كار منظمی در جامعه اطلاعاتی كشور انجام نشد
هیچ كار منظم و پیشبینی شدهای دربارهی جامعهی اطلاعاتی درایران انجام نشده است و باید برنامهای جامع برای آینده دربارهی جامعهی اطلاعاتی در كشور طراحی شود.
به گزارش (ایسنا)، دكتر كاظم معتمدنژاد - پیر علم ارتباطات ایران - در نشست علمی انجمن ایرانی جامعهی اطلاعاتی با موضوع «ایران و مسایل جهانی راهبری اینترنت»، با بیان این مطلب و با اشاره به جملهی یكی استادان خود مبنی بر این كه امروز دولتها با استفاده از توپخانهی ارتباطات میجنگندند، اظهار كرد: برای آنكه بتوانیم در دنیای امروز به نحو بهتری وظیفهی خود و رسالتهای انقلاب را انجام دهیم باید توپخانهی ارتباطات را بشناسیم؛ بنابراین ضروری است در چارچوب برنامههای جامعهی اطلاعاتی این كار را دنبال كنیم.
وی افزود: از آغاز تاسیس مطبوعات چاپی در دنیا تا به حال دو نیرو و تعارض وجود داشته است؛ یكی صاحبان سرمایه كه روزنامهها و بعدها سایر رسانهها را راهاندازی كردند و دوم نیرویی كه در برابر آن ایستادگی كردند، یعنی نیروهای سلطه و مقاومت؛ بین این دو نیرو همیشه و در تمامی عرصهها تعارض وجود داشته است.
او ادامه داد: اگر مبانی سیاسی و نظری نظام ارتباطات را بررسی كنیم، میبینیم همیشه مبارزه بین این دو نیرو وجود داشته و بعد از جنگ جهانی دوم نیز در چند مرحله ادامه پیدا كرده است؛ در جنگ جهانی دوم در كنفرانس بینالمللی دربارهی چارچوب آزادی اطلاعات، آزادی به طور عام و مطلق بدون در نظر گرفتن محدودیتهایش مورد قبول قرار گرفت.
وی ادامه داد: البته در آن كنفرانس نیز نمایندهی فرانسه بر این عقیده بود كه آزادی بدون محدودیت قابل قبول نیست، اما آمریكاییها نظر دیگری داشتند و معتقد بودند آزادی نامحدود است و كنگره نباید هیچ قانون محدودكنندهای برای آن وضع كند.
معتمدنژاد با بیان اینكه در سال 1983 و در بیستمین اجلاس یونسكو جریان جنگ تغییر كرد و جنگ بر سر امكانات ارتباطاتی آغاز شد و پس از آن و در سال 1994 نیز بحث دربارهی خصوصی كردن ارتباطات ادامه یافت، تصریح كرد: پس از مدتی اجلاس جهانی سران دربارهی جامعهی اطلاعاتی به كمك اتحادیهی بینالمللی راه دور جلسههایی تشكیل داد و دربارهی نقش ارتباطات در ادارهی جامعه و همچنین اصطلاحات مبهمی مانند جریان آزاد اطلاعات، جهانیسازی وغیره به بحث پرداخت.
وی با اشاره به اتفاقاتی كه در این اجلاسها روی داد اضافه كرد: در تمام اجلاسهای برگزار شده و اجلاسهایی كه تا سال 2010 برگزار میشود تنها جنبههای مشورتی مدنظر است و پس از آن قرار است در سال 2010 تصمیماتی گرفته شود كه تا سال 2015 نیز باید اجرایی شوند.
به گفته او برخی معتقدند واژه جامعهی اطلاعاتی صحیح نیست، بلكه باید به دنبال دانش و آگاهی و شكلگیری جامعهی معرفتی باشیم و حتی جامعهی امنیتی، نظارتی و غیره را مطرح میكنند. آنها معتقدند باید استفاده از اینترنت مانند آموزش رایگان باشد و به عنوان اموال عمومی در اختیار دولتها باشد و حتی جزو اموال عمومی جهانی قرار گیرد كه باید در این زمینهها كار شود.
وی با اشاره به این كه اطلاعات باید جزو عرصهی عمومی جهانی باشد اضافه كرد: متاسفانه امروز مالكیت فكری به جای آنكه به فكر تحقق مالكیت مولفان باشد حقوق سرمایهگذاران را تامین كرده و حامی كشورهای سرمایهداری است. البته در جبههی مخالف یعنی جبههی مقاومت یكی از آخرین مقاومتها تصویب قطعنامهی جهانی تنوع فرهنگی با موافقت 190 كشور و مخالفت تنها 2 كشور یعنی آمریكا و اسرائیل در سال 2001 بود؛ هر چند آمریكاییها سعی كردند با انعقاد قراردادهای دو جانبه از تحقق این قطعنامه جلوگیری كنند اما موفق نشدند.
به گفتهی پیر علم ارتباطات ایران مسائل راهبری اینترنت یكی از مسائل مهمی است كه باید در كنار تلاش برای تحقق جامعهی معرفتی به آن توجه ویژه داشته باشیم، ضمن اینكه در اجلاسهای اخیر حقوق ارتباطاتی در جامعهی اطلاعاتی مورد توجه قرار گرفته است كه ما نیز باید به آنها توجه كنیم.
