ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

ITanalyze

تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران :: Iran IT analysis and news

  عبارت مورد جستجو
تحلیل وضعیت فناوری اطلاعات در ایران

۹۱ مطلب با موضوع «e-learning» ثبت شده است

تحلیل


نمایشگاه دانشگاه الکترونیکی برگزار می شود

سه شنبه, ۴ اسفند ۱۳۸۸، ۰۴:۲۰ ب.ظ | ۱ نظر

کنفرانس دانشگاه الکترونیک با شعار "دانشگاه الکترونیک" در آموزش عالی به همراه نمایشگاه جانبی از پنجم اسفند ماه به مدت چهار روز در دانشگاه تربیت مدرس تهران برگزار می شود.

به گزارش دبیرخانه کنفرانس دانشگاه الکترونیک ، این کنفرانس با حمایت نهاد ریاست جمهوری، وزارتخانه های علوم تحقیقات و فناوری، فرهنگ و ارشاد اسلامی، بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و دانشگاههای سراسر کشور در روزهای هفتم و هشتم اسفندماه برپا می شود.

براساس این گزارش، تحقق دانشگاههای مجازی، آشنایی با شاخص های ارزیابی جهانی و بی دانشگاه ها، ارتقا رتبه و بی دانشگاههای ایران و جهان، آشنایی با دانشگاههای الکترونیکی در کشورهای پیشرفته و توسعه آموزش الکترونیکی از اهداف برگزاری کنفرانس است.

نمایشگاه جانبی این کنفرانس در بخش دانشگاههای الکترونیکی کشور، نرم افزارهای آموزش دانشگاهی و آشنایی با دانشگاههای معتبر اروپا و آسیا برگزار و از فعالان دانشگاه الکترونیکی در سه بخش برترین مدیر، برترین پژوهشگر و برترین LMS تقدیر بعمل می آید.

عرضه رایگان "سیستم جامع آموزش دانشگاهی"

يكشنبه, ۲ اسفند ۱۳۸۸، ۰۲:۵۶ ب.ظ | ۱ نظر

"سیستم جامع آموزش دانشگاهی" با هدف تسری در نظام آموزشی کلیه دانشگاه‌های کشور و همچنین جلوگیری از صرف هزینه‌های موازی دانشگاه‌ها برای تهیه سیستم نظام آموزشی الکترونیکی، بصورت رایگان در اختیار دانشگاه‌های متقاضی قرار می‌گیرد.

به گزارش واحد ارتباطات دبیرخانه شورای عالی اطلاع‌رسانی، در سال 1387 این دبیرخانه پیرو عقد تفاهم‌نامه‌ای با ستاد حمل‌و‌نقل و سوخت، اقدام به تهیه نرم‌افزار سیستم جامع آموزش دانشگاهی نموده و در پی آن زیرساخت‌های سخت‌افزاری و همچنین امنیت این سیستم در دبیرخانه فراهم و فعال‌سازی شده است.

طبق توافقات اولیه این سیستم به صورت خرید لایسنس تحویل دبیرخانه شده است و مالکیت این نرم‌افزار متعلق به دبیرخانه شورای عالی اطلاع‌رسانی بوده و برای در اختیار قرار دادن این سیستم به دانشگاه‌های سراسر کشور محدودیت اجرایی و مالی ندارد، اما در حال حاضر امکان پشتیبانی رایگان، همراه با نصب نرم‌افزار برای 10 دانشگاه فراهم شده است.

پیش از توافق برای خرید این نرم‌افزار، 8 دانشگاه شامل دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس، شاهد، هنر، صنعت هواپیمایی، پیام‌نور(واحد تهران و شهریار)، اصول‌الدین و موسسه آموزی عالی سوره از این سیستم آموزشی استفاده کرده و می‌کنند و اکنون دانشگاه امام حسین و پژوهشگاه حوزه و دانشگاه نیز متقاضی دریافت این سیستم است.

این سیستم جامع تحت وب بر بسترJ2EE و با استفاده از پایگاه داده Oracle تولید شده است. از جمله بخش‌های اصلی این سیستم می‌توان به سیستم مدیریت آموزش(شامل تعریف نظام‌های مختلف آموزشی، رشته‌های تحصیلی، دروس هر رشته)، سیستم مدیریت امور دانشجویی(شامل ثبت‌نام و ترمیم، مشاهده کارنامه و امور فارغ‌التحصیلی)، سیستم مدیریت منابع انسانی در حوزه آموزش(شامل پست‌های سازمانی، اشخاص و نقش‌ها و کنترل دسترسی)، سیستم مدیریت مالی( شامل محاسبه شهریه، صدور فیش مالی، تعیین نحوه پرداخت و تقسیط و صدور تراز مالی اشخاص) اشاره کرد که به منظور بهره‌برداری مناسب از فناوری اطلاعات برای بهبود رویه‌های عملیاتی در اختیار مسئو‌لان دانشگاه قرار می‌دهد.

با عنایت به موارد فوق این دبیرخانه آمادگی خود را جهت هماهنگی با مسئولان مربوط به حوزه فناوری اطلاعات و آموزش دانشگاه‌ها به منظور تحویل سیستم مذکور و برنامه‌ریزی جهت انطباق ویژگی‌های مورد تقاضای با این سیستم اعلام می‌دارد.

وزیر بازرگانی بر ضرورت بهره گیری از فضای اموزش الکترونیکی در کشور تاکید کرد و از آمادگی این وزارتخانه برای توسعه و حمایت از این امر مهم خبر داد.

به گزارش موبنا دکتر مهدی غضنفری که در کنفرانس بین المللی آموزش الکترونیکی در دانشگاه علم و صنعت ایران سخن می گفت ، ویژگی های منحصربه فرد آموزش الکترونیکی را موجب افزایش یادگیرندگان در دهه های اخیر دانست و گفت: نداشتن محدودیت مکانی و زمانی ، ایجاد فرصت های برابر آموزشی ، انعطاف پذیری در اصلاح و تغییر محتوا و بهره مندی از امکانات آموزشی از مزایا و جذابیت های استفاده از آموزش الکترونیکی است.

وی افزود: افزایش سرعت توسعه آموزش الکترونیکی ، پیام های مهم اقتصادی و اجتماعی از قبیل حفظ محیط زیست ، کاهش آلودگی های زیست محیطی ، کاهش ترافیک و صرفه جویی های اقتصادی و در نهایت رفاه جامعه را به دنبال خواهد داشت.

وزیر بازرگانی با تاکید بر اینکه بشر همواره به دنبال این بوده که دانش را از خبرگان و استادان به دست بیاورد ، سابقه آموزش از راه دور را به سال 1892 و ارائه اولین آموزش مکاتبه ای توسط پست مرتبط دانست و اظهار داشت: تاریخچه تلاش بشر برای استفاده از آموزش از راه دور گویای این است که همواره به شکل های مختلفی از تکنولوژی های روز برای آموزش در نقاط دور استفاده شده است.

وی ادامه داد: 60 درصد بازار آموزش الکترونیکی در اختیار آمریکا و 15 درصد آن در دست اروپا است. این در حالی است که سهم سایر کشورهای جهان از بازار آموزش الکترونیکی به 25 درصد می رسد.

غضنفری تلاش های که از سوی دانشجویان کشور برای توسعه آموزش الکترونیکی را برای قرار گرفتن ایران در رتبه های نخست این رشته کافی ندانست و گفت: کشور ما متقاضیان بسیاری برای استفاده از آموزش الکترونیکی دارد باید بتوانیم در کنار هند ، چین ، تایلند و برخی از کشورهای آسیایی رتبه نخست را در آموزش الکترونیکی به دست بیاوریم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی بازرگانی ایران ، وی ارزش تجاری آموزش الکترونیکی در سال 2007 را بالغ بر 20 میلیارد دلار ارزیابی کرد و اظهار داشت: پیش بینی می شود در سال 2010 ارزش تجاری آموزش الکترونیکی به 50 میلیارد دلار برسد.

وی همچنین سابقه آموزش از راه دور در ایران را به دهه های گذشته و آموزش پیام نور مرتبط دانست و گفت: در دهه 70 آموزش مجازی در دستور کار دانشگاه تهران قرار گرفت. اما با وجود تاخیر در توجه به این فضا وب سایت آموزش مجازی دانشگاه تهران در سال 1380 با ارائه 9 درس برای دانشجویان راه اندازی شد.

وی افزود: دانشگاه علم و صنعت ایران از پیشتازان بهره برداری از آموزش الکترونیکی است. علاوه بر این در حال حاضر ده هزار نفر در سراسر کشور از آموزش الکترونیکی استفاده می کنند. اما اگر این عدد را با جمعیت متقاضی آموزش عالی و کل جمعیت مشغول به کار در کشور که به آموزش الکترونیکی نیاز دارند مقایسه کنیم متوجه می شویم که نیاز ما به توسعه آموزش الکترونیکی بسیار بیشتر از شرایط فعلی است.

غضنفری در ادامه از عقد قرار داد میان سازمان توسعه تجارت ایران و دانشگاه علم و صنعت ایران در زمینه استفاده از توانمندی های این مرکز آموزشی در سال 1387 خبر داد و گفت: بر اساس این قرار داد صادرکنندگان توانسته اند در زمینه های مدیریت صادرات، فرهنگ صادرات، ابزارهای بازاریابی ، چگونگی اجرای قراردادهای صادراتی و چگونگی حضور در مناقصات از طریق آموزش الکترونیکی اطلاعات مناسبی را کسب کنند.

وی افزود: در همین رابطه وزارت بازرگانی فعالیت هایی انجام داده است که شاید در نگاه نخست به مباحث آموزش الکترونیکی ارتباط چندانی نداشته باشد. اما استفاده از آموزش الکترونیکی می تواند در توسعه این فعالیت ها موثر واقع شود.

وزیر بازرگانی صدور گواهی الکترونیکی طرح امضای دیجیتالی و ایجاد مجموعه ای از سامانه ها را از جمله فعالیت های وزارت بازرگانی دانست که به کمک آموزش الکترونیکی نیاز دارد.

غضنفری در این باره گفت: سامانه معاملات املاک و مستغلات کشور در راستای کنترل و نظارت بر قیمت ها، یکی ازفعالیت های وزارت بازرگانی است که به استفاده از آموزش های از راه دور نیازمند است.

وی افزود: دو میلیون عضو اصناف درکشور وجود دارد. برای آموزش و اطلاع رسانی به آنها اخیرا قرار دادی با دانشگاه جامع علمی و کاربردی امضا کرده ایم. آموزش الکترونیکی می تواند فضای جدیدی برای ارائه آموزش به آنها باشد.

غضنفری همچنین بر ضرورت استفاده از آموزش الکترونیکی در بهره برداری از پنجره واحد تجاری تاکید و اظهار داشت: پنجره واحد تجاری یکی از ضرورت ها ی عرصه تجارت محسوب می شود و با بهره گیری از آن همه فعالیت های تجاری از طریق این پنجره مدیریت می شوند.

وی در ادامه یکی دیگر از فعالیت های وزارت بازرگانی را که به بهره برداری از آموزش الکترونیکی نیازمند است، تصدی گری دبیرخانه کمیته آسیایی تسهیل تجاری و توسعه کسب و کار الکترونیکی (afact ) عنوان کرد و گفت: آموزش الکترونیکی به شناخت استانداردهای بین المللی برای الکترونیکی کردن پرونده ها ی تجاری در راستای فعالیت های کمیته مذکور کمک می کند.

وی افزود: اخیرا با انتقال دبیرخانه این کمیته به ایران و وزارت بازرگانی موافقت شده است . این اتفاق تا شش ماه دیگر صورت می گیرد. به این ترتیب ما برای تسهیل فرایند های تجاری شفاف موثر و استانداردکردن انها در راستای فعالیت های این کمیته بیش از هر زمان به استفاده از آموزش الکترونیکی نیازمندیم.

وزیر بازرگانی در قسمت دیگری از سخنان خود به مصوبه اخیر دولت در ایجاد مرکز توسعه تجارت الکترونیکی در وزارت بازرگانی اشاره و تصریح کرد: یکی از مهمترین اقدامات وزارت بازرگانی در زمینه توجه به راهبرد آموزش تجارت الکترونیکی تاسیس این مرکز است که در آن علاوه بر فعالیت های فنی و امنیت در جهت توسعه تجارت الکترونیکی فعالیت هایی نیز در حوزه فرهنگ سازی و آموزش تجارت الکترونیکی صورت می گیرد.

غضنفری با اشاره به وجود 30 مرکز آموزشی در سراسر کشور که به آموزش کارکنان وزارت بازرگانی و تاجران و فعالان عرصه تجارت می پردازد، گفت: این مراکز هم اکنون با سیستم های معمولی آموزشی به کار خود ادامه می دهد. اما فضای آموزشی موجود می تواند به آموزش الکترونیکی تبدیل شود.

وی همچنین برای همکاری وزارت بازرگانی با مراکز علمی که به ارائه آموزش الکترونیکی می پردازند اعلام آمادگی کرد و اظهار داشت: ما می توانیم به تبادل تجربه با مراکز تخصصی در راستای استفاده از مهارت افرادی که در حال حاضر با وزارت بازرگانی همکاری دارند. بپردازیم تا این افراد به عنوان اساتید مکمل در کنار متخصصان مراکز علمی به فعالیت مشغول شوند.

رئیس مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت گفت: آموزشهای الکترونیکی که در کشور ارائه می شود با پهنای باند 40 تا 50 کیلوبایت است که این میزان تنها برای ارسال صوت مناسب است و برای ارسال تصویر مشکلاتی زیادی وجود دارد.

ناصر مزینی در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه در حوزه آموزش الکترونیکی پهنای باند و سرعت اینترنت هرچه بیشتر باشد، کیفیت ارائه خدمات آموزش الکترونیکی بهتر خواهد شد، ادامه داد: از این رو نمی توان حدی برای پهنای باند و میزان سرعت تعیین کرد.

وی به زیرساختهای آموزش الکترونیکی در کشور اشاره و تاکید کرد: زیر ساختهای مخابراتی موجود در کشور در حوزه آموزش الکترونیک تا رسیدن به حد مطلوب فاصله زیادی دارد از این رو لازم است تا با اتخاذ تدابیری این فاصله را کم کنیم.

رئیس مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت با اشاره به برگزاری کنفرانس آموزش الکترونیکی که آذرماه در دانشگاه علم و صنعت برگزار می شود، افزود: در سالهای اخیر آموزش عالی به سمت آموزشهای الکترونیکی می رود و این نوع آموزشها به عنوان ابزار آموزشی در دانشگاههای در حال توسعه است از این رو کنفرانس آموزش الکترونیکی به منظور تبادل اطلاعات و جلب مشارکت دستگاههای دولتی و خصوصی در روزهای 18 و 19 آذرماه در دانشگاه علم و صنعت برگزار می شود.

جلسه داوری مقالات چهارمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی آموزش الکترونیکی با حضور و داوری اساتید و کارشناسان این حوزه برگزار شد.

به گزارش کمیته اطلاع رسانی همایش، این کنفرانس برای اولین بار و به منظور تشویق و ارتقاء توان تولید محتوای الکترونیکی در کشور همزمان با مسابقه ملی تولید محتوا برنامه ریزی شده است. شاخه دانشجویی کنفرانس نیز در حاشیه کنفرانس اصلی اجرا خواهد شد.

برگزاری نمایشگاه جانبی به طور همزمان و در محوطه نمایشگاهی محل برگزاری با حضور دستگاه های دولتی و شرکت های خصوصی فعال در حوزه آموزش الکترونیکی از دیگر برنامه های این کنفرانس است.

چهارمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی آموزش الکترونیکی به میزبانی دانشگاه علم و صنعت ایران از 18 تا 20 آذرماه برگزار می شود.

این کنفرانس دارای محورهای مختلفی است که علاقه مندان می توانند با مراجعه به سایت اختصاصی آن به آدرس www.elearningconf.ir اطلاعات کامل را دریافت کنند.

بررسی تدوین سند یادگیری الکترونیکی

چهارشنبه, ۴ شهریور ۱۳۸۸، ۰۲:۴۷ ب.ظ | ۰ نظر

طرح تدوین سند جامع توسعه یادگیری الکترونیکی در بخش بازرگانی در موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی بررسی شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، روح الله نوری مجری طرح تدوین سند جامع توسعه یادگیری الکترونیکی با اشاره به ماهیت این طرح به عنوان یک سند بالادستی، گفت: در این سند ماموریتها، سیاستهای کلی، راهبردها، اهداف کلان، ساختار و فرآیندها و نیز برنامه اجرایی یادگیری الکترونیکی در بخش بازرگانی ارائه شده تا بخش بازرگانی بتواند به عنوان یک بخش پیشرو در آموزش نیروی انسانی با استفاده از فناوریهای نوین ایفای نقش نماید و از این طریق بتواند به توسعه بخش بازرگانی بر اساس سند چشم انداز کشور کمک کند.

وی افزود: ماموریت نظام یادگیری الکترونیکی در بخش بازرگانی "توسعه دانش، نگرش، مهارتها و توانمندیهای نیروی انسانی بخش بازرگانی در هر زمان و هر مکان از طریق یادگیری الکترونیکی جذاب، با کیفیت، با هزینه مناسب و مبتنی بر فناوری اطلاعات پیشرفته به منظور پیشبرد اهداف نظام نوین تجاری کشور در سند چشم انداز، سیاستهای کلی نظام و اصول محوری دولت" است.

نوری خاطر نشان کرد: ایجاد بستری برای ارائه تمامی دوره های آموزشی بازرگانی به صورت الکترونیکی، ایجاد بستری برای یادگیری الکترونیکی تمامی مخاطبین بخش بازرگانی، ارائه الکترونیکی تمامی نیازهای جدید آموزشی مخاطبین بخش بازرگانی در کنار آموزش حضوری، ارتقای بهره وری زمان یادگیری به میزان حدود 50 درصد و ارتقای سرعت عمل در ارائه خدمات آموزشی در سرتاسر کشور همانند تهران از جمله اهداف این طرح بودند.

پژوهشگر موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی درپایان گفت: معاونتها، سازمانها، مراکز و مخاطبین بخش بازرگانی به عنوان بهره برداران اصلی نتایج و خروجی های برنامه های یادگیری الکترونیکی به منظور کمک و بهره گیری در تصمیمات برنامه ریزی و اجرای امور بازرگانی کشور، مهمترین نقش را در نظام یادگیری الکترونیکی ایفا می کنند.

