فیبر نوری یا خاموشی اجباری تلفن ثابت؟
در حالی شرکت مخابرات ایران توسعه اینترنت فیبر نوری را به عنوان یکی از مهم ترین پروژه های زیرساختی کشور معرفی می کند، مخاطبان رکنا در برخی مناطق، از بروز مشکلات گسترده پس از اجرای این طرح حکایت دارد؛ از قطع تدریجی تلفن های ثابت و اختلال طولانی مدت اینترنت گرفته تا جمع آوری گسترده سیم های مسی و نارضایتی از نحوه اطلاع رسانی و پشتیبانی.
بررسی های میدانی نشان می دهد در برخی ساختمان ها، تنها چند هفته پس از اجرای فیبر نوری، خطوط تلفن ثابت ساکنان یکی یکی قطع شده اند؛ به گونه ای که اکنون در یک مجتمع، برخی واحدها همچنان تلفن دارند و برخی دیگر عملا بدون خط مانده اند.
ماجرا چیست؟
مخابرات پیش تر اعلام کرده بود مشترکانی که تنها از تلفن ثابت استفاده می کنند و سرویس ADSL ندارند، همچنان می توانند از بستر سنتی سیم مسی استفاده کنند و تغییری در وضعیت خطوط آنها ایجاد نخواهد شد. همچنین قرار بود خدمات تلفن ثابت نیز روی بستر فیبر نوری ارائه شود تا کاربران بدون اختلال، به نسل جدید ارتباطات منتقل شوند.
اما روایت بسیاری از مشترکان چیز دیگری است. به گفته ساکنان برخی مناطق، پیمانکاران مخابرات در عمل اقدام به جمع آوری کامل کابل های مسی کرده اند؛ اقدامی که موجب قطع تلفن حتی برای مشترکانی شده که هرگز درخواست فیبر نوری نداده بودند.
برخی کاربران نیز می گویند پس از اجرای فیبر نوری، نه تنها اینترنت جدید آنها راه اندازی نشده، بلکه اینترنت قبلی ADSL نیز از دسترس خارج شده است. در مواردی، پیگیری ها هفته ها و حتی ماه ها بی نتیجه مانده است.
اطلاع رسانی ناقص و هزینه های تازه برای مشترکان
یکی از مهم ترین انتقادها، نبود اطلاع رسانی دقیق درباره الزامات مهاجرت به فیبر نوری است. بسیاری از مشترکان می گویند در ابتدا تنها از آنها خواسته شده بود در صورت تمایل ثبت نام کنند اما بعدها مشخص شد استفاده از سرویس جدید مستلزم خرید مودم های اختصاصی با قیمت های متفاوت است؛ بدون آنکه توضیح شفافی درباره تفاوت تجهیزات، کیفیت سرویس یا هزینه های جانبی ارائه شود.
در کنار این موضوع، قطعی تلفن ثابت برای بسیاری از خانوارها به بحرانی جدی تبدیل شده است؛ به ویژه برای سالمندان، کسب و کارهای کوچک و ساختمان هایی که همچنان وابسته به تلفن سنتی هستند.
با قطع برق یا فیبر، تلفن هم از کار می افتد
کاربران قدیمی تلفن ثابت می گویند یکی از مزیت های خطوط مسی سنتی، پایداری آنها در زمان قطعی برق بود؛ زیرا تلفن از مرکز مخابرات تغذیه می شد اما در فناوری فیبر نوری، عملکرد تلفن وابسته به مودم و برق ساختمان است و با هرگونه قطعی برق یا اختلال در تجهیزات، تلفن نیز از دسترس خارج می شود.
یکی از کاربران فیبر نوری که دو سال از این سرویس استفاده کرده، می گوید: «اگر فیبر قطع شود، دیگر تلفن هم نداریم؛ برخلاف خطوط قدیمی. چند بار قطعی طولانی داشتیم که هر بار نزدیک دو ماه ادامه داشت. البته سرعت اینترنت داخلی نسبت به نسل قبل بهتر است اما عملا دسترسی به اینترنت بین المللی کیفیت مطلوبی ندارد.»
هم زمان با اجرای پروژه های فیبر نوری، بازار جهانی مس نیز در ماه های اخیر با جهش قابل توجه قیمت روبه رو شده است؛ موضوعی که برخی کارشناسان آن را یکی از انگیزه های اقتصادی برای تسریع جمع آوری کابل های قدیمی می دانند.
مس که اوایل سال جاری میلادی رکورد تاریخی ۱۴ هزار و ۵۰۰ دلار در هر تن را ثبت کرده بود، از ابتدای سال تاکنون حدود ۹.۳ درصد بازدهی داشته و دوباره به بالاترین سطوح قیمتی تاریخ نزدیک شده است.
در چنین شرایطی، جمع آوری شبکه های قدیمی مسی برای بسیاری از پیمانکاران و اپراتورها، علاوه بر نوسازی زیرساخت، می تواند منافع اقتصادی قابل توجهی نیز به همراه داشته باشد؛ مسئله ای که نیازمند شفاف سازی رسمی از سوی مخابرات و نهادهای ناظر است.
توسعه زیرساخت، بدون تضییع حقوق مشترکان
کارشناسان حوزه ارتباطات تأکید می کنند اصل توسعه فیبر نوری اقدامی ضروری و اجتناب ناپذیر برای آینده ارتباطات کشور است و از نظر سرعت و کیفیت، مزایای قابل توجهی نسبت به فناوری های قدیمی دارد اما آنچه موجب نارضایتی شده، نحوه اجرا، ضعف هماهنگی، نبود پشتیبانی مؤثر و انتقال اجباری یا ناقص مشترکان است.
اکنون مطالبه اصلی بسیاری از مشترکان، نه مخالفت با فناوری جدید، بلکه اجرای شفاف، تدریجی و مسئولانه طرحی است که نباید به قیمت قطع ارتباط روزمره مردم تمام شود. (رکنا)
