آثار قطع اینترنت بر زندگی معلولان
علی کرمی، عضو هیاتمدیره بنیاد خیریه معلولان و سرپرست گروه موسیقی نگاه گفت: ترس و آشفتگیهای روانی در آینده افراد تاثیر میگذارد مخصوصا آنهایی که از نظر اعصاب ضعیفتر هستند و آستانه تحملشان کمتر است. من در تعجم که چرا ما که چندین سال در جنگ ۸ ساله بودیم و این شرایط را تجربه کردیم هیچ تدابیری برای این شرایط نیندیشیدیم که جای امن یا پروتکل و دستورالعملی در اختیار افراد دارای معلولیت قرار دهیم.» او به قطعی اینترنت اشاره میکند که تاثیر مضاعفی بر زندگی افراد دارای معلولیت دارد: « افرادی که بر اساس نوع معلولیت، ترددشان دچار مشکل است و برای آن از اینترنت استفاده میکنند در زمان قطعی به هیچ چیزی دسترسی ندارند.»
او معتقد است با سیل عظیمی که در کشور به سمت سالمندی و معلولیت پیش میرویم باید در این زمینه فکر اساسی کرد، باید این افراد را در بحرانها دید و راهکار و نقشه راهی برایشان در نظر گرفت تا وقتی با این اتفاقات روبهرو میشوند دچار وحشت نشوند چرا که در این جنگ هم تعداد زیادی از افراد آسیب دیده به جامعه معلولین اضافه میشوند.«ما همیشه در شرایط بحران هستیم و تاکنون هم بحرانهای اجتماعی زیادی داشتیم مثلا در اعتراضات دیماه فرض کنید فرد دارای معلولیت از خانه بیرون آمده است و با آن حجم تردد و اتفاقاتی که میافتد میخواهد چه کار کند؟ من باز تاکید میکنم و فکر میکنم در آموزش و فرهنگسازی ما کم کاری کردیم. در تولید فرهنگ اگر هم اتفاقی افتاده است کفاف نیاز این جامعه را نداده است. اطلاعرسانیها و آموزش کم بوده و به همین علت افراد در این شرایط نگران میشوند.»
مصائب جنگ برای افراد دارای معلولیت ذهنی
محمد جودی، یکی دیگر از فعالان این حوزه هم در توصیف شرایط حال حاضر برای افراد دارای معلولیت به میگوید: « شرایط جنگی که برای ما هست برای شما هم هست و البته نوع معلولیتها متفاوت است. مثلا برای معلولیتهای جسمی حرکتی یا افرادی که مشکل تنفسی دارند، قطعی برق مشکلساز است. در اعتراضات کل اینترنت به نوعی قطع بود اما الان بهطور کلی قطع نشده و حداقل مردم اینترنت داخلی را دارند اما به عنوان مثال نابینایان برای گذران زندگی روزمره از هوش مصنوعی استفاده میکنند تا متنها را بخوانند و متوجه مسیرشان شوند و حالا که اینترنت جهانی قطع شده است با مشکل مواجه شدهاند چون اینترنت داخلی این امکانات را ندارد.
معلولینی که به سختی کسب و کار اینترنتی راه انداخته بودند در این شرایط از امرار معاش جا ماندهاند. پناهگاه که اصلا هیچ کس ندارد اما در زمینه افراد دارای معلولیت نگرانیهای بیشتری وجود دارد. ما باید در زمان بمباران چه کار کنیم؟ وقتی برق قطع شود و آسانسور کار نکند چطور باید از پله پایین بیاییم؟ به فرض که بخواهیم در این شرایط به جایی منتقل شویم اما در خانه امکاناتی را برای خودمان مناسبسازی کردهایم و در هیچ جای دیگر این امکانات حتی در حد یک تولت فرنگی وجود ندارد بنابراین با مشکل مواجه میشویم.» جودی درباره مسائلی که صدای شدید انفجارها برای افراد دارای معلولیتهای ذهنی یا ناشنوایان همراه دارد توضیح میدهد: « انفجارها برای همه ناگوار است اما این افراد اغلب روتینهای زندگی خود را باید داشته باشند و زمانی که این روتینها به هم میخورد آسیب میبینند و آشفته میشوند. از سوی دیگر افرادی که شنوایی ندارند اصلا صدای انفجارها را متوجه نمیشوند و نابینایان نمیدانند چطور باید فرار کنند.»
توصیههایی برای مراقبت از افراد آسیبپذیر
بهطور کلی در شرایط جنگ و بحران، مراقبت از افرادی که آسیبپذیری بیشتری دارند، بهویژه معلولان و بیماران خاص، باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرند و نادیده گرفتن این موضوع میتواند خطرناک باشد. فراهم کردن وسایل کمکحرکتی مانند ویلچر، عصا، واکر، سمعک و عینک، همراه داشتن باتری و شارژرهای اضافه و شناسایی مسیرهای خروج اضطراری مناسب، از جمله اقدامات ضروری در این زمینه است. لازم است که برنامه خروج اضطراری داشته باشید و نزدیکترین خروجی مناسب برای ویلچر را شناسایی کنید.
اگر در آپارتمان هستید، برای پلهها برنامه داشته باشید و یک نفر را از قبل برای کمک هماهنگ کنید.همچنین برای افرادی با معلولیت ذهنی یا اوتیسم، آرامش و توضیحهای شمرده و همراه داشتن اشیاء آرامبخش اهمیت دارد. برای ناشنوایان و کمشنوایان، اگر سمعک دارند باطری اضافه بگذارید. استفاده از علائم بصری برای هشدار و یادگیری چند کلمه زبان اشاره توصیه میشود. اگر در خانواده افراد نابینا و کمبینا دارید اشیاء را جابهجا نکنید مگر اینکه به آنها بگویید. هنگام راه رفتن، اجازه دهید بازوی شما را بگیرند.با صدای واضح و شمرده حرف بزنید. اگر عینک دارند، حتما یدک داشته باشید. (اعتماد)