به گفته وی، این بخشها موظف به پیگیری مستمر در شناسایی و تعریف نیازهای یادگیری الکترونیکی می باشند. در این راستا با تعاملی فعال و موثر با شورای راهبردی یادگیری الکترونیکی و مرکز آموزش بازرگانی، برنامه های یادگیری الکترونیکی خود را در راستای جهت گیریهای برنامه ای و ماموریتی بخش بازرگانی ارائه می کنند.

ایجاد دانشگاه مجازی6 میلیاردتومان بودجه می‌خواهد

سه شنبه, ۲۲ ارديبهشت ۱۳۸۸، ۰۳:۳۳ ب.ظ | ۱ نظر

مشاور وزیر علوم در امور فناوری اطلاعات و ارتباطات گفت: با توجه به برنامه ریزی های انجام شده در وزارت علوم، پنج تا 6 میلیارد تومان هزینه برای آغاز به کار دانشگاه مجازی کشور نیاز است.

محمد حسن شفازند در گفتگو با خبرنگارمهر با بیان این مطلب افزود: در حال حاضر وزارت علوم این آمادگی را دارد که با امکانات موجود مخابراتی و شبکه ارتباطی، دانشگاه مجازی کشور را راه اندازی کرده و به صورت مجازی به بیش از یک میلیون دانشجو سرویس ارائه کند.

وی اظهار داشت: مشکلاتی که امروز در شبکه دانشگاهی کشور وجود دارد مربوط به سیستمهای قدیمی گذشته است که هنوز به روز نشده اند و دانشجویان و دانشگاهیان را با مشکل مواجه می کنند.

مشاور وزیر علوم در امور فناوری اطلاعات و ارتباطات تاکید کرد: برای راه اندازی دانشگاه مجازی کشور سه بحث زیرساختها و امکانات، محتوای آموزشی و مدیریت دانشگاه مجازی باید مد نظر قرار گیرد تا بتوانیم این دانشگاه را راه اندازی کنیم.

شفازند خاطرنشان کرد: در حال حاضر برنامه ریزیهایی انجام شده تا اساتید بتوانند محتوای دروس خود را در کوتاهترین زمان ممکن به صورت الکترونیکی ارائه کنند. ارائه این دروس باید به گونه ای باشد که یک میلیون دانشجو بتوانند به راحتی به صورت الکترونیکی از آنها استفاده کنند.

وی افزود: در حال حاضر هند خود را به عنوان یکی از کشورهایی که در زمینه دانشگاههای مجازی پیشگام است معرفی کرده و بیش از دو میلیون دانشجو در دانشگاههای مجازی این کشور مشغول به تحصیل هستند. ایران نیز این توانایی را دارد که دانشگاه مجازی خود را راه اندازی کرده و اقدام به جذب دانشجو در این دانشگاه کند.

مشاور وزیر علوم در امور فناوری اطلاعات و ارتباطات تاکید کرد: اگرچه امکانات موجود مخابراتی کشور برای راه اندازی این دانشگاه کافی است اما طرحی نیز تحت عنوان شبکه علمی وزارت علوم ارائه شده تا دانشگاه مجازی بتواند در آینده به صورت مستقل فعالیت داشته باشد.

شفازند اظهار داشت: راه اندازی چندین پایگاه داده ها (Data Center) در شهرهای بزرگ کشور مانند شیراز، کرمان، اصفهان و تبریز که از طریق فیبر پر سرعت خارج از فیبر عمومی کشور به یکدیگر متصل باشند می تواند مشکلات زیرساختی احتمالی دانشگاه مجازی را در آینده حل کند.

وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر اولین پایگاه داده ها در سازمان پژوهشهای علمی صنعتی ایران راه اندازی شده و با توجه به قطعی بودن اجرای طرح شبکه علمی کشور این پایگاه داده ها در شهرهای دیگر کشور نیز راه اندازی خواهد شد.

40 درصد معلمان با رایانه آشنا نیستند

جمعه, ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۸، ۰۳:۴۸ ب.ظ | ۰ نظر

مهمترین چالشی که پیش روی معلمان است روزآمد بودن دانش و مهارت آنها در زمینه های آموزشی است. به مناسبت روز معلم سراغ مدیرکل دفتر آموزش و ارتقای مهارتهای حرفه ای و تربیت معلم رفته ایم تا نظرات او را درباره میزان تطابق اطلاعات و دانش معلمان با علم روز جویا شویم.

به گزارش خبرنگار مهر، همزمان با آغاز هفته گرامیداشت مقام معلم در 12 اردیبهشت ماه برای بررسی وضعیت جایگاه علمی و آموزشی معلمان در زمینه های مختلفی همچون آشنایی آنها با روشهای نوین تربیتی، آگاهی با فناوری های جدید آموزشی و نحوه چگونگی برگزاری کلاسهای ضمن خدمت به سراغ مدیر کل دفتر آموزش و ارتقای مهارتهای حرفه ای و تربیت معلم رفتیم که حاصل آن را می خوانید.
* خبرگزاری مهر- گروه اجتماعی: آموزش های ضمن خدمت با چه هدفی برگزار می شوند؟

- سید محمد طباطبایی: به طور کلی تمام دستگاهها و سازمانها برای ارتقای سطح دانش، بینش و نگرش کارمندانشان آموزشهایی را در دست کار دارند تا بتوانند در راستای اهداف و برنامه های آن وزارتخانه اقدام کند. آموزش و پرورش هم در این امر مستثنی نیست و مهمترین جایگاه را در آموزشهای ضمن خدمت دارد. آموزش و پرورش برای تحقق این امر بزرگترین دستگاه آموزشی به حساب می آید که برنامه هایی را در این راستا باید اجرا کند.
*یک معلم در طول خدمت خود باید چند جلسه آموزش ضمن خدمت باید بگذارند و چه فواید مادی و معنوی برای آنها دارد؟

- براساس مصوبه هیئت وزیران به طور کلی تمام کارکنان دولت در سال باید به صورت میانگین 40 ساعت و مدیران 60 ساعت در آموزشهای ضمن خدمت شرکت کنند و حداکثر تا 176 ساعت در سال می توانند این دوره ها را سپری کنند. معلمان برای حفظ صلاحیت علمی خود هرسال باید دوره ضمن خدمت را طی کنند و در فرمهای ارزشیابی تا 200 امتیاز برای آنها لحاظ می شود. این دوره ها متناسب با سیاستها و برنامه های متمرکز و همچنین براساس نیاز سنجی هایی که از معلمان و استانها به عمل می آید، برگزار می شود. به طور نمونه از برنامه های متمرکزی که امسال داشتیم آموزش ارزشیابی توصیفی و قرآن سال سوم ابتدایی بود که برای اجرای این برنامه ها به آموزش معلمان و مدیران مدارس نیازمند بودیم. در سطح وزارت آموزش و پرورش کمیته راهبردی آموزش کارکنان که متولی تدوین سیاستهای کلی آموزشها است برنامه ها را تدوین می کند و همچنین در سطح استانها هم کمیته هایی اجرایی کارکنان دولت آموزش های خاص و ویژه معلمان خود را پیش بینی و اجرا می کنند که منطقه به منطقه و استان به استان متفاوت است.
*میزان اعتباراتی که برای آموزش ضمن خدمت معلمان صرف می شود چقدر است؟

- به طور کلی در سال جاری حدود 16 میلیارد تومان برای آموزش ضمن خدمت فرهنگیان هزینه شده و به صورت میانگین 40 ساعت آموزش ضمن خدمت به آنها ارائه داده شده است. اما هم اکنون برای کاهش هزینه ها باید به سمت آموزشهای مجازی پیش برویم. چرا که آموزشهای حضوری هزینه های زیادی را به خود اختصاص می دهد که آموزش و پرورش از پس آنها بر نمی آید. از سوی دیگر با رشد شتابان علم و تکنولوژی نیاز معلمان به این آموزشها افزایش یافته و اجرای دوره های مجازی را ضروری و لازم الاجرا می کند. آموزش و پرورش مجبور است که به سمت آموزش مجازی پیش برود به همین منظور در برخی از استانها نیز این آموزشها به صورت پایلوت آغاز شده است و گسترش در استانهای دیگر نیز به زیرساختهای ارتباطی بستگی دارد که آیا می تواند پاسخگوی نیازهای ما باشد یا خیر.
*تاکنون آموزش مجازی در کدام استانها به مرحله اجرا در آمده است؟

- در تهران آموزش درس معارف را از طریق رادیو معارف شروع کرده ایم و همکارانی که از طریق این شبکه رادیویی آموزشها را طی کنند به آنها گواهی ضمن خدمت ارائه داده می شود. در سایر استانها هم به تناسب ظرفیتها و قابلیتهایی که وجود دارد و براساس تعاملی که آموزش و پرورش استان با رسانه ملی دارد می توانند از این دستگاه ها برای آموزش فرهنگیان منطقه استفاده کنند.
*مدت زیادی است که شبکه آموزش نیز به شبکه های رسانه ملی افزوده شده است، آموزش و پرورش در آموزش ضمن خدمت معلمان به چه میزان از این شبکه استفاده می کند؟

- ما اخیرا نشستی را با شبکه آموزش داشته ایم که بعد از محاسبه هزینه ها متوجه شده ایم که باید هزینه سنگینی را برای پخش برنامه های آموزشی پرداخت کنیم. از سویی دیگر این شبکه پوشش فراگیر کشوری ندارد و نمی توانیم از تمام ظرفیتهای آن برای آموزش معلمان استفاده کنیم. اما اخیرا توافقنامه همکاری با موسسه آموزش از راه دور منعقد کردیم تا برخی از دروس عمومی و تخصصی را از طریق بسته های آموزشی به معلمان ارائه دهیم همچنین با دفتر فناوری اطلاعات سازمان پژوهش هم برای تولید محتوای آموزشی وارد تعامل شده ایم.
*همواره این مسئله در آموزش و پرورش مطرح است که معلمان در حوزه فناوری اطلاعات از دانش آموزان عقب تر هستند و این یک نقطه ضعف برای نظام آموزشی کشور محسوب می شود. مگر در آموزشهای ضمن خدمت، آموزش مجازی وجود ندارد؟

- نزدیک به 60 درصد از پرسنل آموزش و پرورش با مهارتهای هفت گانه مربوط به رایانه آشنا هستند و برای 40 درصد باقی مانده نیز در حال برنامه ریزی هستیم. با بنیاد ICDL مذاکراتی داشته ایم که از ظرفیت آنها برای تکمیل اطلاعات فرهنگیان استفاده کنیم. اما نکته مهمی که در این میان وجود دارد تمرین و ممارست معلمان در این زمینه است. آموزشهای ضمن خدمت متولی آموزشهای اولیه هستند و برای تعمیق این آموزشها همکاران باید خود تمرین کنند.
*به هرحال برای تعمیق آموخته ها باید زیرساخت هایی هم وجود داشته باشد، آن زیر ساخت ها در آموزش و پرورش کدام اند؟

- اتفاقا درحال تنظیم بخشنامه ای هستیم که مدیران مدارس سایتهای موجود در مدرسه شان را در ساعتهای خالی در اختیار معلمان قرار دهند تا آنها بتوانند از این ظرفیت استفاده کنند و اطلاعات خود در زمینه فناوری اطلاعات را گسترش دهند.
*وقتی انگیزه یادگیری در معلمان وجود نداشته باشد، آموزش چه معنایی دارد؟ ضمن اینکه این امکانات در همه مدارس وجود ندارد.

- این طورهم نیست که انگیزه نباشد. باید پژوهش کرد که معلمان ما انگیزه در این زمینه دارند یا نه و بعد قضاوت کرد. وقتی آموزشهای هفتگانه ارائه شد 60 درصد معلمان شرکت و از آموزشها استفاده کردند. ضمن اینکه قصد داریم مدرک معلمانی که خود به صورت فردی آموزشها را در موسسات آزاد دیده اند،معادل سازی کنیم.
*خیلی از معلمان مطرح می کنند که این آموزشها برای آنها موثر نیست و هیچ تمایلی برای حضور در آن ندارند و به اجبار در آن شرکت می کنند و تنها به دنبال افزایش حقوقشان هستند.

این طور نیست که معلمان تنها به دنبال پاداش باشند، آنها برای تطابق اطلاعات خود با دانش روز در این کلاسها شرکت می کنند ضمن اینکه به دنبال پاداش هم هستند. ما سازو کاری را برای کیفیت بخشی به آموزشهای ضمن خدمت در دست مطالعه داریم. معتقدیم برای افزایش انگیزه در فرهنگیان باید علاوه بر مسائل مالی، کیفیت آموزشها را نیز افزایش دهیم به شکلی که معلمان خود در این زمینه احساس نیاز کنند. انتخاب صحیح و مناسب مدرسان، برگزاری کلاسها در ساعات مناسب و فراخور معلمان، افزایش جذابیت محتوا و مواد آموزشی از پارامترهایی است که دفتر ارتقای مهارتهای فرهنگیان به دنبال آن است. ما قصد داریم سطح آموزشها را تا جایی بالا ببریم که فرهنگیان درصورت عدم شرکت در کلاسها احساس خسران و پشیمانی کنند. البته هنوز در برنامه های خود موفق نبوده ایم و نیاز به فرصت داریم تا نظام کنونی را تغییر دهیم.
*وزیر آموزش و پرورش یکی از منتقدان اصلی این جریان در آموزش و پرورش هستند. حتی عنوان می کردند که چرا معلمان به دنبال انتشار مقاله در مجلات داخلی این وزارتخانه و حتی روزنامه های رسمی برای افزایش حقوقشان هستند، آیا این نقطه ضعف دفتر ارتقای مهارتهای حرفه ای معلمان نیست.

- در حال حاضر نظام رقابتی است. در عرصه علم و دانش هم خوب است که این رقابت وجود داشته باشد. انگیزه های مادی یکی از راه های تلاش فرهنگیان است و تنها راه نیست و ما نباید آن را حذف کنیم و باید در کنار آن انگیزه های معنوی را هم ایجاد کنیم.
*ملاک انتخاب اساتید آموزشهای ضمن خدمت چیست و این انتخابها بر چه اساسی انجام می گیرد؟

- در حال حاضر تنها ملاک ما، مدرک تحصیلی و ارتباط رشته تحصیلی با رشته مورد تدریس است. اما اساتید ما باید به تدریس نیز مسلط باشند و طی چند دوره ارائه آموزش صلاحیت خود را برای ما اثبات کرده باشند. همچنین از مدرسان مراکز تربیت معلم و ظرفیت های موجود این مراکز نیز استفاده می کنیم. اساتید ما به دو دسته تقسیم می شوند اول اساتیدی که در رابطه با کتابهای درسی و مهارتهای آموزشی هستند و باید از بدنه آموزش و پرورش باشند و دسته دوم مدرسان دروس عمومی هستند که باید الگوهای علمی جدید تعلیم و تربیت را به معلمان آموزش دهند که اغلب از اساتید دانشگاه انتخاب می شوند. سازوکار انتقال دانش به معلمان مدارس نیز بدین شکل است که از استانها نمایندگانی انتخاب می شوند که بعد از شرکت در کلاسهای کشوری و اخذ مدرک به استانها بازگشته و آموخته های خود را به معلمان منتقل می کنند.
*فکر نمی کنید این روش نواقص جدی دارد و شاید فرد آموزش دیده در ارائه آموزشها به معلمان موفق عمل نکند؟

- قطعا این روش مشکلاتی را هم دارد ولی برای گستره عظیم آموزش و پرورش در موقعیت فعلی تنها راه حل است که با گسترش آموزشهای مجازی این مسئله نیز قطعا مرتفع می شود.
*یکی از فعالیتهای دفتر شما ارتقای انجمنهای علمی معلمان است، این انجمنها در چه وضعیتی هستند و چرا فعالیت خاصی ندارند؟

- تقویت انجمنهای علمی معلمان و ایجاد رقابت علمی در بین آنها یکی از وظایف دفتر ارتقای مهارتهای حرفه ای معلمان است. در حال حاضر انجمنهای علمی داریم که فعال نیستند. خوشبختانه اخیرا هیئت وزیران مصوبه ای در این زمینه داشته که براساس آن از محل کسور مالیاتی افراد حقیقی باید به انجمنهای علمی کمک مالی شود و ما نیزمی توانیم از این ظرفیت استفاده کنیم. مکاتباتی را هم با وزارت دارایی داشته ایم تا یک چهارم کسور مالیاتی در اختیار انجمنهای علمی معلمان قرار گیرد.
* درحال حاضر چند انجمن علمی معلمان داریم؟

- در 6 ماه گذشته مجوز راه اندازی 40 انجمن علمی فرهنگیان صادر شدهاست. در حالی که از گذشته نیز400 انجمن علمی معلمان در سطح کشور وجودداشته که فعالیتشان به دلیل کمبود منابع مالی کمرنگ بوده است و قطعا با پیش بینی منابع مالی و حمایتی که استانها در آینده از آنها خواهند کرد رو به رونق و توسعه می روند.
----------------------------------------

گفتگو از فهیمه سادات طباطبایی

گسترده شدن فن‌آوری اطلاعات و نفوذ وسایل ارتباطات از راه دور به عمق جامعه، ابزارها و روش‌های آموزش در جوامع را نیز متحول کرده‌ و این تحول در جهتی است که هر فرد در هر زمان و هر مکانی بتواند با امکاناتی که خود مشخص می‌کند، مشغول یادگیری شود؛ پیشرفت تکنولوژی و ارزان‌تر شدن هزینه استفاده از آن، فکر استفاده از ابزارهای جدیدتر برای انتقال دانش را در جوامع مطرح کرد و به دنبال آن به وجود آمدن و گسترش اینترنت نیز آموزش الکترونیکی را بعد از آموزش از راه دور برای استفاده بیش‌تر از امکانات موجود برای گسترش آموزش در جوامع مدنظر قرار داد.
بر این اساس آموزش الکترونیکی، امکانات خوب و مهمی را در حوزه‌ آموزش در اختیار جوامع قرار می‌دهد که البته استفاده از آن مستلزم ایجاد زیرساخت‌های مناسب است اما اینکه زیرساخت‌ها و امکانات لازم برای استفاده از این نوع آموزش به چه میزان در کشور وجود دارد یا اینکه اصولا تا چه اندازه به آموزش الکترونیک در مجامع آموزشی کشور بویژه دانشگاه‌ها بها داده می‌شود از جمله مواردی است که در این گزارش سعی کرده‌هایم به آن‌ها بپردازیم.
به گزارش خبرنگار فن‌آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در آموزش الکترونیکی که به‌عنوان روش‌ مدرن آموزشی از آن یاد می‌شود، سه مولفه و رویکرد مهم وجود روش و محتوای آموزشی سفارش شده برای هر آموزش، تعیین بازه زمانی توسط آموزش‌گیرنده و هم‌چنین انتخاب مکان دلخواه توسط او برای دسترسی به مطالب آموزشی مدنظر است، ضمن این که آموزش الکترونیک دامنه گسترده‌ای نیز داشته و با توجه به نوع استفاده و امکانات موجود به انواع آموزش بر پایه وب، آموزش مبتنی بر رایانه، آموزش از طریق وسایل و ابزار دیجیتال همراه و هم‌چنین آموزش از طریق تلفن‌همراه تقسیم می‌شوند که هر یک مزایای خاص خود را دارا هستند.
هم‌چنین نبود نیاز به صرف وقت و حضور در کلاس، برخورداری از یک روش مطالعه انعطاف‌پذیر مطابق نیاز دانشجو، بهره‌مندی از مزایای کار گروهی در مطالعه به صورت آنلاین، کنجکاوی و ابتکار بیش‌تر و دسترسی به تکنولوژی‌های جدید، استفاده از اطلاعات به‌روز، امکان یادگیری در هر زمان و هر مکان و هم‌چنین کاهش هزینه‌های یادگیری از جمله مزیت‌های عنوان شده از سوی کارشناسان امر برای آموزش الکترونیکی است.

