-
ایران
انقلاب خاموش کارگزاران هوشمند
عباس پورخصالیان - پس از هوش مصنوعی مولد، اکنون نوبت رسیده است به «اینترنتِ کارگزاران» : Internet of Agents! در نیمۀ اول دهۀ سوم هزارۀ سوم میلادی، جهان شاهد اوج گیری هوش مصنوعی مولد بود؛ فناوریای که میتواند سخن بگوید، حرفشنوی داشته باشد، متن بنویسد، تصویر بیافریند و در برنامهنویسی و پژوهش به انسان یاری رساند.
پیشنهاد سردبیر
-
دیوان محاسبات و برآورد سود وزارت ارتباطات از تلگرام
غلامرضا انبارلویی – در سلسله مقالات راقم این سطور که به عنوان خمس تجارب ۴۰ساله خدمت در دیوان محاسبات و زکات ۲۶ سال مستشاری در دیوان اطلاعات مکتسبه را در اختیار عناصر خدمتگزار و خدوم در این نهاد نظارتی میگذارم، باشد تا مورد توجه نمایندگان واقعی مردم در مجلس قرار گیرد. این نکته را بارها یادآور شدهام که دیوان محاسبات، نه دیوان عالی کشور است و نه دیوان عدالت اداری،…
-
کاسبی گوگل با کلیکهای ایرانی
نادر نینوایی – بر اساس گزارشی که چندی پیش منتشر شد، مشخص شده که گوگل در کشورهایی همچون ایران، کرهشمالی و سوریه که تحت تحریمهای آمریکا هستند اقدام به نمایش تبلیغات پولی آن هم برای شرکتهای آمریکایی کرده است، موضوعی که حالا صدای مدیران بازاریابی شرکتهای آمریکایی را درآورده که گوگل به این ترتیب پول تبلیغات این شرکتها را هدر میدهد. «کریستین ونزل» به عنوان کسی که سالها مدیر تحقیقات یک…
-
وزارت اقتصاد دیجیتالی ایران؛ وقت گل نِی؟
عباس پورخصالیان – در عصر زودگذری زندگی میکنیم: هنوز اقتصاد دانشبنیان را درک نکرده، اقتصاد دیجیتالی مطرح شد! یعنی ترادیسی دیجیتالی (یاDigital Transformation) دامان هر جامعه، هر نهاد، هر سازمان، هر سامانه و هر فرایند هنوز دیجیتالی نشده را دیر یا زود میگیرد، شیوههای پیشادیجیتالی آنها را به موزه تاریخ می سپارد و متحولشان میکند. در این ترادیسی و گذار اجتنابناپذیر، وزارتخانه های ارتباطات و فناوری اطلاعات، هنوز جا خوش نکرده،…
-
چرخه نحس
علی شمیرانی – اگر شغلتان به گونهای باشد که سالهای طولانی مشغول ثبت و ضبط اظهارات مقامات و مسوولان و خواندن و نوشتن درباره اقدامات ایشان باشد، به مرور به نوعی تیپشناسی و رفتارشناسی میرسید. به نحوی که حتی با یکبار گوش دادن به روش پاسخ هر مدیرِ ولو ناشناخته و تازهکار نیز میتوانید تا روز آخر کار او را پیشبینی کرده و در هر برهه و بحرانی، خود را به…
-
خطر ایجاد امپراتوری مجرمان مجازی در کشور
در فضای مجازی نیازی به حضور صد درصدی برای ارتکاب جرم نیست و همین امر سبب شده است تا تخلفات در این حوزه بیشتر شود و بسیاری از مجرمان مشتاق به حضور در این فضا باشند. در گذشته برای جرائمی نظیر جعل و کلاهبرداری نیاز بود که فرد به صورت فیزیکی حضور پیدا کند و خود را جای دیگری جا بزند و یا اقدام به جعل کند. حتی فروش مواد…
-
معمای «رتبه پنجم!» محتواهای فارسی روی اینترنت
عباس پورخصالیان – نتیجه بررسی زبانی یک میلیون از محبوبترین وبگاهها که در ماه جاری (جولای 2020) بهروزرسانی و منتشر شد، نشان میدهد که رتبه صفحه های فارسی روی وب جهانگستر، پنجم است! در حالی که تعداد کاربران فارسی زبان، کسری از یک درصد کل کاربران وب در جهان است. به عبارت دیگر به رغم شمار اندک (60 میلیون نفری) کاربران فارسی زبان اینترنت نسبت به تعداد کاربرانِ: – انگلیسی زبان (با…
-
ابهامات و مخاطرات ورود شرکتهای اینترنتی به بورس
محمدحسین علی اکبری – بازار سرمایه جایی است که در آن پولهای کوچک باید جذب کارهای بزرگ شود و استارتاپها هم میتوانند بخشی از این سهم را داشته باشند، اما به دلیل سابقه کمی که این شرکتها دارند، ممکن است در یکی دو سال اول، سودی را نصیب سهامداران کنند، اما خیلی زود وارد پیری و مرگ خواهند شد. با رونق گرفتن بازار سرمایه و عبور شاخص از مرز یک…
-
تفاوت هک شدن در ایران و آمریکا
علی شمیرانی – قبل از ورود به اصل این نوشتار ذکر چند نکته مهم است. 1- امنیت چه از نوع حقیقی و چه از نوع مجازی آن امری مطلق نیست و هیچ فرد و نهاد و کشوری در دنیا ادعای امنیت صددرصدی نداشته و نخواهد داشت.2- بزرگترین پلتفورمها و شرکتهای بزرگ دنیا با صدها میلیون و حتی کاربران میلیاردی و سرمایهگذاریهای عظیم در بخش امنیتی خود نیز از حمله هکرها مصون…
-
امنیت سایبری کشور ضعیف و بلاتکلیف
معصومه بخشی پور – با آنکه هدف شبکه ملی اطلاعات برقراری ارتباطات امن و حفاظت شده است، اما شواهد نشان می دهد که این شبکه در امنیت سایبری همچنان با خلا روبرو است و تبادل داده در فضای مجازی کشور تضمین شده نیست. مصوبات شورای عالی فضای مجازی در خصوص شبکه ملی اطلاعات، بر لزوم ایجاد شبکه ای امن تاکید دارد. به طوری که در الزامات مربوط به ایجاد این…
-
شبکههای اجتماعی و پایان گفتمان
سارا جیانگ – روزگاری چیزی داشتیم به نام روشنفکری عمومی. گروهی از اندیشمندان- عموما نویسندگان و دانشگاهیان با مهارتهای بالای نوشتن، گفتمان (Discourse) را شکل میدادند. آنان به دیگران میگفتند که درباره چه بیندیشند، یا به بیان دیگر، به تودهها میگفتند که خود، اخیرا به چه موضوعاتی میاندیشند. این افشای درونیات و دغدغهها، خیلی جدی گرفته میشد، حتی اگر بیربط، پراکندهگویی یا واضح مینمود. از اینجا به بعد، افراد تحصیل کرده…