پس از «اینترنت پرو» منتظر «اینترنت پایه» باشیم؟!

علی شمیرانی - در حالی که ابهامات، انتقادات و نگرانی‌ها درباره «اینترنت پرو» بالاتر گرفته، حالا زمزمه‌های شکل‌گیری لایه‌ای تازه با عنوان «اینترنت پایه» شنیده می‌شود؛

مفهومی که اگرچه هنوز به‌صورت رسمی اعلام نشده، اما اظهارات اخیر برخی فعالان و مسوولان حوزه فناوری، نشانه‌هایی از حرکت به سمت نوعی «مدیریت پلکانی و منطقه‌ای دسترسی» را آشکار می‌کند.

اخیرا یکی از مدیران سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور، از سناریوهایی سخن گفته که در آن، اینترنت نه به‌صورت سراسری، بلکه به شکل مقطعی، جغرافیایی، ساعتی، زون‌بندی‌شده و شامل برخی نیازمندی‌های پایه‌ای در اینترنت برای مردم عادی بازگردانده شود؛ مدلی که در آن ممکن است یک استان زودتر متصل شود، منطقه‌ای دیرتر و بخشی از کاربران تنها در ساعات مشخصی امکان اتصال داشته باشند.

اگر اینترنت پرو به معنای دسترسی ویژه برای گروه‌های خاص بود، «اینترنت پایه» را می‌توان نسخه حداقلی و سهمیه‌بندی‌شده اینترنت برای عموم مردم تلقی کرد؛ مدلی که در آن اصل دسترسی آزاد جای خود را به «دسترسی مدیریت‌شده» می‌دهد.

مساله فقط فنی نیست. نکته مهم‌تر، تغییر تدریجی نگاه به اینترنت در ایران است. اینترنت سال‌ها به‌عنوان یک زیرساخت عمومی شناخته می‌شد؛ مشابه برق، آب یا جاده. اما اکنون ادبیاتی در حال شکل‌گیری است که اینترنت را نه یک حق عمومی، بلکه «خدمتی قابل تخصیص» تعریف می‌کند؛ خدمتی که می‌توان آن را براساس سطح شغل، موقعیت جغرافیایی، نوع کاربر یا شرایط زمانی توزیع کرد.

این همان نقطه‌ای است که نگرانی‌ها آغاز می‌شود. زیرا در چنین مدلی، جامعه به‌تدریج وارد نظامی از «طبقات ارتباطی» خواهد شد؛ یک گروه با اینترنت پایدار و کامل، گروهی با اینترنت حرفه‌ای و گروهی دیگر با اینترنت پایه، محدود، مقطعی و ناپایدار.

حتی اگر این رویکرد با توجیه مدیریت بحران، کنترل بار شبکه یا جلوگیری از اختلال فنی مطرح شود، در نهایت یک پرسش کلیدی باقی می‌ماند: آیا قرار است اینترنت در ایران به‌تدریج از یک زیرساخت ملی به کالایی سهمیه‌بندی‌شده تبدیل شود؟

عضویت در تلگرام آی تی آنالیز

نوشته های مشابه

1 دیدگاه

  1. آیا فقط اینترنت طبقاتی شده؟!
    سربازی اجباری
    حجاب اجباری
    سهمیه های دانشگاه و استخدام
    تعیین صلاحیت برای مسئولیت های سیاسی
    و کلی موارد دیگر!
    وقتی اینترنت وصل بود، یکی از سرگرمی هایم این بود که به شهرهای مختلف دنیا با گوگل ارد (Google Earth) و بخش نمای خیابان آن (street view) سفر کنم و همزمان رادیوی محلی آن شهرها را هم گوش کنم!🤗
    چیزی که خیلی آموزنده بود این بود که کیفیت زندگی و حتی شکل و شمایل خانه ها مشابه همدیگر بود و وقتی از بالا نگاه می کردم تا ببینم کجا را با بخش نمای خیابان از نزدیک ببینم، مثل بازی های کامپیوتری مشابه دیده می شدند!💓
    ولی در ایران، حتی کیفیت زندگی در محله های مختلف شهرها هم متفاوت است و خانه ها اصلاً شبیه هم ساخته نمی شوند!😟
    البته در هیچ کجا همه چیز مساوی نیست؛ ولی منظورم این است که تلاش شان این است که تفاوت و طبقاتی بودن را تا حد امکان کم کنند؛ چون وجود تبعیض، خودش عامل انواع خشونت و انقلاب های بزرگ است؛😏 همانطور که در روم باستان، یک عده برای تفریح، گلادیاتورها را به جان هم می انداختند تا مثلاً فیلم سینمایی ببینند!!😂
    راستی شما قسمت اول و از آن بهتر، قسمت دوم فیلم گلادیاتور را دیده اید و به آن اندیشیده اید؟!🤔😁

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا