آن متعهد شد که دیتای کاربران را بدون اجازه آن‌ها به شرکای خود واگذار نکند.

به نوشته نیویورک‌تایمز، فیس‌بوک حتی قبل از داستان «کمبریج آنالیتیکا» به سازندگان موبایل دسترسی کاملی به کاربران خود داده بود که این کار نقض آشکار قوانین حفظ حریم خصوصی افراد تلقی می‌شود.

«Ime Archibong» قائم‌مقام فیس‌بوک در اظهاراتی چنین پاسخ داد که شراکت با سازندگان موبایل با هدف ارتقاء کیفیت محصولات مرتبط بوده است و آن‌ها به اطلاعات مختصری مانند رابطه با دیگران، گرایش دینی و سیاسی و ... دسترسی داشته‌اند.

به نظر می‌رسد مارک زاکربرگ با گزارش منتشرشده در نیویورک‌تایمز دچار دردسر جدیدی خواهد شد.

- قاضی فدرال در واشنگتن دو شکایت کسپرسکی با هدف رفع محدودیت اعمال‌شده برای این کمپانی در ایالات‌متحده را نپذیرفت.

به گزارش خبرآنلاین، به دنبال ممنوعیت تصویب‌شده در کنگره و همچنین دستور وزارت امنیت داخلی، فعالیت کسپرسکی در آمریکا و به‌خصوص همکاری با کمپانی‌های دولتی ممنوع اعلام شد و کمپانی ضدویروس که به عقیده آمریکایی‌ها توسط سازمان جاسوسی روسیه مدیریت می‌شود، به هر دو دستور اعتراض کرده و شکایت رسمی به دادگاه فدرال ارائه داد.

اما «کولین کولار -کوتلی» قاضی فدرال در واشنگتن اعلام کرد کسپرسکی نتوانسته نشان دهد که قوانین فدرال علیه این کمپانی نقض شده است و بنابراین حقی برای کمپانی روسی قائل نشد. به همین خاطر دفتر مرکزی کسپرسکی در مسکو اعلام کرد درخواست تجدیدنظر خواهد داد.

آمریکایی‌ها معتقدند روسیه از طریق کسپرسکی علیه کاربران این کشور دست به جاسوسی زده و امنیت ملی ایالات‌متحده را به خطر انداخته است.

هک سیستم یکی از هکرهای بلندپایه آژانس امنیت ملی آمریکا از طریق نرم‌افزار کسپرسکی و سرقت مهم‌ترین ابزار هک که توسط این آژانس علیه کاربران اینترنت استفاده می‌شد؛ خشم مقامات آمریکایی را برانگیخت و به همین دلیل دستور توقف فعالیت کسپرسکی به‌خصوص در نهادهای دولتی صادر شد.

یوجین کسپرسکی، کارمند سابق سازمان ک.گ.ب به‌عنوان مؤسس ضدویروس کسپرسکی بارها ادعاهای مطرح‌شده را رد کرده و گفته است با راه‌اندازی دیتاسنتر در سوئیس، قصد دارد فایل‌های مشکوک کاربران آمریکایی-اروپایی را آنالیز کرده تا شک و شبهه برطرف شود

 تحقیقات جدید نشان می‌دهد محبوب‌ترین پلتفرم آنلاین در میان نوجوانان و نسل جدید کاربران اینترنت یوتیوب است نه فیس‌بوک!

به گزارش خبرآنلاین، یافته‌های اخیر مرکز تحقیقات Pew نشان می‌دهد یوتیوب با 85 درصد محبوب‌ترین پلتفرم اینترنتی در میان نوجوانان آمریکایی است و پس‌ازآن اینستاگرام با 72 درصد و اسنپ چت نیز با 69 درصد در رده‌های دوم و سوم هستند. 

اما فیس‌بوک در میان نوجوانان از محبوبیت افتاده و با 51 درصد در رده چهارم جدول قرارگرفته است.

توئیتر با 32 درصد، Tumblr با 9 درصد و رددیت نیز با 7 درصد در رتبه‌های بعدی هستند. اما نکته جالب این است که در نظرسنجی 2014-2015 میزان محبوبیت فیس‌بوک 71 درصد بود که حالا به 51 درصد سقوط کرده است.

از سوی دیگر 95 درصد از پرسش‌شوندگان 13 تا 17 ساله اعلام کردند که مالک یک گوشی هوشمند بوده و یا به گوشی هوشمند دسترسی دارند.

45 درصد از این نوجوانان همچنین اعلام کردند که اغلب در طول روز آنلاین هستند که این رقم در دوره 2014-2015 حدود 24 درصد بود. میزان متوسط کلیک، تَب/Tab یا سوآپ روی نمایشگر گوشی هوشمند به 2600 بار در روز رسیده است که این رقم در برخی به 5400 بار در روز می‌رسد.

در مورد دسترسی به کنسول گیم نیز 92 درصد پسران و 75 درصد دختران اعلام کردند به کنسول دسترسی دارند که در این میان 97 درصد از پسران و 83 درصد از دختران گیم ویدئویی انجام می‌دهند

اپل به‌عنوان ارزشمندترین برند جهان، در شبکه‌های اجتماعی حضوری بسیار کمرنگ دارد. این اقدام دلایل مختلفی از طرف تیم دیجیتال مارکتینگ این شرکت دارد.

اپل نامی است که همواره در رسانه‌های دنیای فناوری و همچنین تجارت و کسب‌وکار، با خیل عظیمی از اخبار، شایعه‌ها و اتفاقات گوناگون همراه بوده. باارزش‌ترین برند جهان همیشه بخش اعظمی از محتوای تولیدشده در رسانه‌ها را به خود اختصاص داده و توجه مشتریان وفادار و حتی رقبای سرسخت و منتقدان آن، همیشه به سمت این شرکت معطوف بوده است.

از طرفی تمامی کارشناسان بازاریابی دیجیتال مارکتینگ معتقدند که آینده‌ی این علم در شبکه‌های اجتماعی و حضور در آن‌ها رقم می‌خورد. در این میان باارزش‌ترین برند جهان با فعالیت ناچیز در این رسانه‌ها، تاحدودی نظر کارشناسان را نقض می‌کند. همان‌طور که گفته شد، اپل فعالیتی جدی در فیسبوک و توییتر ندارد و اکانت توییتر این شرکت حتی یک توییت منتشر نکرده است. از طرفی اکانت یوتیوب اپل، ویدیوهای گاه‌به‌گاهی منتشر می‌کند که البته با مسدودسازی نظرات در این ویدیوها، عملا آن‌ها را به تبلیغاتی ساده تبدیل و ماهیت اجتماعی یوتیوب را نقض می‌کند.

نکته‌ی جالب اینکه این شرکت تلاشی هم برای در دست گرفتن اکانت‌هایی با نام‌های اختصاصی محصولاتش انجام نمی‌دهد و این حساب‌های کاربری به اشخاصی عادی تعلق دارند. تنها حساب کاربری تقریبا فعال اپل در شبکه‌های اجتماعی مربوط به اینستاگرام است. البته این حساب نیز تنها به انتشار عکس‌های ثبت‌شده با آیفون می‌پردازد و به‌عنوان یک رسانه‌ی اجتماعی قابل قبول نیست.

برخی از محصولات دیجیتال اپل مانند اپ‌استور یا اپل موزیک، حساب‌های کاربری فعالی در شبکه‌های اجتماعی دارند و کم و بیش ارتباطات مناسبی با مخاطبان برقرار می‌کنند. در مورد افراد مهم و مدیران اپل نیز تنها تعداد محدودی از آن‌ها از جمله تیم کوک، حساب‌های کاربری فعالی در شبکه‌های اجتماعی دارند. البته این حساب‌ها نیز کمترین محتوا را در مورد شرکت یا محصولات آن منتشر می‌کنند و عموما به انتشار محتوای الهام‌بخش یا آموزشی می‌پردازند. در مورد اکانت لینکدین نیز اپل تنها به انتشار موقعیت‌های شغلی بسنده می‌کند. به بیان دیگر این حساب‌ها تنها برای ایجاد ظاهری انسانی برای یک شرکت عظیم هستند.

 

اکانت‌های خالی از محتوای اپل چند میلیون دنبال‌کننده دارند
نکته‌ی جالب اینکه باوجود فعالیت بسیار ضعیف اپل در شبکه‌های اجتماعی، حساب‌های کاربری این شرکت دنبال‌کنندگان بسیار زیادی دارند. ۱۱ میلیون دنبال‌کننده در فیسبوک، پنج میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام و به‌ ترتیب ۴ میلیون و یک میلیون دنبال‌کننده در حساب‌های لینکدین و توییتر که هیچ محتوایی در آن‌ها وجود ندارد. این آمارها نشان می‌دهد که کاربران به اپل علاقه دارند و قطعا به‌ دنبال دریافت اخبار و اطلاعات در شبکه‌های اجتماعی این برند هستند.

در مقابل شرکت‌های بزرگ دیگر در دنیای فناوری، فعالیتی جدی در شبکه‌های اجتماعی دارند. سامسونگ، مایکروسافت، آمازون و گوگل همگی فعالیت‌هایی همه‌جانبه در فضای شبکه‌های اجتماعی دارند. در اینجا سؤال اصلی مطرح می‌شود که چرا اپل دنباله‌رو حرکت رقبای خود نیست؟ برای بررسی این موضوع باید موارد مختلفی را مد نظر قرار دهیم.

 

پایداری برند اپل
طبق اعلام وبسایت آماری اینتربرند، اپل در حال حاضر با ارزشی حدود ۱۸۴ میلیارد دلار، باارزش‌ترین برند جهان است. فراموش نکنید که این ارزش تنها به برند اپل تعلق دارد، نه شرکت آن. هیچ برندی در جهان به‌ اندازه‌ی اپل ثبات ندارد. این برند طرفداران دوآتشه و همچنین منتقدان جدی دارد اما همیشه ثبات خود را حفظ کرده است.

یکی از فاکتورهای اساسی اپل برای حفظ ثبات، کنترل است. همه می‌دانیم که اپل عاشق کنترل کردن است و این اقدام را در جزئی‌ترین بخش‌های برند خود انجام می‌دهد. آن‌ها از تجربه‌ی کاربران وبسایت، تا بازدیدکنندگان فروشگاه‌های فیزیکی، زمان انتشار آگهی‌های تلویزیونی، زمان نصب بنرهای خیابانی، بسته‌بندی محصولات و حتی نحوه‌ی چینش اپلیکیشن‌ها در گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های خود را تحت کنترل دارند. در این میان، شبکه‌های اجتماعی در مقابل کنترل کردن قرار گرفته‌اند و مانند غرب وحشی هستند.

 

افسارگسیختگی شبکه‌های اجتماعی اپل را از موقعیت کترل تجربه‌ی مشتری دور می‌کند
با نگاهی کلی به حساب‌های کاربری برندهای بزرگ در شبکه‌های اجتماعی، متوجه افسارگسیختگی موجود در آن‌ها می‌شویم. نظرات انتقادی، توهین‌آمیز و بعضا خرابکارانه‌ی کاربران در تمامی این صفحات وجود دارند. برخی از این نظرات انتقاد به خدمات مشتری است، برخی علاقه‌ای به تبلیغات ندارند و برخی دیگر به‌طور کلی از یک برند متنفر هستند. حال تصور کنید اپل با منتقدان دوآتشه‌ی خود در چنین فضایی قرار بگیرد که قطعا تجربه‌ی خوشاندی نخواهد بود. در تعریف ساده اپل دوست دارد تمامی بخش‌های ارتباط با مشتری را تحت کنترل داشته باشد و در نهایت، پیامی که به مخاطب می‌رسد از فیلترهای دقیق بازاریابی‌اش عبور کرده باشند. قطعا فعالیت در شبکه‌های اجتماعی نقطه‌ی مقابل این سیاست است.

 

بی‌نیازی به شبکه‌های اجتماعی 

با تمام مشکلات ذکرشده، شبکه‌های اجتماعی فواید متعددی برای برندها دارند. امکان دریافت نظر و بازخورد از مشتریان وب سایت یکی از این فواید است. مورد دیگر، امکان افزایش فروش با اتصال شبکه‌های به مجاری فروش شرکت و همچنین ارتباط مستقیم با خریداران بالقوه است. از همه مهم‌تر، شبکه‌ی اجتماعی می‌تو‌اند به‌عنوان ابزاری برای شروع موج‌های تبلیغاتی استفاده شود و اصطلاحا محصول شرکت را هایپ کند. اما به نظر می‌رسد اپل به هیچ‌یک از این فواید شبکه‌های اجتماعی نیاز ندارد.

