كسي پيگير بودجه تكفا نيست
يك كارشناس فنآوري اطلاعات معتقد است: در طرح توسعهي كاربري فنآوري اطلاعات (تكفا) بخشي از كار هزينههايي داشت كه ديده نميشد زيرا تجربهي اول بود و با تغيير دولت، افراد نيز عوض شدند و بالطبع نگاهها هم به طرح مذكور تغيير كرده و اين طرح به گونهي ديگري ديده شده است.
بهمن برزگر در گفتوگو با خبرنگار فنآوري اطلاعات خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در ارزيابي خود از اجراي طرح تكفا در كشور، با اشاره به نگاه كارشناسان در دولتهاي گذشته مبني بر پرداختن جدي به IT در فرايند اجرايي كشور، اظهار كرد: در دورههاي گذشته كارشناسان دولت به اين ضرورت رسيدند كه بايد در فرآيند اجرايي كشور به طور جدي به IT وارد شوند زيرا تجربهي دنيا به خاطر منافعي كه به دست ميآورد و انجام فرايندها را در دسترس قرار ميدهد هزينه را كاهش ميدهد تا كارها راحتتر پيش بروند.
وي ادامه داد: در سال 81 با ورود تكفا به كشور زمينهاي فراهم شد تا فعاليتهاي IT با نگاه همگرا پيش برود و در بودجه نيز با عنوان توسعهي كاربري IT مطرح شد و در تبصرهي 13 بندي آورده بودند مبني بر اين كه براي گسترش و توسعهي كاربردي IT، اختياراتي به دولت داده شود و براي آن اعتباري قايل شده بودند كه نحوهي هزينه كرد مبتني بر قانون بودجه بود.
برزگر با بيان اين كه در آييننامهي اجرايي دستهبندي دولت الكترونيكي، تجارت الكترونيكي و بهداشت الكترونيكي در سرفصلهاي IT به همراه وظايف دستگاهها و موافقتنامههاي عمراني تدوين شد و با هدف توسعهي كاربري، پول داده شد؛ اظهار كرد: سازمان مديريت و برنامهريزي با شوراي عالي اطلاعرساني در همكاري تقريبا منظم به كارها نظم حداقلي دادند و در سال حدود 50 تا 60 ميليارد تومان هزينه شد كه البته اين ميزان اختصاص داده شده بود و معمولا تخصيص تا هزينه كرد نهايي اختلاف دارد.
او ادامه داد: تبصرهي بودجه، پولها را در قالب متمركز و هدفمند ميداد كه تا سال 85 تداوم داشت اما هم اكنون نهادي اين كار را به طور جدي آغاز نكرده تا قالب به شكل منظم رشد كند؛ براي ايجاد بانكهاي اطلاعاتي به ويژه براي CA به پول خاصي نياز بود و سعي شد تا جاي ممكن در آن زمان برنامهريزي متمركزي انجام شود و تا جايي آن را هدايت كند.
برزگر افزود: هر كاري نيازمند اختصاص هزينه است و صرفا اعتبار مالي نيست بلكه به اعتبار مديريتي آموزش و استفاده از تجربيات نيز نياز است؛ در كارها هزينهها را همراه با منافع نميبينيم.
او معتقد است: تكفا يك از كارهايي بود كه يك شخص آن را مديريت ميكرد و مطمئنا بايد از مجريانش پرسيد كه از چه سيستمي استفاده كردند و بايد ديد تكفا دو در ادامهي همان تكفا خواهد بود يا طرح مجزايي است و تنها اسمي مشابه دارند و آيا اين طرح در ادامهي نگاه سياستگذاران اولي است يا خير.
او گفت: اگر من عضو مشورتي تكفا دو باشم به سراغ تكفا يك ميروم تا مشخص شود كه چه كارهايي در آن انجام شده و داكيومنتها كجاست، مشكلات در كجا بوده و پيشنهاد مجريان سابق چيست سپس طبق اين اسناد برنامهاي تنظيم ميشد تا با تحليل گذشته نقاط ضعف شناسايي و به آنها در طرح تكفا 2 به طور جدي نگاه شود.