سرمایه‌گذاری اصولی دولت برای آموزش الکترونیکی ضروری است
محمدرضا رکن‌الدینی - مدیر اجرایی آموزش الکترونیکی دانشگاه صنعتی شریف - در این‌باره معتقد است: از آنجا که به‌کارگیری آموزش الکترونیکی صرفه‌جویی در زمینه‌های مختلف را باعث می‌شود دولت می‌تواند با سرمایه‌گذاری اصولی، اساسی و فراهم کردن زیر ساخت مناسب و سیاست‌گذاری صحیح از این موضوع حمایت کند.
وی اظهار کرد: در شروع طرح آموزش الکترونیکی به دلیل نبود پیگیری‌های لازم از سوی مسوولان، برخی دانشگاه‌ها با وجود مشکلات، آموزش در این حوزه را البته نه به معنای واقعی، آغاز کردند.
او ادامه داد: ‌وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در این حوزه تنها به مجوز دادن برای آغاز به کار دانشکده‌ها و موسسات آموزشی و ارایه‌ی مدرک به فارغ‌التحصیلان اکتفا کرده است در حالی که می‌تواند با تعیین استاندارد آموزشی در این حوزه و سامان دادن به شیوه‌های آموزشی صحیح و اطمینان از سطح علمی فارغ‌التحصیلان دوره‌های مجازی، در مسیر توسعه‌ی کمی و کیفی این دوره‌ها نقش بازی کند.
پیاده‌سازی آموزش الکترونیکی به عنوان آموزشی نو در کشور باید با فرهنگ‌سازی آغاز شود، آموزش مجازی تعاملات زیادی با اینترنت دارد و می‌توان با استفاده از امکانات ICT دانشجویان را به بهترین نحو آموزش داد و فرآیند یادگیری را در آن‌ها با کم کردن رفت و آمدها تسریع کرد.
اما آیا آموزش الکترونیکی می‌تواند جایگزین آموزش سنتی شود و یا تنها باید به‌عنوان مکمل از آن استفاده کرد؟ به گفته کارشناسان دانشگاه‌های بزرگ جهان با وجود امکانات مناسب زیرساختی آموزش سنتی خود را حذف نکرده‌اند زیرا محتوای دیجیتالی به عنوان مبحثی مهم در آموزش الکترونیک توسط نیروی انسانی محقق و فعال در محیط‌های دانشگاهی ایجاد می‌شود. جهان به سمت e-learning 2 رفته که در آن دانشجویان به تولید محتوا می‌پردازند و این باعث می‌شود که اساتید بیش‌تر به جنبه‌های تحقیقاتی بپردازند.

موانع انسانی دلیل نرسیدن به آموزش الکترونیکی فعال در کشور است
محمد عشقی - استاد دانشگاه ـ نیز در این‌باره می‌گوید: آموزش الکترونیکی برای این است که هر فرد با هر استعداد در هر مکانی بتواند از آموزش استفاده کند و برای صدور مدرک در این نظام آموزشی باید آزمون‌های استاندارد در فضای مجازی از تمام دانش‌آموختگان گرفته شود تا سطح علمی فارغ‌التحصیلان مشخص شود.
وی با اشاره به این که آموزش الکترونیکی آموزش آینده جهان خواهد بود که دانشگاه‌های فعلی را به موزه تبدیل خواهد کرد، ادامه داد: جهان در آموزش الکترونیکی شاهد پیشرفت‌های چشمگیری است و این در حالی است که ما رفتن به این سمت را غیرلازم و حتی تزیینی می‌دانیم و منتظریم نتایج دانشگاه‌های جهان را در این زمینه ببینیم و آن زمان شروع کنیم که قطعا دیر است.
او با بیان این که در حال حاضر با وجود زیرساخت‌های اینترنتی می‌توانیم آموزش الکترونیکی را شروع کنیم، افزود: آموزش الکترونیکی در تمام جهان از آموزش غیرحضوری شروع شده است. آن‌ها می‌دانند چگونه باید به دانشجویی که حضور فیزیکی او را درک نمی‌کنند آموزش بدهند.
فرهنگ‌سازی در حوزه‌ آموزش الکترونیکی در بین اساتید شرط اول ایجاد این نوع آموزش است؛ در آموزش الکترونیکی روش یاددهی به دانشجو متفاوت است و آموزش اساتید برای استفاده از این روش اهمیت دارد همچنین موانع تکنولوژیکی نیز در مسیر رسیدن به آموزش الکترونیکی فعال وجود دارد که موانع انسانی مهم‌تر و رفع آن‌ها مستلزم صرف زمان بیش‌تر دانسته شده است.
بدنه اصلی یک سیستم آموزش الکترونیکی شامل 70 درصد استاد، 20 درصد دانشجو، 10 درصد تکنولوژی است و این می‌تواند بگوید که کار باید از کجا شروع شود. آموزش الکترونیکی به ساختمان و اشغال فضای آموزشی نیاز ندارد اما محقق کردن این نوع آموزش به برنامه‌ریزی بلندمدت و سیاست‌های اصولی نیاز دارد که باید از حالا آغاز شود.

محتوای دیجیتالی در کشور مورد غفلت قرار گرفته است
اما حسین ابراهیم‌آبادی - عضو انجمن ایرانی جامعه‌ اطلاعاتی - در این‌باره معتقد است: تولید محتوای تحت وب باید به قدری گسترش پیدا کند که اساتید نقش نظارتی و ارزیابی را برعهده داشته باشند و تنها ناقل محتوای کتب نباشند؛ در آموزش الکترونیکی آن بخش از محتوا که باید از طریق صدا و تصویر قابل فهم باشد به آموزش تحت وب نیازمند است.
وی با بیان این که هدف از آموزش الکترونیکی آموزش دادن با کیفیت در هر محیطی است گفت: به کمک محیط‌های الکترونیکی رویکردهای جدید فرآیندهای یادگیری را محقق می‌کنند. منظور از ایجاد آموزش الکترونیکی ایجاد یک جریان جدید آموزشی نیست بلکه استفاده از محیط و ظرفیت‌های جدید آموزش مورد نظر است.
این کارشناس اضافه کرد: برای برقراری نظام آموزشی مبتنی بر امکانات الکترونیکی، فراهم کردن امکاناتی چون ایجاد شبکه‌هایی با امکان دسترسی آسان و همه‌گیر و نیز محتوای دیجیتالی که مورد غفلت قرار گرفته است از شرایط اصلی است. با فراهم کردن این پیش شرط‌ها باید بتوانیم برنامه‌ی آموزشی در سطح آموزش عالی را چندرسانه‌یی کنیم؛ به طوری که طبق استانداردها 20 درصد از سرمایه‌گذاری‌های این حوزه باید برای ایجاد شبکه و 80 درصد جهت تولید محتوا باشد.
در هر حال دانشجویان دوره‌ی غیرحضوری که با امکانات الکترونیکی آموزش می‌بینند نیازمند محتوای فارسی موجود در سایت‌های علمی هستند، جدا افتادن دانشجویان و نبود تبادل انسانی یکی از ایراداتی است که به آموزش در شبکه وارد است؛ در عین این که دسترسی به اطلاعات بیش‌تر در فضای سایبر را امکان‌پذیر می‌سازد.

گسترش آموزش الکترونیکی به توسعه‌ سیستم‌ مدیریت آموزشی نیاز دارد
احمد اکبری - استاد دانشگاه علم و صنعت - هم در این‌باره می‌گوید: گسترش کمی و کیفی آموزش الکترونیکی به توسعه‌ سیستم‌های مدیریت آموزشی در تمام کشور نیاز دارد.

وی با بیان این که بیش‌تر رشته‌های مجازی در مقطع کارشناسی ارشد ارایه می‌شود، علت را کم بودن تعداد دروس در این مقطع عنوان و اظهار کرد: دانشجویانی که مدرک کارشناسی خود را در دوره‌های حضوری گرفته‌اند با شیوه‌ی آموزش و دروس دانشگاهی آشنا هستند و آموزش الکترونیکی به این دانشجویان در مقطع کارشناسی ارشد آسان‌تر است. همچنان‌ که دانشگاه‌هایی چون امیرکبیر، علم و صنعت در مقطع ارشد دوره‌های مجازی از مقطع کارشناسی موفق‌تر بوده‌اند.
اکبری با اشاره به این که دانشجویانی که به رشته‌های مجازی دانشگاه‌ها جذب می‌شوند رتبه‌ای پایین‌تر از دانشجویان دوره‌های حضوری دانشگاه‌های بزرگ کشور دارند، تصریح کرد: باید جو آموزشی برای دانشجویان دوره‌های مجازی ایجاد شود به نحوی که دانشجویان این دوره‌ها با همکلاسی‌های خود ارتباط داشته باشند و با سوال و جواب از یکدیگر خلاقیت‌های مورد نیاز دانشجویان برای ارتقاء سطح علمی خود را کسب کنند که به این منظور حتما باید واحدهای عملی به صورت حضوری ارایه شود.

فقدان زیرساخت مناسب برای توسعه‌ دانشگاه مجازی در کشور
علی‌اکبر جلالی - استاد دانشگاه علم و صنعت - با تاکید بر این که زیرساخت مناسب برای توسعه دانشگاه مجازی کشور وجود ندارد، در این‌باره معتقد است: آموزش الکترونیکی را باید یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر و یک ابزار آگاه‌سازی و آموزش هزاره‌ی دوم دانست که مِی‌بایست به سرعت در کشور توسعه پیدا کند.
او ادامه داد: این آموزش می‌تواند نه تنها آموزش‌های کلاسیک بلکه آموزش‌های جدید را نیز در بربگیرد؛ در بیش‌تر کشورهای توسعه یافته از آموزش الکترونیکی به عنوان ابزار توسعه آگاهی مردم استفاده می‌کنند.
جلالی افزود: به عنوان مثال در اتحادیه‌ی اروپا در سال 2000 میلادی برای نخستین بار آموزش الکترونیکی را برای توسعه‌ی اقتصاد دانایی محور استفاده کردند و با آموزش 80 میلیون دانش‌آموز و پنج میلیون آموزگار و ده‌ها مردم عادی اقتصاد جدیدی را جایگزین اقتصاد سنتی خود کردند.

نبود اتصال پرسرعت در کشور مانع رسیدن به آموزش الکترونیکی است
اما فروهر فرزانه - استاد دانشگاه - در این‌باره می‌گوید: اگر بخواهیم‌ آموزش الکترونیکی با کیفیت قابل قبول داشته باشیم باید پایانه‌های آموزشی با پهنای باند مناسب و نصب سرورهای لازم وجود داشته باشد.

او با بیان این که برای رسیدن به آموزش الکترونیکی در سطح بالا دو مانع وجود دارد اضافه کرد: نبود اتصال‌های پرسرعت به تمام سایت‌های آموزشی در کشور و نرم‌افزارهای آموزشی غیرمنسجم، بهره‌برداری از آموزش الکترونیکی را در تمام نقاط غیرممکن کرده است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: مانع دیگر در مسیر ارتقای سطح کمی و کیفی آموزش الکترونیکی در کشور بی‌علاقگی و آشنایی کم اساتید به شیوه‌ی آموزش الکترونیکی است؛ اساتید ممکن است دارای دانش عمیق و وسیع در رشته‌ی خود باشند اما استفاده از ابزار سخت‌افزاری و نرم‌افزاری را دوست نداشته باشند.
به گفته تحلیلگران اگر سیستم آزمون جامع در سطح ملی از دانش آموختگان دوره‌های مجازی ایجاد شود خواهیم دید سطح کیفی دانش فارغ‌التحصیلان این دوره‌ها از دوره‌های حضوری پایین‌تر است و این به دلیل نبود امکانات تکنولوژیکی و اساتید مجرب فعال در این حوزه است.
بر اساس آنچه در گفته‌های کارشناسان بیان شد گرچه آموزش الکترونیکی در جهان پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌است اما ما هم‌چنان در ابتدای راه بوده و کاهی حتی رفتن به این سمت را غیرلازم یا تزیینی می‌دانیم. علاوه بر این آموزش الکترونیکی در سطح آموزش عالی، پدیده‌ی نسبتا نوینی در دانشگاه‌های ایران است که به صورت ارایه برخی رشته‌ها به طور مجازی ارایه شده و یا به صورت آموزش مکمل مطرح است و در نتیجه با وضعیت ایده‌آلی که از آموزش الکترونیک در کشور حتی در حوزه‌ دانشگاهی مدنظر است فاصله زیادی دارد.

با وجود آنکه آموزش الکترونیکی به ساختمان و اشغال فضای آموزشی نیاز ندارد اما محقق کردن این نوع آموزش به برنامه‌ریزی بلندمدت و سیاست‌های اصولی نیاز دارد که باید از همین امروز آغاز شود و تاخیر در این زمینه قطعا به ضررمان خواهد بود.

نشر الکترونیکی نشری است که تمام فرآیند‌های نشر سنتی همراه با ابزارهای دیجیتال موجود در فرآیند تولید، ارتباط و انتقال در آن وجود دارد که البته این ابزارها نشر الکترونیکی را جذاب‌تر و در راستای یادگیری، اثرگذارتر کرده به طوری که این نشر در جهان امروز از جایگاه ویژه‌ای برخوردار شده است؛ اگر چه به گفته کارشناسان نشر الکترونیکی هنوز در توسعه یافته‌ترین کشورهای جهان نیز در برابر هیبت و قدمت چند صد ساله کتاب چاپی، نتوانسته تسلط چندانی به رخ بکشد و در قیاس با کتاب با اقبال عام مواجه نبوده اما واقعیت آن است که کسی نیز نتوانسته منکر قابلیت‌های و امکانات بسیار و اهمیت ویژه آن در حال حاضر و در آینده‌ای نه چندان دور شود.
مزایای نشر الکترونیکی را به هیچ عنوان نمی‌توان در نشر سنتی جست‌وجو کرد و این نشر در جوامعی که از دانش و دیجیتال توسعه یافته‌ای برخوردارند، لحظه‌ به لحظه سیر صعودی را طی می‌کند و این در حالی است که در کشوری مانند ایران کپی‌رایت هم‌چنان مهم‌ترین معضل نشر الکترونیکی محسوب می‌شود و حتا به عقیده برخی این نوع نشر تنها به تکثیر CD محدود شده است.

به گزارش (ایسنا)، به گفته‌ کارشناسان هر اقدامی که تولید محتوا به صورت فرمت‌های الکترونیکی و غیرچاپی را باعث شود، نشر الکترونیک است که گاهی برروی یک دیسکت یا سی‌دی و گاهی نیز برروی شبکه محلی، شبکه جهانی و یا وب‌سایت‌های قابل مشاهده است. به عقیده‌ آن‌ها حتی پیام‌های کوتاهی که از طریق پورتال‌های مختلف، برروی تلفن‌های همراه منتقل می‌شود نیز شامل تعریف نشر الکترونیک و قانون و مقررات نشر الکترونیک می‌شود.

شکل دیگری از از ظهور کتاب الکترونیک که در اینترنت عرضه می‌شود اصلی‌ترین چهره نشر الکترونیک است. در این حالت دیگر کتاب برای اعلام حضور خود از هرگونه شیئی فیزیکی حتی CD بی‌نیاز است و کتاب در جهان منتشر شده و برای خواندنش تنها باید آن را دانلود کرد. در این حالت مخاطب دیگر صرفا در حال خواندن یک کتاب نیست بلکه در حال خواندن یک جهان است چرا که هر جزء از متن به تمامی بافت‌ها و ساختارهای علوم دیگر نیز لینک شده است به نحوی که اگر بخواهیم ادامه این لینکهای متعدد را ردیابی و دنبال کنیم باید به اندازه کل دانش بشری وقت و انرژی صرف شود تا بتوانیم دوباره به کتاب مورد مطالعه خود برگردیم.
وضعیت بازار مهم‌ترین چالش نشر الکترونیکی است

مهرداد سیجانی - عضو کمیسیون نشر الکترونیک سازمان نظام صنفی رایانه‌یی تهران - در این‌باره معتقد است: نگاه حاضر به نشر الکترونیکی در سازمان‌ها و ارگان‌های مربوطه در مقایسه با اولویت‌های سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و امور بانکی، در شان و جایگاه فن‌آوری اطلاعات نیست در حالی که توجه زیربنایی به فن‌آوری اطلاعات و مباحث کلیدی مربوط به آن از مهم‌ترین و با ارزش‌ترین فعالیت‌های حکومتی محسوب می‌شوند، ضمن اینکه وضعیت بازار نیز مهم‌ترین چالش نشر الکترونیکی کشور است.

او نگاه متولیان دولتی را از پایه اشتباه و در عین حال آرمان‌گرایانه دانست و افزود: در مقایسه با جهان پیرامون وقتی توسعه‌ی IT را به توسعه‌ی تلفن همراه خلاصه و ترجمه می‌کنند دیگر جایی برای نرم‌افزار و نشر الکترونیکی باقی نمی‌ماند و در واقع مساله‌ای که چشم‌اندازها را در ابهام فرو می‌برد دست و پا گیر بودن موارد دیگر است.