 

اپل علاقه‌ای به دریافت نظرات مستقیم مشتریان ندارد
در مورد دریافت بازخورد از مشتریان، اپل سیاستی متفاوت با شرکت‌های دیگر دارد. در قدم اول به‌ نظر می رسد این شرکت عقیده‌ای به نظرات مستقیم مشتریان ندارد. همان‌طور که معمار برند اپل یعنی استیو جابز در یکی از سخنرانی‌های خود گفته بود: «مردم عموما نمی‌دانند به چه چیزی نیاز دارند. آن‌ها منتظرند شما نیازشان را به نمایش بگذارید.» علاوه بر آن اکثر نوآوری‌های اپل در داخل این شرکت رخ می‌دهند و آن‌ها اعتقادی به ارتباط با دنیای خارج برای دریافت ایده ندارند. فرهنگ کلی این شرکت نیز کاملا سرّی و محرمانه است. در نهایت اگر این برند روزی به نظرات مستقیم کاربران احتیاج پیدا کند، (به‌خاطر محبوبیت و نفوذ بالا) با جستجویی ساده در اینترنت می‌تواند بحث‌های پیرامون محصولاتش را مطالعه کند و نیازی به ارتباط مستقیم در شبکه‌های اجتماعی ندارد.

در بخش تبلیغات برای فروش، همان‌طور که می‌دانید شبکه‌های اجتماعی برای تبلیغ برندهای خاص و لاکچری مناسب نیستند. این شبکه‌ها عموما برای تبلیغ تخفیف، فروش ویژه یا جوایز استفاده می‌شوند که اپل فعالیتی در آن زمینه ندارد. در عوض آن‌ها ترجیح می‌دهند آگهی‌های لوکس خود را در تلویزیون و برندهای خیابانی به نمایش بگذارند و انتخاب را با وقاری خاص به مشتری واگذار کنند.

 

اپل استور در مسکو

در ارتباط با ایجاد هایپ برای خرید محصولات نیز اپل در مقابل شرکت‌هایی همچون وان‌پلاس قرار می‌گیرد. فرهنگ سازمانی این شرکت مرموز و بر پایه‌ی محرمانگی اطلاعات است. اپل پیش از عرضه‌ی محصول هیچ اطلاعاتی در مورد آن منتشر نمی‌کند. این شرکت محصول خود را با کنفرانسی عظیم معرفی می‌کند، سپس از خبرنگاران مشهور برای پوشش کنفرانس خود دعوت می‌کند و در نهایت میلیاردها دلار برای تبلیغ حرفه‌ای محصولاتش هزینه می‌کند. قدم مشخص آخر، عرضه‌ی عالی محصول در فروشگاه‌های انحصاری اپل است.

 

توانایی نادیده گرفتن شبکه‌های اجتماعی
کارشناسان معتقدند اپل تنها برند جهان است که توانایی نادیده گرفتن شبکه‌های اجتماعی و دوری از آن‌ها را دارد. به بیان دیگر این شرکت با سیستم کنترلی به‌ کار گرفته شده و همچنین ساختن برندی پایدار، می‌تواند با هزینه کردن روی تبلیغات سنتی، باز هم نام خود را بر زبان‌ها بیندازد. اپل ترجیح می‌دهد هزینه‌ی بیشتری برای تبلیغات انجام دهد اما روی کنترل کردن مجراهای ارتباط با مشتری متمرکز شود. در نهایت محصول این شرکت عرضه می‌شود و به خاطر همان پایداری برند، افراد در شبکه‌های اجتماعی در مورد آن صحبت می‌کنند و در این میان، خود شرکت نیازی به فعالیت جدی نخواهد داشت.

 

تنها چنین برند پایداری توانایی نادیده گرفتن شبکه‌های اجتماعی را دارد
نکته‌ی قابل توجه اینکه اپل در سال‌های گذشته تلاش‌هایی برای توسعه‌ی شبکه‌ی اجتماعی اختصاصی خود نیز داشته است. آن‌ها سرویس Ping را در سال ۲۰۱۰ معرفی کردند. این شبکه‌ی اجتماعی در دل آیتونز فعال بود و محیطی را برای تبادل نظر در مورد موسیقی‌ها و هنرمندان فراهم می‌کرد. سیستم انحصاری اپل در این شبکه‌ی اجتماعی و همکاری نکردن با دیگر شبکه‌ها باعث شکست آن شد و در سال ۲۰۱۲ این سرویس تعطیل شد.

 

فرهنگ محرمانه
فضای کاری در اپل به‌گونه‌ای است که حتی بسیاری از کارمندان، تا پیش از رونمایی از محصولات اطلاعات کاملی در مورد آن‌ها ندارند. افراد تنها به اطلاعاتی مربوط به زمینه‌ی کاری و وظایف خود دسترسی دارند. تیم‌های خلاق طراحی این شرکت نیز در محیط‌هایی ایزوله و بدون مزاحمت‌های خارجی فعالیت می‌کنند. ارتباطات داخلی شرکت کاملا کنترل‌شده هستند و نیاز به برقراری ارتباط در کمترین میزان خود حس می‌شود.

قطعا شرکتی با چنین فرهنگی توانایی حضور در شبکه‌های اجتماعی ندارد. شبکه‌های اجتماعی مرکز انتشار اخبار، شفاف‌سازی، ارتباط متقابل و استراتژی‌های مشابه هستند. در نتیجه طبیعی است که اپل علاوه بر کمبود علاقه، توانایی حضور در این فضاها را نیز نداشته باشد. (منبع:سرمایه وب)

باتری هسته‌ای با عمر ۱۰۰ سال ساخته شد

يكشنبه, ۱۳ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۳۴ ب.ظ | ۰ نظر

دانشمندان روسی، باتری هسته ای ساخته اند که ۱۰۰ سال عمر می کند و می توان در ماموریت به مریخ نیز از آن استفاده کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تلگراف، دانشمندان روسی از یک باتری هسته ای با عمر ۱۰۰ ساله رونمایی کرده اند که ۱۰ برابر یک باتری معمول قابلیت ذخیره انرژی دارد.

نمونه اولیه باتری مذکور شامل یک نیمه رسانا است که از الماس به نام Schottky diode و یک ماده شیمیایی رادیو اکتیو ساخته شده که سوخت آن را تامین می کند.

می توان از این فناوری برای فعالسازی هرچیزی از دستگاه ضربان شمار دائمی گرفته تا ماموریت به مریخ استفاده کرد.

محققان در موسسه فناوری های مواد کربنی نوین و بسیار سخت این فناوری را ابداع کرده اند. آنها تاکید دارند فناوری مذکور چنان ایمن است که می توان آن را هر روز استفاده کرد.

باتری مذکور با اشعه های بتا (الکترون و پوزیترون) فعال می شود و نگهداری آن داخل بدن خطرناک نیست زیرا در سلول های بدن جذب نمی شود.

ولادیمیر بلنک مدیر این تحقیق می گوید: نتایج به دست آمده خارق العاده هستند و می توان این باتری را در  علم پزشکی و فناوری فضایی به کار گرفت.

باتری های هسته ای معمولا بسیار بزرگ هستند، اما نمونه جدید ساختار کوچکتری دارد و می تواند ۳۳۰۰ میلی وات ساعت برق در هر گرم تولید کند که ۱۰ برابر  انرژی تولیدی در باتری های شیمیایی فعلی است.

برایان رزنیک – ترجمه علیرضا شفیعی‌نسب - در سال ۲۰۱۳، کاربران ردیت و توییتر اتهاماتی کاملاً جعلی نسبت به یک سری افراد نشر می‌دادند که طبق ادعا، «متهم» بمب‌گذاری بودند. پس از حادثۀ پارکلند هم، یک تئوری توطئه در شبکه‌های اجتماعی نشر یافت که می‌گفت تیراندازانِ جان‌به‌دربرده در اصل کنش‌گرانی هستند که می‌خواهند برای قوانین مربوط به کنترل سلاح جلب حمایت کنند. این شایعه قبل از اینکه پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی وارد عمل شوند و آن را حذف نمایند، به اطلاع صدها هزار کاربر رسید.

اخیراً ژورنال ساینس پژوهشی منتشر کرده که این الگو را (حداقل در رابطه با شیوع اطلاعات غلط در توییتر) اعتبارسنجی می‌کند. این پژوهش با تحلیل میلیون‌ها توییت مربوط به سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷، به نتیجه‌ای شوکه‌کننده می‌رسد: «در تمام شاخه‌های اطلاعات، اکاذیب بسیار دامنه‌دارتر، سریع‌تر، عمیق‌تر و گسترده‌تر از حقایق نشر می‌یابد». این پژوهش همچنین دریافت که «تأثیر اخبار سیاسی جعلی به مراتب پررنگ‌تر از اخبار جعلی مربوط به تروریسم، بلایای طبیعی، علم، افسانه‌های محلی یا اطلاعات مالی است».

این تحلیل عظیمْ با گردهم‌آوردن داده‌ها، به این ظن متداول می‌پردازد که رسانه‌های اجتماعی به‌عنوان پلتفرمی برای نشر اخبار، گرایش به خبرهای خاله‌زنکی، تأییدنشده، احساسی و جعلی دارد. و این امر نگران‌کننده است، چون رسانه‌های اجتماعی به نیرویی غالب برای نشر اخبار تبدیل شده‌اند.

اما شاید بتوان گفت یافتۀ مهم‌تر این پژوهش این است که چه چیزی به این اخبار جعلی دامن می‌زند؟ این عامل نه حساب‌های پرنفوذ توییتری با میلیون‌ها کاربر دنبال‌کننده است و نه بات‌های روسی که آن‌ها را برای توییت خودکار اطلاعات غلط طراحی می‌کنند. عامل اصلی شیوع این اخبار جعلی خودِ کاربران عادی توییتر با دنبال‌کننده‌های اندک هستند که معمولاً اخبار غلط را با دوستانشان به اشتراک می‌گذارند.

امروزه بیش از هر زمان دیگر مشخص است این است که شیوع اخبار جعلی از پیامدهای نقص در ابعاد روانشناختی انسان است. پلتفرم‌هایی مثل توییتر صرفاً این نقص را تقویت می‌کنند. اما مشخص نیست که آیا چنین پلتفرم‌هایی می‌توانند این مشکل را حل کنند یا نه.

 

چگونه یک دروغ را در سراسر توییتر انگلیسی‌زبان ردیابی کنیم؟

پژوهش جدید ساینس حاصل کار سه محقق علوم کامپیوتری در دانشگاه ام‌آی‌تی است. آن‌ها این پروژه را دو سال قبل از اینکه «اخبار جعلی» به لفظی متداول تبدیل شود، آغاز کرده بودند.

هدف آن‌ها بررسی چیزی بود که ساده به‌نظر می‌رسید، اما دربرگیرندۀ حجمی عظیم از داده‌هاست. همۀ ما واکنش زنجیره‌ای یک توییت ویروسی را دیده‌ایم. یک نفر چیزی را توییت می‌کند، دیگری آن را ریتوییت، فرد سوم بابی کاملاً مجزا اما در رابطه با همان مطلب باز می‌کند. توییت‌ها در واکنش زنجیره‌ای که یادآور شکافت هسته‌ای است، پراکنده و بازنشر می‌شوند.

پژوهشگران ام‌آی‌تی می‌خواستند تلاش کنند تمام آن زنجیره را ثبت کنند (تا ببینند شایعات جعلی با چه سرعت و عمقی و برای چند نفر نشر می‌یابند) و سپس آن را با نحوۀ نشر اخبار واقعی مقایسه نمایند. (توییتر به کاربران اجازه می‌دهد خاستگاه و مسیر نشر توییت‌ها را ببینند. انجام چنین تحلیلی با شبکه‌های الگوریتم‌محورتر مانند فیسبوک بسیار دشوارتر است).

آن‌ها در ابتدای کار به وبسایت‌های حقیقت‌سنجی نظیر اسنوپز، پولیتی‌فکت و فکت‌چک مراجعه کردند تا مطالب واقعی و جعلی که قابل اعتبارسنجی هستند را از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ پیدا کنند. سینان آرال، نویسندۀ ارشد مقاله می‌گوید «سپس سراغ داده‌های توییتر رفتیم و کار را رو به عقب آغاز نمودیم» تا بفهمند هر خبر جعلی اولین بار در کجا مورد اشاره قرار گرفته است.

آن‌ها با این کار تمام دفعاتی را که این اخبار جعلی از روی توییت اولیه، ریتوییت شدند یا کاربری دیگر آن‌ها را بازگو کرد، مشاهده نمودند. سروش وثوقی، یکی دیگر از مؤلفان این مقاله توضیح می‌دهد که این تحلیل شامل ریتوییت‌های نقل‌قول۱ نبود (در این نوع از ریتوییت، کاربران می‌توانند نظری را در بالای توییت اصلی اضافه کنند)، چون نمی‌توان فهمید ریتوییت‌های نقل‌قول «اطلاعات غلط را گسترش می‌دهند یا آن‌ها را اصلاح می‌کنند».

