فضای مجازی و ذهنهای اجارهای

فاطمه ناجی - در دنیای مجازی، گاهی بدون آنکه متوجه شویم، به شخصیتهای از پیشبرنامهریزیشدهای تبدیل میشویم که رفتارها، نظرات و حتی علایقشان را الگوریتمها تعیین میکنند. آیا ما هنوز خودمان هستیم، یا فقط دنبالهرو محتوایی که فضای مجازی برایمان انتخاب کرده است؟
صبح از خواب بیدار میشوید، گوشی را برمیدارید و بهطور خودکار شروع میکنید به مرور صفحات. ویدیویی جلب توجه میکند که همه دربارهاش حرف میزنند، یا تبلیغی میبینید که ناگهان ذهن شما را مشغول چیزی میکند که تا دیروز هیچ اهمیتی نداشت. شاید هم در یک بحث آنلاین، بدون اینکه متوجه شوید، همان نظری را تکرار میکنید که دیگران گفتهاند. آیا حس کردهاید که انگار همه این تصمیمات، واکنشها و حتی نظرات از پیش برایتان تعیین شده؟ اینجا دقیقاً جایی است که مفهوم "NPC" وارد زندگی ما میشود؛ شخصیتهایی که به نظر میرسد کنترل کاملی روی رفتار و انتخابهای خود ندارند. در این گزارش، میخواهیم بررسی کنیم چطور فضای مجازی بهطور ناخودآگاه ما را به سمت تکرار، تقلید و بیتصمیمی هدایت میکند، و چگونه میتوانیم از این جریان بیرون بیاییم و دوباره خودمان را پیدا کنیم.
NPC و الگوریتمها
اگر تجربه بازیهای ویدیویی را داشته باشید، با NPC ها به معنای "Non-Player Character" آشنا هستید؛ این عبارت معمولاً در بازیهای ویدیویی و دنیای بازیهای آنلاین به کار میرود و به شخصیتهایی گفته میشود که توسط سیستم بازی کنترل میشوند و نه بازیکنها! همچنین طبق الگویی مشخص عمل میکنند و خودشان تصمیمگیرنده نیستند. در دنیای واقعی، این اصطلاح به افرادی اشاره دارد که به نظر میرسد تحت تأثیر الگوریتمها، شبکههای اجتماعی و جریانهای اطراف، بدون فکر خودشان پیش میروند. این موضوع برای همه ما اهمیت دارد، زیرا در جهانی که هر روز بیشتر به فناوری وابسته میشویم، خطر گم کردن خودمان و سپردن تصمیماتمان به دست دیگران جدیتر میشود.
چطور فضای مجازی ما را دنبالهرو میکند؟
بیایید نگاهی بیندازیم به اینکه فضای آنلاین چگونه ما را به سمت رفتارهای تکراری هدایت میکند
. الگوریتمها و حبابها
پلتفرمهایی مانند تیکتاک و اینستاگرام با هوش مصنوعی پیشرفته خود، تنها محتوایی را به شما نشان میدهند که فکر میکنند به آن علاقه دارید. برای مثال، اگر چند ویدیو درباره آشپزی تماشا کنید، بهزودی صفحهتان پر از دستور غذا و وسایل آشپزخانه خواهد شد. این روند شما را در حبابی قرار میدهد که انتخابهایتان را شبیه دیگران میکند.
. چالشها و ترس از جا ماندن
آیا تا به حال احساس کردهاید که اگر در یک چالش شرکت نکنید، از دیگران عقب میمانید؟ در سال ۲۰۲۲، چالش "Ice Bucket Challenge" میلیونها نفر را به مشارکت کشاند، حتی کسانی که از هدف اصلی آن بیاطلاع بودند، فقط به این دلیل که نمیخواستند کنار بمانند در این چالش شرکت کردند.
. کمرنگ شدن تفکر مستقل
همرنگی با جمع؛ انسانها بهطور طبیعی تمایل دارند با گروه هماهنگ شوند. تحقیقی در سال ۲۰۱۲ نشان داد که ۵۲.۶ درصد افراد در بحثهای آنلاین از روی نظرات دیگران عمل کردهاند و ۳۳درصد دیدگاه خود را تغییر دادهاند، زیرا اکثریت چیز دیگری میگفتند.
