تداوم وابستگی به اینترنت همراه در ایران؛ مشترکان ثابت همچنان در حال ریزش
به گزارش آیتی آنالیز در حالی که در اغلب کشورهای توسعهیافته و حتی بسیاری از اقتصادهای نوظهور، اینترنت ثابت (فیبر نوری، ADSL و…) ستون اصلی ارتباطات پهنباند محسوب میشود و پایداری، سرعت بالاتر و ترافیک نامحدود آن، محرک اصلی کسبوکارها و منازل است، آمارهای بهار ۱۴۰۵ نشان میدهد که نهتنها ضریب نفوذ اینترنت ثابت در ایران با کاهش ۱ درصدی (از ۱۳.۰۲٪ به ۱۲.۰۲٪) مواجه شده، بلکه تعداد مشترکان ثابت نیز ۷.۰۸ درصد افت داشته و به ۱۰.۴۷ میلیون نفر رسیده است.
در مقابل، ضریب نفوذ پهنباند سیار با رشد ۴.۶ درصدی به ۱۴۶.۵۱ درصد و تعداد مشترکان سیار با افزایش ۵.۲۹ درصدی به ۱۲۷.۶۶ میلیون نفر رسیده که نشان از وابستگی شدید کاربران ایرانی به اینترنت همراه دارد.
این الگوی معکوس، حاصل چند عامل ساختاری است: کیفیت نامناسب و قیمت بالای اینترنت ثابت در بسیاری از مناطق، محدودیتهای جغرافیایی و زیرساختی در توسعه فیبر نوری، و از سوی دیگر دسترسی گسترده، قیمت نسبتاً ارزان بستههای اینترنت همراه که اپراتورهای سیار ارائه میدهند.
با این حال، این روند از منظر فنی و اقتصادی هشداردهنده است؛ زیرا اتکای بیش از حد به شبکه سیار، ظرفیت شبکههای موبایل را برای ترافیک سنگین (مانند ویدئوکنفرانس، بازی آنلاین، آموزش مجازی و انتقال دادههای حجیم) محدود کرده و وابستگی به زیرساختهای همراه، امنیت و پایداری ارتباطات ملی را با ریسک مواجه میسازد.
نکته تأملبرانگیز اینکه از سالهای پیش، برنامههایی نظیر «طرح توسعه فیبر نوری منازل و کسبوکارها (FTTx)» و مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات برای افزایش سرعت و کاهش تعرفههای ثابت، با هدف اصلاح این ناترازی و همگرایی با استاندارد جهانی آغاز شد.
اما آمارهای اخیر گویای آن است که با وجود این تکاپوها، سیر نزولی مشترکان ثابت نهتنها متوقف نشده، بلکه شتاب نیز گرفته است. این شکاف میان هدفگذاریها و نتایج عملیاتی، ضرورت بازنگری اساسی در سیاستگذاری، تعرفهگذاری و تسهیل سرمایهگذاری در شبکههای ثابت را بیش از پیش نمایان میسازد؛ چراکه تا وقتی کاربران ایرانی مزیت قابل ملاحظهای در کیفیت، قیمت یا پایداری اینترنت ثابت نسبت به سیار احساس نکنند، گرایش طبیعی آنها به سمت گزینههای همراه ادامه خواهد یافت و ایران همچنان در مسیری خلاف جریان جهانی حرکت خواهد کرد.