اما در نهایت، پژوهشگران به نمونه‌ای از ۱۲۶۰۰۰«آبشار» توییت (یعنی زنجیرۀ ریتوییت‌ها) رسیدند که ۳میلیون نفر در نشر آن‌ها دست داشتند.

توییتر امکان دسترسی مخصوص به حجم واقعاً شگفت‌انگیزی از داده‌ها را داد. دیوید لیزر، دانشمند علوم سیاسی و کامپیوتری در دانشگاه نورث‌ایسترن می‌گوید: «کمتر پلتفرمی چنین امکان دسترسی‌ای در اختیار قرار می‌دهد». او می‌افزاید توییتر را باید تحسین کرد که با کمال میل به پژوهشگران اجازه می‌دهد هر توییت عمومی را که قصد دارند در تحلیلشان بگنجانند، مورد پرس‌وجو قرار دهند. معمولاً توییتر حجم داده‌هایی را که پژوهشگران از سرورهایش به دست می‌آورند، محدود می‌کند.

 

پژوهشگران پس از اینکه داده‌هایشان را تکمیل کردند، تأثیر این اخبار جعلی را از سه جهت مورد سنجش قرار دادند:

۱. سرعت: مطلب با چه سرعتی به دست تعداد مشخصی از افراد می‌رسد

۲. عمق: هر خبر جعلی چند بار ریتوییت می‌شود

۳. دامنه: کاربران اطلاعات غط را چگونه ارزیابی می‌کنند

 

پژوهشگران شیوع اخبار غلط را با نشر اخبار واقعیِ حقیقت‌سنجی شده و چند خبرِ موردتأیید دستیاران پژوهشی مقایسه کردند.

نتایج بسیار آزارنده بود: در هر یک از این معیارها، اخبار جعلی سرتر از اخبار موثق بود. «در تمام شاخه‌های اطلاعات، اخبار جعلی دامنه‌دارتر، سریع‌تر، عمیق‌تر و گسترده‌تر از حقایق نشر می‌یابد». این را آرال می‌گوید و می‌افزاید که تأثیر اخبار سیاسی به‌طور خاص بیشتر است.

در مجموع، یافته‌های این تحلیل نشان می‌دهد که «حقیقت شش برابر بیشتر از دروغ طول می‌کشد تا به دست ۱۵۰۰ نفر برسد».

 

یک محدودیت بزرگ: آیا مقایسۀ اخبار جعلی با اخبار واقعی منصفانه است؟

بزرگ‌ترین محدودیت این پژوهش نمونۀ مقایسه‌ایِ مربوط به اخبار واقعی بود. پژوهشگرانْ اخباری را استخراج نمودند که وبسایت‌های حقیقت‌سنج آن‌ها را تأیید کرده بود. آن‌ها مسیر این اخبار را در میان اکوسیستم توییتر ردیابی کردند. پژوهشگران همچنین چند خبر واقعی دیگر را هم افزودند که دستیاران پژوهشی آن‌ها را انتخاب کرده بودند.

با این حال، چنین کاری شاید مثل مقایسۀ سیب و پرتقال باشد. وب‌سایت‌های حقیقت‌سنجی صحت اخبار جعلی را هم اگر به‌طور گسترده شیوع و نشر یافته باشد تأیید می‌کنند. خبرهای واقعی ممکن است در آن حد ویروسی نشود.

همچنین اخبار واقعی از طریق خروجی‌های مختلفی به دست ما می‌رسند، اما بسیاری از شایعات ریشه در توییتر دارد.

مثلاً وقتی یک تیرانداز دست به کشتار در محیط یک مدرسه بزند، احتمالاً آن را از منابع مختلفی نظیر تلویزیون، رادیو و پیام‌های متنی دوستان بشنویم. این نوع انتشار اخبارْ تفاوتی کیفی با شایعات توییتری دارد که می‌توان آن‌ها را تا خاستگاه چند نفره‌شان ردیابی کرد. به گفتۀ دیوید رند، روانشناس دانشگاه ییل که در مورد شیوع اطلاعات غلط پژوهش می‌کند «میلیون‌ها خبر واقعی و مهم هم وجود دارد که توجهات زیادی را به خود جلب کرده‌اند».

به همین خاطر سخت می‌توان مشخص کرد که گروه مناسب مقایسه باید در این پژوهش به چه صورت باشد. این را رند می‌گوید که خودش در مقالۀ ساینس دستی نداشته. آیا درست است شیوع تئوری‌های توطئه در مورد دانشجویانی که به عنوان «کنش‌گران بحران» عمل می‌کنند را با اخبار هواشناسی یا بازار سهام مقایسه کرد؟ سخت می‌توان چنین گفت.

اما حتی اگر مقایسه با اخبار واقعی را هم نادیده بگیریم، این مقالۀ ساینس واقعیتی دلسردکننده را در مورد اخبار توییتری نشان می‌دهد: اینکه اخبار جعلی می‌تواند سریع و عمیق نشر یابد.

این پژوهش دریافت که «اکاذیب در هر سطحی نسبت به حقیقت، به دست افراد بیشتری می‌رسد، بدین معنا که افراد اکاذیب را بسیار بیشتر از حقیقت ریتوییت می‌کنند».

همچنین مهم است بدانیم چرا و چه کسی پشت این قضیه است.

برای پاسخ به این پرسش، پژوهشگران بررسی کردند که آیا اخبار جعلی میان افراد عادی و دوستانشان نشر می‌یابد یا اینکه حساب‌های بزرگ با چندین میلیون دنبال‌کننده آن‌ها را می‌پراکنند؟

آن‌ها دریافتند که «افرادی که اخبار جعلی را نشر می‌دهند به‌طور معناداری دنبال‌کننده‌های کمتری دارند، معمولاً اعتبارسنجی نشده‌اند و فعالیت کمتری در توییتر دارند». این را آرال می‌گوید. به عبارت دیگر، همین اعضای عادی هستند که اخبار جعلی را نشر می‌دهند.

این تحلیل چیز چندانی در مورد حساب‌های پرطرفداری مانند اینفووارز۲ که عمدتاً اکاذیب را نشر می‌دهند نمی‌گوید. وثوقی می‌گوید «نمی‌گوییم حساب‌های بزرگ و پرطرفدار نقشی در نشر اخبار جعلی ندارند». حرف آن‌ها به‌طور خلاصه این است که حساب‌های نشردهندۀ اخبار کذبْ نسبت به حساب‌های نشردهندۀ اخبار واقعی، به دست افراد بیشتری می‌رسند.

کنند) را نیز مدنظر قرار می‌دهد. جالب است بات‌ها در مجموع اخبار واقعی و جعلی را با نرخی برابر نشر می‌دهند. با این حال مشخص است که سرعت و عمق انتشار اخبار جعلی را باید به انسان‌هایی نسبت داد که آن‌ها را نشر می‌دهند.

هدف از طراحی این پژوهش درک انگیزۀ افرادِ نشردهندۀ اخبار جعلی نبود. آیا این کاربران عمداً اطلاعات غلط را نشر می‌دهند؟ آیا ترول می‌کنند؟ آیا به طعنۀ ریتوییت می‌نمایند؟ این پژوهش حرفی در این مورد نمی‌زند.

اما پژوهشگران توانستند به یک پاسخ احتمالی برسند: اینکه اخبار جعلی تازه‌تر و غیرمنتظره‌تر از اخبار واقعی هستند. اینجا بود که مجموعه داده‌های عظیم به کار آمد. این قضیه برای پژوهشگران قابل مشاهده بود که آیا کاربرانی که اخبار جعلی توییت می‌کنند، قبلاً این اخبار جعلی را در صفحۀ فید (خوراک) خود دیده‌اند یا نه. اگر قبلاً آن را ندیده‌اند، می‌توان آن اخبار را تازه‌تر به حساب آورد.

به گفتۀ آرال «اخبار جعلی به طور قابل‌توجهی تازه‌تر از اخبار واقعی بودند و این با عقل جور درمی‌آید؛ چون وقتی اصلاً در قید واقعیت نباشید، اطلاعات خیلی تازه‌تری به ذهنتان می‌رسد». تحلیل احساسات در این مقالۀ ساینس نشان داد که پاسخ‌های ارائه‌شده به توییت‌های اخبار جعلی خیلی بیشتر از اخبار واقعی حاوی ابزار شگفتی یا انزجار است. شاید به همین خاطر است که اخبار جعلی مرگ سلبریتی‌ها تا این حد در توییتر شایع‌اند: این اخبار غیرمنتظره و احساسی هستند و سخت می‌توان در برابر به اشتراک‌گذاری آن‌ها مقاومت کرد.

پژوهش‌های دیگری هم این فرضیۀ «تازگی» را نشان داده‌اند. بنا به مقاله‌ای در سال ۲۰۱۷ که رند یکی از نویسندگان آن بود، وقتی شرکت‌کنندگان سرتیترهایی را می‌بینند که تکرار می‌شوند، به احتمال زیاد آن‌ها را باور می‌کنند (این امر نتیجۀ چیزی است که به به «اثر حقیقت موهوم»۳ معروف است)، اما احتمالش کمتر است آن‌ها را در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک بگذرانند. پژوهش دیگری دریافت که هر چه بار اخلاقی یا احساسی یک توییت بیشتر باشد، احتمال نشر آن در میان یک گروه با ایدئولوژی خاص بیشتر است.

 

آیا توییتر واقعاً می‌تواند این مشکل را حل کند؟

مشکل پیگیری اخبار از طریق توییتر همین است که بر عمیق‌ترین لایه‌های احساسمان دست می‌گذارد. و اخبار جعلی را هم معمولاً با همین هدف طراحی می‌کنند.

در گفت‌وگویی که با میریام متسگر داشتم، این پژوهشگر دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا که دستی در این پژوهش ساینس نداشت می‌گوید «اخبار جعلی برای نشر دادن بسیار مناسب است: هم شوکه‌آور است، هم غیرمنتظره است و هم بر احساسات مردم دست می‌گذارد. فرمول نشر اطلاعات غلط همین است». نقش ابعاد روانشناختی انسان باعث می‌شود تا بسیاری از ما جذب محتوای جعلی شویم و تمایل به نشر آن داشته باشیم.

رند معتقد است که «همکاری ناسالمی میان ترول‌ها و پلتفرم‌ها وجود دارد. درگیر کردن مردم در محتوا برای پلتفرم‌ها خوب است و ترول‌ها هم می‌خواهند محتوای درگیرکننده ایجاد کنند».

این مسیری سخت است که توییتر باید از آن عبور کند. توییتر می‌خواهد مرجع اخبار فوری باشد. این را نیز می‌خواهد که تجربه‌ای درگیرکننده و موثق برای کاربران خود فراهم نماید. این دو هدف شاید همیشه در تضاد باشند. در عین حال، سود این قضیه (تا حدی) به افرادی هم می‌رسد که درگیر محتوای جعلی هستند و آن‌ها را نشر می‌دهند.

برایم سؤال است که آیا شبکه‌های اجتماعی واقعاً روزی می‌توانند این مشکل را حل کنند؟ اگر آن‌ها بخواهند تجربۀ پلتفرمشان کاربرمحور باشد (و اگر الگوریتم‌ها سرنخ‌های ساده‌ای از کاربران بگیرند تا مشخص کنند چه چیز مهم است)، اخبار جعلی همیشه دست بالا را در نشر در این پلتفرم‌ها خواهند داشت.

توییتر پیشرفت‌هایی داشته: بات‌ها را مسدود کرده و در راستای ارزیابی مجدد سلامت گفتگوهای پلتفرم خود فراخوان داده است. این رسانه پژوهشگرانی نظیر آرال را دعوت می‌کند تا اطلاعات غلط را بر روی پلتفرم بررسی کنند. توییتر می‌تواند در کشف توییت‌های سرشار از نظریه‌های توطئه و سرکوب آن‌ها عملکرد بهتری داشته باشد. همچنین می‌تواند کاربران بیشتری را که عمداً اطلاعات غلط را نشر می‌دهند، مسدود نماید.

اما اخبار جعلی فقط برای کسانی جذاب نیست که خواهان نابودی دنیا هستند، بلکه برای بسیاری از ما جذاب است. ما هم عضو توییتر هستیم.

پی‌نوشت‌ها:

• این مطلب را برایان رزنیک نوشته است و در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۱۸، با عنوان «False news stories travel faster and farther on Twitter than the truth» در وب‌سایت ووکس منتشر شده است و وب‌سایت ترجمان در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۹۷ آن را با عنوان «انتشار اخبار جعلی توییتر کار کیست؟ من و شما» و ترجمۀ علیرضا شفیعی‌نسب منتشر کرده است.

