ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

  عبارت مورد جستجو
تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «خصولتی» ثبت شده است

تحلیل


فناوری یا جنگ‌افزار؟

دوشنبه, ۲۴ فروردين ۱۳۸۸، ۰۶:۰۶ ب.ظ | ۲ نظر

علی شمیرانی - درست از روزی که اینترنت در پنتاگون، مقر فرماندهی وزارت دفاع آمریکا راه‌اندازی شد، بسیاری نسبت به آن بدبین بوده و آن را نوعی جنگ‌افزار می‌دانستند. در طرف مقابل اما کم نبوده و نیستند افرادی که سهوا یا عمدا، اینترنت و مشتقات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری آن را فناوری محض دانسته و مخالفان را به روش برچسب‌زنی آن هم از نوع توهم توطئه به حاشیه راندند.


حالا اما اوضاع کمی متفاوت شده است و دیگر ژست‌های بی‌طرفی شبکه‌، آزادی بیان، رقابت منصفانه، مخالفت با انحصارگرایی و شعارهایی از این دست تبدیل به یک طنز قدیمی شده است، که دیگر نمی‌خنداند.
اکنون آمریکا تمام کشورهایی که خواستار استفاده از زیرساخت‌های فناوری نسل 5 چین بودند، را تهدید به تحریم و یا قطع همکاری کرده است، از انگلیس گرفته تا سایر نقاط دنیا و کار تا جایی پیش رفت که کانادا به دستور آمریکا دختر مدیر عامل هواوی را در خاک این کشور بازداشت کرد.
واقعیت آن است که آمریکایی‌ها با تمام پیش‌بینی‌ها، در عرصه رقابت فناورانه جا مانده‌اند و اگرچه هرگز از عبارت «اینترنت آمریکایی» استفاده نکرده و نمی‌کنند، اما این روزها وقتی حرف از آینده اینترنت می‌شود، به کرات و تعمدا عبارت «اینترنت چینی» را بکار می‌برند و آن را خطری برای دنیا (بخوانید خودشان) می‌دانند.
اما در حالیکه هنوز سرنوشت دعوای سخت‌افزاری آمریکا با چین حل نشده، یک دعوای نرم‌افزاری هم به راه افتاده و حالا آمریکایی‌ها دست روی اپلیکیشن چینی تیک‌تاک هم گذاشته‌اند. نرم‌افزاری که به شدت و به سرعت موقعیت رقبای آمریکایی را تهدید می‌کند. این بار هم دعوا آنقدر علنی است که ترامپ رسما گفته تیک‌تاک برای بقا، باید به خاک آمریکا منتقل شود و از قضا حق سبیل هم خواسته است. اتفاقی که از سوی رسانه‌های چینی به سرقت تیک‌تاک از سوی دولت آمریکا تعبیر شده است.
ظاهرا آمریکا حتی انحصار شنود و جاسوسی در دنیا را هم صرفا برای خود می‌خواهد!
اما دعوای آمریکایی‌ها تنها با چینی‌ها و تنها در حوزه سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری هم نیست. آنها در خصوص نحوه استفاده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی نیز تنها معتقد به سیاست جاده یکطرفه هستند. به این مفهوم که هیچ منعی برای ارسال هر محتوایی از غرب به شرق ندارند، اما عکس آن را به هیچ وجه نمی‌پذیرند.
کمااینکه در این خصوص نیز تقریبا هر روز کانال‌ها، اکانت‌ها و صفحات متعددی از کاربران ایرانی، روسی، چینی و غیره به بهانه‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی آمریکا در حال فیلترینگ و انسداد است.
خلاصه‌ آنکه آمریکایی‌ها هیچ رقیبی در عرصه فناوری اعم از زیرساخت‌ها، ابزارها و حتی صداهای ناکوک و ناهماهنگ با خود را تحمل نمی‌کنند و با هر ابزاری هم جلوی آن می‌ایستند.
جالب‌ آنکه اکنون آمریکایی‌ها شبانه روز در حال ارسال ماهواره‌های اینترنتی بیشتر و بیشتری به فضا هستند تا حتی در لایه دسترسی به «اینترنتِ آمریکایی» نیز هیچ رقیب و مانعی بر سر راه نداشته باشند.
حال سوال اینجاست که آیا تمام این فشارها، تهدیدها و سرمایه‌گذاری‌ها در اینترنت و مشتقاتش، صرفا از جنس فناوری و اقتصادی است؟ اگر این طور است چرا مثلا در صنایع دیگر از خودروسازی گرفته تا حتی صنایع نظامی شاهد این فشارهای سنگین به رقبا نیستیم؟ 
یا آنکه صحبت از یک جنگ‌افزار گسترده و جهانی است که به منزله خط قرمز آمریکا تلقی می‌شود که اینگونه با شدت به سرکوب رقبا و صداهای مخالف می‌پردازد؟ پاسخ با شما. (منبع:فناوران)

