آمریکا برای جنگ با ایران «دکمه خاموشی» دارد؟
نظریه «دکمه جادویی»
ایده وجود یک دکمه واحد که سامانههای دفاعی دشمن را خاموش کند، تا حد زیادی افسانه است، اما واقعیت به آن نزدیک است. ایالات متحده با استفاده از ابزارهای پیشرفته جنگ الکترونیک (EW) و سایبری، میتواند عملاً رادارها را بدون شلیک حتی یک گلوله، از کار بیندازد. این کار، یک کلید ساده نیست، بلکه لایهای پیچیده از اخلالها و فریبها است.
موشک مایکروویویCHAMP
نیروی هوایی آمریکا پروژهای با عنوانCounter-Electronics High Power Microwave Advanced Missile Project (CHAMP) را توسعه داده است. این موشک کروز، بر فراز هدف، پرواز و پالسهای مایکروویوی با توان بالا منتشر میکند. این پالسها، مدارهای الکترونیکی داخل ایستگاههای راداری و مراکز فرماندهی را میسوزانند و عملاً آنها را بهطور دائمی از کار میاندازند، در حالی که ساختمانها سالم باقی میمانند.
«درب پشتی» روسی
ایران، بهشدت به سامانههای پدافند هوایی ساخت روسیه از جمله S-300 متکی است. تحلیلگران دفاعی، اغلب گمانهزنی میکنند که نسخههای صادراتی این سامانهها، ممکن است دارای «دربهای پشتی» یا آسیبپذیریهای خاصی باشند که مسکو از آنها آگاه است. اگر این کدها با واشنگتن یا تلآویو به اشتراک گذاشته شوند، در تئوری میتوانند به نیروهای غربی اجازه دهند حلقههای رهگیری را دور بزنند یا از راه دور غیرفعال کنند.
قدرت EA-18G Growler
نیروی دریایی آمریکا هواپیمای تخصصی حمله الکترونیکی EA-18G Growler را به کار میگیرد. این جنگندهها به غلافهای Next Generation Jammer (NGJ) مجهز هستند که میتوانند نویز شدیدی را روی فرکانسهای مورد استفاده رادارهای ایران پخش کنند. این کار، رادار را بهطور فیزیکی خاموش نمیکند، اما صفحههای نمایش را پر از «برفک» میکند و قفل کردن روی اهداف را ناممکن میسازد.
تاکتیکهای جنگ سایبری
پس از حمله مشهور استاکسنت به سانتریفیوژهای هستهای، توانمندیهای سایبری آمریکا افزایش یافته است. یگانهای نخبه سایبری، شبکههای فرماندهی و کنترلی که باتریهای راداری را به هم متصل میکنند، هدف قرار میدهند. آنها با تزریق بدافزار به این شبکههای بهظاهر ایزوله، میتوانند دادههای جعلی به اپراتورها بدهند یا سیستمعاملها را در یک بازه زمانی حساس کاملاً خاموش کنند.
سابقه اصفهان
در بخش دیگری از این گزارش ادعا شده، در آوریل ۲۰۲۴، حمله منتسب به اسرائیل، یک رادار پیشرفته S-300 را در اصفهان هدف قرار داد. این رادار، موفق به شناسایی تهدید ورودی که بیانگر ترکیبی از پنهانکاری پیشرفته و سرکوب الکترونیک بود، نشد.
فریبها و طعمهها
نیروهای آمریکایی همچنین از طعمههای پرتابشونده کوچک موسوم به Miniature Air-Launched Decoys (MALD) برای سردرگم کردن اپراتورهای دشمن استفاده میکنند. این پهپادهای کوچک، امضای راداری جنگندهها را شبیهسازی میکنند. اپراتورهای ایرانی ممکن است صدها هواپیما را روی صفحههای خود ببینند و برای اجتناب از موشکهای ضدتشعشع، داوطلبانه رادارها را خاموش کنند؛ نتیجهای که از نظر عملی همان «خاموشی» است، اما بهدلیل واکنش انسانی اپراتورها اتفاق میافتد.
موشکهای ضدتشعشع
وقتی «کُشندگی نرم» الکترونیکی کارساز نباشد، آمریکا از موشکهای ضدتشعشع (ARM) مانند AARGM-ER استفاده میکند. این سلاحها بهسمت انتشار امواج رادیوییِ خاصِ یک آنتن راداری هدایت میشوند. برای بقا، اپراتورهای ایرانی باید فوراً رادارها را خاموش کنند. در این بازی موش و گربه، تهدید نابودی، اپراتورها را به فشردن کلید «خاموش» وادار میکند.
سپر بومی ایران
تهران، سامانه پدافند هوایی بومی خود، باور-۳۷۳، را توسعه داده و میگوید با S-400 روسیه رقابت میکند. از آنجا که این سامانه در داخل کشور مهندسی شده، احتمال وجود دربهای پشتی خارجیِ شناختهشده در آن کمتر است. این موضوع غیرفعالسازی از راه دور را دشوارتر میکند و ایالات متحده را ناچار میسازد بیشتر به اخلال سنگین و حملات جنبشی (فیزیکی) متکی شود تا نفوذهای ظریف کُدمحور.
ابهام راهبردی
پنتاگون، پیشرفتهترین توانمندیهای جنگ الکترونیک خود را محرمانه نگه میدارد تا در زمان نیاز واقعی، کارآیی داشته باشند. لذا شاید یک کلید «خاموش»، بهمعنای تحتاللفظی وجود نداشته باشد، اما وزن ترکیبیِ سلاحهای مایکروویوی، نفوذهای سایبری و غلافهای اخلال، به آمریکا این قدرت را میدهد که هر زمان، ضرورت راهبردی ایجاب کند، آسمان ایران را تاریک سازد.