•• برایان رزنیک (Brian Resnick) گزارشگر وب‌سایت ووکس است. نوشته‌های او مرتبط با علوم اجتماعی و رفتاری، فضا، پزشکی، محیط زیست و اصولاً هر چیزی است که باعث شود بگویید «چه جالب».

 

[۱] Quote retweet

[۲] Infowars

[۳] Illusory truth effect

مرجع: ووکس (منبع:سایت ترجمان)

ایران می‌تواند با همکاری کشورهایی مانند روسیه و چین از فناوری بلاک‌چین برای بی‌اثر کردن تحریم‌های آمریکا استفاده نماید.

مشرق نوشت: «ارزهای دیجیتال» یا به عبارت دقیق‌تر «ارزهای رمزی» چندین سال است در جهان، و چندین ماه است در ایران، خبرساز شده‌اند و اگرچه بسیاری از مردم از چگونگی کارکرد و جزئیات فنی این ارزها بی‌اطلاع هستند، اما همین افراد علاقه روزافزونی به سرمایه‌گذاری در بازار خرید و فروش این ارزهای جدید نشان می‌دهند. عموم مردم نام «بیت‌کوین» را شنیده‌اند و کم و بیش می‌دانند که این ارز، یک ارز مجازی است و بر خلاف ارزهای سنتی بر پایه طلا، نقره یا هر اساس دیگری نیست. به عبارت دیگر، مردم ممکن است بدانند که ارزهای مجازی، «ارزش ذاتی» ندارند، اما بسیاری از افراد نمی‌دانند که ارزش بالای این ارزها از کجا می‌آید.

ارائه برخی آمارها درباره بیت‌کوین، به عنوان اولین و هم‌چنان شناخته‌شده‌ترین نظام ارز رمزی، برای درک اهمیت این بحث ضرورت دارد. اکنون که این گزارش نوشته می‌شود، هر بیت‌کوین ارزشی بیش از ۷۵۰۰ دلار دارد. این در حالی است که قیمت بیت‌کوین در صعودی دیوانه‌وار در اواسط ماه دسامبر سال گذشته میلادی (۲۰۱۷) حتی تا حدود ۲۰ هزار دلار نیز بالا رفت که نشان از هیجان بازار برای خرید این ارز مجازی داشت. با توجه به این‌که آمار آخرین روزهای ماه می سال ۲۰۱۸ نشان می‌دهد اندکی بیش از ۱۷ میلیون بیت‌کوین تا کنون استخراج شده و در گردش قرار گرفته است. بیت‌کوین‌های در گردش دست‌کم ۱۲۷/۵ میلیارد دلار قیمت دارند. اگرچه تاکید می‌شود که بیت‌کوین ذاتاً ارزشی ندارد، اما وقتی بازاری بیش از ۱۰۰ میلیارد دلاری را ایجاد کرده است، قطعاً می‌تواند موضوع مهمی برای بررسی و آشنایی بیش‌تر باشد.

مشرق پیش از این در گزارش مفصل و جامعی تحت عنوان «ارز دیجیتال» و «بیت‌کوین» چیست و چه تاثیری بر اقتصاد کشورها دارد؟» تعریف، ابعاد فنی و انواع ارزهای دیجیتال، و پیامدهای استفاده از آن‌ها بر اقتصاد داخلی و بین‌المللی را بررسی کرده است. در گزارش پیش رو، ابتدا برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های ارزهای رمزی (یا ارزهای رمزپایه یا ارزهای رمزنگاری‌شده) و سپس امکان استفاده از این ارزها برای دور زدن نظام تحریم‌های آمریکا و مقابله با سلطه نظام‌های فراگیر تراکنش بانکی در جهان بررسی می‌شود.

نوسان قیمت بیت‌کوین (به دلار) طی یک سال گذشته و رسیدن آن به حدود ۲۰ هزار دلار در ماه دسامبر سال ۲۰۱۷

 

مهم‌ترین ویژگی‌های ساختار بلاک‌چین

ارزهای رمزی از جهات بسیاری با ارزهای سنتی تفاوت دارند. اگرچه ارزهای سنتی امروز نیز دیگر پشتیبانی طلا یا نقره یا مشابه این‌ها را ندارند و در حقیقت نظام مالی دنیا به نظام «فیات» (نظامی که در آن ارزش ارز صرفاً وابسته به قوانین دولتی و بانکی است) تغییر ماهیت داده است، اما ارزهای رمزی پا را از این نیز فراتر گذاشته‌اند. به عبارت دیگر، درست است که موجودی حساب بانکی شما نیز صرفاً یک عدد است که به خاطر قوانین دولتی و بانکی کشور شما ارزش پیدا می‌کند، اما ارز رمزی حتی تحت پشتیبانی دولت یا بانک شما هم نیست. با این وجود، ارز رمزی، و به عبارت دقیق‌تر، ساختار بلاک‌چین که اساس تمام این ارزهای رمزی است، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد که مردم و سرمایه‌گذاران را به سوی این نوع ارزها سوق داده‌اند. در این‌جا به برخی از این ویژگی‌ها اشاره می‌شود.

ماهیت غیرمتمرکز بلاک‌چین: اصلی‌ترین ویژگی ارزهای رمزی، غیرمتمرکز بودن آن‌هاست. در حالی که ارزهای سنتی تحت اختیار دولت و بانک مرکزی هستند و این نهادها به عنوان «معتمد» مدیریت و تراکنش‌های این ارزها را به عهده دارند، ارزهای رمزی تحت تسلط هیچ نهاد محوری‌ای نیستند و این خودِ کاربران هستند که ارزش ارز، امنیت شبکه و انجام تراکنش‌ها را تضمین می‌کنند. این تفاوت ماهیتی موجب شده تا بسیاری به ارزهای رمزی روی بیاورند، چراکه از طرفی وابستگی این ارزها به دولت و بانک مرکزی کم است و بنابراین موضوعاتی مانند مالیات، تورم یا حتی هزینه تراکنش خودبه‌خود از میان برداشته می‌شود، و از طرف دیگر، از طریق سازوکار «بلاک‌چِین» (به معنای «زنجیره‌بلوک» که به نوعی پایگاه داده تراکنش‌های ارز رمزی محسوب می‌شود) امکان حمله سایبری به صرفاً یک نهاد متمرکز (بانک) و سودجویی از این طریق عملاً از بین می‌رود.

امنیت و بازگشت‌ناپذیری تراکنش‌ها: ساختار بلاک‌چین (و مکمل آن، استفاده از رمزنگاری پیش‌رفته و پیچیده تصویری) به گونه‌ای است که یک کاربر (مثلاً هکر) نمی‌تواند در تاریخچه آن تغییر ایجاد کند و عملاً احتمال آن‌که سرقت یا سوءاستفاده از بلاک‌چین صورت گیرد (به گونه‌ای که مثلاً با هک کردن شبکه یک بانک و انتقال مبلغ به یک حساب ممکن است) تقریباً صفر است. به عبارت دیگر، امنیت حساب کاربری شما در اتصال به بلاک‌چین به اندازه امنیت دستگاهی است که شما با آن به شبکه متصل می‌شوید؛ هکرها ممکن است بتوانند به دستگاه شما حمله و از حسابتان سوءاستفاده کنند، اما بسیار بعید است که از حمله مستقیم به شبکه بلاک‌چین نتیجه‌ای بگیرد. به قول یکی از کارشناسان در این زمینه: «آدرس [حساب کاربری] بیت‌کوین از «فورت ناکس» [پایگاه نظامی ارتش آمریکا و محل ذخیره بخش بزرگی از ذخیره طلای این کشور] امن‌تر است.»

نامحدودی در سرعت و مسافت: از آن‌جا که شبکه بلاک‌چین هیچ نهاد محوری‌ای ندارد و همه چیز صرفاً روی خود شبکه اتفاق می‌افتد، تراکنش‌ها در این شبکه تقریباً آنی انجام می‌شود و نیازی به عبور از سازوکار بعضاً وقت‌گیر تایید رسمی ندارد. از سوی دیگر، شبکه بلاک‌چین محدودیت مرزی نیز ندارد و هر کس از هر کجای دنیا که به این شبکه متصل شود، می‌تواند در آن، ارز دریافت یا ارسال کند. به این ترتیب، از نظر سرعت و فاصله، هیچ تفاوتی بین ارسال مقداری ارز رمزی به همسایه دیوار به دیوار و یا فردی در آن سوی کره زمین وجود ندارد.

هویت مجهول کاربران: یکی دیگر از ویژگی‌هایی که کاربران را به شدت به ارزهای رمزی علاقه‌مند کرده، عدم اصرار این نظام‌های ارزی بر شناسایی کاربران و صاحبان حساب‌های شبکه است. به عنوان نمونه، بیت‌کوین از کاربران خود نمی‌خواهد که هنگام افتتاح حساب کاربری، هیچ‌گونه مشخصاتی را از خود ارائه دهند. به عبارت دیگر، آن‌چه برای بلاک‌چین بیت‌کوین اهمیت دارد، صرفاً آدرس حساب‌های کاربری (یا به‌اصطلاح آدرس‌های بیت‌کوینی) مبدا و مقصد هستند و این‌که این آدرس‌ها متعلق به چه کسی یا نهادی است، کوچک‌ترین اهمیتی ندارد. 

پیش از پرداختن به ادامه بحث، باید توضیح بدهیم که ارزهای رمزی و ساختار بلاک‌چین دو موضوع کاملاً مستقل هستند. کارشناسان متفق‌القول هستند که فناوری بلاک‌چین به عنوان یک ابداع، می‌تواند دنیای ما را متحول کند و به همین دلیل نیز بسیاری، از این فناوری به عنوان «انقلاب بلاک‌چین» یاد می‌کنند. اگرچه این فناوری با استفاده در حوزه مالی و اقتصادی و به طور خاص، تراکنش‌های ارزهای رمزی، در میان عموم مردم گسترش پیدا کرد، اما کارشناسان معتقدند بلاک‌چین حوزه‌ای بسیار گسترده‌تر و ابداعی فوق‌العاده مهم‌تر از ارزهای رمزی‌ای مانند بیت‌کوین است. تبادل ارزهای رمزی صرفاً یکی از کارهایی است که می‌توان بر بستر فناوری بلاک‌چین انجام داد.

چنان‌که پیش‌تر نیز توضیح داده شد، مهم‌ترین ویژگی ساختار بلاک‌چین، غیرمتمرکز بودن آن است. اکنون لازم است که در این مورد نیز بیش‌تر توضیح بدهیم. بلاک‌چین عبارت است از زنجیره‌ای از بلوک‌های حاوی اطلاعات که در تک‌تک دستگاه‌های متصل به شبکه بلاک‌چین ذخیره شده‌اند. الگوریتم بلاک‌چین به گونه‌ای است که فقط اطلاعاتی را تایید و ثبت می‌کند که در اکثر دستگاه‌های متصل به شبکه یکسان باشند؛ یعنی اطلاعاتی که وارد شبکه بشوند، اما در اکثر دستگاه‌ها معادل آن‌ها وجود نداشته باشد، خودبه‌خود نادرست تلقی شده و از شبکه حذف می‌شوند.

به این ترتیب، امنیت شبکه بلاک‌چین از آن‌جایی تامین می‌شود که برای نفوذ به درون آن، یک کاربر باید اطلاعات موجود در «۵۰ درصد به علاوه یک دستگاه» در شبکه را تغییر دهد. هرچه تعداد کاربران و حجم اطلاعات در بلاک‌چین افزایش می‌یابد، امکان تغییر در بیش از نیمی از دستگاه‌های متصل به شبکه نیز کم‌تر و کم‌تر می‌شود و بنابراین بعد از مدتی، تغییر بلاک‌چین آن‌قدر هزینه‌بر می‌شود که عملاً امکان آن برای هر کسی وجود نخواهد داشت.

بلاک‌چین مانند سیستمی با قفل‌های متعدد است که برای نفوذ در آن باید دست‌کم «نصف به علاوه یک» عدد از این قفل‌ها را باز کرد

 

آژانس امنیت ملی چگونه اطلاعات کاربران بیت‌کوین را رصد می‌کند؟

ناگفته نماند که بیت‌کوین تنها یکی از ارزهای رمزی موجود در دنیاست و صدها ارز رمزی دیگر نیز بر پایه ساختار بلاک‌چین تا کنون ایجاد شده و در میان گروه‌های مختلف مورد استفاده است. مهم‌تر این‌که برخی کارشناسان معتقدند بیت‌کوین (و احتمالاً برخی ارزهای رمزی دیگر) نتوانسته از جاسوسی نهادهای امنیتی آمریکایی نظیر سی‌آی‌ای و آژانس امنیت ملی در امان بماند، و چه‌بسا اصلاً ساخته این نهادهاست. شواهدی که در ادامه ارائه می‌شود به خوبی نشان می‌دهد که بیت‌کوین به عنوان یک نمونه از ارزهای رمزی بر پایه بلاک‌چین اگرچه ممکن است مقابل حملات هکری تا اندازه زیادی ایمن باشد، اما اطلاعات کاربران آن به هیچ عنوان امنیت کافی را ندارد.