چرا برخی بیشتر تحت تأثیر قرار میگیرند؟
چه ویژگیهایی باعث میشود بعضی از ما راحتتر در این مسیر قرار بگیریم؟
۱. تأثیر الگوریتمها و رسانهها
مطالعات نشان میدهد که الگوریتمهای شبکههای اجتماعی "اتاقهای پژواک" (Echo Chambers) ایجاد کرده و باورهای کاربران را تقویت میکنند. تحقیقی در سال ۲۰۲۴ (ResearchGate) نشان میدهد که الگوریتمها با تقویت "سوگیری تأیید"، ذهن ما را به سمتی میبرند که فقط چیزهایی را بپذیریم که قبلاً به آنها باور داشتیم. این باعث میشود خودمان کمتر موضوعات را تحلیل کنیم. یک مثال واقعی این پدیده، تغییر سلیقه کاربران در خرید است؛ مثلاً فردی که در ابتدا علاقهای به برند خاصی ندارد، پس از مشاهده تبلیغات مکرر و توصیههای افراد تأثیرگذار (Influencers)، آن محصول را انتخاب میکند.
۲. کاهش تفکر انتقادی و تحلیل شخصی
دانشگاه ایالتی میشیگان اعلام کرده که حضور طولانی در شبکههای اجتماعی، توانایی تصمیمگیری مستقل را کم میکند و به "اثر طوطی دیجیتالی" منجر میشود؛ به این معنا که افراد بدون پردازش شناختی، اطلاعات را تکرار میکنند. مثلاً تحقیقات انجام شده نشان داده که ۷۵درصد دانشجویان فقط تیتر اخبار را میخوانند و به متن اصلی توجهی نمیکنند.
۳. وابستگی به تأیید اجتماعی (FOMO و اثر تودهای)
بسیاری از ما به دنبال تأیید دیگران هستیم. افرادی که از ترندها و چالشهای فضای مجازی بدون تحلیل پیروی میکنند، دچار سندروم FOMO (Fear of Missing Out) یا ترس از جا ماندن هستند. همچنین، اثر تودهای (Bandwagon Effect) باعث میشود که آنها صرفاً به دلیل محبوبیت یک محتوا، آن را بپذیرند. این پدیده در نوجوانان و جوانان بیشتر دیده میشود، بهویژه در روندهایی مانند مد، موسیقی و سبک زندگی. طبق آمار منتشرشده در مجله روانشناسی اجتماعی (۲۰۲۳)، ۶۸٪ نوجوانان حداقل یک خرید را به دلیل تأثیرپذیری از ترندهای فضای مجازی انجام دادهاند، بدون آنکه به نیاز واقعی خود توجه کنند. مثلاً یک جفت کفش که یک اینفلوئنسر تبلیغش کرده است.
۴. رفتارهای تکراری و کلیشهای (اتوپایلوت دیجیتالی)
بررسیهای روانشناختی نشان داده که کاربرانی که زمان زیادی را در شبکههای اجتماعی میگذرانند، دچار "کاهش انعطافپذیری شناختی" شده و تصمیماتشان به الگوهای از پیش تعیینشده شباهت پیدا میکند. به عنوان نمونه، در پلتفرمهایی مانند تیکتاک و اینستاگرام، کاربران الگوهای خاصی از حرکات، سبک صحبت کردن و حتی میمیکهای چهره را تکرار میکنند، که نشاندهنده تأثیرپذیری شدید از محتوای محبوب است. از طرفی این رفتار در نسل Z که روزانه ۴.۵ ساعت در شبکههای اجتماعی میگذرانند بیشتر دیده میشود، در حالی که نسل X با حضور آنلاین کمتر، کمتر تحت تأثیر است.
۵. کاهش هویت شخصی و اصالت در تصمیمگیری
این گروه از افراد سبک زندگی، خرید و علایقشان را بر اساس محتوای پربازدید تنظیم میکنند. چنین پدیدهای که "شخصیت سایهای" نامیده میشود، نشان میدهد که کاربران بدون درک نیازهای واقعیشان، تصمیمگیری میکنند. این مشکل در نسل جدید بهویژه در حوزه هویتیابی شخصی دیده میشود. تحقیقات دانشگاه کمبریج (۲۰۲۳) نشان داده که نوجوانانی که زمان زیادی را در فضای مجازی میگذرانند، احساس رضایت کمتری از هویت خود دارند و بیشتر به دنبال تأیید شدن توسط دیگران هستند.
