ایران در صدر حملات سایبری خاورمیانه
بر اساس گزارش en.ilsole۲۴ore، جنگها تنها در میدانهای نبرد زمینی رخ نمیدهند، بلکه در بسترهای دیگر نیز جریان دارند. برای نمونه، اینترنت، یکی از این بسترهاست.
و در همین رابطه از ۲۸ فوریه، روز آغاز حمله ایالات متحده و اسرائیل به ایران، ۱۲۴۵ حمله سایبری با مشارکت ۹۹ عامل تهدید مختلف و ۱۴ کشور رخ داده است.
اینها تنها بخشی از دادههای جمعآوریشده توسط شرکت Hackmanac است؛ پلتفرمی که تهدیدات رایانهای را در سطح جهانی، پایش و تحلیل میکند. این اعداد در وبینار «هوش مصنوعی، اکنون: بازی جدید ژئوپلیتیک» که توسط «اندیشکده هوش مصنوعی آسینتل» (AI Think Tank of Assintel) -انجمن کسبوکارهای دیجیتال Confcommercio- برگزار شد، مورد بررسی قرار گرفت.
راههای بسیاری، از جمله اقدامات عمومی و نمایشی، عملیات نفوذ و دستکاری اطلاعات، فعالیتهای جاسوسی سایبری و عملیات خرابکاری یا اختلال، برای حمله از طریق شبکه وجود دارد. هدف این کار، به خطر انداختن تداوم کسبوکار خدمات، زنجیرههای تأمین و زیرساختهاست.
• کشورهایی که بیشترین هدف حمله بودهاند
در میان کشورهایی که هدف حملات سایبری قرار گرفتند، اسرائیل با ثبت ۶۰۳ مورد نفوذ به سیستمها، بیشترین هدف را به خود اختصاص داد. امارات متحده عربی (با ۸۵ حمله) و ایران (با ۳۲ حمله) در رتبههای بسیار پایینتری قرار دارند. بااینحال، ایران، بالاترین میانگین شدت حملات را به خود اختصاص داده است.
در همین رابطه، بخشهای نظامی، مالی و رسانهای، بیشترین تأثیر را پذیرفتهاند، اما اینها تنها کشورهای موجود در لیست نیستند. کویت، قطر و عربستان سعودی نیز تعداد بالایی از نفوذ به سیستمها را ثبت کردهاند. در مقابل، عمان و یمن، با ثبت ۱۰ و ۲ حمله سایبری، در انتهای این رتبهبندی قرار دارند.
طبق دادههای Hackmanac، حملات از طریق شبکه در سالهای اخیر بهطور چشمگیری افزایش یافته و در سال ۲۰۲۵ به ۱۷ هزار و ۷۷۰ مورد رسیده که بیانگر افزایش ۱۱۳ درصدی نسبت به سال قبل است.
اگر به سالهای گذشته نگاه کنیم، این رقم، نهتنها تغییر نمیکند، بلکه وخیمتر میشود؛ بهگونهای که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵، تعداد حوادث سایبری شناساییشده بیش از ۱۱ برابر رشد داشته است. این رقم از سال ۲۰۲۳ شتاب گرفته و افزایش ۱۸۴ درصدی را ثبت کرده است.
• شرکتهای اروپایی و ایتالیا نیز درگیر هستند
این موضوع، مشکلی است که شرکتهای مختلف را در سراسر جهان تحتتأثیر قرار میدهد و شرکتهای اروپایی از جمله ایتالیایی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. وابستگی به ارائهدهندگان بزرگ فناوری آمریکایی، آسیبپذیری زنجیره تأمین، در معرض اطلاعات نادرست (disinformation) قرار گرفتن و حتی وجود کمپینهایی با جهتگیری ژئوپلیتیکی، دلایلی هستند که شرکتها را هنگام درگیر شدن، اعم از مستقیم یا غیرمستقیم، در یک جنگ سایبری، تحتفشار قرار میدهند.
تداوم کسبوکار سرویسها، اعتبار، مدیریت در شرایط عدم قطعیت بالا و تأثیرات زنجیرهای بر مشتریان، تأمینکنندگان و شرکای بینالمللی، تنها بخشی از خطرات هستند.
• هوش مصنوعی، بهعنوان یک سلاح
سوفیا اسکوچاری، مدیرعامل و بنیانگذار شرکت Hackmanac و معاون هماهنگکننده اندیشکده سایبری آسینتل، در طول وبینار برگزارشده توسط این اندیشکده اظهار داشت: «وضعیت ژئوپلیتیکی کنونی، با شروع جنگ آمریکا و ایران، که بهطور زنده از سیستمهای خود رصد میکنیم، نشان میدهد مرزهای بین جنگ فیزیکی و سایبری برای افراد متأثر، دیگر بیاهمیت شدهاند.
به گفته وی، شرکتها، حتی آنهایی که از منطقه عملیات دور هستند، در حال حاضر، بهوسیله تأمینکنندگان در معرض خطر، پلتفرمهای مشترک و کمپینهای اطلاعات نادرست، در تیررس قرار دارند. هوش مصنوعی، تمام این موارد را هم بهعنوان بردار حمله و هم بهعنوان ابزار دفاعی، تقویت میکند. کسانی که امروز خود را به قابلیتهای هوش تهدید (threat intelligence) مجهز نکنند، فردا خود را بهگونهای خواهند یافت که بحرانی را بدون ابزار، مدیریت میکنند.»
فابریتزیو میلانوی دآرگونا، هماهنگکننده اندیشکده هوش مصنوعی آسینتل نیز در این باره میگوید: «هوش مصنوعی، تنها نوآوری فناورانه نیست، بلکه موضوعی عمیقاً مرتبط با توازن ژئوپلیتیکی است. ما باید به شرکتها کمک کنیم تا درک کنند چگونه رابطه بین فناوری و قدرت، تأثیر فوری و قاطع بر ساختار تولید دارد. این، جنبهای است که دیگر نمیتوان آن را دستکم گرفت و باید انتخابهای سیاسی را نیز در حمایت از گذار فناورانه هدایت کند. راهحلهایی در ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی وجود دارند. چالش حفاظت از دادهها و اطلاعات، موضوعی است که هر روز در بحث با متخصصان و کارآفرینان در اندیشکده هوش مصنوعی آسینتل بهوضوح مطرح میشود.»