اسناد افشاشده توسط ادوارد اسنودن نشان می‌دهد که آژانس امنیت ملی آمریکا دست‌کم از سال ۲۰۱۳ رهگیری کاربران بیت‌کوین را میان سایر ارزهای مجازی، اولویت اول خود قرار دادهو حتی از راه‌های مختلفی نظیر طراحی و انتشار برنامه‌ای با ادعای مخفی کردن هویت کاربران بلاک‌چین بیت‌کوین، توانسته است فرستندگان و گیرندگان این ارز را شناسایی کند. چنان‌که یکی از یادداشت‌های داخلی این آژانس تصریح می‌کند کارکنان این آژانس توانسته‌اند حتی به رمز عبورها، سابقه فعالیت‌های اینترنتی و هم‌چنین آدرس‌های مَک کاربران بیت‌کوین نیز دست‌رسی پیدا کنند. جالب است بدانید اسناد آژانس امنیت ملی نشان می‌دهد که این آژانس با طراحی برنامه‌ای (که در اسناد افشاشده صرفاً با عنوان رمزی «مانکی‌راکت» معرفی شده است) توانسته با ادعای ارائه یک «سرویس غیرغربی مخفی‌کننده هویت کاربران در اینترنت» تعداد چشم‌گیری از کاربران در ایران و چین را به دام بیندازد و اطلاعات آن‌ها را به دست بیاورد.

در حالی که گزارش‌های متعددی از نفوذ آژانس امنیت ملی به درون شبکه بیت‌کوین و حتی انجام عملیات‌های فوق‌العاده پیچیده و نهایتاً شناسایی مخترع (یا مخترعان) این ارز (که صرفاً تحت عنوان مستعار «ساتوشی ناکاموتو» شناخته می‌شود) حکایت دارند «ناتالیا کسپرسکی» موسس شرکت امنیت سایبری «کسپرسکی لَب» (سازنده بسته‌های نرم‌افزار امنیتی کسپرسکی) معتقد است بیت‌کوین اصلاً ابداع آژانس‌های اطلاعاتی آمریکاست و اهدافی نظیر ساخت نسخه دوم دلار (دلار ۲/۰) و استفاده در پروژه‌های محرمانه در پشت آن وجود دارد. وی هم‌چنین تاکید می‌کند که ساتوشی ناکاموتو نیز عنوان گروهی از متخصصان رمزنگاری آمریکاست.

گزارش آژانس امنیت ملی آمریکا درباره نفوذ در میان کاربران ایرانی با پوشش نرم‌افزارهای مخفی کننده هویت در اینترنت

 

تفاوت ارز رمزی غیردولتی با ارز رمزی دولتی

اکنون جای طرح این پرسش است که آیا با توجه به دست‌رسی آژانس‌های اطلاعاتی آمریکایی به شبکه بلاک‌چین ارزهایی مانند بیت‌کوین، هنوز هم می‌توان از این نوع ارزهای رمزی با امنیت بالا و به عنوان ارزی برای تراکنش‌های بین‌المللی استفاده کرد؟

برای پاسخ به این سوال، ارائه این توضیح لازم است که آن‌چه در بالا از نظر مخاطبان محترم گذشت، توضیحاتی درباره ارزهای رمزی بود که عموماً توسط بازیگران غیردولتی ابداع شده‌اند. به عنوان مثال، شواهد و قرائن نشان می‌دهد که بیت‌کوین (اگر ابداع نهادهای جاسوسی آمریکایی نباشد) حاصل کار یک فرد یا تیم غیردولتی است که به‌رغم نبوغ انکارناپذیر، قطعاً منابع محدودی در اختیار داشته است.

طی ماه‌های اخیر، کشورهایی مانند روسیه و ونزوئلا با هدف بی‌اثر کردن تحریم‌های بین‌المللی به عرضه «ارز رمزی دولتی» روی آورده‌اند.اگرچه به دلیل ماهیت جدید، جنجالی و پیچیده ارزهای رمزی، رویکرد واحدی در میان دولت‌ها در قبال این ارزها وجود ندارد اما طی ماه‌های اخیر، بسیاری از کشورهای دنیا به دلایل مختلف حتی اقدام به عرضه «ارز رمزی دولتی» نیز کرده‌اند. صرف‌نظر از «جزایر مارشال» اولین کشوری که یک ارز رمزی را به عنوان ارز رسمی خود معرفی کرده است برخی از کشورهای دیگری که در حال حاضر از ارز رمزی دولتی استفاده می‌کنند، عبارتند از ونزوئلا، اکوادور، چین، سنگال، سنگاپور و تونس. این در حالی است که بسیاری از کشورهای دیگر نیز برنامه خود برای عرضه یک ارز رمزی ملی را اعلام کرده‌اند که این کشورها عبارتند از روسیه، سوئد، ژاپن، استونی و فلسطین.

اگرچه ارز رمزی ملی ماهیتاً گرفتار همان نوع محدودیت‌هایی است که ارزهای رسمی سنتی به آن‌ها گرفتارند، اما ویژگی‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، هم‌چنان می‌توانند ارزهای رمزی را به ابزاری قدرتمند برای استفاده میان دولت‌های خاص تبدیل کنند. به عبارت دیگر، ارز رمزی دولتی ممکن است برای عموم کاربران جذابیتی نداشته باشد، اما برای دولت‌ها مزایایی دارد که موجب شده تا برخی دولت‌ها به فکر استفاده از این نوع ارز برای تبادلات تجاری میان خودشان بیفتند. مهم‌ترین انگیزه این دولت‌ها برای به‌کارگیری ارزهای رمزی، امکان استفاده از این ارزها برای دور زدن تحریم‌های اقتصادی، از تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا گرفته تا تحریم‌های بین‌المللی، است.

به عنوان نمونه، گزارش‌ها حاکی از آن است که ونزوئلا توانسته به اولین کشوری تبدیل شود که یک ارز رمزی دولتی را ایجاد می‌کند. «نیکلاس مادورو» رئیس‌جمهور ونزوئلا اوایل ماه دسامبر سال ۲۰۱۷ برای اولین بار از ایجاد یک ارز رمزی ملی خبر دادو «اِل پِترو» (یا «پترو» به معنای نفت) که گفته می‌شود تحت حمایت کالاهایی مانند نفت، الماس و طلاست، ماه فوریه سال ۲۰۱۸ رسماً عرضه شد. حتی کره شمالی نیز ظاهراً دست به رفتار جالبی زده و چنان‌که در گزارش‌ها آمده است، دارد تا می‌تواند ارز رمزی جمع‌آوری می‌کند (حتی با حمله‌های هکری به ذخیره ارز رمزی کره جنوبی[۲۴]) به این امید که بعدها برای دور زدن تحریم‌های بین‌المللی از آن‌ها استفاده نماید. 

 

چگونه می‌توان با بلاک‌چین، تحریم‌های بین‌المللی را بی‌اثر کرد؟

خبر خوش برای ایرانی‌ها در حوزه ارز رمزی این است که حدود یک ماه پیش، «محمدجواد آذری جهرمی» وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات رسماً اعلام کرد ارز رمزی ملی ایران دارد مراحل آزمایشی را پشت سر می‌گذارد. این یعنی احتمالاً به زودی شاهد عرضه یک ارز رمزی ملی خواهیم بود که می‌تواند در موارد زیادی به کمک اقتصاد ملی بیاید.

چنان‌که گفته شد، یکی دیگر از کشورهایی که به فکر راه‌اندازی یک ارز رمزی ملی است، روسیهاست. «انجمن ارز رمزی و بلاک‌چین روسیه» می‌گوید طبق برنامه، «کریپتوروبل» (به معنای «روبلِ رمزی») قرار است اواسط سال آینده میلادی (۲۰۱۹) رسماً آغاز به کار کند. مقامات روسیه هدف از ایجاد کریپتوروبل را دور زدن تحریم‌های بین‌المللی دانسته‌اند. «سرگئی گلازیف» مشاور اقتصادی پوتین معتقد است: «این ابزار [کریپتوروبل] برای انجام فعالیت‌های حساس به نیابت از دولت، بسیار مناسب است. ما می‌توانیم حساب‌های خود با همتایان‌مان در سراسر دنیا را بدون اهمیت دادن به تحریم‌ها صاف کنیم»

خبر خوش دیگر این‌که، به گزارش خبرگزاری اقتصادی «روس‌بیزنس‌کنسالتینگ»، با توجه به علاقه دو کشور ایران و روسیه به ایجاد ارزهای رمزی ملی، مذاکراتی میان تهران و مسکو برای استفاده از این ارزها با هدف دور زدن تحریم‌های اقتصادی آمریکا در حال انجام است. هدف از این مذاکرات، توافق درباره راه‌هایی است که دو کشور می‌توانند از طریق آن‌ها علاوه بر تبادلات اقتصادی میان خود سیستم بانکی سوئیفت را نیز دور بزنند و عملاً راه را برای تبادلات تجاری با تمام دنیا باز کنند. به این ترتیب مهم‌ترین تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه دو کشور بی‌اثر خواهد شد و عملاً دو کشور می‌توانند وارد بازارهای جهانی بشوند، بدون آن‌که ردپایی از خود به جا بگذارند. 

ناگفته پیداست که استفاده از بیت‌کوین یا ارزهای رمزی دیگری که عموم مردم به آن‌ها دسترسی دارند، قطعاً نمی‌تواند راه‌حلی برای دور زدن تحریم‌های اقتصادی باشد، بلکه کشورهای تحت تحریم آمریکا باید ارزهای رمزی ویژه‌ای را طراحی و ایجاد کنند که دسترسی به آن‌ها کاملاً محدود و کنترل‌شده باشد. هم‌چنین شکی نیست که آمریکا برای نفوذ در هر نظام ارزی‌ای که هدف از آن دور زدن تحریم‌های اقتصادی باشد، تلاش خواهد کرد، اما کشورهایی مانند ایران و روسیه و چین که اصلی‌ترین اهداف تحریمی آمریکا هستند، می‌توانند با همکاری یکدیگر سامانه‌های ارزی میان خود را به گونه‌ای ایمن‌سازی نمایند که آمریکایی‌ها اجازه نفوذ به آن را پیدا نکنند.

این‌جاست که فناوری بلاک‌چین با تمام ویژگی‌های منحصربه‌فردش (از جمله غیرقابل‌شناسایی بودن کاربران و امنیت تراکنش‌ها) به کمک کشورهای تحت تحریم آمریکا می‌آید. البته باید توجه داشت که صرفاً استفاده از فناوری بلاک‌چین نیز حلال مشکلات اقتصادی هیچ کشوری نیست. سرمایه‌گذاری و همکاری فنی قوی میان کشورهای تحت تحریم آمریکا برای استفاده از فناوری بلاک‌چین اگرچه ضروری به نظر می‌رسد و حتماً باید فواید و مضرات احتمالی آن بررسی گردد، اما قطعاً کافی نیست و باید به این راه‌حل در قالب بخشی از سیاست‌های جامع‌تر اقتصاد مقاومتی نگاه کرد

اپل آزمایشگاه مخفی تأسیس کرد

شنبه, ۱۲ خرداد ۱۳۹۷، ۰۲:۲۵ ب.ظ | ۰ نظر

منابع نزدیک به اپل می گویند این شرکت یک آزمایشگاه مخفی تاسیس کرده و در حال طراحی پردازنده های جدیدی برای استفاده در رایانه مک و لپ تاپ های مک بوک است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تک رادار، این آزمایشگاه مهندسی سخت افزار در ایالت اورگان قرار دارد و در حال حاضر بیش از ۲۰ نفر در آن مشغول به کار شده اند.

گفته می شود اپل تعدادی از متخصصان شرکت اینتل را هم جذب این آزمایشگاه کرده است. اینتل یکی از برترین شرکت های سازنده انواع تراشه و سخت افزار در جهان بوده و برای بیش از یک دهه پردازنده های مورد استفاده در رایانه های مک را تامین کرده است.

علیرغم تلاش های منابع مختلف خبری، هنوز مشخص نیست که این آزمایشگاه سری دقیقا در چه منطقه ای از ایالت اورگان قرار دارد. اما گفته می شود آزمایشگاه یادشده در مرز دو شهر بیورتون و هیلزبورو واقع شده است. یکی از مراکز داده اپل در این منطقه واقع است. یکی از گروه های توسعه نرم افزار اپل هم در همین منطقه مشغول به کار هستند.