وی درباره‌ آخرین تصمیم‌گیری‌های کمیسیون نشر، از همکاری با اداره استاندارد و تدوین یک کمیته و پروتکل مشترک برای تدوین تراز داده‌های فی‌مابین خبر داد و خاطر نشان کرد: استانداردها در بحث نشر و IT از اهمیت ویژه برخوردار است و موسسه فوق با تدوین یک سری از استانداردهای مرتبط با نشر الکترونیکی با تدوین و نظارت بر قوانین به اجرای عملیاتی‌تر و حرفه‌یی‌تر برنامه‌ها کمک خواهد کرد.
نظر مساعد دولت نسبت به صنعت فن‌آوری اطلاعات جلب شد

محمد یوسفیان - رییس کمیسیون نشر الکترونیک سازمان نظام صنفی رایانه‌یی استان تهران - نیز در این‌باره با اشاره به آخرین وضعیت طرح ساماندهی کپی‌رایت و محتوای سایت‌ها می‌گوید: بنابر قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌یی مصوب مجلس و هیات وزیران، این سازمان با هدف نظم‌دهی و ساماندهی به بازار فن‌آوری اطلاعات تشکیل شد.

او اضافه کرد: در این راستا برای اجرای صحیح قانون کپی‌رایت، طرح‌ها و برنامه‌هایی جهت فرهنگ‌سازی، آموزش و صیانت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزار، مطالعه، بررسی و تهیه شد و در اختیار دولت، سازمان‌ها و نهادهای ذیربط گذاشته شده است.

رییس کمیسیون نشر الکترونیکی افزود: اما متاسفانه این طرح‌ها مورد حمایت قرار نگرفت، با کم بها شدن این قانون زشتی ارتکاب به جرم از بین رفته و بر عکس بعضی افراد انجام این جرم را برای خود امتیاز دانسته و حقوق دیگران را به سادگی از آن خود می‌کنند.

یوسفیان با بیان اینکه خوشبختانه با تلاش مسوولان سازمان نظام صنفی رایانه‌یی در شرایط فعلی نظر مساعد دولت نسبت به صنعت فن‌آوری اطلاعات جلب شده و احساس می‌شود نگاه‌های محبت‌آمیز بیش‌تر شده است، خاطرنشان کرد: سازمان نظام صنفی رایانه‌یی نقش کنترلی و یا نظارتی ندارد، اعضای سازمان هم با رعایت ضوابط قانونی و شرایط عضویت نظام صنفی رایانه‌یی رفتار می‌کنند، در شرایط تخلف احتمالی و داشتن مدعی و یا شاکی نیز شورای انتظامی سازمان با همکاری قوه قضاییه پیگیری قانونی می‌کند.
دغدغه‌ نشر الکترونیکی تعیین سیستم اقتصادی هموار است

محمدعلی خاشعی - کارشناس - نیز در این‌باره معتقد است: در طول سه سال از شروع فعالیت‌های این کمیسیون هنوز به نیمی از اهداف مورد نظر نرسیده‌ایم به لحاظ حقوقی، قانونی و فضای کسب و کار تغییر خاص و چشم‌گیری در وضعیت نابسامان این صنف اتفاق نیفتاده است.

به عقیده‌ی او توسعه در صنعت‌ها از جمله صنف رایانه‌یی و تولیدکنندگان نرم‌افزاری نیازمند کاهش تورم‌های سرسام‌آور و مشخص شدن مسیر اقتصادی است.

عضو کمیسیون نشر سازمان نظام صنفی رایانه‌یی استان تهران با اشاره به اینکه دغدغه‌ی نشر الکترونیکی تعیین سیستم اقتصادی هموار است، ادامه داد: به عنوان چالش‌های خاص نشر الکترونیکی تمرکز بر روی چند نقطه اعم از بحث فرهنگ‌سازی استفاده از نرم‌افزارهای کاربردی که دارای اهمیت ویژه‌ای است، تدوین استانداردهای مناسب و به روز کردن آن‌ها برای تولید نرم‌افزار و کار برروی بحث کپی‌رایت برای حفاظت از حقوق قانونی پدیدآورندگان می‌تواند حداقل به حفظ سرمایه‌ها کمک کند.

او با ابراز تاسف از حمایت بخش‌های دولتی، دیدگاه دولت به منظور حفظ دستاوردها را نسبت به شان IT در جهان نامناسب خواند و گفت: در حال حاضر نگاه دولت بر این پدیده کم است و اختصاص یافتن کمتر از یک درصد از مصوبات دولتی مرتبط با فن‌آوری اطلاعات نشان‌دهنده‌ی جایگاه این صنعت در اذهان دولتی است.

به گفته کارشناسان علی‌رغم برنامه‌ها و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حفظ آثار تولیدکنندگان این نهاد به جای ظاهر شدن در مقامی حمایتگر، به کنترل نبض بازار پدیده همچون ثبت محصولات از این طریق و غیره اقدام کرده است و اینکه در امر حمایت از سازمان‌های باقی مانده فعال چه حمایتی صورت می‌گیرد نامشخص است.
فرصت‌سوزی در بخش IT به ضرر تمام آحاد جامعه است

محمدامین شهرستانی - عضو مجمع ناشران الکترونیکی - هم در این‌باره می‌گوید: مواردی مانند نداشتن سیاستی مشخص در بخش نرم‌افزار، رونق و بازارسازی اقتصادی این بخش را ضایع کرده و در عمل چیزی جز به زیان تولیدکننده نمانده است.

وی افزود: متاسفانه وضعیت کپی‌رایت با توجه به توانایی کشور در جذب سرمایه‌گذاری‌ها و استفاده از فکر و ایده‌ی ایرانی که اکثر کشورها از نداشتن آن رنج می‌برند در وضعیت نابسامانی به سر می‌برد.

عضو مجمع ناشران الکترونیک مدیریت در بخش کپی‌رایت و ساماندهی اوضاع نشر الکترونیک را چاقوی دولبه معرفی کرد که مدیریت نادرست آن لبه‌ی آفت‌زده دیگر استفاده از این محصول را تیزتز می‌کند و ادامه داد: اگر اکنون شاهد ترویج روزافزون نقص قوانین کپی‌رایت هستیم بدین دلیل است که دولت رغبت و میل جدی برای حضور در این عرصه ندارد.

او گفت: فرصت‌سوزی بسیار جدی در حال انجام بوده که به ضرر تمام آحاد کشور است، بحث فن‌آوری اطلاعات از جمله بحث‌هایی است که اگر شخصا مورد عنایت نهاد ریاست جمهوری قرار گیرد توفیقات بسیاری برای کشور و دولت به بار خواهد آورد.
پروژه‌ کپی‌رایت مستلزم عقد ضمانت اجرایی توسط بخش دولتی است

اما حمید بابادی‌نیا - کارشناس فن‌آوری اطلاعات - نیز در این‌باره معتقد است: کپی‌رایت مساله‌ای پیچیده است که از دو طریق حمایت از تولیدکنندگان داخلی به منظور حفظ دستاوردهایشان و جلب سرمایه‌گذاری‌ها که به رونق این بخش خواهد انجامید، در مساله‌ی جدی‌تری یعنی استفاده از شبکه‌های تجارتی برای بهره‌گیری از خدمات و نرم افزارهای نامحدود قابل بررسی است.

وی درباره‌ مهم‌ترین چالش در به‌کارگیری بحث کپی‌رایت افزود: نگاه به کپی‌رایت به عنوان مساله که به راحتی قابل حل است به دلیل حفظ تمام سرمایه‌های بخش IT توسط این رشته از فن‌آوری اطلاعات و تمرکز ویژه‌ی سوءاستفاده‌گران از مزایای نقض این قانون اشتباه است.

او اضافه کرد: مساله اصلی برای پیوستن به بازارهای جهانی مانند WTO نیازمند حل و فصل مساله کپی‌رایت در کنار دیگر مسایل و سازوکارهای جدی دیگری است و این در حالیست که اعمال این قانون مستلزم صرف هزینه‌های گزافی است.

بابادی‌نیا با ابزار تاسف از نحوه سرمایه‌گذاری‌ها اظهار کرد:‌ متاسفانه در زمینه‌ی پیوستن به بازارهای بین‌المللی در چشم‌اندازهای چند ساله قرار بود فعالیت‌هایی مانند طراحی سیستم عامل فارسی مربوط به بحث سیستم نرم‌افزارهای متن باز در داخل کشور صورت بگیرد که به دلیل صرف هزینه‌های ناچیز نتیجه چشم‌گیر و مشخص را در این زمینه شاهده نبودیم.

بابادی‌نیا با اشاره به اینکه پروژه‌ی کپی‌رایت مستلزم عقد ضمانت اجرایی توسط بخش دولتی است، اضافه کرد: در همین راستا به صورت موازی طرحی به مبنای جرایم رایانه‌یی کشور در مجلس مطرح شد که طبق این طرح سازمان به طور غیرمستقیم در بحث جرایم رایانه‌یی اظهارنظر می‌کند که فعلا در حال کارشناسی است و در کل کمک و راهگشای خوبی به حل مساله کپی‌رایت در کشور خواهد بود.
تولید نرم‌افزار مستلزم همکاری تشکل‌های مرتبط با ‌IT است

حسن احمدی - دبیر مجمع ناشران الکترونیکی - هم در این‌باره می‌گوید: مسایل مربوط به بحث فن‌آوری اطلاعات بویژه حل مساله‌ی کپی‌رایت و تحقق واقعی شخصیت نشر در حل مشکلات پیش روی همه‌ی سازمان‌های مربوط به فن‌آوری اطلاعات موثر بوده و در امور زیرساختی و فن‌آوری اطلاعات ریشه دارد.

وی افزود: در حال حاضر همه‌ی فعالان این حوزه‌ها اعم از سازمان نظام صنفی رایانه‌یی، مجمع تشکل‌ها و انجمن شرکت‌های فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات و انجمن شرکت‌های اینترنتی هر کدام به صورت منفرد و جداگانه فعالیت می‌کنند و هیچ یک حاضر به همکاری و پیوستن به یکدیگر نیستند تا با رسیدن به تفاهمی معضل کپی‌رایت را حل کنند و شرکت‌های تولید کننده نرم‌افزار را از این معضل نجات دهند.

او با بیان این که بزرگ‌ترین چالش در بخش IT نبود تفاهم و همکاری واقعی بین تشکل‌های مرتبط با بحث فن‌آوری اطلاعات است و با اشاره به جلساتی که تا به حال در بین این تشکل‌ها برگزار شده است، افزود: متاسفانه ناهماهنگی‌ها و ناآشنایی به پتانسیل‌های تشکل‌ها نسبت به یکدیگر باعث شده است تا جلساتی که در سال‌های اخیر در بین مسوولان ارشد سازمان‌های مربوط به بخش IT برگزار شده به‌طور واقعی در حل مشکلات این صنف مثمرثمر واقع نشود.

احمدی با بیان این که بخش‌های خصوصی این صنعت به نهاد خاصی برای نظارت بر اعمال و رفتار آن‌ها نیاز ندارند تصریح کرد: با توجه به بحث خصوصی بودن شرکت‌های مرتبط در IT، این بخش‌ها به لحاظ سود و اندیشه‌های اقتصادی خود می‌توانند از پس حل مشکلات‌شان برآیند و جدا از بخش دولتی باید بتوانند به تفاهمی در رفع گرفتاری‌های موجود برسند کما آنکه بخش دولتی حمایت خودش را انجام می‌دهد.

وی با اشاره به مشکلات بسیار زیاد کپی‌رایت در امور اجرایی اظهار کرد: با وجود این مسائل هم اکنون 250 شرکت تولید محتوا عضو مجمع ناشران الکترونیک از رعایت نکردن قوانین کپی‌رایت، به عنوان جدی‌ترین مساله مطرح برای این شرکت‌ها رنج می‌برند و هر روز شاهد پیشرفته‌تر و گسترده‌تر شدن بروز این جرایم در سطح جامعه هستند.

احمدی با اشاره به این که تمام مسایل تنظیم قوانین کپی‌رایت در دستورالعمل سازمان نظام صنفی رایانه‌یی کشور است گفت: مرحله‌ی بعدی وظایف این سازمان به رابطه‌اش با مجلس شورای اسلامی مربوط خواهد شد تا با تنظیم و طرح لایحه‌های پی در پی و به روز مربوط به این قضیه بتوانند سیستم را هرچه سریع‌تر به سوی اهداف مورد نظر حرکت دهند.

وی اقدامات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را بسیار خوب ارزیابی و اظهار کرد: این وزارتخانه به واسطه‌ی مرکزی به نام رسانه‌های دیجیتال که در حدود سه سال از تاسیس آن می‌گذرد و توانسته با انجام راهکارهای زیرساختی شرکت‌های تولید کننده نرم‌افزار را که مدت‌ها بود در سردرگمی و آشفتگی برای گرفتن شماره ثبت محصولاتشان به سر می‌بردند یاری دهد.

او ادامه داد: این شرکت با ایجاد اساس‌نامه فرهنگی تک منظوره به محصولات نرم‌افزاری به کلیه تولیدکنندگان این امکان را داده است که با مراجعه به این مرکز و ثبت فرهنگی شرکتشان نرم‌افزارها را دارای شناسنامه کنند و نسبت به نشر غیرقانونی این محصولات اطمینان خاطر را ایجاد کنند.

از بررسی آنچه گفته شد چنین برمی‌آید که ارزش نشر‌ الکترونیک در توسعه آموزش الکترونیک و حتی تجارت الکترونیک و هم‌چنین اثربخشی و اثرات عملی آن در یادگیری و تحقق آرمان‌های جنبش نرم‌افزاری و تولید علم بر هیچ کس پوشیده نیست.

اما متاسفانه و با وجود توانایی‌های بسیار نه تنها در زمینه‌ نشر الکترونیک پیشرفتی نداشته‌ایم، بلکه حتی از فرصت‌های به دست آمده نیز به در ستی استفاده نکرده‌ایم؛ البته نباید فراموش کرد که قطعا در کنار ادامه‌ فعالیت از سوی متخصصان امر، توسعه‌ نشر الکترونیک در کشور مستلزم انسجام دستگاه‌های دولتی و حرکت به موقع آن‌ها نیز هست.

برگزاری همایش آموزش الکترونیکی

چهارشنبه, ۱۳ آذر ۱۳۸۷، ۰۱:۱۸ ب.ظ | ۰ نظر

همایش بین‌‏المللی آموزش الکترونیکی فردا در محل کتابخانه ملی ایران برگزار می‌‏شود.

دکترعلی‌‏اکبرجلالی کارشناس فناوری اطلاعات و یکی ازسخنرانان اصلی این همایش درگفت‌‏وگو با خبرنگار ایلنا ضمن اعلام این خبر افزود: در این همایش بدرول، استاد دانشگاه جرج میسون آمریکا به عنوان نفر اول جهان و صاحب نظر درحوزه E-LEARNING سخنرانی خواهد کرد.

وی تصریح کرد: از بین 350 نفر مدعوین این همایش 10 متخصص از جمله پرفسور عطاریان و سعید گنجعلی‌‏زاده از دانشگاه ایالت کالیفرنیا ، وفاغفاریان(معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور)، صراف‌‏زاده از دانشگاه مسی نیوزلند، ناصرمزینی و ... به ارائه سخنرانی خواهند پرداخت.

جلالی ادامه داد: در چند سال اخیر در دانشگاه‌‏های کشور ارائه واحدهای آموزش مجازی مورد توجه قرار گرفته، همچنین تعدادی مدارس هوشمند نیز از سوی وزارت آموزش و پرورش کشور ایجاد شده است ولی هنوز به علت عدم وجود زیرساخت پرسرعت، آموزش مجازی با مشکلات مختلفی مواجه است.

وی خاطر نشان کرد: در این همایش تلاش می‌‏شود تا راهکارهای لازم برای توسعه E-LEARNING درکشور براساس تجربیات انجام شده در کشورهای دیگر ارائه شود.

گفتنی است، این همایش با همکاری سازمان مدیریت صنعتی کشور، شرکت رایان زیتون، بنیاد علوم ارتباطات، سازمان فنی و حرفه‌‏ای کشور، بانک اقتصاد نوین، شرکت پردازش سیستمهای مجازی و... برگزار می‌‏شود.

سهم یک درصدی آموزش الکترونیکی در ایران

دوشنبه, ۲۷ آبان ۱۳۸۷، ۰۱:۰۱ ب.ظ | ۰ نظر

معاون وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: 85 درصد از یادگیری که در دنیا صورت می گیرد اینترنتی است که به نظر می رسد سهم ایران از این نوع آموزش زیر یک درصد است.

به گزارش خبرنگار مهر، وفا غفاریان در نشست خبری همایش آموزشهای الکترونیکی که امروز در سازمان مدیریت صنعتی برگزار شد، گفت: در حال حاضر میزان دسترسی مردم کشور نسبت به سایر کشورها به اینترنت کمتر از 15 درصد است و این میزان در میان جوانان کشور به کمتر از 33 درصد می رسد.

وی با اشاره به افزایش استفاده از اینترنت میان جوانان و نوجوانان افزود: بر اساس آمارها میزان دسترسی جوانان 15 تا 27 سال به اینترنت 5/2 برابر افراد بالای این سنین است که این امر ناشی از کم بودن مهارتهای استفاده از اینترنت و ابزارهای الکترونیکی است.

غفاریان با بیان اینکه 85 درصد از آموزشهای الکترونیکی که در دنیا ارائه می شود از طریق اینترنت است، ادامه داد: در ایران آماری در این زمینه در دسترس نیست ولی به نظر می رسد سهم ایران کمتر از یک درصد است.

رئیس شورای سیاستگذاری همایش آموزشهای الکترونیکی، کاهش هزینه ها، پیاده سازی سریع سیستمهای اطلاعاتی و فرآیندهای تجاری جدید، رهبری بهتر و توسعه کسب و کار جدید و استفاده کارآمد از کارکنان تازه استخدام شده در سازمانها را از مزایای آموزشهای الکترونیکی ذکر کرد و اظهار داشت: برای توسعه این نوع آموزشها نیاز به زیرساختهایی چون شبکه های اینترنتی هستیم که متاسفانه در وضعیت مطلوبی قرار نداریم و در ارائه آموزشهای الکترونیکی بیشتر به سمت استفاده از CD و DVD رفته ایم.

