خواب وزارت ارشاد و بازگشایی گزینشی کانال برخی رسانهها
بیایید به ماجرای این روزها بپردازیم . یک اعتراض قابل قبول و شنیدنی به مساله پول خارجی و ارز توسط بخشی از اصناف در جریان بود ؛ موضوعی که مورد توجه مسئولان ارشد نظام نیز در سطوح مختلف قرار گرفت و حل ماجرا به عنوان موضعی اصلی در دستور کار آمد.
ناگهان اما هدایت و کمک سرویس های امنیتی خارجی و بازوی اجرایی آن ها یعنی رسانه های فارسی زبان خارج از کشور و تروریست های داخلی حاضر در خیابان منجر به بروز اغتشاشات در بخش هایی از کشور شد.
طبیعتا در روزهای ابتدایی بهترین گزینه قطع راه ارتباطی بین تروریست های خیابانی و اتاق فرمان آن ها در خارج از کشور بود . همه ارتباطات حتی تلفن و پیامک قطع شد و نتیجه خوبی هم حاصل آمد.
با گذشت زمان انتظار می رفت که این مساله فهم شود که رسانه ها می توانند نقشی مهم در تصویرسازی این نبرد و توطئه علیه کشورمان را ایفا کنند مثل همیشه اما غفلت تاریخی تکرار شد و رسانه ها در حاشیه قرار گرفته اند. همین هم شده که در چند روزی که گذشته اساسا امکان اینکه رسانه داخلی پلی باشد میان قدرت رسمی و مردم ناممکن شده است. حواسمان باشد که نمی توانیم در این نبرد بزرگ رسانه ای صرفا با چند شبکه تلویزیونی و نیز دو سه خبرگزاری ماجرا را پیش ببریم .
لشگری از روزنامه نگاران و خبرنگاران ، همان ها که در جنگ دوازده روزه به خوبی به مواجهه دشمن رفتند حالا منتتظرند لااقل وسایل کارشان فراهم شود . عدم توجه وزارت ارشاد به این ماجرا و خنثی بودن این وزارتخانه موجب شده خبرنگاران حتی برای انتقال اخبار به رسانه هایشان هیچ راهی نداشته باشند و همچون عصر قدیم با کاغذ و قلم به تحریریه ها می روند.
آیا تدبیر اینکه برای خبرنگاران به جهت انتقال اخبار به رسانه ها راهی باز شود واقعا کاری سخت است ؟ اگر ارشاد در این زمینه و در این موقعیت بحرانی نتواند کاری انجام دهد اساسا دوستانی که آنجا نشسته اند چه زمانی به کار خواهند آمد؟ اساسا آنها اکنون مشغول چه کاری هستند؟
مگر وظیفه ای غیر از این دارند که رسانه ها را ساماندهی کنند آنهم برای یک نبرد رسانه ای با طرف مقابل . در مقابل کافی است که شما به رصد تلویزیون های فارسی زبان بپردازید و ببینید که چگونه به تصویر سازی های دروغین از فضای داخل ایران مشغول هستند . این یک نکته بسیار بد در کارنامه این گروه کاری حاضر در وزارتخانه است .
نکته دیگر اینکه در سامانه های داخلی مانند بله و روبیکا و امثالهم که کانال های اطلاع رسانی عمومی رسانه ها وجود دارد نوعی تبعیض به راه افتاده است. وضعیتی عجیب و ناراحت کننده. مدیران مسئول تلفن به تلفن به التماس افتاده اند که رضایت بگیرند برای اینکه امکان خبرسانی در بله و امثالهم را بگیرند که تا همین لحظه با انتخاب گزینشی و رفاقتی فقط برخی رسانه ها این امکان را یافته اند و تلاش ها برای بقیه رسانه ها ناکام مانده است.
جالب اینکه شنیده می شود به برخی از طریق سروش پلاس دسترسی انتقال داده اند و بقیه همچنان مستاصل اند!
بهتر آن است که شخص رییس جمهور به جهت بی عملی در این حوزه رسما وارد شود و رسانه های داخلی را یاری رساند.
نکته نهایی اینکه کسانی که فکر می کنند با خلوت شدن خیابان ها دشمن دست از توطئه بر می دارد قطعا اشتباه می کنند کافی است کنترل در دست بگیرند و کانال های رسانه های معاند را رصد کنند و سپس با نظرسنجی های مراکز معتبر دریابند که آن ها چگونه تاثیرگذاری می کنند.