ظاهرا اپل قصد دارد استفاده از پردازنده های اینتل را در رایانه های مک بعد از مدتها متوقف کند و در عوض از پردازنده های اختصاصی تولیدی خود استفاده کند. انتظار می رود اولین پردازنده های تولید شده توسط خود اپل از سال ۲۰۲۰ به بازار بیایند.

شرکت های گوگل و موزیلا به تازگی برای رفع آسیب پذیری هایی خطرناک در مرورگرهای کروم و فایرفاکس وصله های امنیتی عرضه کرده اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از زددی نت، این آسیب پذیری ها به مهاجمان و هکرها امکان می دهد تا اسامی کاربری و تصاویر شناسه های افراد در فیس بوک را سرقت کنند و حتی از لایک های کاربران مطلع شوند.

نقص امنیتی یادشده مربوط به یکی از قابلیت های این دو مرورگر موسوم به Cascading Style Sheets (CSS) است که در قالب بخشی از استاندارد CSS۳ در سال ۲۰۱۶ معرفی شد.

آسیب پذیری مذکور باعث می شود تا داده های خصوصی کاربران در صورت بازدید از فیس بوک و ورود به این شبکه اجتماعی به سرقت رود.

مساله نگران کننده این است که مشکل مذکور تنها محدود به فیس بوک نیست و از این روش می توان برای سرقت اطلاعات از هر وب سایتی که نیاز به لاگین یا ورود نام کاربری و کلمه عبور دارد، استفاده کرد.

گوگل برای رفع این مشکل وصله ای را همراه با نسخه ۶۳ مرورگر کروم عرضه کرد و در نسخه های بعدی هم آسیب پذیری یادشده را برطرف کرد. موزیلا هم دو هفته قبل با عرضه وصله ای برای نسخه ۶۰ مرورگر فایرفاکس این مشکل را برطرف کرد. این مشکل در دو مرورگر Internet Explorer  و  Edgeمایکروسافت وجود ندارد.

مجلس نمایندگان اوگاندا قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن کاربران شبکه های اجتماعی باید مبلغی به عنوان مالیات پرداخت کنند.

به گزارش ایرنا و به نقل از تارنمای «آفریکا نیوز »، بر اساس این قانون ، کاربران شبکه های اجتماعی فیس بوک، توییتر و واتس آپ باید روزانه 200 شیلینگ ( هر دلار آمریکا برابر با 3هزار و 775 شیلینگ است) پرداخت کنند و بدین ترتیب کسانی که می خواهند از این شبکه های اجتماعی استفاده کنند، سالانه باید 19 دلار بپردازند.
این قانون از سال جدید مالی این کشور که از ماه آینده آغاز می شود، به اجرا در می آید .
مقام های دولتی علت این کار را مبارزه با عادت بد سخن چینی و شایعه پراکنی دانسته اند اما مخالفان دولت می گویند هدف از این اعمال محدودیت برای استفاده از شبکه های اجتماعی، جلوگیری از انتقاد از «یوویری موسیوینی » رئیس جمهوری این کشور است.
«نیکولاس اوبیو» وکیل دادگستری اوگاندایی این اقدام دولت را در جهت سرکوب آزادی بیان و محدود کردن نقش شبکه های اجتماعی در دنیای سیاست دانست. جمعیت اوگاندا بر اساس آخرین سرشماری ها 40 میلیون نفر است و بنا بر اعلام مرکز ارتباطات این کشور، 40 درصد مردم این کشور به اینترنت دسترسی دارند.
مقام های اوگاندایی در انتخابات سال 2016 میلادی شبکه های اجتماعی فیس بوک ، توییتر و واتس آپ را مسدود وآن زمان اعلام کردند مخالفان از این شبکه ها به عنوان تریبونی برای برگزاری تجمع های غیر قانونی استفاده می کنند.
موسیوینی رئیس جمهوری 73 ساله این کشور از سال 1986میلادی عهده دار این منصب است .
اوگانادا کشوری است در حاشیهٔ دریاچه ویکتوریا واقع در شرق میانه آفریقا. این کشور در همسایگی سودان جنوبی، کنگو، رواندا، بروندی، تانزانیا، کنیاقرار دارد و پایتخت آن کامپالا است.
زبان رسمی در اوگاندا انگلیسی وسپس سواحلی است. 85 درصد مردم این کشور مسیحی و 12 درصد مسلمان هستند.

بنیانگذار ویکی‌لیکس در زندان ملکه

پنجشنبه, ۱۰ خرداد ۱۳۹۷، ۰۳:۴۴ ب.ظ | ۰ نظر

حدود ۶ سال از پناهندگی «جولیان آسانژ» بنیانگذار سایت افشاگر ویکی‌لیکس و اقامت وی در ساختمان سفارت اکوادور در انگلیس می‌گذرد؛ مدت‌هاست اجازه ندارد پایش را از سفارت بیرون بگذارد، زیرا پلیس‌های انگلیسی در کمین‌اند تا او را دستگیر کنند.

2720  روز است که محصور شده به دیوارهای سفارت اکوادور و 53 روز است که با جهان بیرون هیچ راه ارتباطی ندارد، نه اینترنت، نه تلفن و نه حتی امکان ملاقات. این جزای کسی است که خلاف مصلحت واشنگتن قدم بردارد و اسنادی را از جنایات آمریکا در عراق و افغانستان منتشر کند. حدود 6 سال از پناهندگی «جولیان آسانژ» بنیانگذار سایت افشاگر ویکی‌لیکس و اقامت وی در ساختمان سفارت اکوادور در انگلیس می‌گذرد؛ مدت‌هاست اجازه ندارد پایش را از سفارت بیرون بگذارد، زیرا پلیس‌های انگلیسی در کمین‌اند تا او را دستگیر کنند.

  آغاز فعالیت افشاگرانه ویکی‌لیکس

در سال 2006 جولیان آسانژ، فرآیند راه‌اندازی وبگاه ‌ویکی‌لیکس را آغاز کرد تا اطلاعات مهم و محرمانه بین‌المللی را مستقیما در اختیار همه قرار دهد، اما این سایت زمانی توانست در صدر خبر رسانه‌های بین‌المللی قرار گیرد که با دریافت 750هزار سند محرمانه از یک سرباز آمریکایی به نام «چلسی منینگ» به افشاگری درباره جنایات ارتش آمریکا پرداخت و خشم واشنگتن آغاز شد. اسناد مذکور شامل کشتار غیرنظامیان، اطلاعات محرمانه جنگی افغانستان و عراق شامل رفتارهای غیر‌انسانی نظامیان آمریکایی با اسرا و درنهایت اطلاعات مربوط به زندان گوانتانامو بود.

پس از انتشار این اطلاعات، مقامات آمریکایی جولیان آسانژ را تحت تعقیب قرار دادند که در همین زمان، پلیس سوئد در حال بررسی اتهام تجاوز آسانژ بود و حکم دستگیری وی در اروپا را در اختیار داشت. وی سرانجام خود را تسلیم پلیس لندن کرد و پس از چند ماه بازداشت خانگی، به سفارت اکوادور در انگلستان گریخت و پناهنده سیاسی شد.

  پرونده‌سازی برای تخریب اعتبار آسانژ

آسانژ که 46 ساله و شهروند استرالیاست در سال 2010 به تجاوز متهم شد، او همواره این اتهام را رد کرده و گفته که مطرح شدن این اتهام با‌انگیزه‌های سیاسی بوده است. دادگستری سوئد در ماه می سال گذشته میلادی (2017) پرونده آسانژ را مختومه اعلام کرد.

زمانی که آسانژ به اکوادور پناهنده شد، جنجال زیادی به راه افتاد؛ اما سرانجام دولت اکوادور به او تابعیت این کشور را داد. خانم «ماریا فرناندا اسپینوزا»، وزیر خارجه اکوادور، در این باره گفت: «آسانژ در تاریخ 12 دسامبر سال گذشته میلادی (2017) تابعیت اکوادور را به‌دست آورده است.»

بعدتر اکوادور از دولت بریتانیا خواست آسانژ را به‌عنوان دیپلمات اکوادور قبول کند و از این راه برای او مصونیت دیپلماتیک قائل شود که با مخالفت دولت بریتانیا مواجه شد. در‌صورت موافقت بریتانیا، آسانژ می‌توانست با پایان دادن به دوران پناهندگی خود در سفارت اکوادور، با مصونیت دیپلماتیک خاک بریتانیا را ترک کند و دستگیر نشود.

  وقتی اکوادور زیر فشار آمریکا جا می‌زند

حالا خبرها حاکی از آن است که رئیس‌جمهور تازه اکوادور، «لنین مورنو» با فشار بی‌سابقه‌ای از سوی آمریکا مواجه شده است تا آسانژ را از سفارت بیرون کند. مورنو پیشتر او را در مصاحبه‌های خود یک «مشکل به ارث رسیده» خوانده بود و یک «مزاحم».

حالا گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال استرداد او به انگلیس یا آمریکا بالا گرفته است، «ماریا فرناندا اسپینوزا» وزیر خارجه اکوادور در مصاحبه‌ای اخیرا اعلام کرد: «ممکن است دولت این کشور پناهندگی اعطایی به وی را لغو کرده باشد و او را به آمریکا یا انگلیس تحویل دهد. انگلیس و اکوادور مایل به حل و فصل این ماجرا هستند.»

  سکوت سفارت اکوادور در لندن

«فرهیختگان» در تلاش برای پیگیری وضعیت جولیان آسانژ با سفارت اکوادور در لندن تماس گرفت، مسئول ارتباط با رسانه از پاسخ به هر سوالی خودداری کرد و متذکر شد به بهانه مسائل امنیتی نمی‌تواند درباره وضعیت جولیان آسانژ صحبت کند.

وقتی از او درباره گمانه‌زنی‌های برنامه سفارت برای تحویل آسانژ سوال شد، ادعا کرد که از این خبر اطلاعی ندارد و نمی‌تواند به‌خاطر «مسائل امنیتی» اجازه دسترسی و ارتباط  به موسس ویکی‌لیکس را بدهد.

پس از آن که پیگیری‌های ما از سفارت اکوادور به نتیجه نرسید، به سراغ مسئولان سازمان ویکی‌لیکس رفتیم، «کریستین هرافنسون» سخنگوی سابق ویکی‌لیکس که امروز یکی از معاونان ارشد این سازمان است، به «فرهیختگان» گفت که مدتی است تمام راه‌های ارتباطی آسانژ قطع شده است و حتی به او اجازه دسترسی به تلفن و اینترنت نیز داده نمی‌شود چه برسد به امکان ملاقات حضوری.

  دوستان آسانژ نگران سلامت او

وی در ادامه از شرایط نامساعد آسانژ صحبت کرد و اظهار داشت: «شرایط جسمی آسانژ بسیار نامناسب است، او دیابت دارد و به‌شدت بیمار است و احتمالا به دارو نیز دسترسی و از نظر روحی هم وضعیت خوبی ندارد.» معاون ارشد سازمان ویکی‌لیکس با صحه بر گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای اذعان داشت: «ما نیز بر این باوریم سفارت اکوادور تحت فشارهای انگلیس و آمریکا شرایط را برای آسانژ سخت کرده تا خود او مجبور به ترک سفارت یا تسلیم واشنگتن و لندن شود.»

هرافنسون گفت:«آسانژ د در سال 2012 میلادی به سفارت اکوادور در لندن پناهنده شد. وی می‌ترسد در صورت خروج از این سفارتخانه به آمریکا مسترد شود؛ جایی که آسانژ به‌خاطر افشای اطلاعاتی درخصوص جنگ عراق تحت پیگرد قرار دارد.»

به‌نظر می‌رسد آسانژ به پایان راه خود رسیده باشد، او که تصور می‌کرد می‌تواند تحت لوای آزادی‌ بیان غرب به افشاگری دست بزند، این روزها فهمیده که دستش به جایی بند نیست و آزادی بیان تنها زمانی برای غرب معنا دارد که تهدیدی برای منافعش نباشد؛ شاید آخرین فصل زندگی موسس ویکی‌لیکس هم «پایان تدریجی یک رویا» باشد

مدیرعامل توییتر لپ تاپ ندارد

سه شنبه, ۸ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۵۲ ب.ظ | ۰ نظر

وقتی حرف از مدیرعامل یک شرکت آن هم یک غول شبکه اجتماعی به میان می آید، همه او را پشت میز و در حال کار با لپ تاپش فرض می کنند. اما گویا باید درباره جک دورسی، مدیرعامل توییتر کمی تجدیدنظر کرد، چون او اصلا لپ تاپ ندارد.

