نتیجه جنگ سایبری میان ایران و آمریکا

در همین رابطه سایت wionews به بررسی تبعات احتمالی وقوع جنگ سایبری میان ایران و آمریکا پرداخته و ۱۰ مورد از توانمندیهای سایبری آمریکا و ایران را تحلیل کرده است.
رهبری جهانی در برابر اخلال منطقهای
ایالات متحده زیرساخت سایبری در سطح برتر جهانی با قابلیتهای پیشرفته و ماندگار در اختیار دارد، اما ایران بهعنوان قدرت سطح دوم مؤثر عمل میکند و شکافهای فنی را با رویکرد تهاجمی جبران میکند. لذا در صورت بروز درگیری، دقت و فناوری آمریکایی در برابر غیرقابلپیشبینی بودن ایران قرار میگیرد.
۶۰۰۰ نیرو در فرماندهی سایبری
فرماندهی سایبری آمریکا با بیش از ۶۰۰۰ نیروی فعال در قالب ۱۳۳ تیم مجزا فعالیت میکند. این نهاد بهعنوان فرماندهی یکپارچه رزمی، امکان اجرای عملیات هماهنگ در سطح جهانی را فراهم میکند. این ساختار که هماهنگی بیوقفه میان حوزههای هوایی، زمینی و دریایی را میسر میسازد، بر جاسوسی پیشرفته و بازدارندگی راهبردی تمرکز دارد.
کنترل ایران بر نیروهای غیرمتمرکز
توان سایبری ایران، تا حد زیادی بر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی متکی است و سازمان جنگ الکترونیکی نیز در کنار وزارت اطلاعات، عملیات تهاجمی را هدایت میکند. تهران همچنین از شبکهای نسبتاً پراکنده از هکرهای نیابتی برای حفظ قابلیت انکارپذیری استفاده میکند و این ساختار پراکنده، انتساب حملات به ایران را دشوارتر میسازد.
بودجه ۱۳ میلیارد دلاری آمریکا
وزارت دفاع آمریکا برای سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۳ میلیارد دلار بهمنظور فعالیتهای سایبری درخواست کرد. این بودجه عظیم از پژوهشهای پیشرفته و خرید اکسپلویتهای روز صفر پشتیبانی میکند، اما ایران با بودجه دولتی بسیار کوچکتر و اعلامنشده فعالیت میکند. همچنین تهران با بهرهگیری از ابزارهای بدافزاری متنباز و ارزانتر، بیشترین اثرگذاری را دنبال میکند.
راهبرد «دفاع رو به جلو»
دکترین آمریکا بر راهبرد دفاع رو به جلو (Defend Forward)، یعنی مختلسازی تهدیدها در مبدأ شکلگیری آنها متمرکز است. بر این اساس نیروهای آمریکایی، بهطور فعال، بدافزارها را پیش از آنکه به خاک آمریکا برسند، در شبکههای خارجی، شناسایی و خنثی میکنند این رویکرد پیشدستانه، با هدف تضعیف مستمر توانمندیهای دشمن طراحی شده و بر حفظ تماس دائمی با سامانههای رقیب تکیه دارد.
حملات نامتقارن به اهداف
ایران بخشهای غیرنظامی آسیبپذیر مانند بانکها را هدف قرار میدهد تا فشار اقتصادی ایجاد کند. دکترین آن بر جنگ نامتقارن استوار است تا از سد دفاعهای نظامی برتر آمریکا عبور کند. تهران، حملات سایبری را ابزار مهمی برای مقابلهبهمثل و ارسال پیام سیاسی میداند که هدف آن، ایجاد بیثباتی و آشوب است، نه پیروزی در یک نبرد صرفاً فنی.
استاکسنت در برابر وایپر
ابزارهای تهاجمی آمریکا، اغلب پنهانکارانه و برای جمعآوری دقیق اطلاعات طراحی میشوند، اما بدافزارهای ایرانی معمولاً پر سروصداتر و بسیار مخرب هستند. تهران، بارها از نرمافزارهای «وایپر» برای حذف کامل دادهها از سامانههای دشمن استفاده کرده است. اما تسلیحات سایبری آمریکایی میتوانند سالها بدون شناسایی در شبکهها باقی بمانند.
ریسک آمریکای دیجیتالی
دیجیتالی شدن وسیع اقتصاد آمریکا، محیطی سرشار از اهداف بالقوه ایجاد کرده، اما ایران از اتصال کمتری به اینترنت جهانی برخوردار است که میتواند مزیت دفاعی ایجاد کند.
همچنین تهران قادر است شبکه ملی اطلاعات را برای جلوگیری از حملات خارجی، از دسترس خارج کند. این سطح از انزوا، دسترسی از راه دور به زیرساختهای حیاتی ایران را دشوارتر میکند.
استفاده از نیروهای نیابتی
در ادامه این گزارش ادعا شده، تهران بخشی از عملیات را به گروههای نیابتی در لبنان و عراق واگذار میکند. این بازیگران غیردولتی، بدون پیامدهای مستقیم دیپلماتیک، متحدان آمریکا را هدف قرار میدهند، اما ایالات متحده بیشتر بر ائتلافهای رسمی مانندFive Eyes (پنج چشم) برای همکاری اطلاعاتی تکیه دارد. استفاده از نیروهای نیابتی، به ایران امکان انجام حملات پرریسکتر با احتمال پاسخگویی کمتر را میدهد.
جنگ پرهزینه و پیچیده
در جنگ تمامعیار سایبری، آمریکا با اتکا به توان آتش و فناوری برتر، دست بالا را دارد. بااینحال، ایران میتواند میلیاردها دلار خسارت به کسبوکارهای آمریکایی وارد کند.
واشنگتن شاید در میدان نظامی پیروز شود، اما با هزینههای اقتصادی سنگینی روبهرو خواهد شد. لذا در مجموع باید گفت در این نبرد دیجیتال، هیچیک از طرفین، کاملاً بدون آسیب بیرون نخواهد آمد.