وی در عین حال یادآورشد: دانشکده علوم حدیث و اخیرا سازمان فنی و حرفه ای در ارائه این نوع آموزشها گامهای موثر بر داشته اند.

عضو هیئت علمی همایش آموزشهای الکترونیکی خاطرنشان کرد: در سازمانها به دلیل کمبود سخت افزار، عدم آمادگی کاربران برای استفاده از تکنولوژیهای ارتباطی و نداشتن استراتژی یادگیری الکترونیکی کمتر به دنبال آموزشهای الکترونیکی می روند.

وی همچنین تاکید کرد: آموزشهای الکترونیکی در دنیا موجی را ایجاد کرده است و کسانی می توانند همراه این موج حرکت کنند که آمادگی بیشتری داشته باشند و از فرصتها، بهترین و بیشترین استفاده را ببرند.

چرا آموزش الکترونیکی؟

دوشنبه, ۲۹ مهر ۱۳۸۷، ۰۵:۰۷ ب.ظ | ۰ نظر

جامعه ایرانی و به تبع آن انسان ایرانی مانند دیگر جوامع، تحت تاثیر ظهور تکنولوژی های ارتباطی و اطلاعاتی جدید در حال دیجیتالی یا الکترونیکی شدن است.

هر چند در این مسیر ممکن است کمی لنگان لنگان راه را پیموده باشیم اما جهت و جاده انسان ایرانی در راه آینده همان بزرگراه ارتباطی الکترونیکی شدن است. الکترونیکی یا دیجیتالی شدن فرایندی است که انسان از طریق ابزارها، فنون و رسانه های دیجیتالی مانند شبکه اینترنت و رایانه به تولید، تکثیر، اشاعه و انتشار نمادها و معانی می پردازد و از طریق آنها زندگی خود را سامان و معنا می بخشد.

در نتیجه رشد و گسترش رسانه های دیجیتالی و الکترونیکی و افزایش کاربرد آنها در تمام ابعاد زندگی روزمره در حال تغییر دادن عادات بنیادین ما در زمینه های مختلف فعالیت های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است.
آموزش یا یادگیری الکترونیکی یکی دیگر از پدیده های جهان مدرن است که در دوره ای که از آن با عنوان عصر اطلاعات یاد می شود به جامعه ما که در میان سنت و مدرنیسم مردد و معلق مانده، سرازیر شده است.

آموزش و یادگیری الکترونیکی در کشور ما، در طول سالهای اخیر کنجکاوانه و البته دلفریبانه مورد توجه و پِی گیری قرار گرفته، کاوش های علمی در حوزه ادبیات موضوع و تلاش های عملی در حوزه پیاده سازی آن بسیار بوده، اما ناکامیها نیز کم نبوده است. چالش های فراروی این پروژه در سطوح و زوایای مختلف رخ نموده، اتخاذ استراتژی مناسب و سیاست ها و خط مشی های متناسب، تشکیل مدیریت و سازمان مؤثر و کارآمد ذیربط، توجه به مبانی تعلیمی و تربیتی ویژه، ایجاد بستر فرهنگی و اجتماعی، به کارگیری و استخدام نرم افزارها و سخت افزارها و شبکه سازگار و یکپارچه، تولید محتوای الکترونیکی، آموزش مهارت های لازم وضروری به دست اندرکاران، تأمین منابع مالی و انسانی هنگفت در آغاز، در عین حال که سرفصل های عمده این پروژه در سازمان ها، مؤسسات و دانشکده های گوناگون بوده، سرفصل های چالش های، ناکامی ها و کامیابی ها نیز بوده است.اما باز هم با تمام این مشکلات صبورانه و با تلاش به کار خود ادامه داده ایم وخواهیم داد.در حال حاضربسیاری از دانشگاه‌ها، مراکز علمی و موسسات آموزشی دوره‌های آموزشی خود را به‌صورت الکترونیکی برگزار می‌کنند. آموزش آنلاین، آموزش مجازی و در بعضی مواقع آموزش از راه دور نیز از دیگر واژگانی هستند که در کنار "آموزش الکترونیک" دیده می‌شوند. آموزش الکترونیک یکی از روش‌های یادگیری با استفاده از رسانه‌های الکترونیکی است که از طریق یک محیط انتقال اطلاعات مانند شبکه‌های کامپیوتری قابل پیاده‌سازی است.

در ابتدا آموزش الکترونیک تنها برای گروه خاصی از افراد در نظر گرفته شده بود، به‌عنوان مثال افرادی که به‌دلیل ناتوانی‌های جسمی قادر نبودند در کلاس‌های درس سنتی شرکت کنند و یا کسانی‌که محدودیت‌های جغرافیایی مانع تحصیل آن‌ها در مراکز تحصیلی دلخواهشان می‌شد و یا آن‌هایی که زمان لازم و کافی جهت شرکت در کلاس‌های درس را به‌دلیل تعهدات و مسؤولیت‌های خانوادگی و شغلی نداشتند، ولی درحال حاضر با افزایش تعداد دانشجویان، تمایل به تحصیلات عالیه و هزینه‌های بالای تحصیلی بسیاری به این متد یادگیری روی آورده‌اند.

IT شکل می‌گیرد با وجود تمام مزایایی که دارند، دارای برخی موارد بحث‌انگیز نیز هستند.semantic web) " است.

LORNET که در راستای همکاری دانشگاه‌ها و توسعه محتوای آموزشی در فضای الکترونیکی توسط دولت کانادا آغاز شده است.

lornet متشکل از حدود ۱۰۰ محقق، متخصص و دانشجویان فارغ‌التحصیل از شش دانشگاه است. دانشگاه از راه دور کِبِک میزبان این شبکه تحقیقاتی است و گیلبرت پَکوک مدیر علمی این شبکه است. مقدار سرمایه‌ای که NSERC (انجمن تحقیقاتی علوم طبیعی و مهندسی کانادا) به این شبکه در توسعه ابزارهای لازم جهت دوره‌ها و برنامه‌های آموزشی دوجانبه تخصیص داده است در حدود ۵/۷ میلیون دلار در طول پنج سال است. NSERC انجمنی است در کشور کانادا که در راستای منافع این کشور بر روی ابداعات و نوآوری‌ها در زمینه علوم طبیعی و مهندسی سرمایه‌گذاری می‌کند. این پروژه همچنین از کمک‌های مالی بخش خصوصی و سایر مراکز دولتی برخوردار خواهد بود.

LORNET همکاری می‌کنند عبارتند از: دانشگاه پلی‌تکنیک مونترال، دانشگاه اتاوا، دانشگاه ساسکاچ‌وَن، دانشگاه واترلو، دانشگاه سیمون فریزر و دانشگاه از راه دور کِبِک.

در صدد است که بر روی شبکه‌ای از قطعات و تکه‌های آموزشی که در حقیقت یکی از اصلی‌ترین گرایشات تحقیقاتی در زمینه آموزش از راه دور است، تحقیق و پژوهش کند. این قطعات آموزشی که در پایگاه‌های مختلفی ذخیره می‌شوند جهت ایجاد اسناد، ابزارهای آموزشی، سرویس‌های کارآمد تحت وب و همچنین جهت آموزش و مدیریت دانش به‌کار می‌روند. این پروژه در حقیقت هم‌سو با نسل بعدی وب معنایی (Semantic Web) خواهد بود. پروژه LORNET همچنین به سازمان‌هایی که با چالش‌های بزرگی در جامعه دانش‌محور و اقتصاد نوین مواجه هستند، کمک خواهد کرد. اهداف تحقیقاتی پروژه عبارتند از:

TELOS، سیستم‌عاملی پیشرفته، جامع انعطاف‌پذیر برای پشتیبانی آموزش و مدیریت دانش.
www.LORNET.org
مزایای این روش آموزشی، باعث شده تا دانشجویان، دانشگا‌ه‌ها و سایر مراکز آموزشی به‌سمت تطبیق و استفاده از آن پیش روند.

به چند مزیت مختلف سیستم آموزشی الکترونیک در زیر اشاره می‌کنیم:

- در آموزش الکترونیکی محدودیت جغرافیایی وجود ندارد. دانشجویان در هر کجا که باشند این امکان را دارند که از امکانات تحصیلی استفاده کنند.

- در این روش نیازی به رفت‌وآمد دانشجویان و استاد نیست و این خود در کاهش هزینه‌ها و استفاده از زمان موثر است.

- در آموزش مجازی زمان نقش مستقلی دارد و دانشجویان در هر زمانی که برایشان مناسب باشد می‌توانند به آموزش بپردازند، در مباحث پژوهشی شرکت کنند و با استادان و همکلاسی‌های خود در اتاق‌های گفتمان به گفت‌وگو بپردازند.

- در آموزش مجازی معلمان و استادان جهت پاسخ‌گویی مناسب به دانشجویان زمان بیشتری نسبت به کلاس‌های درس به روش سنتی دارند که در آن‌ها پاسخ به سؤالات، به‌صورت رودررو و آنی انجام می‌گیرد که ممکن است پاسخ بهینه‌ای برای برخی سؤالات دانشجویان نباشد.
- نتایج و گزارش‌های مختلف نشان داده که نسبت به روش سنتی، در آموزش الکترونیک، دانشجویان و استادان بیشتر با یکدیگر در تعامل هستند. (با روش گفت‌وگو و نامه‌نگاری الکترونیکی)

- با توجه به گستردگی منابع در آموزش الکترونیک، روش‌های مختلف و آسانی جهت یادگیری برای دانشجویان وجود دارد که با توجه به توانایی‌های خود قادر به انتخاب هر کدام از روش‌ها خواهند بود.

- این سبک آموزش در دانشجویان نوعی خودآگاهی و اعتماد به‌نفس ایجاد می‌کند که باعث تقویت حس مسؤولیت‌پذیری در آن‌ها برای آنچه که یاد می‌گیرند، می‌شود.
- در این نوع آموزش دانشجویان خود، جهت و سرعت پیشروی را در یادگیری مطالب انتخاب و تعیین می‌کنند. در این‌جا دیگر مانند کلاس‌های سنتی دانشجویان ضعیف باعث نمی‌شوند دیگران نیز متوقف شوند و یا برعکس در رقابت ناعادلانه با دانشجویان قوی‌تر قرار گیرند.
- آموزش الکترونیکی برای موسسات آموزشی نیز خالی از فایده نیست. با این روش هزینه‌های این نوع موسسات تقریبا به نصف کاهش می‌یابد.
- در آموزش الکترونیکی که محتویات درسی به‌صورت الکترونیکی تهیه می‌شوند و در اختیار دانشجویان قرار می‌گیرند، به‌روزرسانی مطالب بسیار ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از مطالب چاپی است که در کلاس‌های سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
- گاهی مواقع به‌علت یک سری مسایل روان‌شناسی انسان‌ها در برخوردهای مستقیم با دیگران از بیان حرف و احساسشان جلوگیری می‌کنند و به‌عبارتی خجالت می‌کشند! ولی در محیط مجازی و آموزش الکترونیکی هیچ رابطه مستقیم و رودررویی وجود ندارد که مانع شرکت عده‌ای در بحث‌ها و نظرخواهی‌ها و سؤال پرسیدن این عده شود.

- در روش آموزش الکترونیک دانشجویان این اختیار را دارند که آن دسته از مفاد درسی را انتخاب کنند که به آن علاقه‌مند هستند و در سطح دانش آن‌ها است. آن‌ها همچنین می‌توانند با انتخاب واحدهای درسی مورد علاقه‌شان یک دوره جدید تحصیلی برای خود ایجاد کنند و با شیوه خود پیش روند.
- با پیشروی دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی به سمت آموزش الکترونیک دوره‌های تحصیلی متعددی در زمینه‌های مختلف ایجاد شده است که این امر در سیستم سنتی به‌دلیل محدودیت‌های موجود امکان‌پذیر نیست. بدین ترتیب گستره انتخاب برای دانشجویان روز‌به‌روز بیشتر و متنوع‌تر شده و بهتر و راحت‌تر به اهداف خود خواهند رسید.
● آموزش‌هایی که براساس فناوری‌‌های

- مهم‌ترین مسئله‌ای که در روش آموزش الکترونیک به‌وجود آمده گوشه‌گیری و انزوای دانشجویان است. عده‌ای بر این عقیده‌اند که آموزش مجازی سطح تعاملات رودررو و مستقیم دانشجویان با معلمان و دانشجویان با یکدیگر را محدود می‌کند و نوعی انزوا برای آن‌ها ایجاد می‌شود. آن‌ها معتقدند این روش برای دانشجویان کم‌رو بسیار موثر است و برای آن‌هایی که علاقه‌مند هستند در مباحثات رودررو شرکت کنند کارا نیست.

- از دیگر مسایل مورد بحث در زمینه آموزش الکترونیک امکاناتی است که در این روش به آن‌ها احتیاج است. کامپیوتر، اینترنت و تجهیزات مربوطه از آن جمله است. حال این سؤال پیش می‌آید که بر سر آموزش دانشجویانی که تمایل دارند تحصیلات عالیه داشته باشند ولی دارای محدودیت‌‌های جغرافیایی و امکانات آموزش الکترونیکی هستند چه پیش می‌آید؟
مزایایی که در مورد آموزش الکترونیک ذکر شد باعث افزایش علاقه‌مندی به تحصیل با این روش شده است. دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی نیز در این راستا اقدام به برگزاری دوره‌های متعددی کرده‌اند که نیازمند به منابع اطلاعاتی جامع و کامل بر روی وب است تا دانشجویان بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. اما با گسترش این منابع باید تصمیمی جهت مدیریت این منابع اطلاعاتی نیز اتخاذ شود که دانشجویان بتوانند به نحو بهینه از آن‌ها استفاده کنند.
امروزه بسیاری از سازمان‌ها و ارگان‌ها به اهمیت مدیریت دانش و فناوری‌های آموزشی پی برده‌اند. این باعث شده که برای شناخت، پی‌ریزی، سازمان دادن و نگهداری و حمایت از دانش توسط مهندسی دوباره فرآیندهای حرفه‌ای و آموزشی و افزایش همه‌گیر فناوری‌های آنلاین تلاش شود. در این راستا یک جنبش بین‌المللی قصد دارد استانداردهایی را توسعه دهد که همه کاربران را قادر خواهد ساخت در همه جای جهان بتوانند از همه منابع کامپیوتری در پایگاه‌های قطعات آموزشی به‌طور مشترک استفاده کنند. این دو حرکت به یک گرایش متمرکز می‌شود و آن ساختار نسل بعدی وب کنونی "وب معنایی (در این میان می توان به پروژه‌ی جذاب شبکه تحقیقاتی دانشگاه‌هایی که در پروژه تحقیقاتی LORNET:

۱) طراحی و پیاده‌سازی معماری یک نظام هماهنگی داخلی و پروتکل‌های متادیتا

۲) توسعه متدهای طراحی و ویرایشگرهایی جهت گردآوری قطعات آموزشی و عملیات‌های مرتبط

۳) نمایش قطعات در سطوح مختلف انتزاعی به‌طوری که محتوا قابل بازنگری و تطبیق‌پذیر باشد.

۴) تطبیق و گسترش استخراج دانش و روش‌های کاوش منابع و ابزارها جهت بهره‌برداری کامل از محتوای پایگاهی از قطعات آموزشی

۵) تعریف متادیتا و پروتکل‌های طراحی و همچنین ابزارهای انتقال مالتی‌مدیای پیشرفته با کیفیت سرویس‌دهی بالا

۶) گسترش

از آموزش راه دور تا دانشگاه مجازی

چهارشنبه, ۸ خرداد ۱۳۸۷، ۰۱:۴۲ ب.ظ | ۱ نظر

برنامه‌های توسعه منابع انسانی یکی از مهمترین چالش‌های دولت‌ها در استقرار نظام‌های جامع مبتنی بر فناوری ارتباطات و اطلاعات می‌باشند. همان گونه که فناوری ارتباطات و اطلاعات مکمل بازآفرینی سازمان‌ها در بسیاری از فرآیندهای کاری روزمره خود بوده است که نمونه‌های آن شامل بانکداری الکترونیکی، تجارت الکترونیکی، پست الکترونیکی، دولت الکترونیکی و ... می‌شود، حوزه یادگیری الکترونیکی یا آموزش الکترونیکی نوید بخش اجرائی شدن آرمان‌های به نظر دور از دسترس تا دو دهه قبل می‌باشد. حذف محدودیت زمان، مکان و سن آموزش‌گیرنده که به عنوان آرمان‌های دوردست مطرح بوده است، امروزه دیگر محدودیت‌‌های بزرگی به نظر نمی‌رسند. از سوی دیگر نیازهای گسترده مهارتی جوامع دانائی محور و مبتنی برفناوری اطلاعات با ادامه استفاده از روش‌های سنتی نظام آموزشی قابل پاسخگویی نمی‌باشد. اگرچه نظام آموزش سنتی نیز دارای ویژگی‌هایی است که نادیده انگاشتن آن ویژگی‌ه، اثربخشی یادگیری را کاسته و عامل بروز ناهنجاری‌های بسیاری می‌گردد.

فناوری‌های یادگیری مبتنی بر کامپیوتر، یادگیری مبتنی بر وب، دانشگاه مجازی، کلاس مجازی بر خط که در سایه توسعه شبکه‌های گسترده جهانی ا مکان‌پذیر گشته‌اند، راه را بر ظهور شیوه‌های نوین آموزش هموار ساخته‌اند. امروزه روند رشد سرمایه‌گذاری جهانی در نظام‌های سنتی کاملاً رو به افول و در سال ۲۰۰۳ به مبلغ هفت میلیارد دلار رسیده، حال اینکه سرمایه‌گذاری در نظام‌های آموزش الکترونیکی دارای رشد روزافزون بوده و در سال ۲۰۰۳ به رقم ۶ میلیارد رسیده است.
● e-learning چیست؟

▪ تعریف لغوی:

به مجموع فعالیت‌های آموزشی اطلاق می‌گردد که با استفاده از ابزارهای الکترونیک اعم از صوتی، تصویری، رایانه‌ای شبکه‌ای، مجازی صورت می‌گیرد.