فناوران - جک دورسی روز جمعه به وقت محلی در شهر سیدنی استرالیا حاضر شد تا درباره اقدامات و فعالیت های شرکتش برای مقابله با اخبار جعلی و ترول ها (اوباش اینترنتی) صحبت کند. همینطور، دورسی تلاش کرد درباره فعالیت های توییتر برای بهبود مهم ترین ارتباطات و مکالمات جهان توضیحاتی بدهد. با توجه به اهمیت این موضوع که شبکه های اجتماعی کنونی می توانند دموکراسی و گفت وگوهای حول آن را به مردم دیکته کنند، جهان رویکردی جدی در قبال آن اتخاذ کرده است.
اما یک سوال ساده حاشیه ای و پاسخ دورسی تبدیل به مهم ترین اتفاق این سخنرانی شد.
از دورسی درباره اقدامات امنیتی اش برای لپ تاپش و به ویژه دوربین لپ تاپش سوال شد. این سوال دقیقا به ماجرای مارک زوکربرگ، مدیرعامل فیس بوک برمی گردد که یک بار روی دوربین لپ تاپش چسب زده بود. اما جواب دورسی همه را شوکه کرد. او گفت: من اصلا لپ تاپ ندارم!
سالن در سکوت و بهت فرو رفت و تا یک خبرنگار در ردیف اول سالن شروع به خندیدن نکرد، همه حاضران در شوک به سر می بردند. البته جواب دورسی شوخی یا طنز نبود و خیلی جدی بیان شد.
دورسی برای اینکه صدای خنده بخوابد، شروع به توضیح کرد و گفت: من همه کارهایم را روی گوشی انجام می دهم. برایم مهم است اعلان ها را خاموش کنم و در هر زمان تنها یک اپلیکیشن در حال اجرا داشته باشم که بتوانم روی این اپ تمرکز کنم به جای اینکه هر چیزی روی لپ تاپ پیش روی من باشد. 
او علاوه بر این گفت که اخیرا کارهای تایپی انجام نمی دهد و در عوض ترجیح می دهد که دستوراتش را با صدای بلند بخواند. این جمله سه نوع تعبیر می شود. یا اینکه او ترجیح می دهد کسی را استخدام کند که کارهای تایپی اش را انجام دهد. یا اینکه منظورش استفاده از بلندگوهای هوشمند و دستیارهای صوتی دیجیتال بود که فقط کافی است با آنها صحبت کرد تا کارها را انجام دهند. همینطور می توان تصور کرد بیشتر کارهای اداری اش را شفاهی و کلامی انجام می دهد و زیاد نیازی به تایپ نامه های مدیریتی ندارد.
دورسی یک مدیرعامل ۴۱ ساله است و چندان هم جوان نیست. در این سن، بسیار سخت است همه کارها را با یک گوشی هوشمند انجام داد، ولی به نظر می رسد که بنیانگذار توییتر توانسته است این کار را انجام دهد.

اتحادیه اروپا اجرای قانون حفاظت از داده خود را از چند روز قبل آغاز کرده و این امر موجب سردرگمی و وحشت شرکت های فناوری آمریکایی شده که به جمع آوری فله ای داده های کاربران عادت دارند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسین ایج، بر اساس قانون یادشده همه شرکت های اینترنتی و فناوری باید برای جمع آوری هرگونه اطلاعات شخصی کاربران خود از آنها به طور واضح و شفاف اجازه بگیرند. همین مساله باعث شده تا شرکت های آمریکایی درصدد تغییر خط مشی ها و سیاست های حریم شخصی خود برآیند تا با جریمه و تعقیب قضایی مواجه نشوند.

اما طی دو روزی که از اجرای این قانون می گذرد، فیس بوک و گوگل با شکایات حقوقی بی سابقه ای از سوی برخی کاربران خود مواجه شده اند که خواستار دریافت غرامت های کلان از این دو شرکت به علت نقض حریم شخصی و جمع آوری بدون اجازه داده های خود هستند.

بر اساس یکی از شکایات یادشده فیس بوک و گوگل به ترتیب باید ۳.۹ و ۳.۷ میلیارد یورو غرامت پرداخت کنند. شاکی اصلی این دو پرونده یک فعال اتریشی حقوق مدنی و حامی حفظ حریم شخصی به نام مکس شریمز است که مدتهاست از سیاست های گوگل و فیس بوک در زمینه جمع آوری اطلاعات خصوصی کاربران انتقاد می کند.

وی علاوه بر گوگل و فیس بوک زیرمجموعه های  آنها مانند اینستاگرام و واتس اپ را هم مورد پیگرد قضایی قرار داده و حتی شکایتی را به طور خاص بر علیه سیستم عامل اندروید تنظیم کرده است.

این دو شرکت در واکنش اتهامات وارد شده به خود را رد کرده و می گویند اقدامات لازم برای اجرای مفاد قانون تازه را انجام داده اند و مانند گذشته به حفظ حریم شخصی و امنیت کاربران به طور جدی اهمیت می دهند.

البته خود کشورهای اروپایی هم برای اجرای قانون یادشده به طور کامل آماده نیستند و کمتر از نیمی از کشورهای عضو اتحادیه اروپایی قوانین داخلی لازم برای پشتیبانی از قانون حفاظت از داده را به تصویب رسانده اند.

مدیر فیس بوک باید درباره پاره ای از ابهامات در پارلمان اروپا توضیح می داد. او توضیحاتی داد، اما کلی و به باور برخی نمایندگان «هیچ مگو». به ویژه موضوع کمبریج آنالتیکا و نقش مارک زوکربرگ در آن بسیار بحث انگیز بوده است. بسیاری از نمایندگان پارلمان اروپا، پاسخ های مارک زوکربرگ را قانع کننده ندانسته اند. سون گی گولد، یکی از نمایندگان سبزها در پارلمان اروپا پس از پایان پرسش و پاسخ زوکربرگ در پارلمان اروپا گفت: نمایندگان سبزها شش پرسش مشخص از مدیر فیس بوک مطرح کردند و او حتی به یکی از این پرسش ها نیز پاسخ نداد.
در جریان این نشست، پس از گوش دادن به یک ساعت پرسش های اعضای پارلمان اتحادیه اروپا، زوکربرگ در انتها پاسخ هایی را ارایه داد. درواقع او به جای پاسخ تک تک به سوالات ، همه آنها را در عرض 25 دقیقه پایانی جلسه پاسخ داد و در نتیجه فرصت کافی برای پرداختن به جزئیات همه پرسش ها نداشت. 
گای واروفستات، یک سیاستمدار بلژیکی پس از پاسخ های زوکربرگ، وی را مورد نکوهش قرار داد و گفت که او شش سوال ساده پرسید که می توانست جواب هایی خلاصه مثل نه یا بله داشته باشد اما زوکربرگ هیچکدام از آنها جواب نداده است. بنیانگذار فیس بوک سعی کرد ورق را برگرداند و گفت تیمش سعی خواهد کرد در اسرع وقت جواب هایی برای این سوالات ارائه دهد. 
یکی از نمایندگان بریتانیایی پارلمان اروپا از این جلسه به عنوان «فرصت از دست رفته» نام برد.
دیمین کالینز، که ریاست کمیته رسانه های دیجیتال و ورزش پارلمان بریتانیا را به عهده دارد دلیل از دست رفتن این فرصت را در «شکل و شمایل و مدل» سوال و جواب ها دانسته است. مدل سوال و جواب با آنچه که در کنگره آمریکا اتفاق افتاد کاملا متفاوت بود.
نمایندگان کنگره آمریکا فرصت داشتند که سوال هایشان را بپرسند و در صورتی که از جواب قانع نشدند سوال بعدی را از مارک زوکربرگ بپرسند. در صورتی که در جلسه با پارلمان اروپا، روسای هر حزب و دسته سیاسی سوال هایش را مطرح کرد و بعد که همه سوال ها تمام شدند، مدیرعامل فیس بوک به سوال ها جواب داد.
نمایندگان معترض می گویند که این شیوه اداره جلسه، به آقای زوکربرگ اجازه داده تا صرفا به سوال هایی بپردازد که خودش مایل بوده به آنها جواب دهد.  
رئیس پارلمان اروپایی گفت که آقای زوکربرگ فرصت محدودی داشته و با این روش می توانستند سوال های بیشتری از او بپرسند. او همچنین گفت که قرار است مدیرعامل فیس بوک کتبی به سوال های باقی مانده جواب دهد.


 سوال های باقی مانده
سوال هایی که آقای زوکربرگ به آنها پاسخ نداد درباره قبضه کردن بازار بود و اینکه چطور از اطلاعات مردم در اپلیکیشن واتس اپ استفاده می کنند. همینطور سوال هایی درباره اطلاعاتی که فیس بوک از کاربران جمع کرده و سوالی اساسی تر اینکه آیا فیس بوک اطلاعات مربوط به کسانی که عضو نیستند را هم جمع آوری می کند یا نه. بسیاری از نمایندگان درباره شیوه کسب و کار فیس بوک سوال داشتند که اصلا چطور انجام می شود.
منتقدان فیس بوک بیشترشان ابراز نگرانی می کنند که گروه های دست راستی با استفاده از نگرانی های رای دهندگان و دمیدن بر آتش این نگرانی هاست که می توانند نظر مردم را به سود سیاستمداران محافظه کار جلب کنند. اما در جلسه ای که زوکربرگ با نمایندگان اتحادیه اروپا داشت یکی از سرشناس ترین سیاستمداران محافظه کار نگرانی دیگری را مطرح کرد.
نایجل فاراژ که از رهبران سیاسی مخالف حضور بریتانیا در اتحادیه اروپا بود و با دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا، نزدیک است، پرسید که آیا این شبکه اجتماعی مخصوصا دست به حذف ناظران سیاسی دست راستی می زند. در جواب، مارک زوکربرگ گفت که فیس بوک «هیچ گاه دسترسی به مطلبی را بر اساس دیدگاه سیاسی» محدود نکرده است. 
او گفت که هنوز فیس بوک در حال بررسی اپلیکیشن های فعال دیگری در فیس بوک است که ممکن است از اطلاعات کاربران استفاده نا به جا کرده باشند. تا به حال به گفته او ۲۰۰ اپلیکیشن به همین دلیل از فیس بوک خارج شده اند. ابتدا قرار بود این جلسه پشت درهای بسته انجام شود اما با بالاگرفتن اعتراض ها جلسه به صورت زنده پخش اینترنتی شد.


 وظایف سیاستمداران
یان فیلیپ، از دیگر نمایندگان سبز پارلمان اروپا درباره عدم پاسخگویی صریح زوکربرگ به پرسش های نمایندگان این پارلمان گفت: فیس بوک آشکارا در موقعیتی نیست که نگرانی کاربران اروپایی شبکه های اجتماعی را برطرف کند. او به همین دلیل خواستار اعمال کنترل بیشتر از سوی نهادهای سیاسی کشورهای اروپایی شده است.
اودو بولمان، رئیس فراکسیون سوسیال دموکرات های اروپا پاسخ های زوکربرگ به پرسش های نمایندگان را چنین توصیف کرده است: پاسخ ها کوتاه، سطحی و کم مضمون بودند. از آن گذشته، نمایندگان بر آن بودند نقش فیس بوک در رسوایی اطلاعاتی کمبریج آنالیتیکا را بدانند. در سال ۲۰۱۵ موسسه یاد شده موفق شده بود با تهیه یک ماسک مخصوص اطلاعات گسترده ای پیرامون کاربران فیس بوک کسب کند.
نمایندگان پارلمان اروپا مایل بودند بدانند که نقش مارک زوکربرگ در این ماجرا چه بوده است. جدی ترین داوری درباره نقش مارک زوکربرگ را، رئیس فراکسیون اتحاد لیبرال ها و دموکرات ها در پارلمان اروپا ابراز کرده است. او گفته که زوکربرگ باید تصمیم خود را بگیرد، یا باید کنار نخبگانی همچون استیو جابز و بیل گیتز قرار گیرد یا به عنوان نابغه ای که با خلق یک هیولای دیجیتال بنیان های دموکراسی در اروپا را نابود کرده، در حافظه تاریخ ثبت شود.


