معمای «یک گیگابیت بر ثانیه 3600 تومان»
عباس پورخصالیان - وزیر محترم و دوست¬داشتنی ارتباطات، یک شنبه شب 19 مرداد، در برنامه تلویزیونی زنده پایش، در واکنش به قرائت گزارش مرکز پژوهش¬های مجلس از گران¬فروشی اینترنت در ایران، موقرانه گفتند: «مرکز پژوهش¬های مجلس هم میتواند اشتباه کند».
البته این عبارت از آن رو کاملاً درست است که هرکسی ممکن است اشتباه کند. من تحلیل¬گر هم ممکن است اشتباه کنم، وزیر هم همینطور. اما اشتباه داریم تا اشتباه! اگر مرکز پژوهشهای مجلس اشتباه کند، در تحلیل نهایی بد نیست؛ چون در نهایت با دریافت بازخورد از جامعه، میفهمد، کدام نکته از پژوهشاش درست و بجا است و کدام نادرست و نابجا. اصلاً سعی و خطا یکی از روش¬های علمیانسان برای کشف حجاب از حقیقت است. بسیاری از فیلسوفان علم معتقدند: مطلبی علمیاست که ابطال¬پذیر یا falsifiable باشد. بخصوص در کشوری که دچار «اطلاع-رسانی¬هراسی» یا infophobia است، روشی سعی و خطا در پژوهش، کارساز است (ولی نه در مدیریت پروژه!)؛ بخاطر ترس از اطلاع¬رسانی، نهادهای اداری ما هنوز فاقد سامانه¬های جریان آزاد اطلاعات هستند.
اِعمال روش سعی و خطا در نبود یا کمبود اطلاعات، بهترین شیوه به چالش کشیدن دولتیان است. اگر وزیر محترم ارتباطات بجای عبارت کلی «فلان نهاد می¬تواند اشتباه کند» و ندا در دادن این عبارت در رسانه ملی، چند هفته پیش، پس از انتشار گزارش مرکز پژوهشهای مجلس از گرانفروشی اینترنت در ایران، از مدیران شرکت ارتباطات زیرساخت می¬خواست، پاسخ دفتر ارتباطات مرکز پژوهشهای مجلس را کتباً بدهند، مسؤولان به چالش کشیده می¬شدند، وزیر محترم ارتباطات هم پیش از حضور در برنامه تلویزیونی پایش، مطلب را می¬گرفت و مرکز پژوهش¬های مجلس هم به دریافت بازخورد از وزارت ارتباطات نایل می¬شد.
اما، وزارت ارتباطات خود را در پیله سکوت می¬پیچاند، وقتی هم که این پیله پاره می¬شود، کلی¬گویی می¬کند و فرافکنی درباره یک گزارش رسمی را به ارایه گزارشی کتبی، شفاف و رسمی از عملکرد خود ترجیح می¬دهد، در این صورت، نه دولتیان چالیده می¬شوند و نه به کشف حجاب از حقیقت نایل می¬شویم.
بپذیریم که به گپ و گفت تلویزیونی اکتفا کردن، کار درستی نیست. پا پس کشیدن از همآوردجویی، ناخواسته بر درستی ادعای مدعیان مُهر تأیید می¬زند.
وانگهی، به کسی که معتقد است: انسان جایزالخطا است، باید گفت: خیر! انسان ممکن¬الخطا است.
اشتباه داریم تا اشتباه!
اشتباه ناشی از سعی و خطا، ممکن است بانی خیر شود. اما اشتباه لـُپی (و به قول زیگموند فروید: fehlleistung یا parapraxis) نشانه نابهنجاری است.
به دلیل وزیر محترم ارتباطات برای ارزان¬فروشی اینترنت در ایران و برخطا بودن مرکز پژوهش¬ها، بزغم وی، توجه کنید. وی در همین برنامه پایش، آنجا که بحث بر سر پهنای باند و گران¬فروشی پهنای باند در ایران است، میگوید: «در حال حاضر یک گیگابیت بر ثانیهای که به مردم واگذار میشود 3600 تومان است»!
شاید فکر کنید وزیر محترم ارتباطات همچون مورد قبل اشتباهاً گیگا گفته و منظورش مگا بوده، اما از کی یک مگا یا یک گیگا بیت برثانیه به قیمت 3600 تا تک تومانی و به کدام کاربر و در کدام کشور واگذار شده؟
خیر، منظور واعظی باید چیز دیگری باشد. این ظن هنگامی قوی می¬شود که به یاد بیاوریم: محمود خسروی، دوست و معاون وزیر محترم ارتباطات، در اواخر سال پیش گفته بود: «هزینه اجاره یک لینک 10 گیگابیتی برای مدت یک سال، ۱۳۰ هزار یورو میشود» یعنی 546 میلیون تومان! بنابراین، هزینه اجاره یک گیگابیت پهنای باند برای شرکت ارتباطات زیرساخت بمدت یک سال میشود 54.6 میلیون تومان؛ تازه مصرف¬کننده نهایی باید بر این 54.6 میلیون تومان، مبلغ گزافی را بیفزاید (یعنی آن را ضربدر 25 کند!). پس قیمت یک گیگا بیت برثانیه هیچوقت 3600 تومان نیست.
کوتاه سخن: وزیر محترم ارتباطات بجای پرداختن به سرعت انتقال و پهنای باند، اشتباهاً به یک گیگای حجمیPAPها اشاره می¬کند که تا سال پیش به قیمت 4000 تومان واگذار می¬شد و از فروردین امسال به بعد، به قیمت 3600 تومان رسیده.
آری، معما چو حل گشت، آسان شود. حالا شما خواننده گرامی، همه معانی این گفته وزیر محترم ارتباطات را که «یک گیگابیت بر ثانیهای که به مردم واگذار میشود 3600 تومان است» درک می¬کنید.
منبع:عصر ارتباط
- ۹۳/۰۵/۲۵