فشار برای ورود استارت‌آپ‌ها به بورس

دوشنبه, ۲۴ فروردين ۱۳۸۸، ۰۶:۰۵ ب.ظ | ۲ نظر

محمدحسین انتظاری* - در بورس ما با سرمایه‌های خرد مردمی مواجهیم و طبعاً اهمیت حفظ این سرمایه‌ها برای مردم مهم است. به همین جهت سازمان بورس توجه خاصی به شرکت‌هایی که قصد ورود به بورس را دارند؛ خواهد داشت تا از سرمایه‌های مردمی محافظت کند.

شرکت‌های استارتاپی با ریسک بالایی همراه هستند. وقتی این شرکت‌ها وارد بورس می‌شوند این ریسک به سرمایه‌های مردم هم منتقل می‌شود. پس قبل از ورود این شرکت‌ها به بازار سرمایه؛ لازم است که تا اندازه قابل قبولی این شرکت‌ها پایدار شده باشند.

از جمله شروطی که باید برای ورود این شرکت‌ها به بورس در نظر گرفت؛ دو سال سود‌ده بودن این شرکت‌هاست. همچنین نباید زیان انباشته و نیز سهامداران ایرانی داشته باشند.

این پارامترها ریسک سرمایه‌گذاری در این شرکت‌ها را کاهش می‌دهد.

اما شرکت‌های استارتاپی ذاتاً فلسفه متفاوتی دارند. به‌طور مثال بسیاری از این شرکت‌های بزرگ که مردم نیز آن‌ها را به خوبی می‌شناسند ممکن است دارای زیان‌های انباشته باشند یا اینکه صورت‌های مالی مناسبی ندارد.

برخی اخبار درباره گرفتاری‌های مالی و همچنین تعدیل نیرو در این شرکت‌ها، این موضوع را تأیید می‌کند. به همین جهت مشخص نیست شرط دو سال سود‌ده بودن چقدر درباره این شرکت‌ها صادق است.  

مشخص نبودن روش ارزش‌گذاری این شرکت‌ها چالش دیگر این ماجراست. شرکت‌های استارتاپی چون دارای سرمایه فیزیکی کمی هستند و اغلب سرمایه‌های نامشهود دارند روش ارزش‌گذاری در این شرکت‌ها سخت است. و این روش هنوز مشخص نشده است. البته در همه جای دنیا با این چالش مواجه هستند. همچنین باید سرمایه‌گذاران ایرانی باشند.

اما ما در ترکیب سهامداران این شرکت‌ها اغلب سهام‌داران خارجی را نیز مشاهده می‌کنیم. زیرا سهامداران خارجی می‌توانند پس از تأمین سرمایه از طریق بازار بورس؛ بخشی از این سرمایه را از کشور خارج کنند که این اتفاق نامناسبی است. موضوع دیگر تنظیم‌گری این شرکت‌هاست.

بدین صورت که تاکنون بسیاری از این شرکت‌ها تن به نظارت و تنظیم‌گری درست نداده‌اند و البته بخش‌هایی از حاکمیت نیز وظیفه خود را در این باره انجام نداده است.

*مدیر گروه سیاستگذاری و حکمرانی فضای مجازی اندیشکده تداوم

(منبع:صبح نو)

در همین رابطه:مصوبه عجیب دولت برای بردن استارت‌آپ‌ها به بورس