بازار داغ خرید و فروش خبرنگار

علی شمیرانی - اتهام خرید شاید یکی ار بزرگترین اتهاماتی باشد که می تواند به یک خبرنگار وارد شود. در جریان برگزاری انتخابات نظام صنفی رایانه ای بارها این جمله را که "بله خبرنگاران را خریده اند" از زبان خیلی ها شنیدم.
البته این اولین بار نیست که می شنوم در برخی از جلسات عنوان می شود ما دهان همه خبرنگاران رابسته ایم یا برخی حتی پا را فراتر نیز قرار داده و می گویند" می خواهی با یک تلفن کلی خبرنگار به جانتان بیاندازم؟! اینجا تقریباً خبرنگار مثل موجودی فاقد عقل و شعور دیده شده که فقط کافیست به او بگویید" بگیرش جو!"
متاسفم که این را می گویم ولی به گوش شخص بنده به طور مکرر رسانده اند که خبرنگاران حوزه فناوری اطلاعت چرا این چنین هستند؟ البته در این میان گاهی توهین ها و سوء تفاهم هایی نیز شنیده می شود که بنده نقداً توضیحات و جواب لازم را به آنها می دهم.
برای مثال به آنها می گویم که دستان یک روزنامه نگار تا حد کمی باز است.به آنها می گویم که برخی از مدیران مسوول خبرنگاران خود را به یک آگهی ارزان می فروشند. به آنها می گویم که هر گاه خبرنگاری زیادی تند برود با یک تلفن، یک وعده به برخی از مدیران مسوول می توان دهان اورا بست. به آنها می گویم که خبرنگار نمی تواند کاسه داغ تر از آش بشود و جایی که کسی از خود دفاع نمی کند و حاضر به صحبت نیست خبرنگار نمی تواند وارد عمل شود چون در آن صورت به او اتهام می خورد که چه قدر گیرت آمده که داری گلوی خود را پاره می کنی.
به آنها می گویم که برخی از همکاران را نخریده اند بلکه آنها به علت کمی تجربه به شکل ناخودآگاه در اختیار برخی قرار می گیرند و این را نباید حمل بر این کرد که به آنها پول داده اند که پاچه این و آن را بگیرند!
ولی با تمام این تفاسیر و بعد از کنار گذاشتن تعصبات صنفی باید بگویم که گاه من هم احساس می کنم برخی از خبرنگاران را مانند موجودی مسخ شده خریده اند و اگر چنین تصوری صحت پیدا کند می توان تصور کرد که برخی چه ارزان فروشند.