▪ تعریف مفهومی:

یادگیری فعال و هوشمندی است که ضمن تحول در فرآیند یاددهی و یادگیری و مدیریت دانایی، در گسترش، تعمیق و پایدار نمودن فرهنگی ICT نقش اساسی و محوری خواهد داشت.
● سیر پیدایش و تحول آموزش مجازی

تاریخ تفکر آموزش از راه‌دور را باید در اواسط قرن بیستم جستجو کرد. ایده آموزش غیرحضوری که پیشینه تاریخی آموزش اینترنتی یا دانشگاه مجازی قلمداد می ‌شود، به طرح دانشگاه آزاد (open university) که از سوی کشور انگلیس مطرح گردید، مربوط می‌شود. براساس این طرح، متقاضیان با استفاده از برنامه‌های تلویزیونی، آموزش‌های علمی لازم را می‌گذراندند و

سپس مدرک دریافت می‌کردند. همچنین با ابداع مفهوم ”کلینیک آزاد“ در ایالات متحده آمریکا (در دهه ۱۹۶۰) و با راه‌اندازی کارگاه مشورتی و کرسی‌های آموزشی در داخل این کشور، گام عملی بزرگتری در این زمینه برداشته شد. در دهه هفتاد میلادی با توجه به دسترسی گسترده و عمومی به کامپیوتر در آمریکا، تدریس غیرحضوری با استفاده از شیوه‌ای تحت عنوان «modem bulletin board» رایج شد و برای اولین بار، ارائه واحدهای درسی به صورت «on line» در اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط یکی از بنیانگذاران دانشگاه مجازی در ایالات متحده آمریکا ابداع گردید. در سال ۱۹۸۸ برای اولین بار یک برنامه نرم‌افزاری قدرتمند که بیانگر تحول انقلابی در سیستم الکترونیکی بود، تحت عنوان «استاد دیجیتالی» (Digital-Prophessor) که یکی از موارد استفاده اولیه از کامپیوتر تلفنی در امور آموزشی را پیشنهاد می‌کرد، در آمریکا مورد استفاده قرار گرفت. از آن زمان تاکنون، دانشگاه مجازی تحولات زیادی را پشت‌سر گذاشته است؛ از جمله در سال ۱۹۹۵ مراکز علمی ـ آموزشی آمریکا با ایجاد تغییراتی در این سیستم و تقویت آن، به امکان گسترش شیوه آموزش الکترونیکی به سراسر دنیا دست یافته‌اند. اگرچه در ابتدای کار، افکار عمومی، کمپ‌ها و وب‌سایت‌های جهانی، از جمله سایت‌های مربوط به آموزش مجازی را هوس زودگذر «‍Passimg fad» تلقی می‌کردند، اما امروزه شاهد ایجاد صدها سایت آموزشی با قابلیت ارائه بیش از پانصد عنوان درسی کم هزینه بر روی اینترنت جهانی هستیم که موضوعات بسیار گسترده و متفاوت علمی را تحت پوشش خود قرار داده‌اند. طبق یک برآورد آماری، بیش از یک میلیارد نفر در سراسر دنیا به اینترنت دسترسی داشته و به آن ملحق شده‌اند و یک میلیون نفر از آنها به سیستم آموزشی الکترونیکی دانشگاه‌های معتبر دنیا پیوسته و از این طریق به ادامه تحصیل پرداخته‌اند. بنابراین می‌توان ادعا کرد که در سطح بین‌المللی و با استفاده از تکنولوژی مدرن ارتباطات، یک مجمع جهانی یادگیری ایجاد شده است که نه تنها مراکز مختلف علمی، بلکه استادان و حتی دانشجویان رشته‌های مختلف علمی را با یکدیگر آشنا می‌کند و توان علمی ـ آموزشی آنان را بدون محدودیت زمانی و مکانی مورد استفاده مشترک قرار می‌دهد. بی‌تردید، در آینده نزدیک، آموزش غیرحضوری بیشترین فضا را در اینترنت اشغال خواهد کرد.
● پایان تکامل، آغاز فنا است

میزان موفقیت هر جامعه، وابسته به توان دانش پژوهانی دارد که درگیر فرایند یادگیری همیشگی هستند. اگر توان آن را نداریم که فردا را برای فرزندان خود به دلخواه بسازیم، شرط عقل است که جوانان خود را برای زندگی در شرایط فردا آماده سازیم. لازمه این امر خارج شدن از پوسته سنتی و قدیمی است که یادگیری را صرفاً قابل حصول در کلاس‌های درس و میزان دانایی حاصله را بر پایه درجه مدارک اخذ شده ارزیابی می‌کند.

تحصیلات کلاسیک و دانشگاهی همیشه جایگاه رفیع خود را حفظ خواهد نمود و دوره‌های آموزشی، هرگز نمی‌تواند جایگزین تحصیلات دانشگاهی بشود. در هر حال، دوره‌های آموزشی می‌تواند چگونگی کاربرد دانش خاص را به دانش‌پژوهان بیاموزد و باعث افزایش مهارت و شایستگی افراد شده و چگونگی انجام کار را به افراد بیاموزد. روش‌های یادگیری نیز خود از تغییرات فناوری مصون نبوده و در نتیجه، متأثر از آن می‌باشد.

مادامی که فناوری‌ها در حال تغییر ماهیت کاری و تجاری هستند، نحوه ارائه آموزش را نیز دچار تحول می‌کنند و از آنجا که نحوه یادگیری افراد متفاوت می‌باشد، می‌بایستی اصول ذیل را مد نظر داشت.

آموزش باید براساس سبک یادگیری افراد بنا شده باشد، زیرا وقتی که سخن از یادگیری است، یک نسخه و اندازه مناسب بری همگان وجود ندارد و نمی‌توان با یک استراتژی نیاز تمام دانش پژوهان را فراهم آورد.

آموزش باید براساس رسیدن به یک هدف خاص، طرح‌ریزی شود و برنامه اجرایی آن نیز از روش تکاملی پیروی نماید تا بتوان با اندازه‌گیری نتایج حاصله و مقایسه آن با اهداف تعیین شده، میزان انحراف را تشخیص داد.

باید از آخرین فناوری‌های روز جهت هرچه کاراتر و مؤثرتر کردن برنامه‌های اجرایی و دستیابی به نتایج مطلوبتر بهره برد.
‌● تغییر چهره آموزش در جهان

فناوری ارتباطات و اطلاعات در مدت زمان کوتاهی که از پیدایش آن می‌گذرد توانسته است تغییرات فراوانی را در نحوه زندگی بشر به وجود آورد. یکی از بسترهایی که سهم عمده‌ای از این تغییرات را به خود اختصاص داده است آموزش است. آموزش‌های مبتنی بر تکنولوژی نوین اینترنت، با تغییرات بنیادینی که در مفاهیم آموزش سنتی ایجاد کرده است، توانسته است بسیاری از ناکارآمدی‌های سیستم‌های سنتی آموزشی را رفع کرده و دگرگونی‌های اساسی را در آموزش به وجود آورد. محور تغییرات ایجاد شده، حذف زمان، مکان و محدودیت‌های منابع آموزشی از سیستم‌های سنتی است. این امر سبب تغییر روش‌ها و رویکردها در امر آموزش شده است. فناوری اطلاعات، امکانات زیادی را در اختیار افراد قرار می‌دهد. با استفاده از دنیای مجازی در آموزش، می‌توان به روش‌های نوین و کارآمدی از آموزش دست یافت. استفاده از چنین سیستم‌هایی که از امکانات دنیای مجازی استفاده می‌کنند می‌تواند سبب افزایش بهره‌وری آموزش، انعطاف‌پذیری در زمان و مکان، کاهش ترافیک و آلودگی ناشی از رفت و آمد در شهرهای بزرگ شوند.
● از آموزش کلاسیک تا الکترونیک

تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات بخش آموزش را نیز متأثر ساخته و به شکلی پیوسته و فزاینده در حال تغییر محیط معارف آموزشی و یا ارائه بسترهای مختلف یادگیری است. این تغییرات به هیچ وجه در اضافه کردن چند رسانه دیگر به جمع رسانه‌های موزشی قبلی در آ‌موزش متعارف و معمولی و به عبارت دیگر ”حضوری“ خلاصه نمی‌شود، بلکه نوع جدیدی از آموزش را امکان‌پذیر ساخته است. نتیجه چنین تغییری، روبرو شدن با موقعیت متفاوت متعلم و نقش جدید معلم می‌باشد.

بخش آموزش در یک نگاه تقابلی با سه نوع بستر در قالب: آموزش کلاسیک(c-learning)، موزش الکترونیکی (e-learning) و آموزش نوین حضوری (o-learning) روبرو است و در هر کدام نوع دیگری از ارتباط طرفین آموزش (معلم و متعلم) مطرح است. تدریس و تحصیل در هر کدام از این بسترها، تغییر نگرش در رفتار آموزشی، ساختار تحصیلی و ارائه محتوا را می‌طلبد و استفاده به جا از هر کدام از بستره، نیازمند بررسی عمیق‌تری می‌باشد.

تغییر در رفتار آموزشی و همچنین در تصوری که از سیستم آموزشی وجود دارد، با نیاز به استفاده از محتوای آموزش، بدون وابستگی به زمان و مکان (و فرد مدرس) همراه شده است و نیاز به دسترسی با محدودیت کمتر به اطلاعاتی که در شبکه‌های مختلف وجود دارد و همچنین یادگیری سریعتر و (بهتر) عجین شده است. مقایسه انواع آموزش و مقایسه اجباری و دائمی آن با آموزش متعارف، از یک طرف زمینه را برای به چالش کشیدن و نشان دادن اقلیت‌ها و یا عدم توانایی‌های هریک مهیا ساخته است و از طرفی دیگر خصیصه مثبت آموزش‌های نوین با امکانات چندرسانه‌ای خود و عدم وابستگی به حالات روحی موضعی و یا دوره‌ای مدرس (و فراگیر) و با ادعای کیفیت بالاتر و ارائه بهتر دانش (با شعار در اختیارداشتن خصیصه‌های مثبت آموزش حضوری)، متعلم را در شرایطی بهتر قرار داده است و معلم را وادار کرده در ارائه تدریس خویش (قدری) فکورانه‌تر حرکت کند.
● آیا زمان آموزش مبتنی بر وب فرا رسیده است؟

آموزش مبتنی بر وب که آن را اصطلاحاً WBT۱ می‌نامند، شامل تمام آموزش‌هایی است که از طریق وب به موزش گیرندگان ارائه می‌گردد. بسیاری از شرکت‌هایی که قبلاً WBT را به عنوان یک مد زودگذر در نظر می‌گرفتند، امروزه به دلیل انعطاف‌پذیری، تعاملی بودن و سایر مزیت‌های این روش آموزشی، به سرعت در حال ارائه برنامه‌های آموزشی Online هستند. اما آیا واقعاً سازمان شما برای استفاده از موزش مبتنی بر وب آماده است؟ علیرغم هیجان، امکانات و جاذبه‌هایی که استفاده از این روش به همراه دارد، جهش به آن با عجله و بدون تجزیه وتحلیل اینکه چه کسی، چه چیزی، چه وقت و چرا باید از آن استفاده کند، ممکن است منجر به ایجاد یک فاجعه یا باعث شکست شود.
امروزه مشخص شده که آموزش در موفقیت‌های تجاری و توسعه نقش مهمی دارد و از ارزشی استراتژیک برخوردار است. حال باید بسیار هوشیار باشیم که چرا باید مسیری را که دارای عیب و نقص است شروع کنیم؟ شروع کورکورانه یک آموزش مبتنی بر وب بدون توجه به انعطاف‌پذیری، خلاقیت، اثربخشی، مقرون به صرفه بودن و سایر عوامل ریسک بسیار بالایی است.
در بسیاری از سازمان‌ها استفاده از WBT به دلیل فشارهایی است که از طرف مدیران برای استفاده از فناوری اینترنت به واحدها وارد می‌شود. در برخی از سازمان‌ها این شیوه آموزشی فقط برای تأمین هزینه‌های اینترنت سازمان می‌باشد؛ در حالی که بهترین دلیل برای استفاده از این روش، سودآوری آن، قابلیت بازاریابی، اعتبار و بسیاری موارد دیگر است. خوشبختانه این دوره‌ها به آموزش، نگهداری و حفظ کارکنان کمک می‌کنند؛ گرچه تمام موارد ذکر شده، امتیازات فوق‌العاده‌ای برای موفقیت‌های شیوه آموزش مبتنی بر وب می‌باشند؛ اما اینها به تنهایی دلایل خوبی برای عرضه تجارت WBT نیستند. به هر علتی که تجارت ارائه آموزش مبتنی بر وب پیوسته رو به افزایش باشد، گسترش برنامه‌های آ‌موزشی وب با سرعت نجومی رو به رشد است؛ به طوری که از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۲ این میزان دو برابر شده است. تجربیات پیش‌گویی می‌کند که جهش عمده بعدی در صنعت آموزش یک روش ترکیبی است؛ یعنی مجموعه‌ای از آموزش معلم مدار و آموزش مبتنی بر تکنولوژی که شامل آموزش همزمان و غیرهمزمان On-Line، آموزش به وسیله CD-Rom، ویدئو و ماهواره خواهد بود.

آموزش می‌تواند با انواع مختلف رسانه‌ها ارائه شود، از قبیل کلاس‌های درس سنتی و آموزش مبتنی بر کامپیوتر. انتخاب فناوری اینترنت برای ارائه آموزش باید فقط بعد از بررسی عواملی مانند چه کسی باید بیاموزد؟ چه چیزی قرار است آموزش داده شود؟ کجا آموزش صورت می‌گیرد؟ چه طور آموزش حمایت می‌شود و چه وقت باید آموزش انجام بگیرد؟ صورت پذیرد.
● انتخاب یا اجبار

گذار از جامعه صنعتی به جامعه اطلاعاتی لزوماً به مفهوم حرکتی تکاملی نیست بلکه معادل جهشی ساختاری است. همان‌گونه که گذار از زنجیره ”قاطر ـ‌ گاری‌ ـ درشکه“ به ”اتومبیل ـ ترن ـ هواپیما“؛ هرچند در درون هریک از زنجیره‌ها حرکتی تکاملی است ولی تغییر مکان از یک زنجیره به زنجیره دیگر، جهشی ساختاری می‌باشد. همین رابطه در تغییر مکان از بزرگراه اتومبیل رو یا کریدور هوایی به بزرگراه اطلاعاتی و ارتباطی صادق است. اگر در تغییرات قبلی، افزایش سرعت حرکت در سیر و سفر اساس بوده است، در این تغییر ساختاری اخیر، کلاً حذف حرکت فیزیکی و سیر و سفر در کار است، یعنی امکان انجام کار بدون حرکت فیزیکی؛ و این جهشی ساختاری است که در مناسبات دنیای نوین غیرقابل اجتناب است. در نتیجه این تغییر مکان و گذار به جامعه اطلاعاتی نه یک انتخاب، بلکه یک اجبار است.
● معضل یا فرصت

هرچند که گذار به جامعه اطلاعاتی مستلزم تغییرات بسیار گسترده و ژرف در روش، منش و مناسبات اجتماعی می‌باشد، اما نباید این تحول را لزوماً به عنوان یک معضل بزرگ محسوب نمود. اگر گذار از جامعه سنتی به جامعه صنعتی با معضلات بیشماری از جمله مسئله ”وابستگی“ فنی و اقتصادی و به تبع آن وابستگی فرهنگی، اجتماعی و نهایتاً‌ وابستگی سیاسی و نظامی همراه بوده است، در گذار به جامعه اطلاعاتی فرصت‌هایی به چشم می‌خورد که می‌تواند در جهت عکس آنها عمل نماید. دلیل اصلی این امر وجود هزاران نفر از مولدین و مبتکران ایرانی در بطن تحولات فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات در پیشرفته‌ترین مراکز جهان است. این موقعیت شرایط استثنایی تاریخی‌ای را به وجود آورده است که برای نخستین بار امکان جهش از موقعیت عقب‌ماندگی به موقعیت پیشرفته‌ای را برای کشور ما فراهم آورده است. حضور فعال و مؤثر متخصصان و نخبگان ایرانی در مهم‌ترین مراکز علمی و پژوهشی اروپا، آمریکای شمالی و اقیانوسیه نیز فرصتی گرانبها به وجود آورده است که انتقال دانش، تجربه و فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات را امکان‌پذیر می‌نماید. این فرصت تاریخی برای گذار به جامعه اطلاعاتی در مورد کمتر کشوری صدق می‌کند.
● سرمایه‌بری یا سرمایه‌آوری

بزرگترین تنگنای گذار به جامعه صنعتی، معضل همیشگی ”سرمایه بری“ آن بوده و هست. گذار به جامعه اطلاعاتی لزوماً از چنین ویژگی برخوردار نیست. گذار به جامعه صنعتی، طولانی، سرمایه بر، پرحجم و پرمشقت است. مستلزم کار ساخت و ساز بسیار عظیم، سرمایه‌های بسیار عظیم‌تر و دیر بازده است. کاری که عمدتاً از دست افراد و گروه‌های خصوصی ساخته نیست و در نتیجه گذار به جامعه صنعتی در جهان سوم کار دولت‌ها بوده است. در نتیجه، به جای گذار از جامعه سنتی به جامعه صنعتی، در واقع گذار به ”جامعه دولتی“ صورت گرفته است. این معضل سرمایه بری و طبعاً ”دولتمداری“، لزوماً در گذار به جامعه اطلاعاتی غیرقابل اجتناب نیست. مراحل گام نهادن در پهنه اطلاعات و ارتباطات، هریک به خودی خود اشتغال‌زا و همراه با ارزش که ناشی از افزایش کارآیی زیاد با سرمایه‌گذاری نسبتاً کم می‌باشد. در واقع، در هر گام از این حرکت، لزوم سرمایه‌گذاری سنگین در بسیاری از بخش‌ها حذف یا تا حدود زیادی کاهش می‌یابد. در نتیجه، هر مرحله از این حرکت خود سرمایه‌آور است. افزایش کارآیی نیروی انسانی که مهمترین عامل تولید است، در این میان از بیشترین سهم برخوردار است. آموزش مجازی یا ”ای ـ فراگیری“ نیز کلید‌گذار نیروی انسانی به جامعه اطلاعاتی می‌باشد.
● آموزش الکترونیکی و تور جهان‌گستر

در گذشته در نظام آموزش از راه دور مطالب را از طریق پست برای دانش‌آموزان و دانشجویان می‌فرستادند و خبری از زمان‌بندی‌های رسمی دانشگاهی، مانند نیمسال تحصیلی نبود. اما اکنون ویژگی‌های خاص تور جهان‌گستر اوضاع را عوض کرده است و انبوهی از فرصت‌های آموزشی ایجاد کرده است که برخی از آنها عبارت‌اند از: امکان به اشتراک گذاشتن مطالب (عکس، نوشتار، نمودار، فیلم و صوت) و امکان تعامل بین کاربران در چارچوب ابزارهای کاربر پسندی مانند: پست الکترونیکی، گپ‌سرا و گردهمایی‌های دیداری و شنیداری از راه‌دور.