این رفتارها چه اثری بر ما میگذارند؟
این ماجرا فراتر از یک انتخاب ساده است و تأثیرات عمیقتری دارد:
. اضطراب بیشتر: وقتی مدام به دنبال تأیید دیگران باشید، یک حس ناراحتی همیشگی همراهتان خواهد بود.
. کاهش خلاقیت: اگر همه از یک الگو پیروی کنند، دیگر جایی برای ایدههای تازه نمیماند.
. تصمیمگیری دشوارتر: بهمرور ممکن است فراموش کنید خودتان چه میخواهید و فقط دنبالهرو شوید.
چطور خودمان را نجات دهیم؟
حالا که ماجرا را فهمیدیم، چند راهکار ساده و کاربردی برای رها شدن از این چرخه وجود دارد:
۱. تفکر انتقادی را تقویت کنیم
قبل از اینکه هر اطلاعاتی را بپذیریم یا به آن واکنش نشان دهیم، باید به دقت صحت و اعتبار آن را بررسی کنیم. مثلا هر روز یک خبر یا پست را بررسی کنیم و از خودمان بپرسیم: «منبع این خبر کجاست؟ چرا باید بدون هیچ مدرکی آن را بپذیرم؟» این به این معناست که نباید صرفاً از روی عناوین خبری، پستها یا تبلیغات در فضای مجازی تصمیم بگیریم.
۲. زمان استفاده از شبکههای اجتماعی را مدیریت کنیم
استفاده بیش از حد از شبکههای اجتماعی میتواند تصمیماتمان را تحت تأثیر تبلیغات و ترندهای اجتماعی قرار بدهد. بنابراین، بهتر است زمان استفاده از این فضاها را محدود کنیم تا بتونیم به تفکر مستقلتر دست یابیم و احساس وابستگی به تأیید اجتماعی کمتری داشته باشیم.
۳. بر اساس نیازهای واقعی تصمیم بگیریم، نه ترندها
در فضای مجازی، به راحتی ممکن است تحت تأثیر ترندها و جریانهای رایج قرار بگیریم. این باعث میشود که تصمیمات ما بیشتر بر اساس آنچه که دیگران میپسندند یا در حال انجام آن هستند گرفته شود، نه بر اساس نیازها و خواستههای واقعی خودمان. بنابراین، لازم است به نیازهای واقعی و ارزشهای فردی خود توجه کنیم و به انتخابهایی برسیم که واقعا با شخصیت و سبک زندگیمان هماهنگ باشد. برای این کار فهرستی از چیزهایی که برایتان مهم است بنویسید و تصمیمهایتان را با آن بسنجید.
۴. محتوای متنوع ببینیم
یکی از بزرگترین مشکلات فضای مجازی این است که ما به طور مداوم در معرض محتوای مشابه و یکسان قرار میگیریم (اتاقهای پژواک). برای شکستن این چرخه و جلوگیری از تفکر یکبعدی، باید به محتواهایی با دیدگاههای مختلف و نظرات متفاوت مراجعه کنیم. این کار باعث میشود که دیدگاههای جدیدتر و بازتری داشته باشیم و از حباب اطلاعاتی خارج شویم.
۵. آگاهی دیجیتال را افزایش دهیم
در دنیای امروز، آگاهی از نحوه استفاده صحیح از رسانهها و تحلیل محتوای آنلاین بسیار ضروری است. شرکت در دورههای آموزشی سواد رسانهای میتواند به ما کمک کند تا محتوای آنلاین را بهتر تجزیه و تحلیل کرده و از آسیبهای احتمالی آن جلوگیری کنیم. این آگاهی به ما میدهد که چگونه میتوانیم محتواهای دیجیتال را به شکلی هوشمندانهتر مصرف کنیم و تصمیمات آگاهانهتری بگیریم. (منبع:تبیان)