 عذرخواهی یا فرافکنی
مارک زوکربرگ در جریان جلسه استماع خود در پارلمان اروپا از کاربران به دلیل نقص های اطلاعاتی، عذر خواهی کرد. وی گفت که فیس بوک آماده سرمایه گذاری برای افزایش ضریب ایمنی حفاظت از داده های کاربران است. وی در حضور نماینده های پارلمان اروپا گفت اروپایی ها بخش بزرگ و با اهمیتی از کاربران فیس بوک را تشکیل می دهند.
در ادامه زوکربرگ از جنبه های مثبت تکنولوژی و شبکه های اجتماعی صحبت کرد و گفت: بعد از حملات تروریستی پاریس، برلین، لندن و بروکسل مردم از ویژگی فیس بوک در اعلام سلامت بعد از وقوع حادثه استفاده کردند. 
مدیر عامل فیس بوک گفت ۱۸ میلیون بنگاه تجاری کوچک در اروپا برای کار خود از فیس بوک استفاده می کنند و اکثر خدمات به صورت رایگان در اختیار آنها قرار می گیرد. زوکربرگ تصریح کرد که بیش از نصف این بنگاه ها توانسته اند با استفاده از خدمات فیس بوک، کارکنان بیشتری استخدام کنند. وی همچنین گفن که در سال های اخیر این موضوع روشن شده است که فیس بوک برای جلوگیری از آسیب های بالقوه این شبکه اجتماعی، دارای ابزارهای مناسب نیست. این موضوع شامل اخبار جعلی، دخالت در انتخابات خارجی و سواستفاده از اطلاعات خصوصی کاربران می شود. 
مدیر عامل فیس بوک خود را متعهد به یافتن راه حلی برای مبارزه با موارد فوق دانست و گفت: من بابت نقص های اطلاعاتی فیس بوک عذر می خواهم. 
زوکربرگ یافتن و توسعه راه حلی برای اعمال تغییرات لازم بر فیس بوک را زمان بر دانست اما اضافه کرد: خود را متعهد می دانم تا راه درست را پیدا کنم و در جهت فراهم آوردن امنیت برای کاربران، سرمایه گذاری عظیمی انجام دهم. 
در ادامه مدیرعامل فیس بوک از مواردی که تا به حال برای رسیدن به این هدف انجام داده است صحبت کرد. اقداماتی چون دو برابر کردن کارکنانی که روی امنیت فیس بوک کار می کنند و اضافه کرد که تا آخر امسال تعداد این کارکنان را به بیش از ۲۰ هزار نفر می رساند. وی تاکید کرد که هزینه و سرمایه گذاری در این زمینه، سود حاصل از فیس بوک را به مقدار زیادی کاهش خواهد داد اما وی امنیت کاربران را مهم تر ارزیابی کرد. مدیرعامل فیس بوک با اشاره به این نکته که در کمتر از ۱۸ ماه، دو انتخابات مهم در پیش است از عدم موفقیت این شبکه اجتماعی در شناسایی تداخل روسیه در انتخابات آمریکا صحبت کرد. به گفته او، با پیچیده کردن و بالا بردن امنیت، وقوع چنین حملات اطلاعاتی را سخت تر و در نتیجه از دخالت در انتخابات حفاظت خواهد شد.
مدیرعامل فیس بوک تاکید کرد که روش های اجرایی، امنیت شبکه اجتماعی از چنین حملاتی را بالا برده است همانطور که کمتر شاهد حملات اطلاعاتی در انتخابات فرانسه، آلمان بودیم. برای افزایش ضریب ایمنی حفاظت از داده های کاربران با دولت ها و دیگر شرکت های تکنولوژی همکاری کرده و خواهد کرد.
زوکربرگ دیگر اقدامات این شبکه اجتماعی در جهت بالا بردن شفافیت و امنیت را برشمرد و از به کار بردن هوش مصنوعی در این راستا برای معلق کردن حساب های جعلی، اطلاعات غلط و تبلیغات نامناسب صحبت کرد. وی از شفاف سازی روش های تبلیغاتی نام برد و خود را متعهد به ادامه اصلاحات این شبکه اجتماعی دانست. مدیرعامل فیس بوک اعلام کرد تا پایان سال بیش از 10 هزار نفر از سراسر اروپا را استخدام خواهد کرد. زوکربرگ سخنانش را اینگونه به پایان برد: ما به اروپا متعهد هستیم.


 تظاهرات در بروکسل علیه فیس بوک
همزمان با حضور بنیانگذار فیس بوک در پارلمان اروپا، جمعی از فعالان مدنی با قرار دادن آدمک او در مقابل ساختمان پارلمان، به نقض حریم خصوصی کاربران در این شبکه اجتماعی اعتراض کردند. آنها آدمک هایی را به نمایش گذاشتند که روی آنها نوشته شده بود: فیس بوک را اصلاح کنید. 
آلافیا زویاب از حاضران در این تجمع گفت: ما با این عروسک هایی که از مارک زوکربرگ در اینجا در بروکسل گرد آورده ایم می خواهیم روی این نکته تاکید کنیم که فیس بوک مملو از حساب های کاربری جعلی است. این حساب های جعلی به گونه ای سازماندهی شده اند که به دمکراسی ما حمله کنند. حالا زمان آن است که اعضای پارلمان اروپا و قانونگذاران، فیس بوک را پاکسازی کنند و این موضوع را تضمین کنند که حساب های کاربری را که اطلاعات غلط منتشر می کنند، حذف کنند. (منبع:فناوران)

تحقیقات جدید نشان می دهد برخی دستگاه های اندروید ارزان قیمت حاوی بدافزارهایی هستند که در سخت افزار کارخانه ای آنها نصب شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از  انگجت، گزارش جدید محققان شرکت Avast Threat Labs ، نشان می دهد بیشتر موبایل هایی که گوگل آنها را تایید نکرده، حاوی ابزارهای تبلیغاتی مزاحم هستند.  برخی از این موبایل ها متعلق به شرکت های ZTE، آرکوس و مای فون هستند.

این نوع بدافزار داخل موبایل تعبیه شده است. کاربران این موبایل ها شاهد تبلیغاتی خواهند بود که به طور ناگهانی روی صفحه ظاهر می شوند یا با مشکلات آزاردهنده دیگری دست و پنجه نرم خواهند کرد. از آنجا که ابزار تبلیغاتی مزاحم روی سخت افزار شرکتی نصب شده، از بین بردن آن کار بسیار مشکلی است. 

البته این نخستین باری نیست که بدافزارهایی از قبل استفاده کاربر روی دستگاه نصب شده اند. پیش از این لنوو نیز دستگاه های پی سی کاملا نو که حاوی بدافزار Superfish بودند را بارگیری کرده بود.  اما به هرحال این یکی از رسوایی های بزرگ دستگاه های اندروید است و احتمالا کاربران زیادی را تحت تاثیر قرار می دهد.  

طبق این گزارش بیشتر موبایل های ارزان قیمتی که گوگل آنها را تایید نکرده دچار این مشکل هستند.

فیس بوک قصد دارد برای فیلترکردن ویدئوها در این وب سایت تراشه های مخصوص خود را بسازد و آن را همراه با هوش مصنوعی به کار گیرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ونچوربیت، فیس بوک تصمیم دارد برای فیلترکردن محتوای ویدئویی تراشه های مخصوص خود را بسازد.

یان لسون دانشمند ارشد هوش مصنوعی این شرکت در این باره می گوید: روش های معمول اکنون زیاد کارآمد نیستند زیرا نیازمند انرژی و قدرت رایانش زیادی هستند.

در حال حاضر این شرکت از سی پی یوهای اینتل برای خدمات هوش مصنوعی استفاده می کند. به کارگیری تراشه های مخصوص به این شرکت کمک می کند سریع تر محتوای ویدئویی را برای وجود تخلفات بررسی کند. این تخلفات شامل ویدئوهایی می شود که  که فرد در یک ویدئوی زنده خودکشی یا اقدام خشونت آمیز دیگری می کند.

این در حالی است که گوگل نیز سعی دارد  برنامه های آموزش هوش مصنوعی و به کارگیری واحدهای پردازش تانسور ( TPU ) را سرعت ببخشد .

اپل، گوگل و آمازون مشغول ساخت تراشه های مخصوصی هستند که خدمات هوش مصنوعی را برای محصولات سخت افزاری شان سرعت می بخشد.

نروژ اولین کشوری که ارز مجازی را پذیرفت

جمعه, ۴ خرداد ۱۳۹۷، ۰۴:۲۱ ب.ظ | ۰ نظر

نائب رییس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران گفت: در آینده ای دور اسکناس حذف خواهد شد و این ارزهای مجازی است که در نقل وانتقال ها به کار خواهد آمد.

به گزارش اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران، سیدحسین سلیمی با اشاره به ارزهای رمزنگاری شده به عنوان بستر نوین مالی گفت: بلاک چین و ارزهای مجازی هنوز به عنوان پول در کشورهای مختلف دنیا به رسمیت شناخته نشده اند؛ در بخش خصوصی با دعوت از کارشناسان بین المللی در مورد ارزهای مجازی بررسی هایی انجام شده است که نشان می دهد تنها یک کشور در تلاش برای شناسایی ارزهای مجازی به عنوان پول است و ۹۹ درصد کشورهای جهان هنوز بیت کوین و دیگر ارزهای مجازی را به عنوان پول به رسمیت نمی شناسند و سیستم بلاک چین را نمی پذیرند.

عضو هیات مدیره یک بانک خصوصی افزود: یک دلیل مشخص برای عدم شناسایی ارزهای مجازی به عنوان پول مغایرت رواج استفاده از آنها در جامعه جهانی با قانون پولشویی است.

به گفته وی، بر اساس قانون پولشویی نقل و انتقال وجوه مختلف ثبت می شود تا بستر ایجاد فساد کاهش پیدا کند و پولی برای معاملات مشکوک از جمله مواد مخدر یا حمایت از تروریسم جا به جا نشود اما استفاده از ارزهای مجازی برای خرید کالا و خدمات در کشورهای مختلف نقض این قانون است. بیشتر کشورها به همین دلیل با رواج ارزهای مجازی مخالفت کردند و بانک مرکزی ایران هم این ارزها را به رسمیت نمی شناسد.

وی ادامه داد: به تازگی خبری در ارتباط با طرح به رسمیت شناختن ارز مجازی به عنوان پول در نروژ مطرح شده است و شاید نروژ به عنوان اولین کشور دنیا این ارز را به عنوان یک واحد پولی به رسمیت بشناسد. در دیگر کشورهای اروپا و ایالات متحده آمریکا ارز مجازی به رسمیت شناخته نشده است هرچند پیش بینی ها می گوید که در آینده ای دور اسکناس حذف خواهد شد و این ارزهای مجازی است که در نقل وانتقال ها به کار خواهد آمد.

سلیمی تاکید کرد: در واقع در آینده دیگر اسکناسی در جیب ندارید که آن را لمس کنید بلکه در یک دفتر مجازی ارزهایی دارید که می توانید با آن کالا و خدمات بخرید یا آن را به هر جای دیگر دنیا که خواستید منتقل کنید. در آینده نزدیک اما به نظر نمی رسد کشورها در ارتباط با به رسمیت شناختن پول مجازی به توافق همگانی برسند چرا که باید از نظر قانونی هم در این باره به وضعیت جدیدی رسید.

نتایج مطالعه‌اى بر روى جوانان و نوجوانان نشان مى‌دهد که افسردگى و تشویش از عوارض عضویت در اغلب شبکه‌هاى اجتماعى است؛ "کاربران اینستاگرام" ۶۳ درصد بیشتر از دیگران احساس بدبختی می‌کنند.

به گزارش تسنیم نتایج مطالعه‌اى بر روى جوانان و نوجوانان نشان مى‌دهد که افسردگى و تشویش از عوارض عضویت در اغلب شبکه‌هاى اجتماعى است اما این مشکل در میان کاربران اینستاگرام به طور ویژه برجسته است.

اینستاگرام بدترین شبکه اجتماعی از لحاظ تاثیرات منفی بر روی سلامت روان جوانان است و کاربران این شبکه اجتماعی بسیار بیشتر از کاربران دیگر شبکه‌ها احساس بدبختی می‌کنند.

شبکه‌هاى اجتماعى ممکن است سبب شود انتظارات افراد از خودشان افزایش یابد و سبب کاهش اعتماد به‌نفس شود؛ اینستاگرام که شبکه‌اى مبتنى بر عکس‌هاى شخصى است از نظر ایجاد حس بد نسبت به خود و تشویش، بدترین وضعیت را دارد.

پیشنهاد مى‌شود با توجه به فواید و ضرورت وجود شبکه‌هاى اجتماعى، سعى شود تمهیداتى براى کاهش آثار منفى آن اندیشیده شود به طور مثال دریافت اخطار در صورت حضور طولانى‌مدت در شبکه اجتماعى، وجود امکان تشخیص عکس‌هاى ادیت شده همچنین دادن آموزش‌هاى لازم در مدارس در زمینه شبکه‌هاى اجتماعى و فواید و مضراتش و توانمند کردن جوانان براى حفاظت از سلامت روانى‌شان در این شبکه‌ها.