چرا ‌آموزش الکترونیکی این گونه شکوفا شده است و شتاب گرفته است؟ با توجه به آهنگ شتابان دگرگونی‌ها در جهان امروز، کسب دانش در کنار انجام کرهای روزمره به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است. درگیری‌های کاری، اجتماعی و خانوادگی وقت زیادی برای انسان امروز باقی نگذاشته است و چاره‌ای نیست جز استفاده از آموزش الکترونیکی که از لحاظ وقت به صرفه‌تر است. در ضمن محل سکونت انسان، هرچه بیشتر از محل کار و آموزش فاصله می‌گیرد و انسان هرچه بیشتر خود را در چنبره حمل و نقل احساس می‌کند. بنابراین آموزشی راه‌گشا است که هنگام جابه‌جایی انسان با خودروها، قطار و کشتی میسر باشد و بتوان در اوقات فراغت از آن بهره گرفت.
پیشتازان بهره‌گیری از آموزش الکترونیکی کسانی هستند که مدام با کمبود وقت و فضا دست و پنجه نرم می‌کنند. کسانی هم در بهره‌گیری از این گونه آموزش کامیاب خواهند بود که به گونه‌ای استقلال خواهی، اعتماد به نفس و پشتکار در شخصیت‌شان وجود داشته باشد. ب این حال هنوز معیارهای کیفیت‌سنجی برای آموزش الکترونیکی از دیدگاه کاربران شکل نگرفته است و باید تحقیقات بیشتری در این زمینه صورت گیرد تا مشخص شود معیرهای مصرف کننده چیست. از این رو چاره‌ای نیست جز آن که دیدگاه‌های نهادهای آموزشی در این زمینه مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین پرسش این است که از نظرگاه استادان و آموزگاران ۹ مؤلفه کیفی، تعهدات مجریان، فن‌آوری، خدمات دانشجویی، برنامه‌ریزی آموزشی، استادان، بستر آموزشی، شففیت‌ مالی، مقررات و ارزیابی را می‌توان برشمرد.
● دانشگاه‌های مجازی در ایران

تأسیس دانشگاه‌های مجازی در ایران را باید از دو دیدگاه فرهنگی و اقتصادی بررسی کرد.

در بعد فرهنگی تأسیس دانشگاه‌های مجازی فرصتی برای معرفی دانشگاه‌های ایران، فرهنگ و زبان ایران است. چنان که دانشگاه مجازی تامیل به همین منظور تأسیس شد تا زبانی را که رو به نابودی می‌رفت دوباره احیا کند. یا دانشگاه مجازی یهودیان که برای اهداف فرهنگی تأسیس شد.
از نظر اقتصادی نیز دانشگاه‌های مجازی به خاطر موقعیت سیاسی و فرهنگی ایران می‌تواند موجب جذب ارز‌آوری شود. ارزی که می‌توان از آن در تحقیق و یا توسعه دانشگاه‌ها بهره جست. از آن جایی که دانشگاه‌های مجازی هزینه‌های کمتری نسبت به دانشگاه‌های سنتی دارند، تأسیس دانشگاه‌های مجازی بسیار مقرون به صرفه است.

قدم اول برای تأسیس و برقراری این شیوه آموزشی در ایران، حل کردن مشکل اساسی ارتباط اینترنتی در ایران است. ارتباط اینترنتی الفبای دانشگاه مجازی است. برای دانشجویانی که از داخل ایران، خواستار تحصیل به این شیوه باشند، با وجود سرعت‌های پایین، استفاده مطلوب از کنفرانس‌های ویدئویی و شنیداری، ممکن نیست؛ علاوه بر این هزینه‌های استفاده از ارتباط اینترنتی در ایران نسبتاً بالاست، در حالی که در کشورهای دیگر، هم کیفیت و هم کمیت ارتباطات اینترنتی بهتر است.
خطوط تلفنی که به عنوان خطوط مخابراتی ارتباطی استفاده می‌شوند با سرعت‌های بسیار بالای ارتباطات جهانی (فیبرنوری) قابل مقایسه نیستند. در صورت سرویس دهی به دانشجویان خارج از ایران هم مشکل ارتباطی هم چنان باقی است؛ اگرچه بسیاری از کشورها برای ارتباط از کابل استفاده می‌کنند و سرعت‌های بالا و مطلوبی دارند، اما سرویس دهنده‌های ایرانی بسیار ضعیف عمل می‌کنند و در مقابل هک شدن بسیار آسیب‌پذیرند. اخیراً یک هکر خیرخواه تعداد زیادی از سایت‌های ایرانی را برای چند ساعتی از کار انداخت تا آسیب‌پذیری آنها را یادآوری کند.

در دروسی که نیاز به واحدهای عملی و یا شرکت در جلسات اینترنتی است، برنامه‌ریزی آموزشی نیاز به دقت بیشتری دارد. به هر حال، اگرچه ایران از این قافله عقب است، ولی با فاصله حرکت می‌کند. چراکه سیستم‌های ارتباطی ما بسیار ضعیف و آسیب‌پذیرند، ولی سرعت حیرت‌آور آن پدیده آموزشی، این نوع آموزش را برای ما نیز اجتناب‌ناپذیر کرده است و باید همراه با همه دنیا برای استفاده از آن تلاش کنیم.

قدم اول را باید با اصلاح و تکمیل پروژه‌های مخابراتی و رفع معایب سرویس دهنده‌ برداشت که به سیاست‌های کلی مملکتی وابسته است و نه دانشگاه‌ها و یا مراکز آموزش عالی و قدم بعدی، دسترسی به آخرین روش‌های کامپیوتری مدیریتی و تربیت متخصصانی در این زمینه است تا آخرین پدیده‌های آموزشی را به کار گیرند.
منابع:

۱- کریم زادگان مقدم، داود (۱۳۸۲)، ”گزارش دبیر اولین همایش آموزش الکترونیکی“، چکیده مقالات، تهران؛

۲- دولت آبادی، فرهاد (۱۳۸۲)، ”مروری بر مقوله آموزش در عصر ارتباطات و آشنایی با اصول و انتظارات از یک سیستم آموزش الکترونیکی کارآمد“، چکیده مقالات، تهران، ص ۳؛

۳- شیخی، محمدباقر (۱۳۸۱)، ”دانشگاه مجازی“، نشریه مدت، تهران؛

۴- www.iranu.com ؛

۵- سپاسی، مریم (۱۳۸۲)، ”از دانشگاه مجازی چه میدانیم؟“، همشهری، شماره ۳۲۱۷، ص ۱۸؛

۶- گزارش ویژه، کیفیت در آموزش مجازی، جهان رایانه، شماره اول، سال اول؛

۷- جلالی، علیاکبر (۱۳۸۲)، ”یادگیری الکترونیک، تغییر چهره آموزش در جهان“، چکیده مقالات همایش آموزش الکترونیکی، تهران، ص ۲۶؛

۸- حقانی، نادر، (۱۳۸۲)، ”c- learning, e- learning, e-learning“، چکیده مقالات، تهران، ص ۲۹؛

۹- کبیریفر، فاطمه (۱۳۸۲)، ”WBT آیا برای آموزش مبتنی بر وب آمادهاید؟“،

- چکیده مقالات همایش آموزش الکترونیکی، تهران، ص ۵۴؛

منبع : مرکز پژوهشهای ارتباطات

اجرای طرح سامان‌بخشی آموزش مجازی

شنبه, ۱۸ اسفند ۱۳۸۶، ۰۴:۱۱ ب.ظ | ۰ نظر

رییس موسسه آموزش از راه دور کشور از ایجاد، گسترش و سامان‌بخشی شیوه‌های آموزشی از راه دور در قالب کلاس‌های اقماری یا خانه‌های آموزشی در سطح کشور خبر داد.

دکتر "نورالدین میرزایی" روز جمعه در حاشیه همایش تجلیل از برگزیدگان و منتخبان آموزش از راه دور خراسان رضوی به خبرنگار ایرنا گفت : این برنامه در راستای تحقق شعار" آموزش برای همه، همیشه، همه جا و آموزش آسان و با کیفیت" از سال تحصیلی آینده محقق خواهد شد.

وی گفت: در این راستا، حدود ‪ ۱۳‬هزار مرکز روستایی راه‌اندازی می‌شود تا دانش آموزان بتوانند در محل سکونت خود از مقطع راهنمایی تا پیش دانشگاهی درس بخوانند.

میرزایی افزود: این کلاس‌های اقماری زیر نظر یک هزار و ‪ ۳۳۴‬مرکز آموزش از راه دور فعالیت خواهند کرد.

وی از دیگر برنامه‌های این موسسه برای سال تحصیلی آینده را توسعه آموزش مجازی ذکر کرد و گفت : امسال برای نخستین بار و بصورت آزمایشی این شیوه در تمامی استانها راه‌اندازی و از مراکز استان‌ها خواسته شد برای گسترش این شیوه نوین آموزشی حمایت‌های لازم را انجام دهند.

میرزایی افزود : این مراکز آموزشی جامع در هر سه شیوه آموزشی یعنی کتاب محور، دیداری شنیداری و نیز الکترونیکی خدمات ارایه خواهند داد.

وی گسترش آموزش مجازی برای هموطنان خارج از کشور را از دیگر برنامه‌های این موسسه خواند و گفت : هم‌اکنون برای آنها این امکان فراهم شده تا با مراجعه به پنج سامانه آموزشی به تحصیل با شیوه غیرحضوری ادامه دهند.

طرح راهبردی Elearning دانشگاه‌های کشور، پروژه‌ی بزرگی است و با توجه به نیازهای کشور و روند توسعه‌ی آموزش الکترونیکی در دنیا تهیه می‌شود و در آن به ارایه‌ی راهکارها، برنامه‌ی راهبردی و طرح اجرایی برای توسعه‌ی آموزش الکترونیکی پرداخته می‌شود.

دکتر احمد کاردان - سرپرست کمیته‌ی برنامه‌ریزی آموزش الکترونیکی وزارت علوم، تحقیقات و فن‌آوری - در گفت‌وگو با (ایسنا)، با بیان این مطلب اظهار کرد: در سند مذکور مشخص می‌شود که در کدام دانشگاه‌ها، در چه رشته‌ای و با چه ابزارهایی آموزش الکترونیکی ایجاد شده و توسعه پیدا می‌کند.

وی افزود: در این راستا لازم است مدل آموزش الکترونیکی معین شده و حقوق مادی و معنوی مولفان تامین گردد. همچنین لازم است استانداردهای آموزش الکترونیکی و آیین‌نامه داخلی دانشگاه‌ها تدوین شود. همچنین در حال حاضر کمیته برنامه ریزی آموزش الکترونیک در صدد تنظیم طرح راهبردی Elearning _ آموزش الکترونیکی - دانشگاه‌های کشور است.

او تاکید کرد: در تدوین هر دو سند طرح راهبردی و طرح اجرایی ممکن است از دانشگاه‌ها و با بخش خصوصی استفاده شود؛ این اسناد نشان خواهد داد که آموزش الکترونیکی در کشور چگونه توسعه یابد.

این کارشناس گفت: به منظور اجرایی شدن باید این طرح‌ها را در سطح کلان وزارت علوم به تصویب وزیر برسانیم زیرا بعد از تصویب راهکار اجرایی شدن ارایه می‌شود، همچنین مدت ترسیم سند چشم‌انداز برای آموزش الکترونیک کشور برای ده سال آینده بین شش ماه تا یک سال است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: دورنما و ماموریت و اهداف آموزش در یک کار پژوهش مطالعاتی عمیق و دامنه دار در سطح کشور و در سطح جهان تعریف خواهد شد.

عرضه کتاب‌های درسی به صورت پی دی اف

چهارشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۸۶، ۰۳:۱۱ ب.ظ | ۲ نظر

همه کتاب‌های درسی دوره‌های تحصیلی‌ابتدایی،راهنمایی،متوسطه و پیش دانشگاهی به صورت " پی دی اف" در دسترس علاقه مندان است.

سید "احمد حسینی" مدیرکل دفتر چاپ و توزیع کتاب‌های درسی وزارت آموزش وپرورش به ایرنا گفت: این برنامه با هدف تسهیل در دسترسی علاقه مندان به کتاب‌های درسی صورت گرفت و در این شیوه همه مردم می‌توانند با ورود به سایت ‪ www.chap.sch.ir‬از کتاب های درسی پرینت بگیرند.

او افزود:از زمان راه‌اندازی تاکنون حدود ‪۳۰۰‬هزارنفربه‌این سایت مراجعه کرده و توانستند به‌راحتی از خدمات این سامانه از جمله پرنت کتاب‌های درسی بهره مند شوند.

حسینی توضیح داد: کتاب‌های درسی موجود در انتشارات مدرسه و شرکت چاپ و نشر ایران با بهای تمام شده در اختیار علاقه مندان قرار می‌گیرد در حالی که متقاضی می‌تواند با ورود به این سایت، صفحات و کتاب‌های مورد نظر خود را با هزینه پایین تری پرینت بگیرد.

او در عین حال گفت: نرخ کتاب‌های درسی در شهریورماه و مهرماه هرسال به صورت یارانه‌ای در اختیار دانش آموزان قرار می‌گیرد.

عرضه برخی کتب‌ درسی با CD

سه شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۸۶، ۰۳:۲۶ ب.ظ | ۱ نظر

معاون فناوری ارتباطات و اطلاعات آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی گفت: از سال آینده تعدادی از کتب‌‌ درسی همراه با CD به دانش‌آموزان ارائه می‌شود.

حمیدرضا کفاش در گفت‌وگو با فارس افزود: در نظر داریم برای سال آینده به تعدادی از کتاب‌های درسی، CD متصل کنیم که این طرح مورد تصویب قرار گرفته است.

وی اضافه کرد: حدود 100 نرم‌افزار آموزشی که اغلب برای دوره متوسطه است، تهیه شده است که ما در نظر داریم این نرم‌افزارها را تکثیر و همراه با کتاب درسی آن نرم‌افزار، در اختیار دانش‌آموزان قرار دهیم.

کفاش با بیان این‌که تقریباً خانواده‌ها به سمتی می‌روند که در هر خانواده‌ای یک رایانه وجود داشته باشد، گفت: با مدیرکل دفتر تألیف کتب درسی مذاکره کردیم تا در فاز اول این طرح حداقل 5 کتاب درسی دوره متوسطه با CD به دانش‌آموزان داده شود.

وی در پاسخ به این پرسش که چه کتاب‌هایی همراه با CD ارائه می‌شود، اظهار داشت: لیست نرم‌افزارها به دفتر تألیف کتب درسی ارائه شده است تا تصمیم‌گیری شده و بهترین‌ نرم‌افزارها انتخاب شود.

معاون فناوری ارتباطات و اطلاعات آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش افزود: هر CD کل محتوای کتاب درسی را به صورت خودآموز آموزش می‌دهد و مازاد بر کتاب درسی، برنامه، پرسش و پاسخ و آزمایشگاه مجازی دارد. در حقیقت این CD یک نرم‌افزار آموزشی و تعاملی است.

پارادایم یادگیری الکترونیکی در ایران

جمعه, ۳۰ آذر ۱۳۸۶، ۰۳:۲۰ ب.ظ | ۰ نظر

بر مبنای آمار منتشر شده در آمریکا از هر دلاری که برای یادگیری هزینه می‌شود، 40 درصد صرف هزینه رفت و آمد می‌شود. کافی است در کنار هزینه رفت و آمد، هزینه‌های مربوط به تأمین فضا و تجهیز کلاسهای حضوری نیز اضافه شود تا یکی از ابعاد ارزش آفرینی رویکرد «یادگیری الکترونیک» نمایان گردد؛ یادگیری الکترونیک به میزان قابل توجهی هزینه‌های سرمایه‌گذاری اولیه (مراکز آموزشی) و جاری (استاد و دانشجو) را کاهش می‌دهد و توسعه سریع و اقتصادی یادگیری به مناطق دوردست را امکان‌پذیر می‌سازد.

بدین ترتیب منافع چهار ذی‌نفع اصلی ”یادگیری“ یعنی «دانشجو، استاد،‌ سازمانهای آموزشی و جامعه» به نحوی مؤثرتر تأمین می‌شود.

رویکرد یادگیری الکترونیک در دنیا به سرعت در حال رشد است. براساس گزارش ” تحلیلگران صنعت جهانی“،‌ حجم بازار یادگیری الکترونیک در سال 2007 بالغ بر 17 میلیارد دلار بوده و تا سال 2010 برای آن رشد سالیانه‌ای بالاتر از 25 درصد پیش‌بینی شده است. شیوه‌های گوناگون برای یادگیری الکترونیک وجود دارد که از آن جمله استفاده از نوار ویدئو، نوار صوتی، CD کامپیوتری،‌ ویدئو کنفرانس و دوره‌های اینترنتی قابل ذکر است. 85 درصد دوره‌های یادگیری الکترونیک از طریق اینترنت و 55 درصد‌ آن از طریق ویدئو کنفرانس انجام می‌شود.

سابقه دوره‌های اینترنتی در دنیا به اوایل دهه 1980 باز می‌گردد. اولین دانشگاه مجازی دنیا در سال 1977 با همکاری 100 دانشگاه در کالیفرنیا تأسیس شد. امروز تقریباً تمام دانشگاههای معتبر دنیا برخی از دوره‌های خود را به صورت اینترنتی ارائه می‌کنند. در ایران نیز سابقه آموزشهای رسمی اینترنتی به سال 1380 باز می‌گردد. زمانی که دانشگاه تهران تعداد 9 درس را برای دانشجویان روزانه به صورت برخط (Online) ارائه داد.

امروز بیش از بیست دانشگاه بزرگ کشور دوره‌های آموزش اینترنتی ارائه می‌دهند که در این میان نام دانشکده مجازی علوم حدیث و دانشگاه مجازی فرهنگ و معارف‌اسلامی در کنار دانشگاههای فنی کشور مانند دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه علم و صنعت،‌ دانشگاه صنعتی امیرکبیر و همچنین دانشگاههای بزرگی مانند دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد نشانه هشیاری و توجه همه جانبه مراکز آموزش عالی کشور به این رویکرد مهم است. سازمان رشد وزارت آموزش و پرورش نیز با اجرای طرحی، برای مقاطع راهنمایی تا دبیرستان دوره‌هایی را به صورت اینترنتی ارائه می‌کند. در کنار مراکز آموزشی، صدها شرکت خصوصی نیز تولید ابزار، محتوا و ارائه خدمات آموزشی بر خط (اینترنتی) را محور فعالیت خود قرار داده‌اند.

هر چند شرایط خودجوش و رو به توسعه یادگیری الکترونیک در کشور نوید بخش همگامی سازمانهای رسمی و غیررسمی به این رویکرد است، اما موانع و عوامل بازدارنده این توسعه نیز در جای خود قابل تأمل است. براساس آمار سرشماری سال 1385 کشور تنها 3/22 درصد خانواده‌های ایرانی دارای رایانه هستند و تنها 3/12 درصد آنان به اینترنت دسترسی دارند. این نسبت برای برخی از استانهای کشور به کمتر از 10 درصد سقوط می‌کند. جمعیت 40 درصدی روستانشین با میزان دسترسی 8/1 درصد به اینترنت نیز باید به عنوان بخش مهمی از جمعیت کشور که نیازمند توسعه و یادگیری هستند مورد نظر قرار گیرد.

محدودیت عناوین و کیفیت محتوای الکترونیک به زبان فارسی نیز یک عامل بازدارنده دیگر به شمار می‌آید. این موضوع در کنار محدود بودن تعداد استادان و مدرسانی که آمادگی فنی و انگیزه فعالیت در این حوزه را داشته باشند قابل تأمل است. اینها برخی مواردی هستند که سرعت و فراگیری توسعه این رویکرد را محدود می‌سازد.

قواعد یادگیری و توسعه منابع انسانی به سرعت در حال تغییر است. قواعد جدید یادگیری الکترونیک هر روز بخشی از وعده‌های ارزش‌آفرین خود را محقق می‌سازد و گامی دیگر قواعد آموزشهای سنتی را به حاشیه می‌راند. دیر یا زود پارادایم جدید به جای پارادایم فعلی یادگیری می‌نشیند و فرصتها و تهدیدات جدیدی را به همراه خود می‌آفریند. در این شرایط سه سؤال اساسی پیش روی قرار دارد:

سؤال اول: چه کسانی می‌توانند از این فرصتها استفاده کنند؟ تنها کسانی می‌توانند از این فرصتها بهره جویند که آمادگی و قابلیتهای لازم را فراهم کرده باشند. فرصت به صورت بالقوه برای همگان وجود دارد ولی تنها برای کسانی به فعلیت می‌رسد که امکان استفاه از آن را دارا باشند. در نقطه مقابل، سازمانها و افرادی که نسبت به این موج جدید از تحولات بنیادین قواعد بی‌اعتنا باشند، هدف اصلی خسارات نهفته در تهدیدات این پارادایم جدید خواهند بود. این مفاهیم از منطق عمومی تغییر پارادایم‌ها نشأت می‌گیرد.

سؤال دوم: اینکه آیا بدون توجه به پارادایم جدید یادگیری و تنها با اتکاء به روشهای سنتی می‌توان به جایگاه علمی برتر منطقه به عنوان یک هدف اساسی در سند چشم‌انداز کشور دست یافت؟ پاسخ این سؤال از روش استنتاج منطقی دشوار و مستلزم توجه جدی‌تر به ابعاد این موضوع است، ولی یک احساس عمومی این برداشت را در بردارد که برتری در جایگاه علمی نیازمند استفاده از قواعد مؤثرتر یادگیری (و یاددهی) خواهد بود.

سؤال سوم: این است که چه باید کرد؟ این نگارنده در مقام و درصدد ارائه یک الگوی راهگشا در این نوشتار نیست، ولی چند ایده می‌تواند محورهای اساسی ذهن او را بر خواننده بگشاید:

1- آماده ترین کنشگران این حوزه، دانشجویان و طلبه‌هایی هستند که شوق یادگیری دارند. توصیه ما به این افراد است که تجربه شیوه‌های یادگیری الکترونیک را جزئی از موضوعات یادگیری خود قرار داده و بدین ترتیب خود را با فضای دانشجویی و طلبگی فردا پیوند دهند.

2- آمادگی استادان و مدرسان این حوزه برای پذیرش و فعال شدن در پارادایم جدید، یک پیشرانه بسیار مؤثر است. باید موانع موجود با عزم و جسارت حاصل از روحیه والایش علمی شکسته شود، در غیر این صورت سرنوشت آنان به پارادایم گذشته گره می‌خورد.

3- دانشگاهها و مراکز آموزشی امروز یادگیری الکترونیک را یک مفهوم جدید و قابل تجربه می‌دانند.

این خوب است، ولی کافی نیست، اگر آنان این تغییر پارادایم را به درستی درک کنند، باید این مقوله را استراتژی سازمان خود قرار دهند و منابع مادی و معنوی خود را برای بهر‌ه‌گیری از فرصتهای آن بسیج نمایند. این کار تنها بر روی کاغذ فایده‌ای ندارد، بلکه باید به برنامه عملیاتی و سالیانه تبدیل شود، هدفگذاری گردد و به حرکت ملموس سازمانی منجر شود.

4- حکومت چه وظیفه‌ای در این قبال دارد؟ تحقق اهداف بلند چشم‌انداز کشور بر عهده کارگزاران حکومتی است. توسعه زیرساختهای فنی و فرهنگی، توسعه آمادگی عمومی فناوری اطلاعات و وضع و اجرای قوانین حمایتی از شرکتهای دولتی و خصوصی فعال در این حوزه، اقداماتی ضروری و قابل توصیه است. این قطره که سیرابی نزاید، شاید که تشنگی فزاید
منبع : تدبیر

استرالیا و بهره‌گیری از IT در نظام آموزشی

چهارشنبه, ۱۴ آذر ۱۳۸۶، ۰۲:۲۶ ب.ظ | ۱ نظر

یزدان محمدبیگی خورتابسرا - هر یک از ایالتها و مناطق هفتگانه استرالیا دارای وزیر آموزش و پرورش جداگانه‌ای هستند. در عرصه ملی نیز این وزارتخانه‌ها شورایی وزارتی در زمینه آموزش، اشتغال، تربیت و امور جوانان را تشکیل می‌دهند. شورای مزبور (MCEETYA) نقش اساسی را در ترسیم سیاستها، اهداف و مقاصد ملی دارد. اجرای سیاستهای ملی شورای مزبور در ایالتها و مناطق مختلف بر عهده وزارتخانه‌های محلی یاد شده است. هدف اساسی استرالیا در زمینه توسعه فناوری اطلاعات در مدارس به‌صورت زیر تصریح شده است:

هنگامی که دانش‌آموزان از مدرسه فارغ‌التحصیل می‌شوند، باید در به کارگیری فناوریهای نوین، بویژه فناوری اطلاعات و ارتباطات مطمئن، خلاق و بهره‌ور باشند و تاثیر آن فناوریها را در جامعه بخوبی درک کنند. سیاست استرالیا در به کارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش مبتنی بر تحقق نقش آموزش و پرورش در تقویت "جامعه‌ای عاری از تبعیض، خلاق و دانشمدار در عرصه اقتصادی است ... آموزش و پرورش نیز باید همگام با رشد دانشمداری جامعه استرالیا و پیوند آن با دیگر نقاط دنیا توسعه یابد."

فناوری اطلاعات به‌منظور بهبود و افزایش کیفیت، دسترسی و کارایی هزینه‌ای ارائه آموزش با آموزش و پرورش ممزوج شده است. این امر منافع زیادی را به‌دنبال دارد که از آن جمله می‌توان به ایجاد شبکه‌های حرفه‌ای یادگیری در سازمانهای مختلف به‌منظور مواجهه بهتر با چالشهای رقابت جهانی اشاره کرد. برای دستیابی به این چشم‌انداز مشترک دانش‌آموزان، معلمان و نظام آموزش استرالیا، شورای ملی آموزش و پرورش بر اولویتهای زیر تاکید کرده است:

_ کسب اطمینان از ایجاد فرصتهای لازم برای تمامی فراگیران در استفاده موثر آنان از فناوریهای نوین توسط آموزش و پرورش؛

_ پشتیبانی از کارکنان آموزش و پرورش در برخورداری از مهارتهای لازم به‌منظور بهره‌گیری بهینه از قابلیتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در انتقال یادگیری؛

_ دسترسی موثر و کم‌هزینه به اینترنت توسط تمامی فراگیران بدون توجه به موقعیت جغرافیایی آنان؛

_ ترویج همکاری در راستای توسعه و انتشار محتوای دیجیتال آموزشی مطلوب، خدمات و برنامه‌های کاربردی که فراگیران را قادر به بهره‌گیری بیشینه از منافع آموزشی از طریق بر خط می‌کند که این امر منجر به توسعه بازار و افزایش درآمد صادراتی خواهد شد؛

_ تسهیم فعالیتها و پژوهشهای پیشرو در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات؛

_ همکاری و هماهنگی با سطوح مختلف سازمانهای دولتی برای کسب اطمینان از توسعه سیاستها و چارچوبهای قانونی پشتیبانی از درک اهمیت فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش.

راهبردهای شورای ملی آموزش و پرورش استرالیا مبتنی بر پیگیری فعالیتهای هماهنگ در تمامی بخشهای آموزش و پرورش است. تا به امروز، چهار طرح راهبردی ملی مورد ملاحظه قرار گرفته است: طرح عملیاتی آموزش و پرورش ملی، طرح عملیاتی بخش آموزش و پرورش فنی و حرفه‌ای، طرح عملیاتی بخش آموزش عالی، طرح عملیاتی بخش آموزش مدرسه‌ای و یادگیری در دنیای بر خط.

برای تحقق اهداف، شورای ملی آموزش و پرورش استرالیا به تشکیل گروه کاری ویژه نظارت بر عملکرد آموزش ملی (NEPMT) مبادرت کرده است که وظیفه آن، توسعه معیارهای کلیدی برای نظارت بر اهداف ملی مزبور و ارائه گزارشهای منظم در این زمینه است. این گروه در سال 2000 فعالیتهایش را با تعیین معیارهای نظارتی و ارزیابی مزبور شروع کرد. در گزارش مربوط به‌طور مفصل به محتوای یادگیری مهارتها و دانش به‌عنوان نتایج فعالیتها، معیارهای روند و منابع جمع‌آوری داده‌ها، راهبرد نظارت بر چارچوب مهارتها و دانش فناوری اطلاعات و ارتباطات، ساختار نظارتی و هزینه‌ها و منافع ناشی از برنامه نظارتی اشاره شده است.

در سال 2001، گروه کاری مزبور طی گزارشی به تشریح ویژگیهای نظامهای اطلاعاتی و ارتباطی لازم برای دسترسی، جمع‌آوری، دستکاری و ارائه اطلاعات پرداخت. در همین سال، شورای ملی آموزش و پرورش استرالیا اقدام به تشکیل گروه کاری جدیدی کرد که وظیفه آن، سنجش عملکرد فعالیتها و ارائه گزارشهای مربوط بود. در واقع، گروه مزبور موظف به پیگیری پیشنهادهای گروه قبلی است و انجام فعالیتهای تخصصی‌تر را در این راستا مورد ملاحظه قرار می‌دهد. از مهمترین اقدامات گروه اخیر که طی گزارشی در سال 2002 ارائه شد، می‌توان به ایجاد چارچوبی برای سنجش معیارهای کلیدی عملکرد بر اساس پیشرفتهای مربوط به دستیابی به اهداف ملی مورد نظر در مدارس و توسعه چارچوبی برای ارائه گزارشهای مربوط به فعالیتهای مزبور اشاره کرد. گزارش یاد شده هر ساله ارائه می‌شودو منعکس‌کننده سازوکارهای موثر در بهبود عملکرد برنامه‌ها و عوامل درگیر در آن است.

فناوری اطلاعات در صنعت ساختمان سنگاپور

در ژانویه سال 1991، مجمع ملی رایانه سنگاپور شروع به مطالعه در زمینه نقش و جایگاه فناوری اطلاعات در ایجاد مزیتهای رقابتی جدید و افزایش کیفیت زندگی شهروندان کرد. در همین راستا، گروه مطالعه‌ای با عنوان "شبکه ساختمان و مستغلات" در سال 1993 شکل گرفت. از این سال به‌بعد، گروه مزبور اقدامات متعددی را با همراهی وزارت توسعه ملی انجام داده و هماهنگیهای لازم را با سازمانهای مختلف فعال در بخش عمومی و خصوصی ایجاد کرده است. هدف گروه یاد شده، مهندسی دوباره فرایندهای کسب و کار در صنعت ساختمان به‌منظور جهش در طول زمان و افزایش بهره‌وری و کیفیت است. برای دستیابی به این امر، گروه یاد شده نقش کلیدی را در توسعه نظامهای فناوری اطلاعات و زیرساختهای کلیدی به‌منظور یکپارچه‌سازی فرایندهای اصلی چرخه عمر ساختمان ایفا می‌کرد. هم‌اکنون، تلاشها متمرکز بر توسعه مجموعه‌ای از زیرساختها و پروژه‌های صنعتی به‌منظور تحقق موارد زیر است:

_ ارائه خدمات اطلاعاتی به‌منظور تسریع به فعالیتهای کسب و کارها در طرح‌ریزی کسب و کار و فرایندهای تصمیم‌گیری؛

_ ایجاد زیرساخت ارتباطی دولت به کسب و کار برای تسهیل تهیه اظهارنامه‌های مربوط به طرحهای بناهای الکترونیک و فرایندهای بررسی و موافقت؛

_ ایجاد توانمندسازهای ارتباطی کسب و کار به کسب و کار برای تسهیل در هماهنگیهای مربوط به پروژه‌های ساخت و ساز و معاملات کسب و کار؛

_ ارائه مجموعه‌ای از استانداردها به‌منظور بهبود ارتباط بین کسب و کارها؛

_ ارائه مجموعه‌ای از برنامه‌های ترویجی، آموزشی و انگیزشی برای آگاهی‌بخشی و ترغیب به انطباق با شرایط جدید.

انجمن فنی استانداردهای فناوری اطلاعات در صنعت ساختمان سنگاپور (CITC) نیز در سال 1998 به‌منظور ایجاد آمادگی در صنعت ساختمان این کشور در قرن فناوری اطلاعات، یعنی قرن بیست و یکم تشکیل شد. در حالی‌که ماموریت این انجمن عبارت از تمرکز بر ایجاد چارچوبی صنعتی برای توسعه و انطباق استانداردهای فناوری اطلاعات در حوزه ساختمان بود، به‌تدریج رهبری فعالیتهای استاندارد ملی فناوری اطلاعات به‌منظور پشتیبانی از تحقق سنگاپور به‌عنوان یک منطقه ویژه اقتصادی و کسب و کار در دنیا را بر عهده گرفت. بخش ساختمان نیز نقش عمده‌ای در تحقق این هدف ملی ایفا می‌کرد.

در ژانویه سال 2003، پژوهشی با عنوان "سنجش وضعیت فناوری اطلاعات در سنگاپور" انجام شد که تمامی شرکتهای فعال در صنعت ساختمان این کشور را مورد ملاحظه قرار داد. مجموعا 84 شرکت در پیمایش مزبور شرکت کردند. پیمایش مشابهی نیز پیش از این در سالهای 1998، 2000 و 2001 در کشورهای فنلاند، دانمارک و سوئد انجام شده بود. این پیمایش علاوه بر آنکه فعالیتهای توسعه‌ای را به‌طور همزمان مورد ملاحظه قرار می‌داد، نیم‌نگاهی نیز به نتایج و پیامدهای برنامه‌های مشابه در کشورهای دیگر دنیا داشت.

در فوریه سال 2003 نیز پرسشنامه‌ای استاندارد برای بیش از 754 شرکت فعال در صنعت ساختمان از قبیل: معماری، مهندسی، مصالح، ساخت و ساز و موارد دیگر ارسال شد که در آن بر موارد زیر تاکید شد: الف) اطلاعات کلی، ب) رایانه و نرم‌افزار، ج) استفاده از نظامهای فناوری اطلاعات، د) داده‌ها و ارتباطات راه دور، هـ) ابزارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات در شرکت و و) استانداردسازی. با اینکه راهبرد کلی عبارت از مشمولیت اغلب شرکتها در هر زمینه کاری بود، لیکن تمرکز اولیه فقط بر شرکتهای بزرگ صورت گرفت.

نتایج بررسی حاکی از سرمایه‌گذاری قابل توجه در زمینه سخت‌افزار و نرم‌افزار در شرکتهای مزبور بود. با این‌حال، رشد بهره‌وری صنعت از سال 1994 به‌این سو سیری نزولی داشت. این یافته‌ها با مطالعه‌ای با عنوان "نقش فناوری اطلاعات در رشد سریع اقتصادی سنگاپور" همراه شد که در آن نیز چنین اشاره شده بود که "تضاد بهره‌وری امریکا در اواخر دهه 1980 تا اواسط دهه 1990 در سنگاپور نیز قابل به کارگیری است". بر اساس این بررسیها، با وجود رشد سریع اقتصادی سنگاپور، بهره‌وری کلی آن نسبتا پایین بوده است.

یکی از علائم امیدوار کننده در صنعت ساختمان سنگاپور که از درون پاسخهای پیمایش خود را نشان داد، آن بود که شرکتهای مزبور در زمینه‌های امور تشکیلاتی، طراحی، مدیریت پروژه و مدیریت محوطه کاری در سالهای 2001 و 2002 ده درصد اثربخشتر بوده‌اند. این تجربه با تجربه سوئد در سال 2000 و دانمارک در سال 2001 تقریبا یکسان است، لیکن بهره‌وری در حدود پانزده درصد بیشتر از آن کشورها بوده است. به‌طور کلی، بررسی مزبور نشان داد که شرکتهای یاد شده آگاهی چندانی از طرح کلی مبتنی بر فناوری اطلاعات و جایگاه آن در فعالیتهای ساختمانی ندارند. سرمایه‌گذاری شرکتها نیز در زمینه فناوری اطلاعات ناچیز ارزیابی شد و فقط در حدود 1.5 درصد از درآمد آنها به خرید سخت‌افزار، نرم‌افزار و امکانات جانبی اطلاعات و ارتباطی و فعالیتهای ترویجی و آموزشی اختصاص می‌یابد.